Бадв дод пас шоҳи беҳзод ро
بدو داد پس شاه بهزاد را
Сипаҳи ҷавшан ва худ пӯлод ро
سپه جوشن و خود پولاد را
Пас шоҳи куштаи миёнро бибаст
پس شاه کشته میان را ببست
Сияҳи ранги беҳзодро барнишаст
سیه رنگ بهزاد را برنشست
Хиромед то размгоҳи сипоҳ
خرامید تا رزمگاه سپاه
Нишаста барон хуби ранги сиёҳ
نشسته بران خوب رنگ سیاه
Ба пеши сафи душманони истод
به پیش صف دشمنان ایستاد
Ҳаме баркашид аз ҷигари сарди бод
همی برکشید از جگر سرد باد
Манам гуфт бстўри пӯри зрир
منم گفت بستور پور زریر
Пазира наёяд маро нараҳ шер
پذیره نیاید مرا نره شیر
Куҷо бошад он ҷодӯии бидрФш
کجا باشد آن جادوی بیدرفش
Ки барадаст он ҷамшедии дирафш
که بردست آن جمشیدی درفش
Чу посух надоданд озод ро
چو پاسخ ندادند آزاد را
Барангехти шбрнги беҳзод ро
برانگیخت شبرنگ بهزاد را
Бикушт аз тгинони лашкари басӣ
بکشت از تگینان لشکر بسی
Пазира наомад мар ӯро касе
پذیره نیامد مر او را کسی
Вазони сӯии дигари гӯи Исфандиёр
وزان سوی دیگر گو اسفندیار
Ҳамеи кишташон бемар ва бе шумор
همی کشتشان بیمر و بیشمار
Чу солор чин дид бстўр ро
چو سالار چین دید بستور را
Каёни зодаи он паҳлавони пӯр ро
کیان زاده آن پهلوان پور را
Ба лашкар бигуфт ин ки шояд бадан
به لشکر بگفت این که شاید بدن
Казин сони ҳаме найза донад задан
کزین سان همی نیزه داند زدن
Бикушт аз тгинони ман бе шумор
بکشت از تگینان من بیشمار
Магари гашти зиндаи зрири савор
مگر گشت زنده زریر سوار
Ки назд ман омад зрир аз нахуст
که نزد من آمد زریر از نخست
Барин сони ҳамеи тохти бораи дуруст
برین سان همی تاخت باره درست
Куҷо рафт он бидрФш гузин
کجا رفت آن بیدرفش گزین
Ҳам акнӯн сӯй маниш хонед ҳин
هماکنون سوی منش خوانید هین
Бхўонднд ва омад дмони бидрФш
بخواندند و آمد دمان بیدرفش
Гирифта ба дасти он дирафши бунафш
گرفته به دست آن درفش بنفش
Нишаста барон бораи хусравӣ
نشسته بران بارهٔ خسروی
Бпўшидаҳи он ҷавшани паҳлавӣ
بپوشیده آن جوشن پهلوی
Хиромед то пеши лашкари зи шоҳ
خرامید تا پیش لشکر ز شاه
Нигаҳбони марзу нигаҳбони гоҳ
نگهبان مرز و نگهبان گاه
Гирифтаи ҳамон теғи заҳри обдор
گرفته همان تیغ زهر آبدار
Ки афганда бади он зрири савор
که افگنده بد آن زریر سوار
Бгштнд ҳар ду ба жўпину тир
بگشتند هر دو به ژوپین و تیر
Сари ҷодӯони тарку пӯри зрир
سر جادوان ترک و پور زریر
Пас огоҳ карданд зон корзор
پس آگاه کردند زان کارزار
Пас шоҳро фаррухи Исфандиёр
پس شاه را فرخ اسفندیار
Ҳамеи тохташ то бадишон расед
همی تاختش تا بدیشان رسید
Сари ҷодӯон чун мар ӯро бидид
سر جادوان چون مر او را بدید
БроФгнди асп аз миёни набард
برافگند اسپ از میان نبرد
Бидонаст каш бар сар афтод мард
بدانست کش بر سر افتاد مرد
Биндохти он заҳри хӯрда ба рӯй
بینداخت آن زهر خورده به روی
Магар кас кунад зишти рухшанда рӯй
مگر کس کند زشت رخشنده روی
Наомад бирав теғи заҳри обдор
نیامد برو تیغ زهر آبدار
Гирифташ ҳамон теғи шоҳи устувор
گرفتش همان تیغ شاه استوار
Задаш паҳливонии яке бар ҷигар
زدش پهلوانی یکی بر جگر
Чунон каз дигар сӯ бурун кард сар
چنان کز دگر سو برون کرد سر
Чу оҳӯи зи бора дар афтоду мард
چو آهو ز باره در افتاد و مرد
Бидид аз каёни зодагони дастбурд
بدید از کیان زادگان دستبرد
Фурӯд омад аз бораи Исфандиёр
فرود آمد از باره اسفندیار
Силеҳи зрири он гузидаи савор
سلیح زریر آن گزیده سوار
Азон ҷодӯии пер берун кашид
ازان جادوی پیر بیرون کشید
Сарашро зи нимаи тан андар бурид
سرش را ز نیمهتن اندر برید
Накӯи ранги бораи зриру дирафш
نکو رنگ بارهٔ زریر و درفش
Бабраду сар бе ҳунари бидрФш
ببرد و سر بیهنر بیدرفش
Сипоҳи каён бонг бардоштанд
سپاه کیان بانگ برداشتند
Ҳамеи наъра аз абри бгзоштнд
همی نعره از ابر بگذاشتند
Ки пирӯз шуд шоҳу душмани Фгнд
که پیروز شد شاه و دشمن فگند
Бишуд бозоўрди аспи саманд
بشد بازآورد اسپ سمند
Шуд он шоҳзодаи савори далер
شد آن شاهزاده سوار دلیر
Сӯии шоҳи баради он саманди зрир
سوی شاه برد آن سمند زریر
Сари пер ҷодӯаш биниҳод пеш
سر پیر جادوش بنهاد پیش
Кушанда бикушт инат ойину кеш
کشنده بکشت اینت آیین و کیش