Чу бинишаст бар тахти шоҳи Ардашер

چو بنشست بر تخت شاه اردشیر

Аз Эрон бирафтанд бурноу пер

از ایران برفتند برنا و پیر

Басӣ номдорон гашта куҳан

بسی نامداران گشته کهن

Бидон то чигуна сроиди сухан

بدان تا چگونه سرآید سخن

Забон баргушод Ардашери ҷавон

زبان برگشاد اردشیر جوان

Чунин гуфт к-эии кори дидаи гӯон

چنین گفت کای کار دیده گوان

Ҳар онкас ки баргоҳ шоҳӣ нишаст

هر آنکس که برگاه شاهی نشست

Кушодаи забони боду яздони параст

گشاده زبان باد و یزدان پرست

Бар ойини шоҳон пешин рӯем

بر آیین شاهان پیشین رویم

Ҳамон аз пас фара ва дайн рӯем

همان از پس فره و دین رویم

зи яздони некии диҳиши ёди бод

ز یزدان نیکی دهش یاد باد

Ҳамаи кору кирдор мо дод бод

همه کار و کردار ما داد باد

Парастандагон роҳмаҳ баркашем

پرستندگان راهمه برکشیم

Стмгоргонро ба хӯни дркшим

ستمگارگان را به خون درکشیم

Басии кас ба гуфтораш ором ёфт

بسی کس به گفتارش آرام یافت

Аз ором ӯ ҳаркасӣ ком ёфт

از آرام او هرکسی کام یافت

Ба пирӯзи хусрави супурдами сипоҳ

به پیروز خسرو سپردم سپاه

Ки аз дод шодасту шодони зи шоҳ

که از داد شادست و شادان ز شاه

Ба Эрон чу бошад чунуи паҳлавон

به ایران چو باشد چنو پهلوان

Бимонед шодону равшани равон

بمانید شادان و روشن روان