Кунун офарини ҷаҳони офарин

کنون آفرین جهان‌آفرین

Бихонем бар шаҳриёри замин

بخوانیم بر شهریار زمین

Абулқосими он шоҳи хуршеди чеҳр

ابوالقاسم آن شاه خورشید چهر

Биёрост гетӣ ба дод ва ба меҳр

بیاراست گیتی به داد و به مهر

Наҷуед ҷуз аз хӯбӣу ростӣ

نجوید جز از خوبی و راستی

Наёрад бидод андаруни костӣ

نیارد بداد اندرون کاستی

Ҷаҳони равшан аз тоҷи Маҳмӯди бод

جهان روشن از تاج محمود باد

Ҳамаи рӯзгоронаши масъӯди бод

همه روزگارانش مسعود باد

Ҳамеша ҷавон то ҷавонӣ буд

همیشه جوان تا جوانی بود

Ҳамон зинда то зиндагонӣ буд

همان زنده تا زندگانی بود

Чаҳ гуфт он сарояндаи деҳқони пер

چه گفت آن سراینده دهقان پیر

зи Гуштоспи вази номдори Ардашер

ز گشتاسپ وز نامدار اردشیر

Вазони номдорони покизаи рой

وزان نامداران پاکیزه‌رای

зи дороби вази расму рой ҳамЭй

ز داراب وز رسم و رای همای

Чу доро ба тахт маӣ барнишаст

چو دارا به تخت مهی برنشست

Камар бар миёни баст ва бикшод даст

کمر بر میان بست و بگشاد دست

Чунин гуфт бо мӯбадону радон

چنین گفت با موبدان و ردان

Бузургону бедордили бхрдон

بزرگان و بیداردل بخردان

Ки гетии нҷстм ба ранҷ ва ба дод

که گیتی نجستم به رنج و به داد

Марои тоҷи яздон ба сар бар ниҳод

مرا تاج یزدان به سر بر نهاد

Шигифтитар аз кори ман дар ҷаҳон

شگفتی‌تر از کار من در جهان

Набинад касе ошкору ниҳон

نبیند کسی آشکار و نهان

Ндонем ҷуз дод подоши ин

ندانیم جز داد پاداش این

Ки бар мо пас аз мо кунанд офарин

که بر ما پس از ما کنند آفرین

Набояд ки печади кас аз ранҷи мо

نباید که پیچد کس از رنج ما

зи бешӣу огндни ганҷи мо

ز بیشی و آگندن گنج ما

Замона з дод ман ободи бод

زمانه ز داد من آباد باد

Дили зери дастони мо шоди бод

دل زیر دستان ما شاد باد

Азон пас зи Ҳиндӯстону зи рӯм

ازان پس ز هندوستان و ز روم

з ҳар марзи боарзу ободи бум

ز هر مرز باارز و آباد بوم

Бирафтанд бо ҳадя ва бо нисор

برفتند با هدیه و با نثار

Биҷустанд хушнӯдии шаҳриёр

بجستند خشنودی شهریار

Чунон бад ки рӯзии зи баҳри гила

چنان بد که روزی ز بهر گله

Биёмад ки аспон бибинад яла

بیامد که اسپان ببیند یله

зи пастии баромад ба кӯҳӣ расед

ز پستی برآمد به کوهی رسید

Яке бе карони жарф дарё бидид

یکی بی‌کران ژرف دریا بدید

Бифармуд каз рӯму вази ҳиндӯон

بفرمود کز روم و وز هندوان

Биоранди корозмудаи гӯон

بیارند کارآزموده گوان

Биҷӯянд зон оби дарёи дарӣ

بجویند زان آب دریا دری

Расонанд равадӣ ба ҳар кишварӣ

رسانند رودی به هر کشوری

Чу бикшод донанда аз оби банд

چو بگشاد داننده از آب بند

Яке шаҳр фармуд баси сӯдманд

یکی شهر فرمود بس سودمند

Чу девори шаҳри андроўрди гирд

چو دیوار شهر اندرآورد گرد

Варо ном карданд дороби гирд

ورا نام کردند داراب گرد

Яке оташ афрӯхт аз теғи кӯҳ

یکی آتش افروخت از تیغ کوه

Парастанда озар омад гуруҳ

پرستندهٔ آذر آمد گروه

з ҳар пешае коргар хостанд

ز هر پیشه‌ای کارگر خواستند

Ҳамеи шаҳр Эрон биёростанд

همی شهر ایران بیاراستند

Ба ҳар сӯ фиристод бе мари сипоҳ

به هر سو فرستاد بی‌مر سپاه

зи душман ҳаме дошт гетии нигоҳ

ز دشمن همی داشت گیتی نگاه

Ҷаҳон аз бидонадяш бебим кард

جهان از بداندیش بی‌بیم کرد

Дили бадсиголони бадв ним кард

دل بدسگالان بدو نیم کرد