Чу таркон бидиданд корҷосп рафт

چو ترکان بدیدند کارجاسپ رفت

Ҳаме ояд аз ҳар сӯии теғи тафт

همی آید از هر سوی تیغ تفت

Ҳамаи саркашонишон пиёда шуданд

همه سرکشانشان پیاده شدند

Ба пеши гӯ Исфандиёр омаданд

به پیش گو اسفندیار آمدند

Кмончои чочии биндохтнд

کمانچای چاچی بینداختند

Қабои набардии буруни охтнд

قبای نبردی برون آختند

Ба зоряш гуфтандгар шаҳриёр

به زاریش گفتند گر شهریار

Диҳад бандагонро ба ҷон зинҳор

دهد بندگان را به جان زینهار

Бад-ӣн андар ойем ва хоҳиш кунем

بدین اندر آییم و خواهش کنیم

Ҳамаи озаронро ниёйиш кунем

همه آذران را نیایش کنیم

Азишон чу бишунид Исфандиёр

ازیشان چو بشنید اسفندیار

Ба ҷон ва ба тан додашон зинҳор

به جان و به تن دادشان زینهار

Барон лашгари гшн овоз дод

بران لشگر گشن آواز داد

Гӯи номбурдори фаррухи нажод

گو نامبردار فرخ‌نژاد

Ки ин номдорони эрониён

که این نامداران ایرانیان

Бигардед зини лашкари чинён

بگردید زین لشکر چینیان

Кунун кин сипоҳи адуи гашти паст

کنون کاین سپاه عدو گشت پست

Азин саҳм ва куштан бидоред даст

ازین سهم و کشتن بدارید دست

Ки баси зорўорнду бечораи вор

که بس زاروارند و بیچاره‌وار

Диҳед ин сегонро ба ҷон зинҳор

دهید این سگان را به جان زینهار

Бидоред даст аз гирифтан кунун

بدارید دست از گرفتن کنون

Мабандед касро марезед хӯн

مبندید کس را مریزید خون

Мтозид ва ин куштагони мсприд

متازید و این کشتگان مسپرید

Бигардед ва ин хастагони бшмрид

بگردید و این خستگان بشمرید

Мгиридшони баҳри ҷони зрир

مگیریدشان بهر جان زریر

Бар аспони ҷангии мпоииди дайр

بر اسپان جنگی مپایید دیر

Чу лашкар шуниданд овози ӯй

چو لشکر شنیدند آواز اوی

Шуданд аз бар хастагони борзўӣ

شدند از بر خستگان بارزوی

Ба лшкргаҳи худ фурӯд омаданд

به لشکرگه خود فرود آمدند

Ба пирӯзи гаштан табира заданд

به پیروز گشتن تبیره زدند

Ҳамаи шаби нхФтнд зон хуррамӣ

همه شب نخفتند زان خرمی

Ки пирӯзӣ будашон рустамӣ

که پیروزی بودشان رستمی

Чу андари шикасти он шаби тираи гаван

چو اندر شکست آن شب تیره‌گون

Ба дашту биёбон фурӯ хӯрд хӯн

به دشت و بیابان فرو خورد خون

Кӣ номвар бо сарони сипоҳ

کی نامور با سران سپاه

Биёмад ба дидори он размгоҳ

بیامد به دیدار آن رزمگاه

Ҳамеи гирди он куштагон бар бгшт

همی گرد آن کشتگان بر بگشت

Кро дид бигиристу андари гузашт

کرا دید بگریست و اندر گذشت

Бародарашро дид кушта ба зор

برادرش را دید کشته به زار

Ба овардгоҳии броФгндаҳи хор

به آوردگاهی برافگنده خوار

Чу ӯро чунон зор ва кушта бидид

چو او را چنان زار و کشته بدید

Ҳамаи ҷомаи хусравии брдрид

همه جامهٔ خسروی بردرید

Фурӯд омад аз шўлки хуби ранг

فرود آمد از شولک خوب رنگ

Ба риши худ андар зада ҳар ду чанг

به ریش خود اندر زده هر دو چنگ

Ҳаме гуфт кӣ шоҳи гардони Балх

همی گفت کی شاه گردان بلخ

Ҳамаи зиндагонӣ мо карда талх

همه زندگانی ما کرده تلخ

Дариғо сўорои шҳо хсрўо

دریغا سوارا شها خسروا

Набарда длирои гузидаи гўо

نبرده دلیرا گزیده گوا

Сутуни мнои пардаи кшўро

ستون منا پردهٔ کشورا

Чароғи ҷаҳони афсари лшкро

چراغ جهان افسر لشکرا

Фурӯд омад ва барграфташ зи хок

فرود آمد و برگرفتش ز خاک

Ба дасти худаш рӯй бистаради пок

به دست خودش روی بسترد پاک

Ба тобути зарринаши андари ниҳод

به تابوت زرینش اندر نهاد

Ту гуфтӣ зрир аз буна худ назод

تو گفتی زریر از بنه خود نزاد

Каёни зодагону ҷавонони хеш

کیان زادگان و جوانان خویش

Ба тобутҳо дар ниҳоданд пеш

به تابوتها در نهادند پیش

Бифармуд то куштагони бшмрнд

بفرمود تا کشتگان بشمرند

Касеро ки хстст берун баранд

کسی را که خسته‌ست بیرون برند

Бигардед бар гирди он размгоҳ

بگردید بر گرد آن رزمگاه

Ба кӯҳу биёбон ва бар дашту роҳ

به کوه و بیابان و بر دشت و راه

Аз эрониёни куштаи бади сӣ ҳазор

از ایرانیان کشته بد سی‌هزار

Азон ҳафтсад саркашу номдор

ازان هفتصد سرکش و نامدار

Ҳазору чл аз номвари хаста буд

هزار و چل از نامور خسته بود

Ки аз пои пелон ба дар ҷуста буд

که از پای پیلان به در جسته بود

Вазони дигарон куштаи бади сад ҳазор

وزان دیگران کشته بد صد هزار

Ҳазор ва саду шаст ва се номдор

هزار و صد و شست و سه نامدار

зи хастаи бадии се ҳазор ва дивист

ز خسته بدی سه هزار و دویست

Барин ҷой бар то туоне маи ист

برین جای بر تا توانی مه ایست