Шабии хуфтаи бади моҳ бо шаҳриёр
شبی خفته بد ماه با شهریار
Пар аз гавҳару буиу ранг ва нигор
پر از گوهر و بوی و رنگ و نگار
Ҳамоно ки барзади яке тези дам
همانا که برزد یکی تیز دم
Шаҳаншоҳ зон тез дам шуд дижам
شهنشاه زان تیز دم شد دژم
Бипечед дар ҷома ва сар битофт
بپیچید در جامه و سر بتافت
Ки аз накҳаташи буии нохуши бёФт
که از نکهتش بوی ناخوش بیافت
Азон буи шуд шоҳи Эрони дижам
ازان بوی شد شاه ایران دژم
Пурандешаи ҷони абрувони пари зи хам
پراندیشه جان ابروان پر ز خم
Пизишкони донандаро хонданд
پزشکان داننده را خواندند
Ба наздики ноҳиди бншонднд
به نزدیک ناهید بنشاندند
Яке марди бинодлу неки рой
یکی مرد بینادل و نیکرای
Пажӯҳед то дору омад ба ҷой
پژوهید تا دارو آمد به جای
Гиёҳӣ ки сӯзанда ком буд
گیاهی که سوزندهٔ کام بود
Ба рӯми андари Искандараши ном буд
به روم اندر اسکندرش نام بود
Бимолид бар ком ӯ бар пизишк
بمالید بر کام او بر پزشک
Баборед чанде зи мижгони сиришк
ببارید چندی ز مژگان سرشک
Бишуд нохушии буи ва комаш бсухт
بشد ناخوشی بوی و کامش بسوخت
Ба кирдори дебо Рахш барфурӯхт
به کردار دیبا رخش برفروخت
Агар чанд мишкӣн шуд он хуби чеҳр
اگر چند مشکین شد آن خوبچهر
Дижам шуд длороиро ҷои меҳр
دژم شد دلارای را جای مهر
Дили подшои сарди гашт аз арӯс
دل پادشا سرد گشت از عروس
Фиристод бозаш бар Филқўс
فرستاد بازش بر فیلقوس
Ғамии духтару кӯдаки андари ниҳон
غمی دختر و کودک اندر نهان
Нагуфт он сухан бо касе дар ҷаҳон
نگفت آن سخن با کسی در جهان
Чу на моҳ бигузашт бар хуби чеҳр
چو نه ماه بگذشت بر خوبچهر
Яке кӯдак омад чу тобандаи меҳр
یکی کودک آمد چو تابنده مهر
зи болоу арўнду бўёи буриш
ز بالا و اروند و بویا برش
Сикандар ҳаме хондӣ модараш
سکندر همی خواندی مادرش
БФрх ҳаме дошт он ном ро
بفرخ همی داشت آن نام را
Казу ёфт аз нохушии ком ро
کزو یافت از ناخوشی کام را
Ҳаме гуфт қайсар ба ҳар меҳтарӣ
همی گفت قیصر به هر مهتری
Ки пайдо шуд аз тухми ман қайсарӣ
که پیدا شد از تخم من قیصری
Наёвард каси номи доро ба бар
نیاورد کس نام دارا به بر
Сикандари писар буду қайсари падар
سکندر پسر بود و قیصر پدر
Ҳаме нангаш омад ки гуфтӣ ба кас
همی ننگش آمد که گفتی به کس
Ки дорои зи фарзанд ман кард бас
که دارا ز فرزند من کرد بس
Бар охири яке Модёни бади баланд
بر آخر یکی مادیان بد بلند
Ки корзорӣу зебои саманд
که کارزاری و زیبا سمند
Ҳамон шаби яке карае зоди хинг
همان شب یکی کرهای زاد خنگ
Буриш чун бар шеру кӯтоҳи ланг
برش چون بر شیر و کوتاه لنگ
зи зояндаи қайсари броФрохти ёл
ز زاینده قیصر برافراخت یال
Ки он зоданаш фаррух омад ба фол
که آن زادنش فرخ آمد به فال
Ба шабгири фарзандро хостӣ
به شبگیر فرزند را خواستی
Ҳамон Модёнро биёростӣ
همان مادیان را بیاراستی
Бсўдии ҳамон караро чашму ёл
بسودی همان کره را چشم و یال
Ки ҳамтои Искандар ӯ бад ба сол
که همتای اسکندر او بد به سال
Сипеҳри андарин низ чанде бгшт
سپهر اندرین نیز چندی بگشت
зи ҳаргунае солиёни бргзшт
ز هرگونهای سالیان برگذشت
Сикандари дил хусравоне гирифт
سکندر دل خسروانی گرفت
Сухани гуфтан паҳливонӣ гирифт
سخن گفتن پهلوانی گرفت
Фузун аз писар доштӣ қайсараш
فزون از پسر داشتی قیصرش
Биёростӣ паҳливонии буриш
بیاراستی پهلوانی برش
Хирад ёфт лухтӣ ва шуд кордон
خرد یافت لختی و شد کاردان
Ҳшиўор ва бо сангу бсёрдон
هشیوار و با سنگ و بسیاردان
Вале аҳди гашт аз пас Филқўс
ولی عهد گشت از پس فیلقوس
Бадӣдор ӯ доштӣ нъму бӯс
بدیدار او داشتی نعم و بوس
Ҳунарҳо ки бошад каёнро ба кор
هنرها که باشد کیان را به کار
Сикандар биёмухт зи омӯзгор
سکندر بیاموخت ز آموزگار
Ту гуфтӣ нишоед магар дод ро
تو گفتی نشاید مگر داد را
Вагар тахти шоҳӣу бунёд ро
وگر تخت شاهی و بنیاد را
Вазони пас ки ноҳид назд падар
وزان پس که ناهید نزد پدر
Биёмад зании хости доро дигар
بیامد زنی خواست دارا دگر
Яке кӯдак омадаш бо фару ёл
یکی کودک آمدش با فر و یال
зи фарзанди ноҳиди кеҳтар ба сол
ز فرزند ناهید کهتر به سال
Ҳамон рӯз дороаш карданд ном
همان روز داراش کردند نام
Ки то аз падар беш бошад ба ком
که تا از پدر بیش باشد به کام
Чу даҳ сол бигузашт зин бо ду сол
چو ده سال بگذشت زین با دو سال
Шикаст андар омад ба сол ва ба мол
شکست اندر آمد به سال و به مال
Бпжмрди дороби пӯр ҳамЭй
بپژمرد داراب پور همای
Ҳамеи хондандаш ба дигари сарой
همی خواندندش به دیگر سرای
Бузургону фарзонагонро бихонад
بزرگان و فرزانگان را بخواند
зи тахти бузургӣ фаровон баранд
ز تخت بزرگی فراوان براند
Бигуфт ин ки дорои дорокнўн
بگفت این که دارای داراکنون
Шуморо ба некӣ буд раҳнамӯн
شما را به نیکی بود رهنمون
Ҳама гӯш доред ва фармон кунед
همه گوش دارید و فرمان کنید
зи фармон ӯ ромиш ҷон кунед
ز فرمان او رامش جان کنید
Ки ин тахт шоҳӣ намонад дароз
که این تخت شاهی نماند دراز
Ба хушӣ равад зуд хонанд боз
به خوشی رود زود خوانند باز
Бакӯшед то меҳр ва дод оваред
بکوشید تا مهر و داد آورید
Ба шодии маро низ ёд оваред
به شادی مرا نیز یاد آورید
Бигуфт ину бод аз ҷигар баркашид
بگفت این و باد از جگر برکشید
Шуд он барги гулнор чун шнблид
شد آن برگ گلنار چون شنبلید