Писари бади мар ӯро яке ҳамчуи шер

پسر بد مر او را یکی همچو شیر

Ки сосон ҳаме хондӣ Ардашер

که ساسان همی خواندی اردشیر

Дигар духтарӣ дошт номаш ҳамЭй

دگر دختری داشت نامش همای

Ҳунарманду бодонашу неки рой

هنرمند و بادانش و نیک‌رای

Ҳамеи хондандии варои чҳрзод

همی خواندندی ورا چهرزاد

зи гетӣ ба дидор ӯ буд шод

ز گیتی به دیدار او بود شاد

Падари дрпзирФтш аз некӯӣ

پدر درپذیرفتش از نیکوی

Барон дайн ки хуонеи ҳамеи паҳлавӣ

بران دین که خوانی همی پهلوی

эй дили афрӯзи тобандаи моҳ

همای دل‌افروز تابنده ماه

Чунон бад ки обистан омад зи шоҳ

چنان بد که آبستن آمد ز شاه

Чу шаш моҳ шуд пари з тимор шуд

چو شش ماه شد پر ز تیمار شد

Чу баҳман чунон дид бемор шуд

چو بهمن چنان دید بیمار شد

Чу аз дарди шоҳи андромди зи пой

چو از درد شاه اندرآمد ز پای

Бифармуд то пеш ӯ шуд ҳамЭй

بفرمود تا پیش او شد همای

Бузургону неки ахтаронро бихонад

بزرگان و نیک‌اختران را بخواند

Ба тахти гиронмоягон бар нишонд

به تخت گرانمایگان بر نشاند

Чунин гуфт кин поки тани чҳрзод

چنین گفت کاین پاک‌تن چهرزاد

Ба гетӣ фаровон набӯдаст шод

به گیتی فراوان نبودست شاد

Супурдами бадви тоҷу тахти баланд

سپردم بدو تاج و تخت بلند

Ҳамон лашкару ганҷ бо арҷманд

همان لشکر و گنج با ارجمند

Вале аҳди ман ӯ буд дар ҷаҳон

ولی عهد من او بود در جهان

Ҳам анкс казу зояд андари ниҳон

هم‌انکس کزو زاید اندر نهان

Агар духтар ояд буришгар писар

اگر دختر آید برش گر پسر

Варо бошад ин тоҷу тахти падар

ورا باشد این تاج و تخت پدر

Чу сосон шунид ин сухан хира шуд

چو ساسان شنید این سخن خیره شد

зи гуфтори баҳмани дилаш тира шуд

ز گفتار بهمن دلش تیره شد

Бадви рӯз ва ду шаби басони паланг

بدو روز و دو شب بسان پلنگ

зи Эрон ба марзӣ дигар шуд зи нанг

ز ایران به مرزی دگر شد ز ننگ

Дмони сӯй шаҳр нашопӯр шуд

دمان سوی شهر نشاپور شد

Пари озори бад аз падар давр шуд

پر آزار بد از پدر دور شد

Заниро зи тухми бузургони бхўост

زنی را ز تخم بزرگان بخواست

Бпрўрд ва бо ҷон ва дил дошт рост

بپرورد و با جان و دل داشت راست

Нажодаш ба гетӣ касеро нагуфт

نژادش به گیتی کسی را نگفت

Ҳаме дошт он ростӣ дар наҳуфт

همی داشت آن راستی در نهفت

Зани поки тани хуби фарзанди зод

زن پاک‌تن خوب فرزند زاد

зи сосони пурмояи баҳмани нажод

ز ساسان پرمایه بهمن نژاد

Падари ном сосонаш кард он замон

پدر نام ساسانش کرد آن زمان

Мар ӯро ба зӯдии саромади замон

مر او را به زودی سرآمد زمان

Чу кӯдаки зи хурдӣ ба мардӣ расед

چو کودک ز خردی به مردی رسید

Дарон хонаи ҷуз бенавоӣ надид

دران خانه جز بینوایی ندید

з шоҳ нашопӯр бастади гила

ز شاه نشاپور بستد گله

Ки будӣ ба кӯҳ ва ба ҳомӯни яла

که بودی به کوه و به هامون یله

Ҳаме буд икчнди чӯпони шоҳ

همی بود یکچند چوپان شاه

Ба кӯҳу биёбону оромгоҳ

به کوه و بیابان و آرامگاه

Кунун бозгардам ба кор ҳамЭй

کنون بازگردم به کار همای

Пас аз марги баҳман ки бигирифт ҷой

پس از مرگ بهمن که بگرفت جای