Чу Исфандиёри он гӯи Таҳамтан

چو اسفندیار آن گو تهمتن

Худованди авранг бо саҳму тан

خداوند اورنگ با سهم و تن

Азон кӯҳ бишунид бонги падар

ازان کوه بشنید بانگ پدر

Ба зорӣ ба пеш андар афганд сар

به زاری به پیش اندر افگند سر

Хиромеда найза ба чанги андарун

خرامیده نیزه به چنگ اندرون

зи пеши падари сари Фгндаҳи нигун

ز پیش پدر سر فگنده نگون

Яке дизаҳ эй бар нишаста баланд

یکی دیزه‌ای بر نشسته بلند

Басони яке деви ҷустаи зи банд

بسان یکی دیو جسته ز بند

Бидон лашкари душман андар фитод

بدان لشکر دشمن اندر فتاد

Чунон чун дар уфтад ба гулбарги бод

چنان چون در افتد به گلبرگ باد

Ҳамеи кишт азишон ва сар ме бурид

همی کشت ازیشان و سر می‌برید

зи бимаши ҳамеи мард ҳркш бидид

ز بیمش همی مرد هرکش بدید

Чу бстўри пӯри зрири савор

چو بستور پور زریر سوار

з хайма хиромед зии аспи дор

ز خیمه خرامید زی اسپ‌دار

Яке аспи осӯдаи тезрав

یکی اسپ آسودهٔ تیزرو

Ҷаҳандаи яке буд огндаҳи ху

جهنده یکی بود آگنده خو

Талаб кард аз аспи дори падар

طلب کرد از اسپ‌دار پدر

Ниҳод аз бар ӯ яке зини зар

نهاد از بر او یکی زین زر

Биёросту бргстўрони брФгнд

بیاراست و برگستوران برفگند

Ба фитрок бар басти печони каманд

به فتراک بر بست پیچان کمند

Бапушед ҷавшани бадв бар нишаст

بپوشید جوشن بدو بر نشست

з пинҳон хиромед найза ба даст

ز پنهان خرامید نیزه به دست

Азин сон хиромед то размгоҳ

ازین سان خرامید تا رزمگاه

Сӯии боби куштаи бпимўди роҳ

سوی باب کشته بپیمود راه

Ҳамеи тохти он бораи тизгрд

همی تاخت آن بارهٔ تیزگرد

Ҳамеи охати кӣнаи ҳамеи кишти мард

همی آخت کینه همی کشت مرد

Аз озодагон ҳрк дидӣ ба роҳ

از آزادگان هرک دیدی به راه

Бпрсидӣ аз номдори сипоҳ

بپرسیدی از نامدار سپاه

Куҷо аўФтодст гуфтӣ зрир

کجا اوفتادست گفتی زریر

Падар он набарда савори далер

پدر آن نبرده سوار دلیر

Яке марди бади ном ӯ Ардашер

یکی مرد بد نام او اردشیر

Савории гиронмояи гардии далер

سواری گرانمایه گردی دلیر

Бипурсед азуи роҳи фарзанди хирад

بپرسید ازو راه فرزند خرد

Сӯии Бобакаш роҳ бинмуд гирд

سوی بابکش راه بنمود گرد

Фгндсти гуфтои миёни сипоҳ

فگندست گفتا میان سپاه

Ба наздикии он дирафши сиёҳ

به نزدیکی آن درفش سیاه

Бирав зуд конҷо фитодаст ӯй

برو زود کانجا فتادست اوی

Магари бози байняши як бор рӯй

مگر باز بینیش یک بار روی

Пас он шоҳзодаи барангехти бўр

پس آن شاهزاده برانگیخت بور

Ҳамеи кишти гирд ва ҳаме кард шӯр

همی کشت گرد و همی کرد شور

Бидон тохтан то бар ӯ расед

بدان تاختن تا بر او رسید

Чу ӯро бидон хок кушта бидид

چو او را بدان خاک کشته بدید

Бидидаш мар ӯро чу наздик шуд

بدیدش مر او را چو نزدیک شد

Ҷаҳон фурӯзонаш торик шуд

جهان فروزانش تاریک شد

Бирафташ дилу ҳуши вази пушти зин

برفتش دل و هوش وز پشت زین

Фгнд аз буриши хештан бар замин

فگند از برش خویشتن بر زمین

Ҳаме гуфт к-эии моҳи тобони ман

همی گفت کای ماه تابان من

Чароғи дилу дидау ҷони ман

چراغ دل و دیده و جان من

Барон ранҷу сахтии бпрўрдим

بران رنج و سختی بپروردیم

Кунун чун бирафтӣ бкаҳи аспрдим

کنون چون برفتی بکه اسپردیم

Туро то сипаҳ дод лҳроспи шоҳ

ترا تا سپه داد لهراسپ شاه

Ва Гуштоспро дод тахту кулоҳ

و گشتاسپ را داد تخت و کلاه

Ҳамеи лашкар ва кишвар оростӣ

همی لشکر و کشور آراستی

Ҳамеи размро ба орзӯи хостӣ

همی رزم را به آرزو خواستی

Кунун кат ба гетӣ барафрӯхт ном

کنون کت به گیتی برافروخت نام

Шудӣ куштау норасида ба ком

شدی کشته و نارسیده به کام

Шавам зии бародарати фархундаи шоҳ

شوم زی برادرت فرخنده شاه

Фурӯд ой гӯямаш аз хуби гоҳ

فرود آی گویمش از خوب گاه

Ки аз ту на ин бади сазовори ӯй

که از تو نه این بد سزاوار اوی

Бирав кинаш аз душманони бозҷӯӣ

برو کینش از دشمنان بازجوی

Замонии барин сони ҳаме буд дайр

زمانی برین سان همی بود دیر

Пас он бораро андар оварад зер

پس آن باره را اندر آورد زیر

Ҳаме рафт бо бонг то назд шоҳ

همی رفت با بانگ تا نزد شاه

Ки бинишаста буд аз бар размгоҳ

که بنشسته بود از بر رزمگاه

Шаҳ хусравон гуфт к-эии ҷони боб

شه خسروان گفت کای جان باب

Чаро кардӣ ин дидагони пари зи об

چرا کردی این دیدگان پر ز آب

Каён зода гуфт эй ҷаҳонгири шоҳ

کیان زاده گفت ای جهانگیر شاه

Набинӣ ки боБам шуд акнӯн табоҳ

نبینی که بابم شد اکنون تباه

Пас онгоҳ гуфт эй ҷаҳонгири шоҳ

پس آنگاه گفت ای جهانگیر شاه

Бирав кӣнаи боби ман бозхўоаҳ

برو کینهٔ باب من بازخواه

Бимонадаст боБам барон хоки хушк

بماندست بابم بران خاک خشک

Сияҳи риш ӯ парварида ба машк

سیه ریش او پروریده به مشک

Чўоз пӯр бишунид шоҳи ин сухан

چواز پور بشنید شاه این سخن

Сиёҳаши ббди рӯзи равшани зи бен

سیاهش ببد روز روشن ز بن

Ҷаҳон бар ҷаҳонҷӯй торик шуд

جهان بر جهانجوی تاریک شد

Тани пели воряш борӣк шуд

تن پیل واریش باریک شد

Биёред гуфтои сиёҳи маро

بیارید گفتا سیاه مرا

Набардии қабоу кулоҳи маро

نبردی قبا و کلاه مرا

Ки имрӯзи ман аз паии кини ӯй

که امروز من از پی کین اوی

Баронам азин душманони хӯн ба ҷӯй

برانم ازین دشمنان خون به جوی

Яке оташи ангезами андари ҷаҳон

یکی آتش انگیزم اندر جهان

Кзонҷо ба кайвон расад дӯди он

کزانجا به کیوان رسد دود آن

Чу гардон бидиданд каз размгоҳ

چو گردان بدیدند کز رزمگاه

Азон тираи овардгоҳи сипоҳ

ازان تیره آوردگاه سپاه

Ки хусрави бсичид оростан

که خسرو بسیچید آراستن

Ҳаме рафт хоҳад ба кин хостан

همی رفت خواهد به کین خواستن

Набошем гуфтанд ҳамдостон

نباشیم گفتند همداستان

Ки шоҳаншаҳи он кадхудои ҷаҳон

که شاهنشه آن کدخدای جهان

Ба разм андар ояд ба кин хостан

به رزم اندر آید به کین خواستن

Чаро бояд ин лашкар оростан

چرا باید این لشکر آراستن

Гиронмоя дастур гуфташ ба шоҳ

گرانمایه دستور گفتش به شاه

Набоядат рафтан бидон размгоҳ

نبایدت رفتن بدان رزمگاه

Ба бстўри даҳ бора барнишаст

به بستور ده بارهٔ برنشست

Мар ӯро сӯии разм душман фирист

مر او را سوی رزم دشمن فرست

Ки ӯ оварад бози кини падар

که او آورد باز کین پدر

Азон каши ту бозоварӣ хуб тар

ازان کش تو باز آوری خوب‌تر