Чу бар тахт бинишаст баҳроми гӯр
چو بر تخت بنشست بهرام گور
Бирав офарин кард баҳрому ҳўр
برو آفرین کرد بهرام و هور
Парастиш гирифт офаринанда ро
پرستش گرفت آفریننده را
Ҷаҳондору бедору бинанда ро
جهاندار و بیدار و بیننده را
Худованди пирӯзӣу бартарӣ
خداوند پیروزی و برتری
Худованди афзӯнӣу камтарӣ
خداوند افزونی و کمتری
Худованд доду худованди рой
خداوند داد و خداوند رای
Кзўисти гетии саросар ба пой
کزویست گیتی سراسر به پای
Азон пас чунин гуфт кин тоҷу тахт
ازان پس چنین گفت کاین تاج و تخت
Азу ёфтам ки офарӣдаи сети бахт
ازو یافتم کهآفریدهست بخت
Бадв ҳастам умед ва ҳам зу ҳарос
بدو هستم امید و هم زو هراس
Взў дорам аз некӯиҳо сипос
وزو دارم از نیکویها سپاس
Шумо ҳам бадв низ нозаш кунед
شما هم بدو نیز نازش کنید
Бакӯшед то аҳд ӯ нашканед
بکوشید تا عهد او نشکنید
Забон баргушоданд эрониён
زبان برگشادند ایرانیان
Ки бастем мо бандагиро миён
که بستیم ما بندگی را میان
Ки ин тоҷ бар шоҳи фархундаи бод
که این تاج بر شاه فرخنده باد
Ҳамеша дилу бахт ӯ зиндаи бод
همیشه دل و بخت او زنده باد
Вазони пас ҳамаи офарини хонданд
وزان پس همه آفرین خواندند
Ҳама бар сараши гавҳар афшоданад
همه بر سرش گوهر افشاندند
Чунин гуфт баҳроми к-эии саракашон
چنین گفت بهرام کای سرکشان
зи неку бади рӯзи дидаи нишон
ز نیک و بد روز دیده نشان
Ҳама бандагонему эзади яке сет
همه بندگانیم و ایزد یکیست
Парастиши ҷуз ӯро сазовор нест
پرستش جز او را سزاوار نیست
зи бдрўз бебим дорематон
ز بدْروز بیبیم داریمتان
Ба бадхоҳи ҳоҷати нёримтон
به بدخواه حاجت نیاریمتان
Бигуфт ин ва аз пеши бархестанд
بگفت این و از پیش برخاستند
Бирав офарин нав оростанд
برو آفرین نو آراستند
Шаб тира буданд бо гуфт вгўӣ
شب تیره بودند با گفتوگوی
Чу хуршед бар чарх бинмуд рӯй
چو خورشید بر چرخ بنمود روی
Ба ором бинишаст бар гоҳи шоҳ
به آرام بنشست بر گاه شاه
Бирафтанд эрониёни борхўоаҳ
برفتند ایرانیان بارخواه
Чунин гуфт баҳром бо меҳтарон
چنین گفت بهرام با مهتران
Ки ин никномону неки ахтарон
که این نیکنامان و نیکاختران
Ба яздонгароӣам ва ромиш кунем
به یزدان گراییم و رامش کنیم
Битозему дили зини ҷаҳони бркним
بتازیم و دل زین جهان برکنیم
Бигуфт ину асп каён хостанд
بگفت این و اسپ کیان خواستند
Ке боргоҳаш биёростанд
کیی بارگاهش بیاراستند
Се дигар чу бинишаст бар тахт гуфт
سه دیگر چو بنشست بر تخت گفت
Ки расм парастиш набояд наҳуфт
که رسم پرستش نباید نهفت
Ба ҳастӣ яздони гўоиии диҳем
به هستی یزدان گوایی دهیم
Равонро бад-ӣни ошнои диҳем
روان را بدین آشنایی دهیم
Биҳишти сет ва ҳам дӯзаху растхез
بهشتست و هم دوزخ و رستخیز
зи неку з бад нест роҳи гурез
ز نیک و ز بد نیست راه گریز
Касе кови негроад ба рӯзи шумор
کسی کاو نگرود به روز شمار
Мар ӯро ту бо дайну донои мадор
مر او را تو بادین و دانا مدار
Ба рӯзи чаҳорум чу бар тахти оҷ
به روز چهارم چو بر تخت عاج
Басар бар ниҳоди он писандидаи тоҷ
بسر بر نهاد آن پسندیده تاج
Чунин гуфт каз ганҷи ман як замон
چنین گفت کز گنج من یک زمان
Ним шод каз мардуми шодмон
نیم شاد کز مردم شادمان
Ним хостори сарои сипанҷ
نیم خواستار سرای سپنج
На аз бозгаштан ба тимору ранҷ
نه از بازگشتن به تیمار و رنج
Ки онаст ҷовид ва ин раҳи гузор
که آنست جاوید و این رهگذار
Ту аз ози парҳез ваанда мадор
تو از آز پرهیز و انده مدار
Ба панҷум чунин гуфт каз ранҷи кас
به پنجم چنین گفت کز رنج کس
Ним шод то бошудам дасти рас
نیم شاد تا باشدم دسترس
Ба кӯшиш биҷавӣем хуррами биҳишт
به کوشش بجوییم خرم بهشت
Хунаки онки ҷузи тухм некӣ накишт
خنک آنک جز تخم نیکی نکشت
Шашум гуфт бар мардуми зердаст
ششم گفت بر مردم زیردست
Мабодо ки ҳаргиз биҷӯем шикаст
مبادا که هرگز بجویم شکست
Ҷаҳонро зи душмани тан осон кунем
جهان را ز دشمن تنآسان کنیم
Бдондишгонро ҳаросон кунем
بداندیشگان را هراسان کنیم
Ба ҳафтум чу бинишаст гуфт эй маон
به هفتم چو بنشست گفت ای مهان
Хирадманду бедору дидаи ҷаҳон
خردمند و بیدار و دیده جهان
Чу бо мардуми зафт зафтӣ кунем
چو با مردم زفت زفتی کنیم
Ҳаме бо хирадманд ҷуфтӣ кунем
همی با خردمند جفتی کنیم
Ҳронкс ки бо мо насозанд гарм
هرانکس که با ما نسازند گرم
Бадӣ беш азон бинад ӯ каз падарам
بدی بیش ازان بیند او کز پدرم
Ҳронкс ки фармони мо баргузед
هرانکس که فرمان ما برگزید
Ғаму дард ва ранҷиш набояд кашид
غم و درد و رنجش نباید کشید
Ба ҳаштум чу бинишаст фармуд шоҳ
به هشتم چو بنشست فرمود شاه
Ҷўонўиро хондан аз боргоҳ
جوانوی را خواندن از بارگاه
Бадв гуфт наздик ҳар меҳтарӣ
بدو گفت نزدیک هر مهتری
Ба ҳар номадорӣ ва ҳар кишварӣ
به هر نامداری و هر کشوری
Яке нома банавис бо меҳр ва дод
یکی نامه بنویس با مهر و داد
Ки баҳром бинишаст бар тахти шод
که بهرام بنشست بر تخت شاد
Худованди бахшоишу ростӣ
خداوند بخشایش و راستی
Гурезанда аз кажӣу костӣ
گریزنده از کژی و کاستی
Ки бо фару брзи сет ва бо меҳр ва дод
که با فر و برزست و با مهر و داد
Нагирад ҷуз аз поки додари ёд
نگیرد جز از پاک دادار یاد
Пазируфтами онро ки фармони барад
پذیرفتم آن را که فرمان برد
Гуноҳи он сголд ки дармони барад ?
گناه آن سگالد که درمان برد؟
Нишастам барин тахти фаррухи падар
نشستم برین تخت فرخ پدر
Бар ойини тҳмўрси додгар
بر آیین طهمورث دادگر
Ба дод аз ниёкон фузӯнӣ кунам
به داد از نیاکان فزونی کنم
Шуморо ба дайн раҳнамӯнӣ кунам
شما را به دین رهنمونی کنم
Ҷуз аз ростӣ нест бо ҳаркасӣ
جز از راستی نیست با هرکسی
Агар чанд азу кажӣ ояд басӣ
اگر چند ازو کژی آید بسی
Барон дайни зардушти пайғамбарам
بر آن دین زردشت پیغمبرم
зи роҳи ниёкон худ нагузарам
زِ راه نیاکان خود نگذرم
Нуҳум гуфт зардушт пешин биравӣ
نهم گفت زردشت پیشین بروی
Броҳими пайғамбари рости гӯй
براهیم پیغمبر راستگوی
Ҳама подшоҳед бар чизи хеш
همه پادشاهید بر چیز خویش
Нигаҳбони марзу нигаҳбони кеш
نگهبان مرز و نگهبان کیش
Ба фарзанду зан низ ҳам подшо
به فرزند و زن نیز هم پادشا
Хунаки мардуми зираку порсо
خنک مردم زیرک و پارسا
Нахоҳем огндни зар ба ганҷ
نخواهیم آگندن زر به گنج
Ки аз ганҷ дарвеш монад ба ранҷ
که از گنج درویش ماند به رنج
Гар эзади маро зиндагонӣ диҳад
گر ایزد مرا زندگانی دهد
Барин ахтарон Комронӣ диҳад
برین اختران کامرانی دهد
Яке ромишӣ нома хонед низ
یکی رامشی نامه خوانید نیز
Казон ҷовдон арҷ ёбеду чиз
کزان جاودان ارج یابید و چیز
зи мо бар ҳамаи подшоҳии дуруд
ز ما بر همه پادشاهی درود
Ба вижа ки меҳраш буд тору пуд
به ویژه که مهرش بود تار و پود
Ниҳоданд бар номаҳо бар нигин
نهادند بر نامهها بر نگین
Фиристодагони хост бо офарин
فرستادگان خواست با آفرین
Бирафтанд бо номаҳо мӯбадон
برفتند با نامهها موبدان
Саворони бинои дилу бхрдон
سواران بینادل و بخردان