Чу Гуштоспро дод лҳроспи тахт
چو گشتاسپ را داد لهراسپ تخت
Фурӯд омад аз тахт ва барбаст рахт
فرود آمد از تخت و بربست رخت
Ба Балх гузин шуд барон навбаҳор
به بلخ گزین شد بران نوبهار
Ки яздон прессатон бидон рӯзгор
که یزدان پرستان بدان روزگار
Марони ҷойро доштандӣ чунон
مران جای را داشتندی چنان
Ки мари Маккаро тозён ин замон
که مر مکه را تازیان این زمان
Бидон хона шуд шоҳи яздони параст
بدان خانه شد شاه یزدان پرست
Фурӯд омад аз ҷойгоҳ нишаст
فرود آمد از جایگاه نشست
Бибаст он дар офарини хона ро
ببست آن در آفرین خانه را
Намонад андрўи хешу бегона ро
نماند اندرو خویش و بیگانه را
Бапушед ҷомаи парастиши пилос
بپوشید جامهٔ پرستش پلاس
Хирадро чунон кард бояд сипос
خرد را چنان کرد باید سپاس
БиФгнди ёраи фурӯи ҳашт мӯӣ
بیفگند یاره فرو هشت موی
Сӯии равшан додгар кард рӯй
سوی روشن دادگر کرد روی
Ҳаме буд сӣ соли пешаш ба пой
همی بود سی سال پیشش به پای
Бринсон парастед бояд худоӣ
برینسان پرستید باید خدای
Ниёйиш ҳаме кард хуршед ро
نیایش همی کرد خورشید را
Чунон бӯда бади роҳи ҷамшед ро
چنان بوده بد راه جمشید را
Чу Гуштосп бар шуд ба тахти падар
چو گشتاسپ بر شد به تخت پدر
Ки ҳам фар ӯ дошту бахти падар
که هم فر او داشت و بخت پدر
Ба сар бар ниҳоди он падар дода тоҷ
به سر بر نهاد آن پدر داده تاج
Ки зебанда бошад бар озодаи тоҷ
که زیبنده باشد بر آزاده تاج
Манам гуфт яздони парастандаи шоҳ
منم گفت یزدان پرستنده شاه
Марои эзад пок дод ин кулоҳ
مرا ایزد پاک داد این کلاه
Бидон дод моро кулоҳи бузург
بدان داد ما را کلاه بزرگ
Ки берун кунем аз Роми мяши гург
که بیرون کنیم از رم میش گرگ
Сӯии роҳи яздони бёзими чанг
سوی راه یزدان بیازیم چنگ
Бар озода гетӣ надорем танг
بر آزاده گیتی نداریم تنگ
Чу ойини шоҳони биҷои оварем
چو آیین شاهان بجای آوریم
Бидонро ба дайни худои оварем
بدان را به دین خدای آوریم
Яке дод густард каз дод ӯй
یکی داد گسترد کز داد اوی
Абои гурги мяш об хӯрдӣ ба ҷӯй
ابا گرگ میش آب خوردی به جوی
Пас он духтари номвари қисро
پس آن دختر نامور قیصرا
Ки ноҳиди бади номи он дхтро
که ناهید بد نام آن دخترا
Катоюнаш хондӣ гиронмояи шоҳ
کتایونش خواندی گرانمایه شاه
Ду фарзандаш омад чу тобандаи моҳ
دو فرزندش آمد چو تابنده ماه
Яке номвари фаррухи Исфандиёр
یکی نامور فرخ اسفندیار
Шаҳ корзорӣ набарда савор
شه کارزاری نبرده سوار
Пшўтн дигар гирди шамшери зан
پشوتن دگر گرد شمشیر زن
Шаҳи номбурдори лшкршкн
شه نامبردار لشکرشکن
Чу гетӣ барон шоҳи нав рост шуд
چو گیتی بران شاه نو راست شد
Фаридуни дигари ҳаме хост шуд
فریدون دیگر همی خواست شد
Гузидаш бидоданд шоҳони ҳама
گزیدش بدادند شاهان همه
Нишастани дили неки хоҳони ҳама
نشستن دل نیکخواهان همه
Магари шоҳи арҷоспи турони худоӣ
مگر شاه ارجاسپ توران خدای
Ки девони бдндӣ ба пешаш ба пой
که دیوان بدندی به پیشش به پای
Гзитши нпзрФт ва нишнид панд
گزیتش نپذرفت و نشنید پند
Агар панд нишнид зу дид банд
اگر پند نشنید زو دید بند
Взўи бстдӣ низ ҳар соли бож
وزو بستدی نیز هر سال باژ
Чаро дод бояд ба ҳомоли бож
چرا داد باید به هامال باژ