Чу сол андар омад ба ҳафтод ва ҳашт

چو سال اندر آمد به هفتاد و هشت

Ҷаҳондори бедори бемори гашт

جهاندار بیدار بیمار گشت

Бифармуд то рафт шопӯри пеш

بفرمود تا رفت شاپور پیش

Варо пандҳо дод зи андоза беш

ورا پندها داد ز اندازه بیش

Бидонаст комад ба наздики марг

بدانست کامد به نزدیک مرگ

Ҳаме зард хоҳад шудани сабзи барг

همی زرد خواهد شدن سبز برگ

Бадв гуфт кин аҳди ман ёддор

بدو گفت کاین عهد من یاددار

Ҳама гуфт бдгўиро боддор

همه گفت بدگوی را باددار

Суханҳои ман чун шунӯдӣ баварз

سخنهای من چون شنودی بورز

Магари боздонии зи ноарзи арз

مگر بازدانی ز ناارز ارز

Ҷаҳон рост кардам ба шамшер дод

جهان راست کردم به شمشیر داد

Нигаҳи доштами арҷи марди нажод

نگه داشتم ارج مرد نژاد

Чу кори ҷаҳони мари марои гашти рост

چو کار جهان مر مرا گشت راست

Фузун шуд замини зиндагонии бкост

فزون شد زمین زندگانی بکاست

Азон пас ки бисёр барадем ранҷ

ازان پس که بسیار بردیم رنج

Ба ранҷи андарун гирд кардем ганҷ

به رنج اندرون گرد کردیم گنج

Шуморо ҳамон ранҷ пешасту ноз

شما را همان رنج پیشست و ناز

Замонии нишебу замонии фароз

زمانی نشیب و زمانی فراز

Чунинаст кирдори гардони сипеҳр

چنین است کردار گردان سپهر

Гуҳии дарди пеши орадати гоҳи меҳр

گهی درد پیش آردت گاه مهر

Гуҳӣ бахт гардад чу аспии шмўс

گهی بخت گردد چو اسپی شموس

Ба нъми андаруни зафтии орадату бӯс

به نعم اندرون زفتی آردت و بوس

Замонии яке борае сохта

زمانی یکی باره‌ای ساخته

зи Фрҳхтгии сари броФрохтаҳ

ز فرهختگی سر برافراخته

Бидон эй писар кин сарои фиреб

بدان ای پسر کاین سرای فریب

Надорад турои шодмон бе наҳиф

ندارد ترا شادمان بی‌نهیب

Нигаҳдор тан бош ва он хирад

نگهدار تن باش و آن خرد

Чу хоҳӣ ки рӯзат ба бад нагзарад

چو خواهی که روزت به بد نگذرد

Чу бар дайн кунад шаҳриёри офарин

چو بر دین کند شهریار آفرین

Бародар шавад шаҳриёрӣу дайн

برادر شود شهریاری و دین

На бетахт шоҳӣаст динӣ ба пой

نه بی‌تخت شاهیست دینی به پای

На бедайн буд шаҳриёрӣ ба ҷой

نه بی‌دین بود شهریاری به جای

Ду дебост як дар дигар бофта

دو دیباست یک در دگر بافته

Баровардаи пеши хиради тофта

برآورده پیش خرد تافته

На аз подшо бе ниёзаст дайн

نه از پادشا بی‌نیازست دین

На бедайн буд шоҳро офарин

نه بی‌دین بود شاه را آفرین

Чунин посбонон якдигаранд

چنین پاسبانان یکدیگرند

Ту гӯйӣ ки дар зер як чодаранд

تو گویی که در زیر یک چادرند

На он зин на ин зон буд бе ниёз

نه آن زین نه این زان بود بی‌نیاز

Ду анбози дидемашони неки соз

دو انباز دیدیمشان نیک‌ساز

Чу бошад худованди ройу хирад

چو باشد خداوند رای و خرد

Ду гетии ҳамеи марди динии барад

دو گیتی همی مرد دینی برد

Чу дайнро буд подшои посбон

چو دین را بود پادشا پاسبان

Ту ин ҳар дуро ҷуз бародар махон

تو این هر دو را جز برادر مخوان

Чу дайни дор кин дорад аз подшо

چو دین‌دار کین دارد از پادشا

Махон то туоне варои порсо

مخوان تا توانی ورا پارسا

Ҳронкс ки бар додгари шаҳриёр

هرانکس که بر دادگر شهریار

Кушояди забони марди дайнаши мадор

گشاید زبان مرد دینش مدار

Чаҳ гуфт он сухани гӯй бо офарин

چه گفت آن سخن‌گوی با آفرین

Ки чун бенгарӣ мағз додаст дайн

که چون بنگری مغز دادست دین

Сари тахт шоҳӣ бипечад се кор

سر تخت شاهی بپیچد سه کار

Нахустин зи бидодгари шаҳриёр

نخستین ز بیدادگر شهریار

Дигар онк бесудро баркашад

دگر آنک بی‌سود را برکشد

зи марди ҳунарманди сари дркшд

ز مرد هنرمند سر درکشد

Се дигар ки бо ганҷ хешӣ кунад

سه دیگر که با گنج خویشی کند

Ба динор кӯшад ки бешӣ кунад

به دینار کوشد که بیشی کند

Ба бахшандагии ёзу дайну хирад

به بخشندگی یاز و دین و خرد

Дурӯғи инч то бо ту барнагзарад

دروغ ایچ تا با تو برنگذرد

Рухи подшо тира дорад дурӯғ

رخ پادشا تیره دارد دروغ

Баландяш ҳаргиз нагирад фурӯғ

بلندیش هرگز نگیرد فروغ

Нигар то набошӣ нигаҳбони ганҷ

نگر تا نباشی نگهبان گنج

Ки мардуми зи динори ёзд ба ранҷ

که مردم ز دینار یازد به رنج

Агар подшои оз ганҷ оварад

اگر پادشا آز گنج آورد

Тани зердастон ба ранҷ оварад

تن زیردستان به رنج آورد

Куҷои ганҷи деҳқон буд ганҷ ӯст

کجا گنج دهقان بود گنج اوست

Вагар чанд бар кӯшиш ва ранҷ ӯст

وگر چند بر کوشش و رنج اوست

Нигаҳбон буд шоҳи ганҷи варо

نگهبان بود شاه گنج ورا

Ба бор оварад шохи ранҷи варо

به بار آورد شاخ رنج ورا

Бидон кӯш то давр бошӣ зи хашм

بدان کوش تا دور باشی ز خشم

Ба мардӣ ба хоб аз гунаҳкори чашм

به مردی به خواب از گنهکار چشم

Чу хашмоварӣ ҳам пушаймони шӯй

چو خشم آوری هم پشیمان شوی

Ба пӯзиши нигаҳбони дармони шӯй

به پوزش نگهبان درمان شوی

Ҳронгаҳ ки хашм оварад подшо

هرانگه که خشم آورد پادشا

Сабк моя хонд варои порсо

سبک‌مایه خواند ورا پارسا

Чу бар шоҳ зиштаст бад хостан

چو بر شاه زشتست بد خواستن

Бибояд ба хӯбии дил оростан

بباید به خوبی دل آراستن

Вагар бими дорӣ ба дили як замон

وگر بیم داری به دل یک زمان

Шавад хираи рой аз бади бадгумон

شود خیره رای از بد بدگمان

з бахшиш манеҳ бар дили андӯҳ низ

ز بخشش منه بر دل اندوه نیز

Бидон то тавон эй писари арҷи чиз

بدان تا توان ای پسر ارج چیز

Чунон дон ки шоҳӣ бидон подшост

چنان دان که شاهی بدان پادشاست

Ки даври фалакро бубахшед рост

که دور فلک را ببخشید راست

Замонии ғами подшоҳии барад

زمانی غم پادشاهی برد

Раду мӯбадаши рой пеш оварад

رد و موبدش رای پیش آورد

Бипурсад ҳам аз кори бедод ва дод

بپرسد هم از کار بیداد و داد

Кунад ин сухан бар дили шоҳи ёд

کند این سخن بر دل شاه یاد

Ба рӯзӣ ки рой шикор оядат

به روزی که رای شکار آیدت

Чу юзи даранда ба кор оядат

چو یوز درنده به کار آیدت

Ду бозии баҳам дар набояд задан

دو بازی بهم در نباید زدن

Майу базму нахчиру берун шудан

می و بزم و نخچیر و بیرون شدن

Ки тан гардад аз ҷустан май гарон

که تن گردد از جستن می گران

Нигаҳ доштанд ин сухани меҳтарон

نگه داشتند این سخن مهتران

Вагар душман ояд ба ҷое падед

وگر دشمن آید به جایی پدید

Азин корҳо дил бибояд бурид

ازین کارها دل بباید برید

Дирам додану теғ перостан

درم دادن و تیغ پیراستن

з ҳар подшоҳии сипаҳ хостан

ز هر پادشاهی سپه خواستن

Ба фардои ммони кори имрӯз ро

به فردا ممان کار امروز را

Бар тахти манашон бдомўз ро

بر تخت منشان بدآموز را

Мҷўӣ аз дили омёни ростӣ

مجوی از دل عامیان راستی

Ки аз ҷуст ваҷу оядат костӣ

که از جست‌وجو آیدت کاستی

Вазишони турогар бад ояд хабар

وزیشان ترا گر بد آید خبر

Ту машну зи бдгўӣ ва анда махӯр

تو مشنو ز بدگوی و انده مخور

На хсрўпрст ва на яздони параст

نه خسروپرست و نه یزدان‌پرست

Агар пойгирӣ сар ояд ба даст

اگر پای گیری سر آید به دست

Чунин бошад андозаи оми шаҳр

چنین باشد اندازهٔ عام شهر

Турои ҷовдон аз хиради боди баҳр

ترا جاودان از خرد باد بهر

Битарс аз бади мардуми баданаон

بترس از بد مردم بدنهان

Ки бар баданаон танг гардад ҷаҳон

که بر بدنهان تنگ گردد جهان

Сухан ҳеҷ магушоӣ бо роздор

سخن هیچ مگشای با رازدار

Ки ӯро буд низ анбозу ёр

که او را بود نیز انباز و یار

Суханро ту огндаҳи донеи ҳаме

سخن را تو آگنده دانی همی

зи гетии парогандаи хуонеи ҳаме

ز گیتی پراگنده خوانی همی

Чу розат ба шаҳр ошкоро шавад

چو رازت به شهر آشکارا شود

Дили бхрдон бемдро шавад

دل بخردان بیمدارا شود

Брошўбӣу сар сабк хондат

برآشوبی و سر سبک خواندت

Хирадмандгар пеши бншондт

خردمند گر پیش بنشاندت

Ту айби касони ҳеҷ гӯнаи мҷўӣ

تو عیب کسان هیچ‌گونه مجوی

Ки айб оварад бар ту бар айби ҷӯй

که عیب آورد بر تو بر عیب‌جوی

Вагар чира гардад ҳаво бар хирад

وگر چیره گردد هوا بر خرد

Хирадмандат аз мардумон нашимурд

خردمندت از مردمان نشمرد

Хирадманд бояд ҷаҳондори шоҳ

خردمند باید جهاندار شاه

Куҷои ҳаркасиро буд неки хоҳ

کجا هرکسی را بود نیک‌خواه

Касе кӯ буд тезу бртрмнш

کسی کو بود تیز و برترمنش

Бипечад зи пиғораҳу сарзаниш

بپیچد ز پیغاره و سرزنش

Мабодо ки гирад ба назд ту ҷой

مبادا که گیرد به نزد تو جای

Чунин мардгар бошиддати раҳнамоӣ

چنین مرد گر باشدت رهنمای

Чу хоҳӣ ки бастоедат порсо

چو خواهی که بستایدت پارسا

Бунаи хашму кин чун шӯии подшо

بنه خشم و کین چون شوی پادشا

Ҳаво чунк бар тахт ҳишмат нишаст

هوا چونک بر تخت خشمت نشست

Набошӣ хирадманду яздони параст

نباشی خردمند و یزدان‌پرست

Набояд ки бошӣ фаровони сухан

نباید که باشی فراوان سخن

Ба рӯй касон порсое макун

به روی کسان پارسایی مکن

Сухан бишинаву беҳтарини ёдгир

سخن بشنو و بهترین یادگیر

Нигар то кадом оядат дилпазир

نگر تا کدام آیدت دلپذیر

Сухани пеши фарҳангёни сахтаи гӯй

سخن پیش فرهنگیان سخته گوی

Гуҳ май навозандау тоза рӯй

گه می نوازنده و تازه‌روی

Макун хор хоҳанда дарвеш ро

مکن خوار خواهنده درویش را

Бар тахти манашон бидонадяш ро

بر تخت منشان بداندیش را

Ҳронкс ки пӯзиш кунад бар гуноҳ

هرانکس که پوزش کند بر گناه

Ту бипазиру кин гузашта махоҳ

تو بپذیر و کین گذشته مخواه

Ҳама дода даҳ бошу парвардгор

همه داده ده باش و پروردگار

Хунак мард бахшандау бурдбор

خنک مرد بخشنده و بردبار

Чу душман битарсад шавад чоплус

چو دشمن بترسد شود چاپلوس

Ту лашкари бёроӣ ва барбанд кӯс

تو لشکر بیارای و بربند کوس

Ба ҷанг онгаҳе шӯ ки душмани зи ҷанг

به جنگ آنگهی شو که دشمن ز جنگ

Бипарҳезад ва суст гардад ба нанг

بپرهیزد و سست گردد به ننگ

Вагар оштӣ ҷӯяду ростӣ

وگر آشتی جوید و راستی

Набинӣ ба дилаши андаруни костӣ

نبینی به دلش اندرون کاستی

Азуи божи бустону кӣнаи мҷўӣ

ازو باژ بستان و کینه مجوی

Чунин дори наздик ӯ об рӯй

چنین دار نزدیک او آب‌روی

Бёрои дилро ба дониш ки арз

بیارای دل را به دانش که ارز

Ба дониш буд то туоне баварз

به دانش بود تا توانی بورز

Чу бахшанда бошӣ гиромии шӯй

چو بخشنده باشی گرامی شوی

зи доноӣ ва дод номии шӯй

ز دانایی و داد نامی شوی

Ту аҳди падар бо равонат бидор

تو عهد پدر با روانت بدار

Ба фарзандмони ҳам чунин ёдгор

به فرزندمان هم‌چنین یادگار

Чу ман ҳақи фарзанди бгзордм

چو من حق فرزند بگزاردم

Касеро зи гетии нёзордм

کسی را ز گیتی نیازاردم

Шумо ҳам азин аҳд ман магзаред

شما هم ازین عهد من مگذرید

Нафаси достонро ба бади мшмрид

نفس داستان را به بد مشمرید

Ту панди падар ҳамчунин ёддор

تو پند پدر همچنین یاددار

Ба некии гароӣу бадии боди дор

به نیکی گرای و بدی باد دار

Ба хира маранҷон равони маро

به خیره مرنجان روان مرا

Ба оташи тани нотавони маро

به آتش تن ناتوان مرا

Ба бад кардани хешу озори кас

به بد کردن خویش و آزار کس

Мҷўӣ эй писари дарду тимори кас

مجوی ای پسر درد و تیمار کس

Барин бугзарад солиёни панҷсад

برین بگذرد سالیان پانصد

Бузургии шуморо ба поён расад

بزرگی شما را به پایان رسد

Бипечад сар аз аҳди фарзанди ту

بپیچد سر از عهد فرزند تو

Ҳам анкс ки бошад зи пайванди ту

هم‌انکس که باشد ز پیوند تو

зи ройу зи дониш ба иксў шаванд

ز رای و ز دانش به یکسو شوند

Ҳамон панд донандагон нашунаванд

همان پند دانندگان نشنوند

Бигарданд яксар зи аҳду вафо

بگردند یکسر ز عهد و وفا

Ба бедоди ёзнду ҷавру ҷафо

به بیداد یازند و جور و جفا

Ҷаҳон танг доранд бар зердаст

جهان تنگ دارند بر زیردست

Бар эшон шавад хори яздони параст

بر ایشان شود خوار یزدان‌پرست

Бапушанд пероҳани бдтнӣ

بپوشند پیراهن بدتنی

Биболанд бо кеши оҳрмнӣ

ببالند با کیش آهرمنی

Кушода шавад ҳарчи мо баста ем

گشاده شود هرچ ما بسته‌ایم

Бёлоиди он дайн ки мо шаста ем

بیالاید آن دین که ما شسته‌ایم

Таба гардад ин панду андарзи ман

تبه گردد این پند و اندرز من

Ба вайронии оради рухи ин марзи ман

به ویرانی آرد رخ این مرز من

Ҳаме хоҳам аз кирдигори ҷаҳон

همی خواهم از کردگار جهان

Шносндаҳи ошкору ниҳон

شناسندهٔ آشکار و نهان

Ки бошад з ҳар бади нигаҳдоратон

که باشد ز هر بد نگهدارتان

Ҳамаи неки номӣ буд ёратон

همه نیک نامی بود یارتان

зи яздон ва аз мо бар он каси дуруд

ز یزدان و از ما بر آن کس درود

Ки тораш хирад бошад ва дод пуд

که تارش خرد باشد و داد پود

Наёрад шикасти андарин аҳди ман

نیارد شکست اندرین عهد من

Нкўшд ки ҳанзал кунад шаҳди ман

نکوشد که حنظل کند شهد من

Баромади чиҳил сол ва бар сари ду моҳ

برآمد چهل سال و بر سر دو ماه

Ки то барниҳодам ба шоҳии кулоҳ

که تا برنهادم به شاهی کلاه

Ба гетӣ маро шористонаст шаш

به گیتی مرا شارستانست شش

Ҳавои хушгувор ва ба зери оби хуш

هوا خوشگوار و به زیر آب خوش

Яке хондам хураи Ардашер

یکی خواندم خورهٔ اردشیر

Ки гардад збодши ҷавони марди пер

که گردد زبادش جوان مرد پیر

Казу тоза шуд кишвари хўзён

کزو تازه شد کشور خوزیان

Пар аз мардуму обу суду зиён

پر از مردم و آب و سود و زیان

Дигар шористони гндшопўри ном

دگر شارستان گندشاپور نام

Ки мӯбад азон шаҳр шуд шодком

که موبد ازان شهر شد شادکام

Дигар бум месон ва равад Фурот

دگر بوم میسان و رود فرات

Пар аз чашмау чорпоӣу набот

پر از چشمه و چارپای و نبات

Дигар шористони биркаи Ардашер

دگر شارستان برکهٔ اردشیر

Пар аз боғу пари гулшану обгир

پر از باغ و پر گلشن و آبگیر

Чу ром Ардашераст шаҳрӣ дигар

چو رام اردشیرست شهری دگر

Казу бар сӯй порс кардам гузар

کزو بر سوی پارس کردم گذر

Дигар шористони аўрмзди Ардашер

دگر شارستان اورمزد اردشیر

Ҳавои машки буи ва ба ҷӯии оби шер

هوا مشک بوی و به جوی آب شیر

Равони марои шодгрдон ба дод

روان مرا شادگردان به داد

Ки пирӯзи бодии ту бар тахти шод

که پیروز بادی تو بر تخت شاد

Басии ранҷҳо барадами андари ҷаҳон

بسی رنجها بردم اندر جهان

Чаҳ бар ошкор ва чаҳ андари ниҳон

چه بر آشکار و چه اندر نهان

Кунун дахмаро барниҳодем рахт

کنون دخمه را برنهادیم رخت

Ту бисипор тобуту пардози тахт

تو بسپار تابوت و پرداز تخت

Бигуфт ин ва торик шуд бахти ӯй

بگفت این و تاریک شد بخت اوی

Дареғи он сару афсару тахти ӯй

دریغ آن سر و افسر و تخت اوی

Чунинаст ойини хуррами ҷаҳон

چنین است آیین خرم جهان

Нахоҳад бмои бргшодни ниҳон

نخواهد بما برگشادن نهان

Анӯша касе кӯ бузургӣ надид

انوشه کسی کو بزرگی ندید

Набоисташ аз тахт шуд нопадид

نبایستش از تخت شد ناپدید

Бакӯшӣу ореи зи ҳаргунаи чиз

بکوشی و آری ز هرگونه چیز

На мардум на он чиз монад ба низ

نه مردم نه آن چیز ماند به نیز

Саранҷом бо хок бошем ҷуфт

سرانجام با خاک باشیم جفت

Ду рухро ба чодар бибояд наҳуфт

دو رخ را به چادر بباید نهفت

Биё то ҳамаи даст некӣ барем

بیا تا همه دست نیکی بریم

Ҷаҳони ҷаҳонро ба бади нспрсм

جهان جهان را به بد نسپریم

Бакӯшем бар неки номӣ ба тан

بکوشیم بر نیک‌نامی به تن

Казин ном ёбем бар анҷуман

کزین نام یابیم بر انجمن

Хунаки онк ҷомӣ бигирад ба даст

خنک آنک جامی بگیرد به دست

Хӯрд ёди шоҳони яздони параст

خورد یاد شاهان یزدان‌پرست

Чу ҷоми нбидш дамодам шавад

چو جام نبیدش دمادم شود

Бхспди бдонгаҳ ки хуррам шавад

بخسپد بدانگه که خرم شود

Кунун подшоҳии шопӯри гӯй

کنون پادشاهی شاپور گوی

Забони бргшоӣ аз майу сури гӯй

زبان برگشای از می و سور گوی

Барон офарини кофарин офарид

بران آفرین کافرین آفرید

Макону замону замини офарид

مکان و زمان و زمین آفرید

Ҳам ороми азўист ва ҳам кори азуӣ

هم آرام ازویست و هم کام ازوی

Ҳам анҷоми азўисту фарҷоми азуӣ

هم انجام ازویست و فرجام ازوی

Сипеҳру замон ва замин карда аст

سپهر و زمان و زمین کرده است

Кам ва беш гетӣ бароварда аст

کم و بیش گیتی برآورده است

зи хошоки ночиз то арши рост

ز خاشاک ناچیز تا عرش راست

Саросар ба ҳастӣ яздони гўост

سراسر به هستی یزدان گواست

Ҷуз ӯро махон кирдигори ҷаҳон

جز او را مخوان کردگار جهان

Шносндаҳи ошкору ниҳон

شناسندهٔ آشکار و نهان

Азу бар равони Муҳамади дуруд

ازو بر روان محمد درود

Биоронаш бар ҳарякии брФзўд

بیارانش بر هریکی برفزود

Сронҷмни бади зи ёрони алӣ

سرانجمن بد ز یاران علی

Ки хонанд ӯро алӣ вале

که خوانند او را علی ولی

Ҳама пок буданду парҳезгор

همه پاک بودند و پرهیزگار

Схнҳоишони бргзшт аз шумор

سخنهایشان برگذشت از شمار

Кунун бар суханҳо физоиш кунем

کنون بر سخنها فزایش کنیم

Ҷаҳони офаринро ситоиш кунем

جهان‌آفرین را ستایش کنیم

Стоиими тоҷи шаҳаншоҳ ро

ستاییم تاج شهنشاه را

Ки тахташ дирафшон кунад моҳ ро

که تختش درفشان کند ماه را

Худованд бо фар ва бо бахш ва дод

خداوند با فر و با بخش و داد

Замона ба фармон ӯ гашти шод

زمانه به فرمان او گشت شاد

Худованди гўполу шамшеру ганҷ

خداوند گوپال و شمشیر و گنج

Худованди осонӣу дарду ранҷ

خداوند آسانی و درد و رنج

Ҷаҳондор бо фару некии шинос

جهاندار با فر و نیکی‌شناس

Ки аз тоҷ дорад ба яздони сипос

که از تاج دارد به یزدان سپاس

Хирадманду зебоу чираи сухан

خردمند و زیبا و چیره‌سخن

Ҷавонии бсолу бадонаши куҳан

جوانی بسال و بدانش کهن

Ҳамеи муштарии борад аз абри ӯй

همی مشتری بارد از ابر اوی

Битозем дар сояи фари ӯй

بتازیم در سایهٔ فر اوی

Ба разми осмонро хурушон кунад

به رزم آسمان را خروشان کند

Чу базм оядаш гўҳроФшон кунад

چو بزم آیدش گوهرافشان کند

Чу хашм оварад кӯҳ резон шавад

چو خشم آورد کوه ریزان شود

Сипеҳр аз бар хок ларзон шавад

سپهر از بر خاک لرزان شود

Падар бар падар шаҳриёрасту шоҳ

پدر بر پدر شهریارست و شاه

Бинозад бадви гунбади ҳўру моҳ

بنازد بدو گنبد هور و ماه

Бмонод то ҷовдони номи ӯй

بماناد تا جاودان نام اوی

Ҳамаи меҳтарии боди фарҷоми ӯй

همه مهتری باد فرجام اوی

Сар нома кардам санои варо

سر نامه کردم ثنای ورا

Бузургӣу ойину рои варо

بزرگی و آیین و رای ورا

Азу дидам андари ҷаҳони номи нек

ازو دیدم اندر جهان نام نیک

зи гетии варои боди фарҷоми нек

ز گیتی ورا باد فرجام نیک

зи дидор ӯ тоҷ равшан шудаст

ز دیدار او تاج روشن شدست

зи бадҳо варои бахт ҷавшан шудаст

ز بدها ورا بخت جوشن شدست

Бинозад бадви мардуми порсо

بنازد بدو مردم پارسا

Ҳам анкс ки шуд бар замини подшо

هم‌انکس که شد بر زمین پادشا

Ҳавои равшан аз борвари бахти ӯй

هوا روشن از بارور بخت اوی

Замини пояи номвари тахти ӯй

زمین پایهٔ نامور تخت اوی

Ба разми андаруни жанда пел балост

به رزم اندرون ژنده پیل بلاست

Ба базми андарун осмон вафост

به بزم اندرون آسمان وفاست

Чу дар разм рахшон шавад рои ӯй

چو در رزم رخشان شود رای اوی

Ҳамеи мавҷи хезади зи дарёии ӯй

همی موج خیزد ز دریای اوی

Ба нахчири шерони шикор вай анд

به نخچیر شیران شکار وی‌اند

Даду дом дар зинҳор вай анд

دد و دام در زینهار وی‌اند

Аз овози гурзаши ҳамеи рӯзи ҷанг

از آواز گرزش همی روز جنگ

Бадаради дили шеру чарми паланг

بدرد دل شیر و چرم پلنگ

Сараши сабзи боду дилаши пар з дод

سرش سبز باد و دلش پر ز داد

Ҷаҳон бесару афсар ӯ мабод

جهان بی‌سر و افسر او مباد