Чунон дид гӯяндаи як шаб ба хоб

چنان دید گوینده یک شب به خواب

Ки як ҷом медоштӣ чун гулоб

که یک جام می داشتی چون گلاب

Дақиқии з ҷое падед омадӣ

دقیقی ز جایی پدید آمدی

Барон ҷом медостонҳо задӣ

بران جام می داستانها زدی

Ба Фирдавсӣ овоз додӣ ки май

به فردوسی آواز دادی که می

Махӯр ҷуз бар ойини коўс кӣ

مخور جز بر آیین کاوس کی

Ки шоҳии з гетӣ гузидӣ ки бахт

که شاهی ز گیتی گزیدی که بخت

Бадв нозаду лашгару тоҷу тахт

بدو نازد و لشگر و تاج و تخت

Шаҳаншоҳи Маҳмӯди гӣрандаи шаҳр

شهنشاه محمود گیرنده شهر

зи шодӣ ба ҳар каси расонидаи баҳр

ز شادی به هر کس رسانیده بهر

Аз имрӯз то соли ҳаштод ва панҷ

از امروز تا سال هشتاد و پنج

Бакоҳадаш ранҷу нкоҳдши ганҷ

بکاهدش رنج و نکاهدش گنج

Азин пас ба чини андари оради сипоҳ

ازین پس به چین اندر آرد سپاه

Ҳамаи меҳтарони бргшоинди роҳ

همه مهتران برگشایند راه

Набоядаш гуфтан касеро дурушт

نبایدش گفتن کسی را درشت

Ҳамаи тоҷ шоҳонаш омад ба мушт

همه تاج شاهانش آمد به مشت

Бад-ӣни номагар чанд бишитофтӣ

بدین نامه گر چند بشتافتی

Кунун ҳарчи ҷустӣ ҳама ёфтӣ

کنون هرچ جستی همه یافتی

Азин бораи ман пеш гуфтам сухан

ازین باره من پیش گفتم سخن

Суханро наомад саросар ба бен

سخن را نیامد سراسر به بن

зи Гуштоспу арҷоспи байтии ҳазор

ز گشتاسپ و ارجاسپ بیتی هزار

Бигуфтам саромади марои рӯзгор

بگفتم سرآمد مرا روزگار

Гар он моя назд шҳншаҳ расад

گر آن مایه نزد شهنشه رسد

Равони ман аз хок бар ма расад

روان من از خاک بر مه رسد

Кунун ман бигӯям сухан кӯ бигуфт

کنون من بگویم سخن کو بگفت

Манам зинда ӯ гашт бо хоки ҷуфт

منم زنده او گشت با خاک جفت