Кунун подшоҳи ҷаҳонро стоӣ

کنون پادشاه جهان را ستای

Ба разм ва ба базм ва ба дониши гароӣ

به رزم و به بزم و به دانش گرای

Сарафрози Маҳмӯди фархундаи рой

سرافراز محمود فرخنده‌رای

Кзўисти номи бузургӣ ба ҷой

کزویست نام بزرگی به جای

Ҷаҳондори Абулқосими пари хирад

جهاندار ابوالقاسم پر خرد

Ки райши ҳаме аз хиради бархӯрд

که رایش همی از خرد برخورد

Ҳамеи бод то ҷовдони шоди дил

همی باد تا جاودان شاد دل

зи ранҷу з ғам гашта озоди дил

ز رنج و ز غم گشته آزاد دل

Шаҳаншоҳи Эрону Зобулстон

شهنشاه ایران و زابلستان

зи қнўҷ то марзи коблстон

ز قنوج تا مرز کابلستان

Бирав офарини бод ва бар лашкараш

برو آفرین باد و بر لشکرش

Чаҳ бар хеш ва бар дӯдау кишвараш

چه بر خویش و بر دوده و کشورش

Ҷаҳондори солор ӯ мейри наср

جهاندار سالار او میر نصر

Казу шодмонаст гардандаи аср

کزو شادمانست گردنده عصر

Дареғаш наёяд зи бахшӣдани инч

دریغش نیاید ز بخشیدن ایچ

На ором гирад ба рӯзи бсич

نه آرام گیرد به روز بسیچ

Чу ҷанг оядаш пеш ҷанг оварад

چو جنگ آیدش پیش جنگ آورد

Сари шаҳриёрон ба чанг оварад

سر شهریاران به چنگ آورد

Бронкс ки бахшиш кунад ганҷи хеш

برآنکس که بخشش کند گنج خویش

Бубахшад на андешад аз ранҷи хеш

ببخشد نه‌اندیشد از رنج خویش

Ҷаҳони тоҷҳондори Маҳмӯди бод

جهان تاجهاندار محمود باد

Взўи бахшиш ва дод мавҷӯди бод

وزو بخشش و داد موجود باد

Сипаҳдор чун бўолмзФр буд

سپهدار چون بوالمظفر بود

Сарлашкар аз моҳи бартар буд

سرلشکر از ماه برتر بود

Ки пирӯз номасту пирўзбхт

که پیروز نامست و پیروزبخت

Ҳаме бугзарад тир ӯ бар дарахт

همی بگذرد تیر او بر درخت

Ҳамеша тани шоҳ бе ранҷи бод

همیشه تن شاه بی‌رنج باد

Нишасташ ҳама бар сари ганҷи бод

نشستش همه بر سر گنج باد

Ҳмидўни сипаҳдор ӯ шоди бод

همیدون سپهدار او شاد باد

Дилаши равшану ганҷаши ободи бод

دلش روشن و گنجش آباد باد

Чунин то ба пойаст гардони сипеҳр

چنین تا به پایست گردان سپهر

Азин тухмаи ҳаргиз мубарроад меҳр

ازین تخمه هرگز مبراد مهر

Падар бар падар бар писар бар писар

پدر بر پدر بر پسر بر پسر

Ҳама тоҷдоранду пирӯзгар

همه تاجدارند و پیروزگر

Гузаштаи зи шаволи даҳ бо чаҳор

گذشته ز شوال ده با چهار

Яке офарини бод бар шаҳриёр

یکی آفرین باد بر شهریار

Казин муждаи додеми расми хароҷ

کزین مژده دادیم رسم خراج

Ки фармони бад аз шоҳ бо фару тоҷ

که فرمان بد از شاه با فر و تاج

Ки солӣ хароҷӣ нахоҳанд беш

که سالی خراجی نخواهند بیش

зи дайни дори бедори вази марди кеш

ز دین‌دار بیدار وز مرد کیش

Бад-ӣни аҳди нӯшин равон тоза шуд

بدین عهد نوشین‌روان تازه شد

Ҳамаи кор бар дигар андоза шуд

همه کار بر دیگر اندازه شد

Чу омад барон рӯзгории дароз

چو آمد بران روزگاری دراز

Ҳамеи бФгнд чодар дод боз

همی بفگند چادر داد باز

Бибинӣ бад-ӣн доду некии гумон

ببینی بدین داد و نیکی گمان

Ки ӯ хлътӣ ёбад аз осмон

که او خلعتی یابد از آسمان

Ки ҳаргиз нагардад куҳан бар буриш

که هرگز نگردد کهن بر برش

Бимонад кулоҳи каён бар сараш

بماند کلاه کیان بر سرش

Сараши сабзи боду таниш бе газанд

سرش سبز باد و تنش بی‌گزند

Маниши бргзштаҳи зи чархи баланд

منش برگذشته ز چرخ بلند

Надорад касе хори фоли маро

ندارد کسی خوار فال مرا

Куҷо башмурд моҳу соли маро

کجا بشمرد ماه و سال مرا

Нигаҳ кун ки ин нома то ҷовдон

نگه کن که این نامه تا جاودان

Дирафшӣ буд бар сари бхрдон

درفشی بود بر سر بخردان

Бимонад басии рӯзгорони чунин

بماند بسی روزگاران چنین

Ки хонанд ҳаркас бирав офарин

که خوانند هرکس برو آفرین

Чунин гуфт нӯшин равони Қубод

چنین گفت نوشین روان قباد

Ки чун шоҳро дил бипечад з дод

که چون شاه را دل بپیچد ز داد

Кунад чархи маншур ӯро сиёҳ

کند چرخ منشور او را سیاه

Ситора нахонд варо низ шоҳ

ستاره نخواند ورا نیز شاه

Ситами номаи азли шоҳон буд

ستم نامهٔ عزل شاهان بود

Чу дарди дили бигноҳон буд

چو درد دل بیگناهان بود

Бмонод то ҷовдони ин гуҳар

بماناد تا جاودان این گهر

Ҳунарманду бодонашу додгар

هنرمند و بادانش و دادگر

Набошад ҷаҳон бар касе пойдор

نباشد جهان بر کسی پایدار

Ҳамаи номи некӯ буд ёдгор

همه نام نیکو بود یادگار

Куҷо шуд Фаридуну заҳҳоку ҷам

کجا شد فریدون و ضحاک و جم

Маони араби хусравони аҷам

مهان عرب خسروان عجم

Куҷои он бузургони сосониён

کجا آن بزرگان ساسانیان

зи баҳромён то ба сомониён

ز بهرامیان تا به سامانیان

Накӯҳидатар шоҳи заҳҳок буд

نکوهیده‌تر شاه ضحاک بود

Ки бидодгар буду нопок буд

که بیدادگر بود و ناپاک بود

Фаридуни фаррухи ситоиши бабрад

فریدون فرخ ستایش ببرد

Бамурд ӯу ҷовид номаш намурда

بمرد او و جاوید نامش نمرد

Сухан монад андари ҷаҳони ёдгор

سخن ماند اندر جهان یادگار

Сухани беҳтар аз гавҳари шоҳвор

سخن بهتر از گوهر شاهوار

Ситоиши набарди онки бедод буд

ستایش نبرد آنک بیداد بود

Ба ганҷ ва ба тахти маии шод буд

به گنج و به تخت مهی شاد بود

Гусаста шавад дар ҷаҳони коми ӯй

گسسته شود در جهان کام اوی

Нахонд ба гетӣ касе номи ӯй

نخواند به گیتی کسی نام اوی

Азин номаи шоҳи душмани гудоз

ازین نامهٔ شاه دشمن‌گداز

Ки бодои ҳамаи сола бар тахти ноз

که بادا همه ساله بر تخت ناز

Ҳамаи мардум аз хонҳо шуд ба дашт

همه مردم از خانها شد به دشت

Ниёйиши ҳамеи зи осмони бргзшт

نیایش همی ز آسمان برگذشت

Ки ҷовиди бодои сари тоҷдор

که جاوید بادا سر تاجدار

Хуҷаста бирав гардиши рӯзгор

خجسته برو گردش روزگار

зи гетии мубиноади ҷузи коми хеш

ز گیتی مبیناد جز کام خویش

Навишта бар айвонҳо номи хеш

نوشته بر ایوانها نام خویش

Ҳамон дӯдау лашкару кишвараш

همان دوده و لشکر و کشورش

Ҳамон хусравии қомату манзараш

همان خسروی قامت و منظرش