Кунун эй сарояндаи фартути мард

کنون ای سراینده فرتوت مرد

Сӯии гоҳ ашкониён бозгард

سوی گاه اشکانیان بازگرد

Чаҳ гуфт андари он номаи расатон

چه گفت اندر آن نامهٔ راستان

Ки гӯяндаи ёди орад аз бостон

که گوینده یاد آرد از باستان

Пас аз рӯзгори Сикандари ҷаҳон

پس از روزگار سکندر جهان

Чаҳ гуяд кро буд тахти маон

چه گوید کِرا بود تخت مهان

Чунин гуфт донандаи деҳқони чоч

چنین گفت داننده دهقان چاچ

Казон пас касеро набад тахти оҷ

کزان پس کسی را نبد تخت عاج

Бузургон ки аз тухм Ораш баданд

بزرگان که از تخم آرش بدند

Далеру сбксор ва саркаш баданд

دلیر و سبکسار و سرکش بدند

Ба гетӣ ба ҳар гӯшае бар яке

به گیتی به هر گوشه‌ای بر یکی

Гирифтаи з ҳар кишварии андакӣ

گرفته ز هر کشوری اندکی

Чу бар тахташони шоди бншонднд

چو بر تختشان شاد بنشاندند

Мулӯки тавоифи ҳамеи хонданд

ملوک طوایف همی خواندند

Барин гӯна бигузашт солии дивист

برین گونه بگذشت سالی دویست

Ту гуфтӣ ки андари замин шоҳ нест

تو گفتی که اندر زمین شاه نیست

Накарданд ёди ин азон он азин

نکردند یاد این ازان آن ازین

Бросўди як чанд рӯй замин

برآسود یک چند روی زمین

Сикандари сголиди зини гӯнаи рой

سکندر سگالید زین‌گونه رای

Ки то рӯм обод монад ба ҷой

که تا روم آباد ماند به جای

Нахусти ашк буд аз нажоди Қубод

نخست اشک بود از نژاد قباد

Дигар гирди шопӯри хусрави нажод

دگر گرد شاپور خسرو نژاد

зи як дасти Гӯдарзи ашкониён

ز یک دست گودرز اشکانیان

Чу бежан ки буд аз нажоди каён

چو بیژن که بود از نژاد کیان

Чу нарисӣ ва чун аўрмзди бузург

چو نرسی و چون اورمزد بزرگ

Чу Ораш ки бади номдори сутург

چو آرش که بد نامدار سترگ

Чу зу бигузарӣ номдори Ардавон

چو زو بگذری نامدار اردوان

Хирадманд ва бо ройу равшани равон

خردمند و با رای و روشن‌روان

Чу бинишаст баҳроми зи ашкониён

چو بنشست بهرام ز اشکانیان

Бубахшед ганҷии борзонён

ببخشید گنجی بارزانیان

Варои хонданди Ардавони бузург

ورا خواندند اردوان بزرگ

Ки аз мяши бигусасти чанголи гург

که از میش بگسست چنگال گرگ

Варо буд Широз то Исфаҳон

ورا بود شیراز تا اصفهان

Ки донанда хондаш марзи маон

که داننده خواندش مرز مهان

Ба истахри бади Бобак аз дасти ӯй

به اصطخر بد بابک از دست اوی

Ки танин хурушони бад аз шасти ӯй

که تنین خروشان بد از شست اوی

Чу кӯтоҳ шуд шох ва ҳам бехашон

چو کوتاه شد شاخ و هم بیخشان

Нагӯяд ҷаҳондори таърихашон

نگوید جهاندار تاریخشان

Казишон ҷуз аз ном нашунида ам

کزیشان جز از نام نشنیده‌ام

На дар номаи хусравон дида ам

نه در نامهٔ خسروان دیده‌ام

Сикандар чу навмеди гашт аз ҷаҳон

سکندر چو نومید گشت از جهان

БиФгнд рое миёни маон

بیفگند رایی میان مهان

Бидон то нагирад кас аз рӯми ёд

بدان تا نگیرد کس از روم یاد

Бимонад марони кишвари ободу шод

بماند مران کشور آباد و شاد

Чу доно буд бар замини шаҳриёр

چو دانا بود بر زمین شهریار

Чунин оварад дониши шоҳи бор

چنین آورد دانش شاه بار