Фаридун чу шуд бар ҷаҳони комгор
فریدون چو شد بر جهان کامگار
Надонист ҷузи хештани шаҳриёр
ندانست جز خویشتن شهریار
Ба расми каёни тоҷу тахти маӣ
به رسم کیان تاج و تخت مهی
Биёрост бо кохи шоҳаншаҳӣ
بیاراست با کاخ شاهنشهی
Ба рӯзи хуҷастаи сари меҳри моҳ
به روز خجسته سر مهرماه
Ба сар бар ниҳоди он киёнии кулоҳ
به سر بر نهاد آن کیانی کلاه
Замона бе андӯҳи гашт аз бадӣ
زمانه بیاندوه گشت از بدی
Гирифтанд ҳар каси раҳи эзадӣ
گرفتند هر کس ره ایزدی
Дил аз доварӣ ҳо бипардохтанд
دل از داوریها بپرداختند
Ба ойини яке ҷашн нав сохтанд
به آیین یکی جشن نو ساختند
Нишастанд фарзонагони шодком
نشستند فرزانگان شادکام
Гирифтанд ҳар як зи ёқӯти ҷом
گرفتند هر یک ز یاقوت جام
Май равшану чеҳраи шоҳи нав
می روشن و چهرهٔ شاه نو
Ҷаҳони нав з доду сари моҳи нав
جهان نو ز داد و سر ماه نو
Бифармуд то оташ афрӯхтанд
بفرمود تا آتش افروختند
Ҳамаи анбар ва заъфарон сӯхтанд
همه عنبر و زعفران سوختند
Парастидани меҳргон дайн ӯст
پرستیدن مهرگان دین اوست
Тани осонӣ ва хӯрдан ойин ӯст
تنآسانی و خوردن آیین اوست
Агар ёдгори сети азуи моҳи меҳр
اگر یادگار است از او ماه مهر
Бакӯш ва ба ранҷ инч манимоӣ чеҳр
بکوش و به رنج ایچ منمای چهر
Варои бади ҷаҳони солиёни панҷсад
ورا بد جهان سالیان پانصد
НиФкнди як рӯзи бунёди бад
نیفکند یک روز بنیاد بد
Ҷаҳон чун бирав бар намонад эй писар
جهان چون برو بر نماند ای پسر
Ту низ оз мапурсат ва анда махӯр
تو نیز آز مپرست و انده مخور
Намонад чунин дони ҷаҳон бар касе
نماند چنین دان جهان بر کسی
Дарав шодкомӣ наёбӣ басӣ
درو شادکامی نیابی بسی
Франк на огоҳи бади зини ниҳон
فرانک نه آگاه بد زین نهان
Ки фарзанд ӯ шоҳ шуд бар ҷаҳон
که فرزند او شاه شد بر جهان
з заҳҳок шуд тахти шоҳии тиҳӣ
ز ضحاک شد تخت شاهی تهی
Саромад бирав рӯзгори маӣ
سرآمد برو روزگار مهی
Пас огоҳӣ омад зи фаррухи писар
پس آگاهی آمد ز فرخ پسر
Ба модар ки фарзанд шуд тоҷўр
به مادر که فرزند شد تاجور
Ниёйиш кунон шуд сар ва тан бишуст
نیایشکنان شد سر و تن بشست
Ба пеши ҷаҳон довар омад нахуст
به پیش جهانداور آمد نخست
Ниҳоди он сараши паст бар хок бар
نهاد آن سرش پست بر خاک بر
Ҳаме хонд нафрин ба заҳҳок бар
همیخواند نفرین به ضحاک بر
Ҳаме офарин хонд бар кирдигор
همی آفرین خواند بر کردگار
Бар он шодмони гардиши рӯзгор
بر آن شادمان گردش روزگار
Вазони пас касеро ки будаш ниёз
وزان پس کسی را که بودش نیاز
Ҳаме дошт рӯзи бади хеши роз
همیداشت روز بد خویش راز
Наонаш наво карду касро нагуфт
نهانش نوا کرد و کس را نگفت
Ҳамон роз ӯ дошт андар наҳуфт
همان راز او داشت اندر نهفت
Яке ҳафтаи зин гӯна бахшед чиз
یکی هفته زین گونه بخشید چیز
Чунон шуд ки дарвеш нашнохт низ
چنان شد که درویش نشناخت نیز
Дигар ҳафтаи мари базмро кард соз
دگر هفته مر بزم را کرد ساز
Маоне ки буданд гардани фароз
مهانی که بودند گردن فراز
Биёрост чун бӯстони хони хеш
بیاراست چون بوستان خان خویش
Маонро ҳама кард меҳмони хеш
مهان را همه کرد مهمان خویش
Вазони пас ҳамаи ганҷи ороста
وزان پس همه گنج آراسته
Фароз овареда ниҳони хоста
فراز آوریده نهان خواسته
Ҳамон ганҷҳоро кушодан гирифт
همان گنجها را گشادن گرفت
Ниҳодаи ҳамаи рой додан гирифт
نهاده همه رای دادن گرفت
Кушодан дар ганҷро гоҳ дид
گشادن در گنج را گاه دید
Дирам хор шуд чун писар шоҳ дид
درم خوار شد چون پسر شاه دید
Ҳамон ҷомау гавҳари шоҳвор
همان جامه و گوهر شاهوار
Ҳамон аспи тозӣ ба заррини изор
همان اسپ تازی به زرین عذار
Ҳамон ҷавшан ва худу зўпину теғ
همان جوشن و خود و زوپین و تیغ
Кулоҳу камар ҳам набӯдаш дареғ
کلاه و کمر هم نبودش دریغ
Ҳамаи хоста бар шутур бор кард
همه خواسته بر شتر بار کرد
Дили поки сӯй ҷаҳондор кард
دل پاک سوی جهاندار کرد
Фиристод наздики фарзанди чиз
فرستاد نزدیک فرزند چیز
Забонии пар аз офарин дошт низ
زبانی پر از آفرین داشت نیز
Чу он хоста дид шоҳи замин
چو آن خواسته دید شاه زمین
БпзрФт ва бар моам кард офарин
بپذرفت و بر مام کرد آفرین
Бузургони лашгар чу бишнохтанд
بزرگان لشگر چو بشناختند
Бар шаҳриёр ҷаҳон тохтанд
بر شهریار جهان تاختند
Ки эй шоҳи пирӯзи яздони шинос
که ای شاه پیروزِ یزدانشناس
Ситоиши мар ӯро зуят сипос
ستایش مر او را و زویت سپاس
Чунин рӯзи рӯзати фузуни боди бахт
چنین روز روزت فزون باد بخت
Бади андешагонро нигуни боди бахт
بد اندیشگان را نگون باد بخت
Турои боди пирӯзӣ аз осмон
تو را باد پیروزی از آسمان
Мабодо ба ҷуз доду некии гумон
مبادا به جز داد و نیکی گمان
Вазони пас ҷаҳони дидагони сӯии шоҳ
و زآن پس جهاندیدگان سوی شاه
з ҳар гӯша Эй барграфтанд роҳ
ز هر گوشهای برگرفتند راه
Ҳамаи зару гавҳари бромихтнд
همه زرّ و گوهر برآمیختند
Ба тоҷи сипаҳбад фурӯ рехтанд
به تاج سپهبد فرو ریختند
Ҳамон меҳтарон аз ҳамаи кишвари ш
همان مهتران از همه کشورش
Бидон хуррамӣ саф зада бар дараш
بدان خرمی صف زده بر درش
зи яздон ҳаме хостанд офарин
ز یزدان همیخواستند آفرین
Барон тоҷу тахту кулоҳу нигин
بر آن تاج و تخت و کلاه و نگین
Ҳама даст бардошта ба осмон
همه دست برداشته بآسمان
Ҳамеи хондандаш ба некии гумон
همی خواندندش به نیکی گمان
Ки ҷовиди бодои чунин шаҳриёр
که جاوید بادا چنین شهریار
Барӯманди бодои чунин рӯзгор
برومند بادا چنین روزگار
Вазони пас Фаридун ба гирди ҷаҳон
و زآن پس فریدون به گرد جهان
Бигардед ва дид ошкору ниҳон
بگردید و دید آشکار و نهان
Ҳарон чиз каз роҳ бедод дид
هر آن چیز کز راه بیداد دید
Бар он бум ва бар кон на обод дид
هر آن بوم و بر کآن نه آباد دید
Ба некӣ бибаст аз ҳамаи дасти бад
به نیکی ببست از همه دست بد
Чунонк аз раҳ ҳӯшёрон сазад
چنانک از ره هوشیاران سزد
Биёрост гетии басони биҳишт
بیاراست گیتی بسان بهشت
Ба ҷои гёи сарв гулбун бикушт
به جای گیا سرو گلبن بکشت
Аз омули гузари сӯй тмишаҳ кард
از آمل گذر سوی تمیشه کرد
Нишаст андари он номвар беша кард
نشست اندر آن نامور بیشه کرد
Куҷо каз ҷаҳони гӯши хуонеи ҳаме
کجا کز جهان گوش خوانی همی
Ҷузи ин низ номаш ндонӣ ҳаме
جز این نیز نامش ندانی همی