Шабӣ чун шабаҳ рӯй шаста ба қӣр

شبی چون شبه روی شسته به قیر

На баҳроми пайдо на кайвон на тир

نه بهرام پیدا نه کیوان نه تیر

Дигаргуна ороишӣ кард моҳ

دگرگونه آرایشی کرد ماه

Бсич гузар кард бар пешгоҳ

بسیچ گذر کرد بر پیشگاه

Шудаи тираи андари сарои диранг

شده تیره اندر سرای درنگ

Миён карда борӣк ва дил карда танг

میان کرده باریک و دل کرده تنگ

зи тоҷаши се баҳра шудаи ложвард

ز تاجش سه بهره شده لاژورد

Супурдаи ҳаворо ба зангору гирд

سپرده هوا را به زنگار و گرد

Сипоҳи шаби тира бар дашту роғ

سپاه شب تیره بر دشت و راغ

Яке фарши густарда аз пари зоғ

یکی فرش گسترده از پرّ زاغ

Намӯда з ҳар сӯ ба чашми аҳриман

نمودم ز هر سو به چشم اهرمن

Чу мори сияҳ боз карда даҳан

چو مار سیه باز کرده دهن

Чу пӯлоди зангори хӯрдаи сипеҳр

چو پولاد زنگار خورده سپهر

Ту гуфтӣ ба қӣри андарандӯд чеҳр

تو گفتی به قیر اندر اندود چهر

Ҳронгаҳ ки барзади яке боди сард

هرآنگه که برزد یکی باد سرد

Чу зангии барангехти зи ангушти гирд

چو زنگی برانگیخت ز انگشت گرد

Чунон гашти боғу лаби ҷӯйбор

چنان گشت باغ و لب جویبار

Куҷои мавҷи хезади зи дарёии қор

کجا موج خیزد ز دریای قار

Фурӯ монад гардуни гардон ба ҷой

فرو ماند گردون گردان به جای

Шудаи сусти хуршедро дасту пой

شده سست خورشید را دست و پای

Сипеҳри андари он чодари қиргўн

سپهر اندر آن چادر قیرگون

Ту гуфтӣ шдстӣ ба хоби андарун

تو گفتی شدستی به خواب اندرون

Ҷаҳон аз дили хештани пари ҳарос

جهان را دل از خویشتن پر هراس

Ҷарас баркашида нигаҳбони пос

جرس برکشیده نگهبان پاس

На овои мурғ ва на ҳрои дад

نه آوای مرغ و نه هَرّای دد

Замонаи забони баста аз неку бад

زمانه زبان بسته از نیک و بد

Набад ҳеҷ пайдои нишеб аз фароз

نبد هیچ پیدا نشیب از فراز

Дилам танг шуд зон шаби дирёз

دلم تنگ شد زان شب دیریاز

Бидон танагӣ андар биҷустам зи ҷой

بدان تنگی اندر بجستم ز جای

Яке меҳрбон будам андари сарой

یکی مهربان بودم اندر سرای

Хрўшидму хостам зу чароғ

خروشیدم و خواستم زو چراغ

Бирафт он бути меҳрбонами зи боғ

بیامد بت مهربانم به باغ

Маро гуфт шамъат чаҳ бояд ҳаме

مرا گفت شمعت چه‌ باید همی

Шаби тираи хобат бибояд ҳаме

شب تیره خوابت بباید همی

Бадв гуфтам эй бути ним марди хоб

بدو گفتم ای بت نیم مرد خواب

Яке шамъи пеши ор чун офтоб

یکی شمع پیش آر چون آفتاب

Бунаи пешаму базмро соз кун

بنه پیشم و بزم را ساز کن

Ба чанги ори чанг ва меоғоз кун

به چنگ آر چنگ و می آغاز کن

Биоварад шамъ ва биёмад ба боғ

برفت آن بت مهربانم ز باغ

Барафрӯхт рухшандаи шамъу чароғ

بیاورد رخشنده شمع و چراغ

намеовараду нору туранҷ ва баӣ

می آورد و نار و ترنج و بهی

Задудаи яке ҷоми шоҳаншаҳӣ

زدوده یکی جام شاهنشهی

Маро гуфт бархезу дили шоддор

مرا گفت برخیز و دل شاددار

Равонро зи дарду ғами озоди дор

روان را ز درد و غم آزاد دار

Нигар то ки дилро надории табоҳ

نگر تا که دل را نداری تباه

зи андеша ва дод фарёди хоҳ

ز اندیشه و داد فریاد خواه

Ҷаҳон чунгузорӣ ҳаме бугзарад

جهان چون گذاری همی بگذرد

Хирадманди мардум чаро ғам хӯрд

خردمند مردم چرا غم خورد

Гуҳӣ мегусореду гуҳи чанги сохт

گهی می گسارید و گه چنگ ساخت

Ту гуфтӣ ки Њорути найранги сохт

تو گفتی که هاروت نیرنگ ساخت

Дилам бар ҳамаи ком пирӯз кард

دلم بر همه کام پیروز کرد

Ки бар ман шаби тира наврӯз кард

که بر من شب تیره نوروز کرد

Бидон сарв бен гуфтам эй моҳрӯӣ

بدان سرو بن گفتم ای ماهروی

Яке достони имшабами бозгуӣ

یکی داستان امشبم بازگوی

Ки дил гирад аз меҳр ӯ фару меҳр

که دل گیرد از مهر او فر و مهر

Бадви андарун хира монад сипеҳр

بدو اندرون خیره ماند سپهر

Марои меҳрбон ёр бишинав чаҳ гуфт

مرا مهربان یار بشنو چه‌ گفت

Азон пас ки бо ком гаштем ҷуфт

ازان پس که با کام گشتیم جفت

Бипаймоӣ май то яке достон

بپیمای می تا یکی داستان

Бигӯямат аз гуфта бостон

بگویَمْت از گفتهٔ باستان

Пар аз чорау меҳру найрангу ҷанг

پر از چاره و مهر و نیرنگ و جنگ

Ҳамон аз дар марди фарҳангу санг

همان از در مرد فرهنگ و سنگ

Бигуфтам биор эй бути хуби чеҳр

بگفتم بیار ای بت خوب چهر

Бихон достон ва беафзой меҳр

بخوان داستان و بیفزای مهر

зи неку бади чархи носозгор

ز نیک و بد چرخ ناسازگار

Ки орад ба мардуми зи ҳаргунаи кор

که آرد به مردم ز هرگونه کار

Нигар то надории дили хеши танг

نگر تا نداری دل خویش تنگ

Битобӣ азу чанд ҷӯии диранг

بتابی ازو چند جویی درنگ

Надонад касе роҳу сомони ӯй

نداند کسی راه و سامان اوی

На пайдо буд дарду дармони ӯй

نه پیدا بود درد و درمان اوی

Пас онгаҳ бигуфт ар з ман бишинавӣ

پس آنگه بگفت ار ز من بشنوی

Ба шеъри оре аз дафтари паҳлавӣ

به شعر آری از دفتر پهلوی

Ҳиммат гӯям ва ҳампазирам сипос

همت گویم و هم پذیرم سپاس

Кунун бишинав эй ҷуфти некии шинос

کنون بشنو ای جفت نیکی‌شناس