Чу огоҳ шуд зон сухани ҳФтўод

چو آگاه شد زان سخن هفتواد

Дилаши гашти пурдарду сари пари зи бод

دلش گشت پردرد و سر پر ز باد

Биёмад ки дижро кунад хостор

بیامد که دژ را کند خواستار

Барон бора бар шуд дмони шаҳриёр

بران باره بر شد دمان شهریار

Бакӯшед чанде наомадаш суд

بکوشید چندی نیامدش سود

Ки бар бораи дижи паии шер буд

که بر بارهٔ دژ پی شیر بود

Вазон рӯй лашкар биёмад чу кӯҳ

وزان روی لشکر بیامد چو کوه

Бимонаданд бо доғу дарди он гуруҳ

بماندند با داغ و درد آن گروه

Чунин гуфт зон бораи шоҳи Ардашер

چنین گفت زان باره شاه اردشیر

Ки наздики ҷанги ой эй шаҳргир

که نزدیک جنگ آی ای شهرگیر

Агар гум шавад аз миёни ҳФтўод

اگر گم شود از میان هفتواد

Намонад ба чанги ту ҷузи ранҷу бод

نماند به چنگ تو جز رنج و باد

Ки ман карамро додам арзизи гарм

که من کرم را دادم ارزیز گرم

Шуд он давлат ва рафтани тези нарм

شد آن دولت و رفتن تیز نرم

Шунид он ҳамаи лашкари овози шоҳ

شنید آن همه لشکر آواز شاه

Ба сар бар ниҳоданд зи оҳани кулоҳ

به سر بر نهادند ز آهن کلاه

Азон дил гирифтанд эрониён

ازان دل گرفتند ایرانیان

Бибастанд бо дарди кинро миён

ببستند با درد کین را میان

Сӯии лашкари карами баргашти бод

سوی لشکر کرم برگشت باد

Гирифтор шуд дар миёни ҳФтўод

گرفتار شد در میان هفتواد

Ҳамон низ шоҳуии айёри ӯй

همان نیز شاهوی عیار اوی

Ки меҳтари писар буду солори ӯй

که مهتر پسر بود و سالار اوی

Фурӯд омад аз бораи шоҳи Ардашер

فرود آمد از باره شاه اردشیر

Пиёдаи ббди пеш ӯ шаҳргир

پیاده ببد پیش او شهرگیر

Ббрднди болои заррини лагом

ببردند بالای زرین لگام

Нишаст аз буриши меҳтари шодком

نشست از برش مهتر شادکام

Бифармуд пас шаҳриёри баланд

بفرمود پس شهریار بلند

Задани пеши дарёи ду дори баланд

زدن پیش دریا دو دار بلند

Ду бадхоҳро зинда бар дор кард

دو بدخواه را زنده بر دار کرد

Дили душман аз хоб бедор кард

دل دشمن از خواب بیدار کرد

Биёмад зи қалби сипаҳи шаҳргир

بیامد ز قلب سپه شهرگیر

Бикушт он ду танро ба борони тир

بکشت آن دو تن را به باران تیر

Ба тороҷ дод он ҳамаи хоста

به تاراج داد آن همه خواسته

Шуд аз хостаи лашкари ороста

شد از خواسته لشکر آراسته

Ба дижи ҳарч буд аз карон то карон

به دژ هرچ بود از کران تا کران

Фурӯд овареданд Фрмонброн

فرود آوریدند فرمانبران

зи пурмояи чизе ки бади дилпазир

ز پرمایه چیزی که بد دلپذیر

Ҳамеи тохт то хараи Ардашер

همی تاخت تا خره اردشیر

Бикради андарони кишвари оташкада

بکرد اندران کشور آتشکده

Бадв тоза шуд меҳргону сада

بدو تازه شد مهرگان و سده

Супурди он замони кишвару тоҷу тахт

سپرد آن زمان کشور و تاج و تخت

Бидон мизбонони бедори бахт

بدان میزبانان بیدار بخت

Вазон ҷойгаҳ рафт пирӯзу шод

وزان جایگه رفت پیروز و شاد

Бгстрд бар кишвар порс дод

بگسترد بر کشور پارس داد

Чу осӯдатар гашти марду сутур

چو آسوده‌تر گشت مرد و ستور

Биоварад лашкари сӯии шаҳри гӯр

بیاورد لشکر سوی شهر گور

Ба Кирмон фиристод чанде сипоҳ

به کرمان فرستاد چندی سپاه

Яке марди шоистаи тоҷу гоҳ

یکی مرد شایستهٔ تاج و گاه

Вазон ҷойгаҳ шуд сӯии тисФўн

وزان جایگه شد سوی طیسفون

Сари бахт бадхоҳ карда нигун

سر بخت بدخواه کرده نگون

Чунинаст расми ҷаҳони ҷаҳон

چنین است رسم جهان جهان

Ҳамеи рози хеш аз ту дорад ниҳон

همی راز خویش از تو دارد نهان

Насозад ту ночор бо ӯ бисоз

نسازد تو ناچار با او بساز

Ки рӯзӣ нишебасту рӯзии фароз

که روزی نشیب است و روزی فراز

Чу аз гуфта карам пардохтам

چو از گفتهٔ کرم پرداختم

Дарии дигар аз Ардашери охтм

دری دیگر از اردشیر آختم