Вазон ҷойгаҳ шуд сӯии ҷанги карам

وزان جایگه شد سوی جنگ کرم

Сипоҳаш ҳаме кард оҳанги карам

سپاهش همی کرد آهنگ کرم

Биоварад лашкари даҳ ва ду ҳазор

بیاورد لشکر ده و دو هزار

Ҷаҳондидау коркардаи савор

جهاندیده و کارکرده سوار

Парогандаи лашкар чу шуд ҳамгуруҳ

پراگنده لشکر چو شد همگروه

Биоварадашон то миёни ду кӯҳ

بیاوردشان تا میان دو کوه

Яке марди бади ном ӯ шаҳргир

یکی مرد بد نام او شهرگیر

Хирадманди солори шоҳи Ардашер

خردمند سالار شاه اردشیر

Чунин гуфт пас шоҳ бо паҳлавон

چنین گفت پس شاه با پهلوان

Ки эдар ҳаме бош равшани равон

که ایدر همی باش روشن‌روان

Шаб ва рӯз карда тилоия ба пой

شب و روز کرده طلایه به پای

Саворон бо донишу раҳнамоӣ

سواران با دانش و رهنمای

Ҳамон дидаи бони дор ва ҳам посбон

همان دیده‌بان دار و هم پاسبان

Нигаҳбони лашкар ба рӯзу шубон

نگهبان لشکر به روز و شبان

Ман акнӯн бисозам яке кимиё

من اکنون بسازم یکی کیمیا

Чу Исфандиёр онк будам ниё

چو اسفندیار آنک بودم نیا

Агар дидаи бон дӯд бинад ба рӯз

اگر دیده‌بان دود بیند به روز

Шаби оташ чу хуршед гетӣ фурӯз

شب آتش چو خورشید گیتی فروز

Бидонед комад ба сари кори карам

بدانید کامد به سر کار کرم

Гузашти ахтару рӯзи бозори карам

گذشت اختر و روز بازار کرم

Гузин кард зон меҳтарони ҳафт мард

گزین کرد زان مهتران هفت مرد

Далерону шерони рӯзи набард

دلیران و شیران روز نبرد

Ҳронкс ки будӣ ҳам овози ӯй

هرآنکس که بودی هم‌آواز اوی

Нагуфтӣ ба боди ҳавои рози ӯй

نگفتی به باد هوا راز اوی

Басии гавҳар аз ганҷ багазед низ

بسی گوهر از گنج بگزید نیز

зи дебоу динору ҳаргунаи чиз

ز دیبا و دینار و هرگونه چیز

Ба чашми хиради чиз ночиз кард

به چشم خرد چیز ناچیز کرد

Ду сандӯқи пари сурб ва арзиз кард

دو صندوق پر سرب و ارزیز کرد

Яке деги рӯйин ба бори андарун

یکی دیگ رویین به بار اندرون

Ки устод буд ӯ ба кори андарун

که استاد بود او به کار اندرون

Чу аз бурдании ҷома ҳо кард рост

چو از بردنی جامه‌ها کرد راست

зи солори охири харии даҳ бхўост

ز سالار آخر خری ده بخواست

Чу хрбндгони ҷомаҳои гилӣм

چو خربندگان جامه‌های گلیم

Бапушеду бориши ҳамаи зару сим

بپوشید و بارش همه زر و سیم

Ҳаме шуд халидаи дилу роҳи ҷӯй

همی شد خلیده‌دل و راه‌جوی

зи лашгари сӯй диж ниҳоданд рӯй

ز لشگر سوی دژ نهادند روی

Ҳамон рӯстои ду марди ҷавон

همان روستایی دو مرد جوان

Ки буданд рӯзии варои мизбон

که بودند روزی ورا میزبان

Аз он анҷумани барад бо хештан

از آن انجمن برد با خویشتن

Ки ҳам дӯст буданд ва ҳам рои зан

که هم دوست بودند و هم رای‌زن

Ҳаме рафт ҳамроҳи он корвон

همی رفت همراه آن کاروان

Ба расми яке марди бозоргон

به رسم یکی مرد بازارگان

Чу аз роҳи наздикӣ диж расед

چو از راه نزدیکی دژ رسید

Дижу борау шаҳр аз давр дид

دژ و باره و شهر از دور دید

Парастандаи карами бади шасти мард

پرستندهٔ کرم بد شست مرد

Нпрдохтндии кас аз коркард

نپرداختندی کس از کارکرد

Нигаҳ кард як тан ба овоз гуфт

نگه کرد یک تن به آواز گفت

Ки сандӯқро чист андар наҳуфт

که صندوق را چیست اندر نهفت

Чунин дод посухи бадви шаҳриёр

چنین داد پاسخ بدو شهریار

Ки ҳаргунае чиз дорам ба бор

که هرگونه‌ای چیز دارم به بار

зи перояу ҷомау симу зар

ز پیرایه و جامه و سیم و زر

зи динору дебо ва дару гуҳар

ز دینار و دیبا و در و گهر

Ба бозоргонӣ хуросонем

به بازارگانی خراسانیم

Ба ранҷи андарун бетан осонем

به رنج اندرون بی تن‌آسانیم

Басӣ хоста кардам аз бахти карам

بسی خواسته کردم از بخت کرم

Кунун омадами шод то тахти карам

کنون آمدم شاد تا تخت کرم

Агар бар парастиш физойам равост

اگر بر پرستش فزایم رواست

Ки аз бахт ӯ кори ман гашти рост

که از بخت او کار من گشت راست

Парастанда карам бикшод роз

پرستنده کرم بگشاد راز

Ҳам анга дар диж кушоданд боз

هم‌انگه در دژ گشادند باز

Чу он бор ӯ ронад андари ҳисор

چو آن بار او راند اندر حصار

Биёрост кор аз дар номдор

بیاراست کار از در نامدار

Сар бор бикшод зуди Ардашер

سر بار بگشاد زود اردشیر

Бубахшед чизе ки бад зу гзир

ببخشید چیزی که بد زو گزیر

Яке суфраи пеши парастандагон

یکی سفره پیش پرستندگان

Бгстрд ва бархест чун бандагон

بگسترد و برخاست چون بندگان

з сандӯқ бикшоду банду калид

ز صندوق بگشاد و بند و کلید

Бароварду бардошт ҷом набед

برآورد و برداشت جام نبید

Ҳронкс ки зии карами барадии хӯриш

هرانکس که زی کرم بردی خورش

зи шеру биринҷи ончи бади парвариш

ز شیر و برنج آنچ بد پرورش

Бипечед гардани з ҷом набед

بپیچید گردن ز جام نبید

Ки навбати бадаши ҷой мастӣ надид

که نوبت بدش جای مستی ندید

Чу бишунид бар пои ҷусти Ардашер

چو بشنید بر پای جست اردشیر

Ки бо ман фаровон биринҷасту шер

که با من فراوان برنجست و شیر

Ба дастурии сарпарастони се рӯз

به دستوری سرپرستان سه روز

Мар ӯро бхўрдни манам длФрўз

مر او را بخوردن منم دلفروز

Магар ман шавам дар ҷаҳони шуҳра Эй

مگر من شوم در جهان شهره‌ای

Маро бошад аз ахтараши баҳра Эй

مرا باشد از اخترش بهره‌ای

Шумо мегусоред бо ман се рӯз

شما می گسارید با من سه روز

Чаҳорум чу хуршед гетӣ фурӯз

چهارم چو خورشید گیتی فروز

Барояд яке кулбаи созами фарох

برآید یکی کلبه سازم فراخ

Сари тоқи бартари зи айвону кох

سر طاق برتر ز ایوان و کاخ

Фурӯшандаам ҳам хридорҷўӣ

فروشنده‌ام هم خریدارجوی

Фазояд маро назд карами обрӯӣ

فزاید مرا نزد کرم آبروی

Баромади ҳамаи ком ӯ зини сухан

برآمد همه کام او زین سخن

Бигуфтанд кӯро парастиш ту кун

بگفتند کو را پرستش تو کن

Баровард хрбндаҳи ҳаргунаи ранг

برآورد خربنده هرگونه رنگ

Парастанда бинишаст бо май ба чанг

پرستنده بنشست با می به چنگ

Бихӯраданд май чанд ва мисатон шуданд

بخوردند می چند و مستان شدند

Парастандагон мепрессатон шуданд

پرستندگان می پرستان شدند

Чу аз ҷом месуст шудашон забон

چو از جام می سست شدشان زبان

Биёмад ҷаҳондор бо мизбон

بیامد جهاندار با میزبان

Биоварад арзиз ва рӯйин луед

بیاورد ارزیز و رویین لوید

Барафрӯхт оташ ба рӯзи сипед

برافروخت آتش به روز سپید

Чу он карамро буд гоҳи хӯриш

چو آن کرم را بود گاه خورش

зи арзизи ҷӯшони бадаши парвариш

ز ارزیز جوشان بدش پرورش

Забонаш бидиданд ҳамранги санҷ

زبانش بدیدند همرنگ سنج

Барон сон ки аз пеш хӯрдӣ биринҷ

بران‌سان که از پیش خوردی برنج

Фурӯи рехти арзизи марди ҷавон

فرو ریخت ارزیز مرد جوان

Ба кандаи дарун карам шуд нотавон

به کنده درون کرم شد ناتوان

Трокии баромади зи ҳулқуми ӯй

تراکی برآمد ز حلقوم اوی

Ки ларзон шуд он кандау буми ӯй

که لرزان شد آن کنده و بوم اوی

Бишуд бо ҷавонон чу боди Ардашер

بشد با جوانان چو باد اردشیر

Абои гурзу шамшеру гўполу тир

ابا گرز و شمشیر و گوپال و تیر

Парастандагонро ки буданд маст

پرستندگان را که بودند مست

Яке зинда аз теғ эшон наҷуст

یکی زنده از تیغ ایشان نجست

Барангехт аз боми дижи тираи дӯд

برانگیخت از بام دژ تیره دود

Далерӣ ба солор лашкар намӯд

دلیری به سالار لشکر نمود

Давони дида бон шуд бар шаҳргир

دوان دیده‌بان شد بر شهرگیر

Ки пирӯзгари гашти шоҳи Ардашер

که پیروزگر گشت شاه اردشیر

Биёмад сабки паҳлавон бо сипоҳ

بیامد سبک پهلوان با سپاه

Биоварад лашкар ба наздики шоҳ

بیاورد لشکر به نزدیک شاه