зи солаш чу як панҷа андар кашид

ز سالش چو یک پنجه اندر کشید

Се фарзанд ш омад гиромии падед

سه فرزند‌ش آمد گرامی پدید

Ба бахти ҷаҳондор ҳар се писар

به بخت جهاندار هر سه پسر

Се хусрави нажод аз дар тоҷи зар

سه خسرو نژاد از در تاج زر

Ба боло чу сарв ва ба рух чун баҳор

به بالا چو سرو و به رخ چون بهار

Ба ҳар чиз монандаи шаҳриёр

به هر چیز مانندهٔ شهریار

Аз ин се ду покиза аз шҳрноз

از این سه دو پاکیزه از شهرناز

Яке кеҳтар аз хуби чеҳри арнўоз

یکی کهتر از خوب چهر ارنواز

Падар наваз нокарда аз нози ном

پدر نوز ناکرده از ناز نام

Ҳамеи пеш пелон ниҳоданд гом

همی پیش پیلان نهادند گام

Фаридун аз он номдорони хеш

فریدون از آن نامداران خویش

Якеро гиронмоя тар хонд пеш

یکی را گرانمایه‌تر خواند پیش

Куҷои ном ӯ ҷндли пурҳунар

کجا نام او جندل پرهنر

Ба ҳар кори дилсӯз бар шоҳ бар

به هر کار دلسوز بر شاه بر

Бадв гуфт баргарди гирди ҷаҳон

بدو گفت برگرد گرد جهان

Се духтар гузин аз нажоди маон

سه دختر گزین از نژاد مهان

Се хоҳари зи як модар ва як падар

سه خواهر ز یک مادر و یک پدر

Парии чеҳрау поку хусрави гуҳар

پری چهره و پاک و خسرو گهر

Ба хӯбии сазои се фарзанди ман

به خوبی سزای سه فرزند من

Чунон чун бшоид ба пайванди ман

چنان چون بشاید به پیوند من

Ба болоу дидор ҳар се яке

به بالا و دیدار هر سه یکی

Ки инро ндонанд азон андакӣ

که این را ندانند ازان اندکی

Чу бишунид ҷндли зи хусрави сухан

چو بشنید جندل ز خسرو سخن

Яке рой покиза афганд бен

یکی رای پاکیزه افگند بن

Ки бедори дил буду покизаи мағз

که بیدار دل بود و پاکیزه مغز

Забони чарбу шоистаи кори нағз

زبان چرب و شایستهٔ کار نغز

зи пеши сипаҳбад бурун шуд ба роҳ

ز پیش سپهبد برون شد به راه

Або чанд тани мари варои никхўоаҳ

ابا چند تن مر ورا نیکخواه

Якояки зи Эрон срондр кашид

یکایک ز ایران سراندر کشید

Пажӯҳед ва ҳаргуна гуфт ва шунид

پژوهید و هرگونه گفت و شنید

Ба ҳар кишварӣ каз ҷаҳони меҳтарӣ

به هر کشوری کز جهان مهتری

Ба пардаи даруни доштани духтарӣ

به پرده درون داشتن دختری

Наҳуфта биҷустӣ ҳамаи рози шан

نهفته بجستی همه راز‌شان

Шунидӣ ҳамаи ному овози шан

شنیدی همه نام و آواز‌شان

зи деҳқони пари мояи касро надид

ز دهقان پر مایه کس را ندید

Ки пайвастаи оФридўни сзид

که پیوستهٔ آفریدون سزید

Хирадманду равшани дилу поки тан

خردمند و روشن‌دل و پاک‌تن

Биёмад бар сарви шоҳи Яман

بیامد بر سرو شاه یمن

Нишон ёфт ҷндли мари ӯрои дуруст

نشان یافت جندل مر اورا درست

Се духтари чунон чун Фаридун биҷуст

سه دختر چنان چون فریدون بجست

Хиромон биёмад ба наздики сарв

خرامان بیامد به نزدیک سرو

Чунон чун ба пеши гули андари тзрў

چنان چون به پیش گل اندر تذرو

Заминро бабўсед ва чарбӣ намӯд

زمین را ببوسید و چربی نمود

Барони кеҳтарии офарини брФзўд

برآن کهتری آفرین برفزود

Ба ҷндл чунин гуфт шоҳи Яман

به جندل چنین گفت شاه یمن

Ки бе офаринати мабодои даҳан

که بی‌آفرینت مبادا دهن

Чаҳ пайғоми дорӣ чаҳ фармони диҳӣ

چه پیغام داری چه فرمان دهی

Фиристодаегар гиромии раҳе

فرستاده‌ای گر گرامی رهی

Бадв гуфт ҷндл ки хуррами бадӣ

بدو گفت جندل که خرم بدی

Ҳамеша зи ту даври дасти бадӣ

همیشه ز تو دور دست بدی

Аз Эрони яке кеҳтарам чун шмн

از ایران یکی کهترم چون شمن

Паём овареда ба шоҳи Яман

پیام آوریده به شاه یمن

Дуруди Фаридуни фаррухи даҳум

درود فریدون فرخ دهم

Сухан ҳар чаҳ пурсанади посухи даҳум

سخن هر چه پرسند پاسخ دهم

Турои офарин аз Фаридуни гирд

ترا آفرین از فریدون گرد

Бузурги он касе кӯ надорадаш хирад

بزرگ آن‌کسی کو نداردش خرد

Маро гуфт шоҳи Яманро бигӯӣ

مرا گفت شاه یمن را بگوی

Ки бар гоҳ то машк бӯед ббўӣ

که بر گاه تا مشک بوید ببوی

Бидон эй сар моя тозён

بدان ای سر مایهٔ تازیان

Каз ахтари бадии ҷовдон бе зиён

کز اختر بدی جاودان بی‌زیان

Марои подшоҳӣ обод ҳаст

مرا پادشاهی آباد هست

Ҳамон ганҷу мардӣу неруии даст

همان گنج و مردی و نیروی دست

Се фарзанди шоистаи тоҷу гоҳ

سه فرزند شایستهٔ تاج و گاه

Агар достонро буд гоҳи моҳ

اگر داستان را بود گاه ماه

з ҳар ком ва ҳар хоста бе ниёз

ز هر کام و هر خواسته بی‌نیاز

Ба ҳар орзӯи дасти эшон дароз

به هر آرزو دست ایشان دراز

Мари ин се гиронмояро дар наҳуфт

مر این سه گرانمایه را در نهفت

Бибояд кунун шоҳзодаи се ҷуфт

بباید کنون شاهزاده سه جفت

зи кори огаҳон огаҳӣ ёфтам

ز کار آگهان آگهی یافتم

Бад-ӣни огаҳӣ тез бишитофтам

بدین آگهی تیز بشتافتم

Куҷо аз пас пардаи пӯшида рӯй

کجا از پس پرده پوشیده روی

Се покизаи дории ту эй номҷўӣ

سه پاکیزه داری تو ای نامجوی

Марони ҳарасаро наваз нокардаи ном

مران هرسه را نوز ناکرده نام

Чу бишунидам ин дил шудам шодком

چو بشنیدم این دل شدم شادکام

Ки мо низ номи се фаррухи нажод

که ما نیز نام سه فرخ نژاد

Чу андар хур ояд накардем ёд

چو اندر خور آید نکردیم یاد

Кунун ин гиромии ду гӯнаи гуҳар

کنون این گرامی دو گونه گهر

Бибояд бромихт бо икдгр

بباید برآمیخت با یکدگر

Се пӯшидаи рухро се дияем ҷӯй

سه پوشیده رخ را سه دیهیم جوی

Сазоро сазовор бе гуфт вгўӣ

سزا را سزاوار بی‌گفت‌وگوی

Фаридуни паёмами бад-ӣн гӯна дод

فریدون پیامم بدین گونه داد

Ту посухи гузор ончӣ оядат ёд

تو پاسخ گزار آنچه آیدت یاد

Паёмаш чу бишунид шоҳи Яман

پیامش چو بشنید شاه یمن

Бпжмрд чун зоби кандаи саман

بپژمرد چون زاب کنده سمن

Ҳаме гуфтгар пеши болини ман

همی‌گفت گر پیش بالین من

Набинад се моҳи ин ҷаҳони байни ман

نبیند سه ماه این جهان‌بین من

Марои рӯзи равшан буд тораи шаб

مرا روز روشن بود تاره شب

Бибояд кушодан ба посухи ду лаб

بباید گشادن به پاسخ دو لب

Сарояндаро гуфт к-эии номҷўӣ

سراینده را گفت کای نامجوی

Замон бояд андар чунин гуфт гӯй

زمان باید اندر چنین گفت‌گوی

Шитобат набояд ба посух кунун

شتابت نباید به پاسخ کنون

Маро чанд рози сет бо раҳнамӯн

مرا چند راز‌ست با رهنمون

Фиристодаро зуд ҷое гузид

فرستاده را زود جایی گزید

Пас онгаҳ ба кор андарун бингаред

پس آنگه به کار اندرون بنگرید

Биёмад дар бор додан бибаст

بیامد در بار دادن ببست

Ба анбӯҳи андешагон дар нишаст

به انبوه اندیشگان در نشست

Фаровони кас аз дашти найзаи варон

فراوان کس از دشت نیزه‌وران

Бар хеш хонд озмудаи сарон

بر خویش خواند آزموده سران

Наҳуфта бурун оваред аз наҳуфт

نهفته برون آورید از نهفت

Ҳамаи розҳо пеш эшон бигуфт

همه راز‌ها پیش ایشان بگفت

Ки моро ба гетии зи пайванди хеш

که ما را به گیتی ز پیوند خویش

Се шамъи сети равшан ба дидори пеш

سه شمع‌ست روشن به دیدار پیش

Фаридун фиристод зии ман паём

فریدون فرستاد زی من پیام

Бгстрди пешами яке хуби дом

بگسترد پیشم یکی خوب دام

Ҳаме кард хоҳад зи чашмами ҷудо

همی‌کرد خواهد ز چشمم جدا

Яке рой бояд задан бо шумо

یکی رای باید زدن با شما

Фиристода гуяд чунин гуфт шоҳ

فرستاده گوید چنین گفت شاه

Ки моро се шоҳи сети зебои гоҳ

که ما را سه شاه‌ست زیبای گاه

Гроиндаҳ ҳар се ба пайванди ман

گراینده هر سه به پیوند من

Ба се рӯй пӯшидаи фарзанди ман

به سه روی پوشیده فرزند من

Агар гӯям ореу дил зон тиҳӣ

اگر گویم آری و دل زان تهی

Дурӯғам на андар хӯрд бо маӣ

دروغم نه اندر خورد با مهی

Вагар орзӯ ҳо сипорам бадавӣ

وگر آرزو‌ها سپارم بدوی

Шавад дили пари оташи пар аз об рӯй

شود دل پر آتش پر از آب روی

Вагар сар бипечам зи фармон ӯ

وگر سر بپیچم ز فرمان او

Ба як сӯ гароем зи паймон ӯ

به یک سو گرایم ز پیمان او

Касе кӯ буд шаҳриёри замин

کسی کو بود شهریار زمین

На бозии сет бо ӯ сголиди кин

نه بازی‌ست با او سگالید کین

Шнидстм аз мардуми роҳи ҷӯй

شنیدستم از مردم راه‌جوی

Ки заҳҳокро зу чаҳ омад биравӣ

که ضحاک را زو چه آمد بروی

Азин дар сухан ҳар чаҳ доред ёд

ازین در سخن هر چه دارید یاد

Саросар ба ман бар бибояд кушод

سراسر به من بر بباید گشاد

Ҷаҳони озмудаи диловари сарон

جهان آزموده دلاور سران

Кушоданд як як ба посухи забон

گشادند یک‌یک به پاسخ زبان

Ки мо ҳамгинон он набинем рой

که ما همگنان آن نبینیم رای

Ки ҳар бодро ту биҷунбӣ зи ҷой

که هر باد را تو بجنبی ز جای

Агар шуд Фаридуни ҷаҳони шаҳриёр

اگر شد فریدون جهان شهریار

На мо бандагонем бо гӯшвор

نه ما بندگانیم با گوشوار

Сухани гуфтану кӯшиши ойини мост

سخن‌گفتن و کوشش آیین ماست

Аннану синон тофтани дайни мост

عنان و سنان تافتن دین ماست

Ба ханҷари заминро меситон кунем

به خنجر زمین را میستان کنیم

Ба найзаи ҳаворо Нитсаатон кунем

به نیزه هوا را نیستان کنیم

Се фарзанд агар бар ту ҳаст арҷманд

سه فرزند اگر بر تو هست ارجمند

Сар бадара бигушоӣу лабро бабанд

سر بدره بگشای و لب را ببند

Вагар чораи кори хоҳии ҳаме

و گر چارهٔ کار خواهی همی

Битарсӣ азин подшоҳии ҳаме

بترسی ازین پادشاهی همی

Азуи орзӯҳои пурмояи ҷӯй

ازو آرزو‌های پرمایه جوی

Ки кирдор онро набенанд рӯй

که کردار آنرا نبینند روی

Чу бишунид аз он номдорони сухан

چو بشنید از آن نامداران سخن

На сар дид онро ба гетӣ на бен

نه سر دید آن را به گیتی نه بن