Кӣ номбурдори фархундаи шоҳ

کی نامبردار فرخنده شاه

Сӯии гоҳ боз омад аз размгоҳ

سوی گاه باز آمد از رزمگاه

Ба бстўри гуфто ки фардои пкоаҳ

به بستور گفتا که فردا پکاه

Сӯии кишвари номвари каши сипоҳ

سوی کشور نامور کش سپاه

Биёмад сипаҳбади ҳам аз бомдод

بیامد سپهبد هم از بامداد

Бузади кӯсу лашкар буна барниҳод

بزد کوس و لشکر بنه برنهاد

Ба Эрони замин боз карданд рӯй

به ایران زمین باز کردند روی

Ҳамаи хира дил гаштау ҷангҷӯӣ

همه خیره دل گشته و جنگجوی

Ҳамаи хастагонро ббрднд низ

همه خستگان را ببردند نیز

Намонданд аз хоста низ чиз

نماندند از خواسته نیز چیز

Ба Эрони замини бози бурдандашон

به ایران زمین باز بردندشان

Ба донои пизишкони спрдндшон

به دانا پزشکان سپردندشان

Чу шоҳи ҷаҳон боз шуд бозҷоӣ

چو شاه جهان باز شد بازجای

Ба пӯр маин дод фаррух ҳамЭй

به پور مهین داد فرخ همای

Сипаҳро ба бстўр фархунда дод

سپه را به بستور فرخنده داد

Аҷамро чунин буд ойин ва дод

عجم را چنین بود آیین و داد

Бидодаш аз озодагони даҳ ҳазор

بدادش از آزادگان ده هزار

Саворони ҷангӣу найзаи гузор

سواران جنگی و نیزه گزار

Бифармуд ва гуфт эй гӯи рзмсор

بفرمود و گفت ای گو رزمسار

Яке бар паии шоҳ турон битоз

یکی بر پی شاه توران بتاز

Ба аитошу хлхи ситони бргзр

به ایتاش و خَلُّخ ستان برگذر

Бикаш ҳрки ёбӣ ба кини падар

بکش هرک یابی به کین پدر

з ҳарчиз боист барадаш ба кор

ز هرچیز بایست بردش به کار

Бидодаш ҳама бемар ва бе шумор

بدادش همه بی‌مر و بی‌شمار

Ҳам онгоҳи бстўри баради он сипоҳ

هم‌آنگاه بستور برد آن سپاه

Ва шоҳи ҷаҳон аз бар тахту гоҳ

و شاه جهان از بر تخت و گاه

Нишасту кеи тоҷ бар сари ниҳод

نشست و کیی تاج بر سر نهاد

Сипаҳро ҳамаи яксара бор дод

سپه را همه یکسره بار داد

Дар ганҷ бикшод вази хоста

در گنج بگشاد وز خواسته

Сипаҳро ҳама кард ороста

سپه را همه کرد آراسته

Саронро ҳама шаҳрҳо дод низ

سران را همه شهرها داد نیز

Скиро намонад инч нодода чиз

کسی را نماند ایچ ناداده چیز

Крои подшоҳии сазо бад бидод

کرا پادشاهی سزا بد بداد

Кро поя боист пояи ниҳод

کرا پایه بایست پایه نهاد

Чу андари хур корашон дод соз

چو اندر خور کارشان داد ساز

Сӯй хонҳошон фиристод боз

سوی خانهاشان فرستاد باز

Хиромед бар гоҳ ва бора бибаст

خرامید بر گاه و باره ببست

Ба кохи шаҳаншоҳӣ андар нишаст

به کاخ شهنشاهی اندر نشست

Бифармуд то озар афрӯхтанд

بفرمود تا آذر افروختند

Бирав авду анбар ҳаме сӯхтанд

برو عود و عنبر همی سوختند

Заминаши бкрднд аз зари пок

زمینش بکردند از زر پاک

Ҳамаи ҳизумаши авду анбараши хок

همه هیزمش عود و عنبرش خاک

Ҳамаи кохро кор андом кард

همه کاخ را کار اندام کرد

Пасаш хони Гуштоспён ном кард

پسش خان گشتاسپیان نام کرد

Бифармуд то бар дар гунбадаш

بفرمود تا بر در گنبدش

Бидоданд ҷомоспро мӯбадаш

بدادند جاماسپ را موبدش

Сӯии марздоронаш нома навишт

سوی مرزدارانش نامه نوشت

Ки моро худованд ёФаҳ наҳашт

که ما را خداوند یافه نهشت

Шубон шудаи тираи мон рӯз кард

شبان شده تیره‌مان روز کرد

Каёнро ба ҳар ҷой пирӯз кард

کیان را به هر جای پیروز کرد

Ба нафрин шуд арҷоспи ноофарин

به نفرین شد ارجاسپ ناآفرین

Чунинаст кори ҷаҳони офарин

چنین است کار جهان آفرین

Чу пирӯзии шоҳатони бишанвед

چو پیروزی شاهتان بشنوید

Гзитӣ ба озар прессатон диҳед

گزیتی به آذر پرستان دهید

Чу огоҳ шуд қайсари он шоҳи рӯм

چو آگاه شد قیصر آن شاه روم

Ки фаррух шуд он шоҳ ва арҷосп шавам

که فرخ شد آن شاه و ارجاسپ شوم

Фириста фиристод бо хоста

فرسته فرستاد با خواسته

Ғуломону аспони ороста

غلامان و اسپان آراسته

Шаҳ бут прессатон ва роён ҳинд

شه بت‌پرستان و رایان هند

Гзитш бидоданд шоҳони санад

گزیتش بدادند شاهان سند