Азон пас биёмад ба пардаи сарой
ازان پس بیامد به پردهسرای
зи ҳаргунаи андохт бо шоҳи рой
ز هرگونه انداخت با شاه رای
зи лҳроспи вази кини Фршидўрд
ز لهراسپ وز کین فرشیدورد
Азон номдорони рӯзи набард
ازان نامداران روز نبرد
Бадв гуфт Гуштоспи к-эии зӯрманд
بدو گفت گشتاسپ کای زورمند
Ту шодонеу хўоҳронт ба банд
تو شادانی و خواهرانت به بند
Хунаки онк бар кӣнаи гуҳ кушта шуд
خنک آنک بر کینه گه کشته شد
На дар чанги таркон саргашта шуд
نه در چنگ ترکان سرگشته شد
Чу бар тахти бенанди моро нишаст
چو بر تخت بینند ما را نشست
Чаҳ гуяд касе кӯ буд зери даст
چه گوید کسی کو بود زیر دست
Бгрими барин нанг то зинда ам
بگریم برین ننگ تا زندهام
Ба мағзи андарун оташ афганда ам
به مغز اندرون آتش افگندهام
Пазируфтам аз кирдигори баланд
پذیرفتم از کردگار بلند
Кигар ту ба турони шӯй бе газанд
که گر تو به توران شوی بیگزند
Ба мардии шӯй дар дами аждаҳо
به مردی شوی در دم اژدها
Кунӣ хоҳаронро зи таркони раҳо
کنی خواهران را ز ترکان رها
Сипорам турои тоҷи шоҳаншаҳӣ
سپارم ترا تاج شاهنشهی
Ҳамон ганҷ беранҷу тахти маӣ
همان گنج بیرنج و تخت مهی
Марои ҷойгоҳи парастиш бас аст
مرا جایگاه پرستش بس است
На фарзанди ман назд дигар кас аст
نه فرزند من نزد دیگر کس است
Чунин посух оварад Исфандиёр
چنین پاسخ آورد اسفندیار
Ки бе ту мубиноади каси рӯзгор
که بیتو مبیناد کس روزگار
Ба пеши падари ман яке банда ам
به پیش پدر من یکی بندهام
Равонро ба фурмонаш огндаҳ ам
روان را به فرمانش آگندهام
Фидоӣ ту дорам тану ҷони хеш
فدای تو دارم تن و جان خویش
Нахоҳам сару тахту фармони хеш
نخواهم سر و تخت و فرمان خویش
Шавам боз хоҳам зи арҷоспи кин
شوم باز خواهم ز ارجاسپ کین
Нмонм бару буми турони замин
نمانم بر و بوم توران زمین
Ба тахт оварам хоҳаронро зи банд
به تخت آورم خواهران را ز بند
Ба бахти ҷаҳондори шоҳи баланд
به بخت جهاندار شاه بلند
Бирав офарин кард Гуштосп ва гуфт
برو آفرین کرد گشتاسپ و گفت
Ки бо ту равону хиради боди ҷуфт
که با تو روان و خرد باد جفت
БрФтнти яздони паноҳи ту бод
برفتنت یزدان پناه تو باد
Ба боз омадани тахти гоҳи ту бод
به باز آمدن تخت گاه تو باد
Бихонад он замони лашгар аз ҳар сӯй
بخواند آن زمان لشگر از هر سوی
Ба ҷое ки бади мӯбадигар гӯй
به جایی که بد موبدی گر گوی
Азишон гузидаи даҳ ва ду ҳазор
ازیشان گزیده ده و دو هزار
Саворони марди аФгну кӣнаи дор
سواران مرد افگن و کینهدار
Бар эшон бубахшед ганҷи дирам
بر ایشان ببخشید گنج درم
Накард инчи касро ба бахшиши дижам
نکرد ایچ کس را به بخشش دژم
Бубахшед ганҷӣ бар Исфандиёр
ببخشید گنجی بر اسفندیار
Яке тоҷи пари гавҳари шоҳвор
یکی تاج پر گوهر شاهوار
Хурӯшии баромади зи даргоҳи шоҳ
خروشی برآمد ز درگاه شاه
Шуд аз гирди хуршеди тобони сиёҳ
شد از گرد خورشید تابان سیاه
зи айвон ба дашт омад Исфандиёр
ز ایوان به دشت آمد اسفندیار
Сипоҳӣ гузид аз дар корзор
سپاهی گزید از در کارزار