Гиромии пшўтн ки дастур буд

گرامی پشوتن که دستور بود

зи куштани дилаши сахти ранҷур буд

ز کشتن دلش سخت رنجور بود

Ба пеши ҷаҳондор бар пой хост

به پیش جهاندار بر پای خاست

Чунин гуфт к-эй хусрав доду рост

چنین گفت کای خسرو داد و راست

Агар кӣна будат ба дили хостӣ

اگر کینه بودت به دل خواستی

Падед омад аз костии ростӣ

پدید آمد از کاستی راستی

Кунун ғорату куштану ҷангу ҷӯш

کنون غارت و کشتن و جنگ و جوش

МФрмоӣ ва мапаснд чандини хурӯш

مفرمای و مپسند چندین خروش

з яздон битарсу зи мо шарми дор

ز یزدان بترس و ز ما شرم‌دار

Нигаҳ кун бад-ӣни гардиши рӯзгор

نگه کن بدین گردش روزگار

Якеро برارد ба абри баланд

یکی را برآرد به ابر بلند

Яке зу шавад зору хору нижанд

یکی زو شود زار و خوار و نژند

Падарати он ҷаҳонгир лашкар фурӯз

پدرت آن جهانگیر لشکر فروز

На тобутро шуд сӯии нимрўз

نه تابوت را شد سوی نیمروز

На рустам ба кобул ба нахчиргоҳ

نه رستم به کابل به نخچیرگاه

Бидон шуд ки то нест гардад ба чоҳ

بدان شد که تا نیست گردد به چاه

Ту то бошӣ эй хусрави поку род

تو تا باشی ای خسرو پاک و راد

Маранҷон касеро ки дорад нажод

مرنجان کسی را که دارد نژاد

Чу фарзанди соми Наримони зи банд

چو فرزند سام نریمان ز بند

Бинолад ба парвардгори баланд

بنالد به پروردگار بلند

Бипечӣ азон гарчи неки ахтарӣ

بپیچی ازان گرچه نیک‌اختری

Чу бо кирдигор афганд доварӣ

چو با کردگار افگند داوری

Чу рустами нигаҳдори тахти каён

چو رستم نگهدار تخت کیان

Ҳаме бар дар ранҷи бастии миён

همی بر در رنج بستی میان

Ту ин тоҷ азу ёфтӣ ёдгор

تو این تاج ازو یافتی یادگار

На аз роҳи Гуштоспу Исфандиёр

نه از راه گشتاسپ و اسفندیار

зи ҳангома кӣ Қубоди андроӣ

ز هنگامهٔ کی قباد اندرآی

Чунин то ба Кайхусрави поки рой

چنین تا به کیخسرو پاک‌رای

Бузургӣ ба шамшер ӯ доштанд

بزرگی به شمشیر او داشتند

Маонро ҳамаи зер ӯ доштанд

مهان را همه زیر او داشتند

Азу банд бурдоргар бхрдӣ

ازو بند بردار گر بخردی

Дилат бозгардон зи роҳи бадӣ

دلت بازگردان ز راه بدی

Чу бишунид шоҳ аз пшўтни сухан

چو بشنید شاه از پشوتن سخن

Пушаймон шуд аз дарду кини куҳан

پشیمان شد از درد و کین کهن

Хурӯшии баромади зи пардаи сарой

خروشی برآمد ز پرده‌سرای

Ки эй паҳлавонон бо доду рой

که ای پهلوانان با داد و رای

Бсичидн бозгаштан кунед

بسیچیدن بازگشتن کنید

Мабодо ки тороҷ ва куштан кунед

مبادا که تاراج و کشتن کنید

Бифармуд то пои дастони зи банд

بفرمود تا پای دستان ز بند

Кушоданд ва доданд бисёр панд

گشادند و دادند بسیار پند

Тани куштаро дахма карданд ҷой

تن کشته را دخمه کردند جای

Ба гуфтори дастури покизаи рой

به گفتار دستور پاکیزه‌رای

зи зиндон ба айвон гузар кард зол

ز زندان به ایوان گذر کرد زال

Бирав зор бигирист фаррухи ҳам?ил

برو زار بگریست فرخ همال

Ки зорои длирои гўои рстмо

که زارا دلیرا گوا رستما

Набераи гӯи номвари нирмо

نبیرهٔ گو نامور نیرما

Ту то зинда будӣ ки огоҳ буд

تو تا زنده‌بودی که آگاه بود

Ки Гуштоспи андари ҷаҳони шоҳ буд

که گشتاسپ اندر جهان شاه بود

Кунун ганҷи тороҷу дастони асир

کنون گنج تاراج و دستان اسیر

Писари зори кушта ба пайкони тир

پسر زار کشته به پیکان تیر

Мубиноади чашми каси ин рӯзгор

مبیناد چشم کس این روزگار

Замини бод бе тухми Исфандиёр

زمین باد بی‌تخم اسفندیار

Азон огаҳии сӯй баҳман расед

ازان آگهی سوی بهمن رسید

Ба наздики фаррух пшўтн расед

به نزدیک فرخ پشوتن رسید

Пшўтни зи рӯдоба пурдард шуд

پشوتن ز رودابه پردرد شد

Азон шеван ӯ Рахш зард шуд

ازان شیون او رخش زرد شد

Ба баҳман чунин гуфт к-эии шоҳи нав

به بهمن چنین گفت کای شاه نو

Чу бар нимаи осмони моҳи нав

چو بر نیمهٔ آسمان ماه نو

Ба шабгири азин марз лашкар барон

به شبگیر ازین مرز لشکر بران

Ки ин кори душвори гашту гарон

که این کار دشوار گشت و گران

зи тоҷи ту чашм бидон даври бод

ز تاج تو چشم بدان دور باد

Ҳамаи рӯзгорони ту сури бод

همه روزگاران تو سور باد

Бад-ӣни хонаи золи соми далер

بدین خانهٔ زال سام دلیر

Сазад гар намонад шаҳаншоҳи дайр

سزد گر نماند شهنشاه دیر

Чу шуд кӯҳ бар гӯнаи сндрўс

چو شد کوه بر گونهٔ سندروس

з даргоҳ бархест овои кӯс

ز درگاه برخاست آوای کوس

Бифармуд пас баҳмани кӣнаи хоҳ

بفرمود پس بهمن کینه‌خواه

Кзонҷо баронанд яксар сипоҳ

کزانجا برانند یکسر سپاه

Ҳам ангаи баромади зи пардаи сарой

هم‌انگه برآمد ز پرده‌سرای

Табираи абои буқу ҳиндӣ дароӣ

تبیره ابا بوق و هندی درای

Аз онҷо ба Эрон ниҳоданд рӯй

از آنجا به ایران نهادند روی

Ба гуфтори дастури озодаи хуй

به گفتار دستور آزاده‌خوی

Сипаҳро зи зобул ба Эрон кашид

سپه را ز زابل به ایران کشید

Ба наздики шаҳр далерон кашид

به نزدیک شهر دلیران کشید

Бросўд ва бар тахт бинишаст шод

برآسود و بر تخت بنشست شاد

Ҷаҳонро ҳаме дошт бо расм ва дод

جهان را همی داشت با رسم و داد

Ба дарвеш бахшед чанде дирам

به درویش بخشید چندی درم

Азу чанд шодон ва чанде дижам

ازو چند شادان و چندی دژم

Ҷаҳоно чаҳ хоҳии з парвардагон

جهانا چه خواهی ز پروردگان

Чаҳпарвардагон доғи дили бардагон

چه پروردگان داغ دل بردگان