Дигар рӯз чун ?бардамӣади офтоб

دگر روز چون بردمید آفتاب

Биболед кӯҳу бполўди хоб

ببالید کوه و بپالود خواب

Ба наздик мунзар шуданд ин гуруҳ

به نزدیک منذر شدند این گروه

Ки баҳроми шаҳ буд зишони сутӯҳ

که بهرام شه بود زیشان ستوه

Ки хоҳишгарӣ кун ба наздики шоҳ

که خواهشگری کن به نزدیک شاه

зи кирдори мо то бубахшад гуноҳ

ز کردار ما تا ببخشد گناه

Ки чунон бадем аз бади яздгирд

که چونان بدیم از بد یزدگرد

Ки хӯн дар тани номдорони Фсрд

که خون در تن نامداران فسرد

зи баси зишти гуфтору кирдори ӯй

ز بس زشت گفتار و کردار اوی

зи бедодӣу дарду озори ӯй

ز بیدادی و درد و آزار اوی

Дили мо ба баҳром азон буд сард

دل ما به بهرام ازان بود سرد

Ки аз шоҳ будем яксар ба дард

که از شاه بودیم یکسر به درد

Бишуд мунзару шоҳро кард нарм

بشد منذر و شاه را کرد نرم

Бгстрди пешаши суханҳои гарм

بگسترد پیشش سخنهای گرم

Бубахшед агар чандашон бади гуноҳ

ببخشید اگر چندشان بُد گناه

Ки бо гавҳару додгар буд шоҳ

که با گوهر و دادگر بود شاه

Биёрост айвони шоҳаншаҳӣ

بیاراست ایوان شاهنشهی

Бирафт онк буданд яксар маӣ

برفت آنک بودند یکسر مهی

Чу ҷой бузургӣ бипардохтанд

چو جای بزرگی بپرداختند

Кро буд шоистаи бншохтнд

کرا بود شایسته بنشاختند

Ба ҳар ҷой хуоне биёростанд

به هر جای خوانی بیاراستند

намева равад ва ромишгарон хостанд

می و رود و رامشگران خواستند

Дувуми рӯзи рафтанди дигари гуруҳ

دوم روز رفتند دیگر گروه

Сипаҳбад наомад з хӯрдани сутӯҳ

سپهبد نیامد ز خوردن ستوه

Сими рӯзи ҷашн ва майу сур буд

سیم روز جشن و می و سور بود

Ғам аз кохи шоҳи ҷаҳони давр буд

غم از کاخ شاه جهان دور بود

Бигуфт онки нӯъмону мунзар чаҳ кард

بگفت آنک نعمان و منذر چه کرد

зи баҳри ман ин поки зодаи ду мард

ز بهر من این پاک‌زاده دو مرد

Ҳамаи меҳтарони хонданди офарин

همه مهتران خواندند آفرین

Барон дашти ободу мардони кин

بران دشت آباد و مردان کین

Азон пас дар ганҷ бикшод шоҳ

ازان پس در گنج بگشاد شاه

Ба динор ва дебо биёрост гоҳ

به دینار و دیبا بیاراست گاه

Ба аспу синон ва ба хуфтон ҷанг

به اسپ و سنان و به خفتان جنگ

зи худу з ҳар гавҳарии ранги ранг

ز خود و ز هر گوهری رنگ‌رنگ

Саросар ба нӯъмону мунзари супурд

سراسر به نعمان و منذر سپرد

Ҷўонўӣ рафт он бадишони шимурд

جوانوی رفت آن بدیشان شمرد

Каси андозаи бахшиш ӯ надошт

کس اندازهٔ بخشش او نداشت

Ҳамон тов бо кӯшиш ӯ надошт

همان تاو با کوشش او نداشت

Ҳамон тозёнро басӣ ҳадя дод

همان تازیان را بسی هدیه داد

Аз айвон шоҳӣ бирафтанд шод

از ایوان شاهی برفتند شاد

Биоварад пас халъати хусравӣ

بیاورد پس خلعت خسروی

Ҳамон асп ва ҳам ҷомаи паҳлавӣ

همان اسپ و هم جامهٔ پهلوی

Ба хусрав супурданду бнўохтш

به خسرو سپردند و بنواختش

Бар гоҳи фархундаи бншохтш

بر گاه فرخنده بنشاختش

Шаҳаншоҳи хусрав ба нарисӣ расед

شهنشاه خسرو به نرسی رسید

зи тахт андар омад ба курсӣ расед

ز تخت اندر آمد به کرسی رسید

Бародараши бади як дил ва як забон

برادرش بد یک‌دل و یک‌زبان

Азуи кеҳтари он номдори ҷавон

ازو کهتر آن نامدار جوان

Варо паҳлавон кард бар лашкараш

ورا پهلوان کرد بر لشکرش

Бидон то ба ойин буд кишвараш

بدان تا به آیین بود کشورش

Сипаҳро саросар ба нарисӣ супурд

سپه را سراسر به نرسی سپرد

Ба бахшиши ҳамеи подшоҳии бабрад

به بخشش همی پادشاهی ببرد

Дар ганҷ бикшод ва рӯзӣ бидод

در گنج بگشاد و روزی بداد

Сипоҳаш ба динори гаштанди шод

سپاهش به دینار گشتند شاد

Бифармуд пас то гшспи дабир

بفرمود پس تا گشسپ دبیر

Биёмад бар шоҳи мардум пазир

بیامد بر شاه مردم پذیر

Куҷо буд доно бидон рӯзгор

کجا بود دانا بدان روزگار

Шумор ҷаҳон дошт андари канор

شمار جهان داشت اندر کنار

Ҷўонўии бедор бо ӯ баҳам

جوانوی بیدار با او بهم

Ки наздик ӯ бади шумори дирам

که نزدیک او بد شمار درم

зи боқӣ ки бад назд эрониён

ز باقی که بد نزد ایرانیان

Бифармуд то бугсалад аз миён

بفرمود تا بگسلد از میان

Дабирони доно ба девон шуданд

دبیران دانا به دیوان شدند

зи баҳри дирами пеш кайвон шуданд

ز بهر درم پیش کیوان شدند

зи боқӣ ки бад бар ҷаҳони србср

ز باقی که بد بر جهان سربسر

Ҳама барграфтанд як бо дигар

همه برگرفتند یک با دگر

Навад бор ва се бор карда шумор

نود بار و سه بار کرده شمار

Ба Эрони дирами бади ҳазорон ҳазор

به ایران درم بد هزاران هزار

Бубахшеду девон бар оташи ниҳод

ببخشید و دیوان بر آتش نهاد

Ҳамаи шаҳри Эрони бадви гашти шод

همه شهر ایران بدو گشت شاد

Чу огоҳ шуд зон сухани ҳаркасӣ

چو آگاه شد زان سخن هرکسی

Ҳаме офарин хонд ҳаркаси басӣ

همی آفرین خواند هرکس بسی

Бирафтанд яксар ба оташкада

برفتند یکسر به آتشکده

Ба айвони наврӯзу ҷашни сада

به ایوان نوروز و جشن سده

Ҳамеи машк бар оташ афшоданад

همی مشک بر آتش افشاندند

Ба баҳром бар офарини хонданд

به بهرام بر آفرین خواندند

Вазон пас бифармуд корогҳон

وزان پس بفرمود کارآگهان

Яке то бигарданд гирди ҷаҳон

یکی تا بگردند گرد جهان

Касеро куҷои рондаи бади яздгирд

کسی را کجا رانده بد یزدگرد

Биҷуст ва ба як шаҳрашон кард гирд

بجست و به یک شهرشان کرد گرد

Бидон то шавад номаи шаҳриёр

بدان تا شود نامهٔ شهریار

Ки озодагонро кунад хостор

که آزادگان را کند خواستار

Фиристод халъат ба ҳар меҳтарӣ

فرستاد خلعت به هر مهتری

Бубахшед ба андозаи шани кишварӣ

ببخشید به اندازه‌شان کشوری

Раду мӯбаду марзбони ҳрк буд

رد و موبد و مرزبان هرک بود

Ки овози баҳром зон сони шунӯд

که آواز بهرام زان سان شنود

Саросар ба даргоҳ шоҳ омаданд

سراسر به درگاه شاه آمدند

Кушодаи дил ва никхўоаҳ омаданд

گشاده‌دل و نیکخواه آمدند

Бифармуд то ҳрки бади додҷўӣ

بفرمود تا هرک بد دادجوی

Сӯии мӯбад мӯбад оварад рӯй

سوی موبد موبد آورد روی

Чу фурмонаш омад зи гетӣ ба ҷой

چو فرمانش آمد ز گیتی به جای

Мунодӣгарӣ кард бар дар ба пой

منادیگری کرد بر در به پای

Ки эй зердастони бедори шоҳ

که ای زیردستان بیدار شاه

зи ғам давр бошеду давр аз гуноҳ

ز غم دور باشید و دور از گناه

Вазин пас барон кас кунед офарин

وزین پس بران کس کنید آفرین

Ки аз дод обод дорад замин

که از داد آباد دارد زمین

зи гетӣ ба яздон паноҳеду бас

ز گیتی به یزدان پناهید و بس

Ки доранда ӯйасту фарёдрас

که دارنده اویست و فریادرس

Ҳронкс ки багазед фармони мо

هرانکس که بگزید فرمان ما

Напечад сар аз ройу паймони мо

نپیچد سر از رای و پیمان ما

Бирав никўиҳо броФзўн кунем

برو نیکویها برافزون کنیم

зи дили кӣнау оз берун кунем

ز دل کینه و آز بیرون کنیم

Ҳронкс ки аз дод бигурезад ӯй

هرانکس که از داد بگریزد اوی

Ба бодоФраҳ дар биёвезад ӯй

به بادآفره در بیاویزد اوی

Гар аидўнк неру диҳад кирдигор

گر ایدونک نیرو دهد کردگار

Ба коми дил мо шавад рӯзгор

به کام دل ما شود روزگار

Барин никўиҳои физоиш буд

برین نیکویها فزایش بود

Шуморо бар мо ситоиш буд

شما را بر ما ستایش بود

Ҳамаи шаҳри Эрон ба гуфтори ӯй

همه شهر ایران به گفتار اوی

Бирафтанд шодони дилу тоза рӯй

برفتند شادان‌دل و تازه‌روی

Бдонгаҳ ки шуд подшоҳяши рост

بدانگه که شد پادشاهیش راست

Фузуни гашти шодӣ ваанда бкост

فزون گشت شادی و انده بکاست

Ҳамаи рӯзи нахчири бади кори ӯй

همه روز نخچیر بد کار اوی

Дигар аспу майдону чавгону гӯй

دگر اسپ و میدان و چوگان و گوی