Шуд аз ҷанги найзаи варон то ба рӯм
شد از جنگ نیزهوران تا به روم
Ҳамеи ҷусти разми андари ободи бум
همی جست رزم اندر آباد بوم
Ба рӯми андаруни шоҳи бдФилқўс
به روم اندرون شاه بدفیلقوس
Куҷо буд бо рой ӯ шоҳи сўс
کجا بود با رای او شاه سوس
Навиштанд нома ки пӯр ҳамЭй
نوشتند نامه که پور همای
Сипоҳӣ биоварад бе мари зи ҷой
سپاهی بیاورد بیمر ز جای
Чу бишунид солори рӯми ин сухан
چو بشنید سالار روم این سخن
Ба ёд омадаш рӯзгори куҳан
به یاد آمدش روزگار کهن
зи ъмўриаҳи лашкарӣ гирд кард
ز عموریه لشکری گرد کرد
Ҳамаи номдорони рӯзи набард
همه نامداران روز نبرد
Чу доро биёмад бузургони рӯм
چو دارا بیامد بزرگان روم
Бипардохтанд он ҳамаи марзу бум
بپرداختند آن همه مرز و بوم
зи ъмўриаҳи Филқўсу сарон
ز عموریه فیلقوس و سران
Бирафтанд гардону ҷанговарон
برفتند گردان و جنگاوران
Ду разм гарон карда шуд дар се рӯз
دو رزم گران کرده شد در سه روز
Чаҳорум чу бФрўхт гетӣ фурӯз
چهارم چو بفروخت گیتی فروز
Гурезон бишуд Филқўсу сипоҳ
گریزان بشد فیلقوس و سپاه
Якеро набад тргу рӯмии кулоҳ
یکی را نبد ترگ و رومی کلاه
Зану кӯдакон низ карданд асир
زن و کودکان نیز کردند اسیر
Бикуштанд чанде ба шамшеру тир
بکشتند چندی به شمشیر و تیر
Чу аз пеши доро ба шаҳр омаданд
چو از پیش دارا به شهر آمدند
Азон рафтаи лашкари ду баҳр омаданд
ازان رفته لشکر دو بهر آمدند
Дигар пештари куштау хаста буд
دگر پیشتر کشته و خسته بود
Пас пушташони найзаи пайваста буд
پس پشتشان نیزه پیوسته بود
Ба ъмўриаҳ дар ҳисорӣ шуданд
به عموریه در حصاری شدند
Азишон басӣ зинҳорӣ шуданд
ازیشان بسی زینهاری شدند
Фиристода Эй омад аз Филқўс
فرستادهای آمد از فیلقوس
Хирадманду бедор ва бо нъму бӯс
خردمند و بیدار و با نعم و بوس
Абои бардау бадара ва бо нисор
ابا برده و بدره و با نثار
Ду сандӯқи пургавҳари шоҳвор
دو صندوق پرگوهر شاهوار
Чунин буд пайғом каз як худоӣ
چنین بود پیغام کز یک خدای
Бихоҳам ки ӯ бошудам раҳнамоӣ
بخواهم که او باشدم رهنمای
Ки фарҷоми ин разми базми оварем
که فرجام این رزم بزم آوریم
Мабодо ки дили сӯии разми оварем
مبادا که دل سوی رزم آوریم
Ҳамаи ростӣ бояду мардумӣ
همه راستی باید و مردمی
зи кажӣу озори хезади камӣ
ز کژی و آزار خیزد کمی
Чу ъмўриаҳ кон нишаст манаст
چو عموریه کان نشست منست
Ту ое васозӣ кигирӣ бадаст
تو آیی و سازی که گیری بدست
Дили ман ба ҷӯш ояд аз ному нанг
دل من به جوش آید از نام و ننگ
Ба ҳангоми базм андар оем ба ҷанг
به هنگام بزم اندر آیم به جنگ
Ту он кун ки аз шаҳриёрон сазост
تو آن کن که از شهریاران سزاست
Падари шоҳ буду писари подшост
پدر شاه بود و پسر پادشاست
Чу бишунид озодгонро бихонад
چو بشنید آزادگانرا بخواند
Ҳамаи достони пеш эшон баранд
همه داستان پیش ایشان براند
Чаҳ байнед гуфт андарин гуфту гӯй
چه بینید گفت اندرین گفت و گوی
Биҷӯед ҳамеи Филқўси об рӯй
بجوید همی فیلقوس آب روی
Ҳамаи меҳтарони хонданди офарин
همه مهتران خواندند آفرین
Ки эй шоҳи бинодлу поки дайн
که ای شاه بینادل و پاکدین
Шаҳаншоҳ бар меҳтарон меҳтар аст
شهنشاه بر مهتران مهتر است
зи кор он гузинад куҷо дар хур аст
ز کار آن گزیند کجا در خور است
Яке духтарӣ дорад ин номдор
یکی دختری دارد این نامدار
Ба болои сарв ва ба рух чун баҳор
به بالای سرو و به رخ چون بهار
Бути орой чун ӯ набинад ба чин
بتآرای چون او نبیند به چین
Миён батон чун дурахшони нигин
میان بتان چون درخشان نگین
Агар шоҳ бинад писанд оядаш
اگر شاه بیند پسند آیدش
Ба полези сарв баланд оядаш
به پالیز سرو بلند آیدش
Фиристодаи рӯмро хонд шоҳ
فرستادهٔ روم را خواند شاه
Бигуфт онч бишунид аз никхўоаҳ
بگفت آنچ بشنید از نیکخواه
Бадв гуфт рӯи пеш қайсар бигӯӣ
بدو گفت رو پیش قیصر بگوی
Агар ҷусти хоҳии ҳамеи об рӯй
اگر جست خواهی همی آب روی
Пас пардаи ту яке духтар аст
پس پردهٔ تو یکی دختر است
Ки бар тораки бонувон афсар аст
که بر تارک بانوان افسر است
Нигорӣ ки ноҳиди хуонеи варо
نگاری که ناهید خوانی ورا
Бар авранги заррини нишонеи варо
بر اورنگ زرین نشانی ورا
Ба ман бахш ва бифирист бо божи рӯм
به من بخش و بفرست با باژ روم
Чу хоҳӣ ки беранҷ монадат бум
چو خواهی که بیرنج ماندت بوم
Фиристода бишунид ва омад чу бод
فرستاده بشنید و آمد چو باد
Ба қайсар бар он гуфтҳо кард ёд
به قیصر بر آن گفتها کرد یاد
Бидон шод шуд Филқўсу сипоҳ
بدان شاد شد فیلقوس و سپاه
Ки домод бошад мар ӯро чу шоҳ
که داماد باشد مر او را چو شاه
Сухан гуфт ҳаргуна аз божу сов
سخن گفت هرگونه از باژ و ساو
зи чизе ки дорад паии рӯми тов
ز چیزی که دارد پی روم تاو
Барон бар ниҳоданд солӣ ки шоҳ
بران بر نهادند سالی که شاه
Сетанд зи қайсар ки дорад сипоҳ
ستاند ز قیصر که دارد سپاه
зи зари хояи рехтаи садҳазор
ز زر خایهٔ ریخته صدهزار
Або ҳар яке гавҳари шоҳвор
ابا هر یکی گوهر شاهوار
Чиҳил карда мисқол ҳар хоя Эй
چهل کرده مثقال هر خایهای
Ҳамон низ гавҳари гиронмоя Эй
همان نیز گوهر گرانمایهای
Бубахшед бар марзбонони рӯм
ببخشید بر مرزبانان روم
Ҳронкс ки буданд зи ободи бум
هرانکس که بودند ز آباد بوم
Азон пас ҳамаи файласуфони шаҳр
ازان پس همه فیلسوفان شهر
Ҳронкс ки будаш азон шаҳри баҳр
هرانکس که بودش ازان شهر بهر
Бифармуд то роҳро сохтанд
بفرمود تا راه را ساختند
з ҳар кори дилро бипардохтанд
ز هر کار دل را بپرداختند
Бирафтанд бо духтари шаҳриёр
برفتند با دختر شهریار
Гиронмоягони ҳарякӣ бо нисор
گرانمایگان هریکی با نثار
Яке меҳр заррин биёростанд
یکی مهر زرین بیاراستند
Парастанда тоҷўр хостанд
پرستندهٔ تاجور خواستند
Даҳ астари ҳамаи бори дебои рӯм
ده استر همه بار دیبای روم
Басии пайкар аз гавҳару зари бум
بسی پیکر از گوهر و زر بوم
Штрўори сесад з густурданӣ
شتروار سیصد ز گستردنی
зи чизе ки бади роҳро бурданӣ
ز چیزی که بد راه را بردنی
Длорои рӯмӣ ба маҳди андарун
دلارای رومی به مهد اندرون
Скўбоу роҳиби варои раҳнамӯн
سکوبا و راهب ورا رهنمون
Канизаки пас пушти ноҳиди шаст
کنیزک پس پشت ناهید شست
Азон ҳарякии ҷомӣ аз зари бадаст
ازان هریکی جامی از زر بدست
Ба ҷоми андаруни гавҳари шоҳвор
به جام اندرون گوهر شاهوار
Бути орой бо афсару гӯшвор
بتآرای با افسر و گوشوار
Сақфи хуби рухро ба дорои супурд
سقف خوب رخ را به دارا سپرد
Гуҳарҳо ба ганҷур ӯ баршумурд
گهرها به گنجور او برشمرد
Азон пас барон рзмгаҳ бас намонад
ازان پس بران رزمگه بس نماند
Сипаҳро сӯии шаҳр Эрон баранд
سپه را سوی شهر ایران براند
Сӯй порс омад длорому шод
سوی پارس آمد دلارام و شاد
Кулоҳи бузургии басар бар ниҳод
کلاه بزرگی بسر بر نهاد