Чу баҳрому хусрав ба ҳомӯн шуданд
چو بهرام و خسرو به هامون شدند
Бар шер бо дили пар аз хӯн шуданд
بر شیر با دل پر از خون شدند
Чу хусрав бидид он ду шери жён
چو خسرو بدید آن دو شیر ژیان
Ниҳодаи яке афсари андари миён
نهاده یکی افسر اندر میان
Бидон мӯбадон гуфт тоҷ аз нахуст
بدان موبدان گفت تاج از نخست
Мари онро сазотар ки шоҳӣ биҷуст
مر آن را سزاتر که شاهی بجست
Ва дигар ки ман перам ва ӯ ҷавон
و دیگر که من پیرم و او جوان
Ба чанголи шери жёни нотавон
به چنگال شیر ژیان ناتوان
Барон бад ки ӯ пеш дастӣ кунад
بران بد که او پیشدستی کند
Ба бурноеу тан дурустӣ кунад
به برنایی و تندرستی کند
Бадв гуфт баҳром карӣ равост
بدو گفت بهرام کاری رواست
Наоне надорем гуфтори рост
نهانی نداریم گفتار راست
Яке гурза гоўср барграфт
یکی گُرزه گاوسر برگرفت
Ҷаҳонии бадви мондаи андари шигифт
جهانی بدو مانده اندر شگفت
Бадв гуфт мӯбад ки эй подшо
بدو گفت موبد که ای پادشا
Хирадманду бодонашу порсо
خردمند و بادانش و پارسا
Ҳамеи ҷанги шерон ки Фрмоидт
همی جنگ شیران که فرمایدت
Ҷуз аз тоҷи шоҳӣ чаҳ аФзоидт
جز از تاج شاهی چه افزایدت
Ту ҷон аз паии подшоҳии мада
تو جان از پی پادشاهی مده
Хӯриш бебаҳона ба моҳии мада
خورش بیبهانه به ماهی مده
Ҳама бе гуноҳем ва ин кори тест
همه بیگناهیم و این کار تست
Ҷаҳонро ҳамаи дил ба бозори тест
جهان را همه دل به بازار تست
Бадв гуфт баҳроми к-эии дайн пажӯҳ
بدو گفت بهرام کای دینپژوه
Ту зин бегуноҳӣу дигари гуруҳ
تو زین بیگناهی و دیگر گروه
Ҳам оварад ин нараҳ шерони манам
همآورد این نره شیران منم
Харидори ҷанги далерони манам
خریدار جنگ دلیران منم
Бадв гуфт мӯбад ба яздони паноҳ
بدو گفت موبد به یزدان پناه
Чу рафтӣ дилатро бишӯй аз гуноҳ
چو رفتی دلت را بشوی از گناه
Чунон кард кӯ гуфт бҳромшоаҳ
چنان کرد کو گفت بهرامشاه
Дилаш пок шуд тавба кард аз гуноҳ
دلش پاک شد توبه کرد از گناه
Ҳаме рафт бо гурзаи гоўрўӣ
همی رفت با گُرزهٔ گاوروی
Чу диданди шерони прхошҷўӣ
چو دیدند شیران پرخاشجوی
Яке зуди занҷири бигусасту банд
یکی زود زنجیر بگسست و بند
Биёмад бар шаҳриёри баланд
بیامد بر شهریار بلند
Бузад бар сараши гурзи баҳроми гирд
بزد بر سرش گُرز بهرام گُرد
зи чашмаши ҳамеи равшанои бабрад
ز چشمش همی روشنایی ببرد
Бар дигар омад бузад бар сараш
بر دیگر آمد بزد بر سرش
Фурӯи рехт аз дидаи хӯн аз буриш
فرو ریخت از دیده خون از برش
Ҷаҳондор бинишаст бар тахти оҷ
جهاندار بنشست بر تخت عاج
Ба сар бар ниҳоди он длФрўзи тоҷ
به سر بر نهاد آن دلفروز تاج
Ба яздон паноҳед кӯи бади паноҳ
به یزدان پناهید کو بد پناه
Намояндаи роҳ гум карда роҳ
نمایندهٔ راه گم کرده راه
Бишуд хусраву баради пешаши намоз
بشد خسرو و برد پیشش نماز
Чунин гуфт к-эии шоҳи гардани фароз
چنین گفت کای شاه گردنفراز
Нишаст ту бар гоҳи фархундаи бод
نشست تو بر گاه فرخنده باد
Ялони ҷаҳони пеши ту бандаи бод
یلان جهان پیش تو بنده باد
Ту шоҳӣ ва мо бандагони тўоим
تو شاهی و ما بندگان توایم
Ба хӯбии физояндагони тўоим
به خوبی فزایندگان توایم
Бузургон бирав гавҳар афшоданад
بزرگان برو گوهر افشاندند
Барон тоҷи нави офарини хонданд
بران تاج نو آفرین خواندند
зи гетии баромади саросари хурӯш
ز گیتی برآمد سراسر خروش
Дар озари бади ин ҷашни рӯзи сурӯш
در آذر بد این جشن روز سروش
Баромади яке абр ва шуд тираи моҳ
برآمد یکی ابر و شد تیرهماه
Ҳаме тир борид зи абри сиёҳ
همی تیر بارید ز ابر سیاه
На дарёи падед ва на дашт ва на роғ
نه دریا پدید و نه دشت و نه راغ
Набинам ҳаме дар ҳавои пари зоғ
نبینم همی در هوا پر زاغ
Ҳўосл фишонд ҳаво ҳар замон
حواصل فشاند هوا هر زمان
Чаҳ созад ҳамеи зини баланди осмон
چه سازد همی زین بلند آسمان
Намондам нмксўду ҳизум на ҷӯ
نماندم نمکسود و هیزم نه جو
На чизе падедаст то ҷўдрў
نه چیزی پدیدست تا جودرو
Бад-ӣни тирагии рӯзу бими хароҷ
بدین تیرگی روز و بیم خراج
Замин гашта аз барф чун кӯҳи оҷ
زمین گشته از برف چون کوه عاج
Ҳамаи корҳоро срондри нишеб
همه کارها را سراندر نشیب
Магар даст гирад ҳусайни қтиб
مگر دست گیرد حسین قتیب
Кунун достонӣ бигӯям шигифт
کنون داستانی بگویم شگفت
Казон бартар андоза натавон гирифт
کزان برتر اندازه نتوان گرفت