Гузашти он шабу бомдоди пагоҳ
گذشت آن شب و بامداد پگاه
Биёмад нишаст аз бар гоҳи шоҳ
بیامد نشست از بر گاه شاه
Фиристоду эрониёнро бихонад
فرستاد و ایرانیان را بخواند
зи рӯзи гузашта фаровон баранд
ز روز گذشته فراوان براند
Ба овоз гуфтанд пас мӯбадон
به آواز گفتند پس موبدان
Ки ҳастӣ ту донотар аз бхрдон
که هستی تو داناتر از بخردان
Ба шоҳаншаҳӣ дар чаҳ пеш оварӣ
به شاهنشهی در چه پیش آوری
Чугирӣ баландӣу кндоўрӣ
چو گیری بلندی و کنداوری
Чаҳ пеши оре аз дод ва аз ростӣ
چه پیش آری از داد و از راستی
Казон гум шавад кажӣу костӣ
کزان گم شود کژی و کاستی
Чунин дод посух ба фарзонагон
چنین داد پاسخ به فرزانگان
Бидон номдорону мардонагон
بدان نامداران و مردانگان
Ки бахшиш бифзоем аз гуфт вгўӣ
که بخشش بیفزایم از گفتوگوی
Бакоҳам зи бедодӣу ҷусту ҷӯй
بکاهم ز بیدادی و جست و جوی
Касеро куҷо подшоҳӣ сазост
کسی را کجا پادشاهی سزاست
Заминро бадишон бубахшем рост
زمین را بدیشان ببخشیم راست
Ҷаҳонро бидорам ба рой ва ба дод
جهان را بدارم به رای و به داد
Чу эминӣ кунам бошам аз дод шод
چو ایمن کنم باشم از داد شاد
Касеро ки дарвеш бошад ба низ
کسی را که درویش باشد به نیز
зи ганҷ ниҳода бубахшем чиз
ز گنج نهاده ببخشیم چیز
Гунаҳ кардаро панди пеши оварем
گنه کرده را پند پیش آوریم
Чу дигар кунад банди пеши оварем
چو دیگر کند بند پیش آوریم
Сипаҳро ба ҳангоми рӯзии диҳем
سپه را به هنگام روزی دهیم
Хирадмандро длФрўзии диҳем
خردمند را دلفروزی دهیم
Ҳамон рост дорем дил бо забон
همان راست داریم دل با زبان
зи кажӣ ва торӣ бипечам равон
ز کژی و تاری بپیچم روان
Касе кӯ бимирад набошадаш хеш
کسی کو بمیرد نباشدش خویش
Взў чиз монад зи андоза беш
وزو چیز ماند ز اندازه بیش
Ба давряш бахшам наёрам ба ганҷ
به درویش بخشم نیارم به گنج
Набандам дили андари сарои сипанҷ
نبندم دل اندر سرای سپنج
Ҳамаи рой бо кордонон занем
همه رای با کاردانان زنیم
Ба тадбири пушт ҳаво башиканем
به تدبیر پشت هوا بشکنیم
зи дастури пурсим яксар сухан
ز دستور پرسیم یکسر سخن
Чу корӣ нав афганд хоҳам зи бен
چو کاری نو افگند خواهم ز بن
Касе кӯ ҳаме дод хоҳад зи ман
کسی کو همی داد خواهد ز من
Наҷӯям прогндни анҷуман
نجویم پراگندن انجمن
Даҳум дод онкас ки ӯ дод хост
دهم داد آنکس که او داد خواست
Ба чизе наронам сухани ҷуз ба рост
به چیزی نرانم سخن جز به راست
Мукофот созам бидонро ба бад
مکافات سازم بدان را به بد
Чунон каз раҳ шаҳриёрон сазад
چنان کز ره شهریاران سزد
Барин поки яздон гўоӣ манаст
برین پاک یزدان گوای منست
Хирад бар забон раҳнамоӣ манаст
خرد بر زبان رهنمای منست
Ҳамон мӯбаду мӯбади мӯбадон
همان موبد و موبد موبدان
Писандидау кордидаҳи радон
پسندیده و کاردیده ردان
Барин кори як сол гар бугзарад
برین کار یک سال گر بگذرد
Напечам зи гуфтори ҷону хирад
نپیچم ز گفتار جان و خرد
зи мироси безораму тоҷу тахт
ز میراث بیزارم و تاج و تخت
Азон пас нишинам бар шӯрбахт
ازان پس نشینم بر شوربخت
Чу посух шуниданд он бхрдон
چو پاسخ شنیدند آن بخردان
Бузургону бедордили мӯбадон
بزرگان و بیداردل موبدان
з гуфт гузашта пушаймон шуданд
ز گفت گذشته پشیمان شدند
Гунаҳи корагони сӯй дармон шуданд
گنه کارگان سوی درمان شدند
Ба овоз гуфтанд як бо дигар
به آواز گفتند یک با دگر
Ки шоҳӣ буд зини сазовортар
که شاهی بود زین سزاوارتر
Ба мардӣу гуфтору ройу нажод
به مردی و گفتار و رای و نژاد
Азин поктар дар ҷаҳон кас назод
ازین پاکتر در جهان کس نزاد
з дод офаридаст эзади варо
ز داد آفریدست ایزد ورا
Мабодо ки корӣ расад бади варо
مبادا که کاری رسد بد ورا
Ба гуфтор агар ҳеҷ тоби оварем
به گفتار اگر هیچ تاب آوریم
Хирадро ҳамеи сар ба хоби оварем
خرد را همی سر به خواب آوریم
Ҳама никўиҳо биёбем азуӣ
همه نیکویها بیابیم ازوی
Ба хӯрд ва ба дод андари орем рӯй
به خورد و به داد اندر آریم روی
Бад-ӣни брзи боло ва ин шоху ёл
بدین برز بالا و این شاخ و یال
Ба гетӣ касе нест ӯро ҳам?ил
به گیتی کسی نیست او را همال
Пас пушт ӯ лашкар тозён
پس پشت او لشکر تازیان
Чу мунзараши ёвар ба суду зиён
چو منذرش یاور به سود و زیان
Агар худ бигирад сари гоҳи хеш
اگر خود بگیرد سر گاه خویش
Ба гетӣ ки бошад зи баҳром беш
به گیتی که باشد ز بهرام بیش
Азон пас зи Эронӣонаш чаҳ бок
ازان پس ز ایرانیانش چه باک
Чаҳ мо пеш ӯ дар чаҳ як мушти хок
چه ما پیش او در چه یک مشت خاک
Ба баҳром гуфтанд к-эии фарманд
به بهرام گفتند کای فرمند
Ба шоҳии тӯии ҷони моро писанд
به شاهی توی جان ما را پسند
Надонист кас дар ҳунарҳои ту
ندانست کس در هنرهای تو
Ба покии тану донишу рои ту
به پاکی تن و دانش و رای تو
Чу хусрав ки буд аз нажоди пшин
چو خسرو که بود از نژاد پشین
Ба шоҳӣ бирав хонданди офарин
به شاهی برو خواندند آفرین
Ҳамаи зери савганд ва банд вайем
همه زیر سوگند و بند وییم
Ки гуяд ки андар газанд вайем
که گوید که اندر گزند وییم
Гарави зин сипас шоҳи Эрон буд
گرو زین سپس شاه ایران بود
Ҳамаи марз дар чанги шерон буд
همه مرز در چنگ شیران بود
Гуруҳе ба баҳром бошанд шод
گروهی به بهرام باشند شاد
зи хусрав дигар пора гиранд ёд
ز خسرو دگر پاره گیرند یاد
з дод он чунон ба ки паймони тест
ز داد آن چنان به که پیمان تست
Азон пас ҷаҳони зери фармони тест
ازان پس جهان زیر فرمان تست
Баҳонаи ҳамон шер ҷангӣасту бас
بهانه همان شیر جنگیست و بس
Азин пас бузургӣ наҷӯянд кас
ازین پس بزرگی نجویند کس
Бидон гашти баҳроми ҳамдостон
بدان گشت بهرام همداستان
Ки оварад ӯ пеши азин достон
که آورد او پیش ازین داستان
Чунин буд ойин шоҳон дод
چنین بود آیین شاهان داد
Ки чун нави бадии шоҳи фаррухи нажод
که چون نو بدی شاه فرخنژاد
Бар ӯ шудӣ мӯбади мӯбадон
بر او شدی موبد موبدان
Ббрдии се бинодл аз бхрдон
ببردی سه بینادل از بخردان
Ҳамӯи шоҳ бар гоҳи бншондӣ
همو شاه بر گاه بنشاندی
Бидон тоҷ бар офарин хондӣ
بدان تاج بر آفرین خواندی
Наҳодӣ ба номи каён бар сараш
نهادی به نام کیان بر سرش
Бсўдӣ ба шодии ду рух бар буриш
بسودی به شادی دو رخ بر برش
Азон пас ҳронкс ки барадии нисор
ازان پس هرانکس که بردی نثار
Ба хоҳанда додӣ ҳамеи шаҳриёр
به خواهنده دادی همی شهریار
Ба мӯбад супурданд пас тоҷу тахт
به موبد سپردند پس تاج و تخت
Ба ҳомӯн шуд аз шаҳри бидорбхт
به هامون شد از شهر بیداربخت
Ду шер жён дошт Густаҳми гирд
دو شیر ژیان داشت گستهم گرد
Ба занҷири баста ба мӯбади супурд
به زنجیر بسته به موبد سپرد
Ббрднди шерони ҷангии кашон
ببردند شیران جنگی کشان
Кушанда шуд аз бим чун биҳшон
کشنده شد از بیم چون بیهشان
Бибастанд бар пояи тахти оҷ
ببستند بر پایهٔ تخت عاج
Ниҳоданд бар гӯшаи оҷи тоҷ
نهادند بر گوشهٔ عاج تاج
Ҷаҳонӣ назора барон тоҷу тахт
جهانی نظاره بران تاج و تخت
Ки то чун буд кори он неки бахт
که تا چون بود کار آن نیکبخت
Кигар шоҳ пирӯз гардад барин
که گر شاه پیروز گردد برین
Бирав шаҳриёрон кунанд офарин
برو شهریاران کنند آفرین