Писар буд зуро яке хеши ком

پسر بود زو را یکی خویش کام

Падар карда будяш гршоспи ном

پدر کرده بودیش گرشاسپ نام

Биёмад нишаст аз бар тахту гоҳ

بیامد نشست از بر تخت و گاه

Ба сар бар ниҳоди он киёнии кулоҳ

به سر بر نهاد آن کیانی کلاه

Чу бинишаст бар тахту гоҳи падар

چو بنشست بر تخت و گاه پدر

Ҷаҳонро ҳаме дошт бо зебу фар

جهان را همی داشت با زیب و فر

Чунин то баромади барин рӯзгор

چنین تا برآمد برین روزگار

Дарахти бало кӣна оварад бор

درخت بلا کینه آورد بار

Ба таркон хабар шуд ки зу даргузашт

به ترکان خبر شد که زو درگذشت

Барон сон ки бади тахт бе кори гашт

بران سان که بد تخت بی‌کار گشت

Биёмад ба хори раии афросйоб

بیامد به خوار ری افراسیاب

Бубахшед гетӣу бгзошти об

ببخشید گیتی و بگذاشت آب

Наёвард як тани дуруди пашанг

نیاورد یک تن درود پشنگ

Сараши пари зи кин буду дили пари зи ҷанг

سرش پر ز کین بود و دل پر ز جنگ

Дилаши худ зи тахт ва калла гашта буд

دلش خود ز تخت و کله گشته بود

Ба тимори ағрираси оғишта буд

به تیمار اغریرث آغشته بود

Бадв рӯй нанамуд ҳаргизи пашанг

بدو روی ننمود هرگز پشنگ

Шуд он теғи равшани пар аз тираи занг

شد آن تیغ روشن پر از تیره زنگ

Фиристода рафтӣ ба наздики ӯй

فرستاده رفتی به نزدیک اوی

Бадви солу ма ҳеҷ нанамуд рӯй

بدو سال و مه هیچ ننمود روی

Ҳаме гуфт агар тахтро сари бадӣ

همی گفت اگر تخت را سر بدی

Чу ағрирасаши ёри дархури бадӣ

چو اغریرثش یار درخور بدی

Ту хӯн бародар бирезӣ ҳаме

تو خون برادر بریزی همی

зи парвардаи мурғии гурезии ҳаме

ز پرورده مرغی گریزی همی

Маро бо ту то ҷовдон кор нест

مرا با تو تا جاودان کار نیست

Ба назд миннати роҳ дидор нест

به نزد منت راه دیدار نیست

Пуровоз шуд гӯши азин огаҳӣ

پرآواز شد گوش ازین آگهی

Ки бекор шуд тахти шоҳаншаҳӣ

که بی‌کار شد تخت شاهنشهی

Паёмӣ биёмад ба кирдори санг

پیامی بیامد به کردار سنگ

Ба афросйоб аз диловари пашанг

به افراسیاب از دلاور پشنگ

Ки бигзор Ҷайҳун ва баркаш сипоҳ

که بگذار جیحون و برکش سپاه

Ммон то касе брншинд ба гоҳ

ممان تا کسی برنشیند به گاه

Яке лашкарии сохт афросйоб

یکی لشکری ساخت افراسیاب

зи дашти спиҷоб то равад об

ز دشت سپیجاب تا رود آب

Ки гуфтӣ замин шуд сипеҳри равон

که گفتی زمین شد سپهر روان

Ҳамеи борад аз теғи ҳиндии равон

همی بارد از تیغ هندی روان

Якояк ба Эрон расед огаҳӣ

یکایک به ایران رسید آگهی

Ки омад харидори тахти маӣ

که آمد خریدار تخت مهی

Сӯй Зобулстон ниҳоданд рӯй

سوی زابلستان نهادند روی

Ҷаҳон шуд саросари пар аз гуфт вгўӣ

جهان شد سراسر پر از گفت‌وگوی

Бигуфтанд бо зол чанде дурушт

بگفتند با زال چندی درشت

Ки гетии бас осон гирифтӣ ба мушт

که گیتی بس آسان گرفتی به مشت

Пас аз сом то ту шудӣ паҳлавон

پس از سام تا تو شدی پهلوان

Набудем як рӯзи равшани равон

نبودیم یک روز روشن روان

Сипоҳии зи Ҷайҳуни бад-ӣн сӯ кашид

سپاهی ز جیحون بدین سو کشید

Ки шуд офтоб аз ҷаҳони нопадид

که شد آفتاب از جهان ناپدید

Агар чораи донеи мароинро бисоз

اگر چاره دانی مراین را بساز

Ки омад сипаҳбад ба танагии фароз

که آمد سپهبد به تنگی فراز

Чунин гуфт пас номвари золи зар

چنین گفت پس نامور زال زر

Ки то ман бибастам ба мардии камар

که تا من ببستم به مردی کمر

Саворӣ чу ман пой бар зини нигошт

سواری چو من پای بر زین نگاشت

Касе теғу гурз маро барнадошт

کسی تیغ و گرز مرا برنداشت

Ба ҷое ки ман пои бифишорадам

به جایی که من پای بفشاردم

Аннан саворон шудӣ пордм

عنان سواران شدی پاردم

Шабу рӯз дар ҷанг яксон бидам

شب و روز در جنگ یکسان بدم

зи перии ҳамаи сола тарсон бидам

ز پیری همه ساله ترسان بدم

Кунун чанбарии гашти ёли ялӣ

کنون چنبری گشت یال یلی

Нтобад ҳамеи ханҷари кобулӣ

نتابد همی خنجر کابلی

Кунун гашти рустам чу сарви сеӣ

کنون گشت رستم چو سرو سهی

Бзибд бирав бар кулоҳи маӣ

بزیبد برو بر کلاه مهی

Яке аспи ҷангяш бояд ҳаме

یکی اسپ جنگیش باید همی

Казин тозӣ аспон нишоед ҳаме

کزین تازی اسپان نشاید همی

Биҷӯем яке бораи пилтан

بجویم یکی بارهٔ پیلتن

Бихоҳам з ҳар сӯ ки ҳаст анҷуман

بخواهم ز هر سو که هست انجمن

Бихонам ба рустам бар ин достон

بخوانم به رستم بر این داستان

Ки ҳастӣ барин кори ҳамдостон

که هستی برین کار همداستان

Ки бар кӣнаи тухмаи зодшм

که بر کینهٔ تخمهٔ زادشم

Бабандӣ миён ва набошӣ дижам

ببندی میان و نباشی دژم

Ҳамаи шаҳри Эрони зи гуфтори ӯй

همه شهر ایران ز گفتار اوی

Ббўднди шодони дилу тоза рӯй

ببودند شادان دل و تازه روی

з ҳар сӯи ҳиўнӣ ткоўр битохт

ز هر سو هیونی تکاور بتاخت

Силеҳи саворони ҷангии бсохт

سلیح سواران جنگی بساخت

Ба рустам чунин гуфт к-эии пилтан

به رستم چنین گفت کای پیلتن

Ба болои сарати бартар аз анҷуман

به بالا سرت برتر از انجمن

Яке кор пешасту ранҷии дароз

یکی کار پیشست و رنجی دراز

Казу бугсалади хобу орому ноз

کزو بگسلد خواب و آرام و ناز

Туро наваз пўрои гуҳ разм нест

ترا نوز پورا گه رزم نیست

Чаҳ созам ки ҳангома базм нест

چه سازم که هنگامهٔ بزم نیست

Ҳануз аз лабат шер бӯед ҳаме

هنوز از لبت شیر بوید همی

Дилати ноз ва шодӣ биҷӯед ҳаме

دلت ناز و شادی بجوید همی

Чигуна фиристам ба дашти набард

چگونه فرستم به دشت نبرد

Турои пеши таркони пари кину дард

ترا پیش ترکان پر کین و درد

Чаҳ гӯйӣ чаҳсозӣ чаҳ посухи диҳӣ

چه گویی چه سازی چه پاسخ دهی

Ки ҷуфти ту бодои маӣ ва баӣ

که جفت تو بادا مهی و بهی

Чунин гуфт рустам ба дастони сом

چنین گفت رستم به دستان سام

Ки ман нестам марди орому ҷом

که من نیستم مرد آرام و جام

Чунин ёл ва ин чангҳои дароз

چنین یال و این چنگهای دراز

На воло буд прўридн ба ноз

نه والا بود پروریدن به ناز

Агар дашт кин ояду разми сахт

اگر دشت کین آید و رزم سخت

Буд ёри яздони пирўзбхт

بود یار یزدان پیروزبخت

Бибинӣ ки дар ҷанги ман чун шавам

ببینی که در جنگ من چون شوم

Чу андари паии резиш хӯн шавам

چو اندر پی ریزش خون شوم

Яке абр дорам ба чанги андарун

یکی ابر دارم به چنگ اندرون

Ки ҳамранг обасту боронаши хӯн

که همرنگ آبست و بارانش خون

Ҳамеи оташи афрӯзад аз гавҳараш

همی آتش افروزد از گوهرش

Ҳамеи мағз пелон басоед сараш

همی مغز پیلان بساید سرش

Яке бора бояд чу кӯҳи баланд

یکی باره باید چو کوه بلند

Чунон чун ман орм ба хами каманд

چنان چون من آرم به خم کمند

Яке гурз хоҳам чу як лухти кӯҳ

یکی گرز خواهم چو یک لخت کوه

Гроинди пешами зи турони гуруҳ

گرآیند پیشم ز توران گروه

Саронишон бикӯбам бидон гурз бар

سرانشان بکوبم بدان گرز بر

Наёяд барам ҳеҷ прхошхр

نیاید برم هیچ پرخاشخر

Ки рӯй заминро кунам бе сипоҳ

که روی زمین را کنم بی‌سپاه

Ки хӯни боради абри андари овардгоҳ

که خون بارد ابر اندر آوردگاه