Баромад барон тунди болои фароз

برآمد بران تند بالا فراز

Чу рӯй падар дид барадаши намоз

چو روی پدر دید بردش نماز

Падари доғи дил буд бар пои ҷуст

پدر داغ دل بود بر پای جست

Бабўседу бистаради рӯйиш ба даст

ببوسید و بسترد رویش به دست

Бадв гуфт яздони сипос эй ҷавон

بدو گفت یزدان سپاس ای جوان

Ки дидам турои шоду равшани равон

که دیدم ترا شاد و روشن‌روان

зи ман дар дили озору тундии мадор

ز من در دل آزار و تندی مدار

Ба кин хостан ҳеҷ кундии мадор

به کین خواستن هیچ کندی مدار

Гурзами он бидонадяши бадхоҳи мард

گُرَزْم آن بداندیش بدخواه مرد

Дили ман зи фарзанди худ тира кард

دل من ز فرزند خود تیره کرد

Бад ояд ба мардуми зи кирдори бад

بد آید به مردم ز کردار بد

Бад ояд ба рӯй бад аз кори бад

بد آید به روی بد از کار بد

Пазируфтам аз кирдигори ҷаҳон

پذیرفتم از کردگار جهان

Шносндаҳи ошкору ниҳон

شناسندهٔ آشکار و نهان

Ки чун ман шавам шоду пирўзбхт

که چون من شوم شاد و پیروزبخت

Сипорам турои кишвару тоҷу тахт

سپارم ترا کشور و تاج و تخت

Парастиш баӣ бркнми зини ҷаҳон

پرستش بهی برکنم زین جهان

Сипорам турои тоҷу тахти маон

سپارم ترا تاج و تخت مهان

Чунин посухаш дод Исфандиёр

چنین پاسخش داد اسفندیار

Ки хушнӯди бодои зи ман шаҳриёр

که خشنود بادا ز من شهریار

Марои он буд тахту тоҷу сипоҳ

مرا آن بود تخت و تاج و سپاه

Ки хушнӯд бошад ҷаҳондори шоҳ

که خشنود باشد جهاندار شاه

Ҷаҳондор донад ки бар дашти разм

جهاندار داند که بر دشت رزم

Чу ман дидам афганда рӯй гурзам

چو من دیدم افگنده روی گُرَزْم

Бидон марди бади гӯй гирён шудам

بدان مرد بد گوی گریان شدم

зи дарди дили шоҳ бирён шудам

ز درد دل شاه بریان شدم

Кунун ончи бад буд аз мо гузашт

کنون آنچ بد بود از ما گذشت

Ғами рафтаи наздики мо бодгшт

غم رفته نزدیک ما بادگشت

Азин пас чу ман теғро баркашам

ازین پس چو من تیغ را برکشم

Вазин кӯҳи пояи срондри кашам

وزین کوه‌پایه سراندر کشم

На арҷоспи монам на хоқони чин

نه ارجاسپ مانم نه خاقان چین

На каҳарам на хлх на турони замин

نه کهرم نه خلخ نه توران زمین

Чу лашкар бидонаст косФндёр

چو لشکر بدانست کاسفندیار

зи банд гарон расту бади рӯзгор

ز بند گران رست و بد روزگار

Бирафтанд яксар гаравҳо гуруҳ

برفتند یکسر گروها گروه

Ба пеши ҷаҳондор бар теғи кӯҳ

به پیش جهاندار بر تیغ کوه

Бузургони Фзронаҳу хеши ӯй

بزرگان فزرانه و خویش اوی

Ниҳоданд сар бар замини пеши ӯй

نهادند سر بر زمین پیش اوی

Чунин гуфт неки ахтари Исфандиёр

چنین گفت نیک‌اختر اسفندیار

Ки эй номдорони хнҷргзор

که ای نامداران خنجرگزار

Ҳамаи теғ зҳробгўн баркашид

همه تیغ زهرآبگون برکشید

Якояк даройед ва душман кашид

یکایک درآیید و دشمن کشید

Бузургон бирав хонданди офарин

بزرگان برو خواندند آفرین

Ки моро тӯии афсару теғи кин

که ما را توی افسر و تیغ کین

Ҳамаи пеши ту ҷон гаравгон кунем

همه پیش تو جان گروگان کنیم

Ба дидори ту ромиш ҷон кунем

به دیدار تو رامش جان کنیم

Ҳамаи шаби ҳаме лашкар оростанд

همه شب همی لشکر آراستند

Ҳамеи ҷавшан ва теғ перостанд

همی جوشن و تیغ پیراستند

Падар низ бо фаррухи Исфандиёр

پدر نیز با فرخ اسفندیار

Ҳаме роз гуфт аз бади рӯзгор

همی راز گفت از بد روزگار

зи хӯни ҷавонони прхошҷўӣ

ز خون جوانان پرخاشجوی

Ба рух бар ниҳод аз ду дидаи ду ҷӯй

به رخ بر نهاد از دو دیده دو جوی

Ки буданд кушта барон размгоҳ

که بودند کشته بران رزمگاه

Ба сар бар зи хӯну зи оҳани кулоҳ

به سر بر ز خون و ز آهن کلاه

Ҳамон шаби хабар назд арҷосп шуд

همان شب خبر نزد ارجاسپ شد

Ки фарзанди наздик Гуштосп шуд

که فرزند نزدیک گشتاسپ شد

Ба раҳ бар фаровон тилоия бикушт

به ره بر فراوان طلایه بکشت

Касе кӯ нашуд кушта бинмуд пушт

کسی کو نشد کشته بنمود پشت

Ғамии гашту прмоигонро бихонад

غمی گشت و پرمایگان را بخواند

Басии пеши каҳарам суханҳо баранд

بسی پیش کهرم سخنها براند

Ки моро ҷузин буд дар ҷанги рой

که ما را جزین بود در جنگ رای

Бдонгаҳ ки лашкар биёмад зи ҷой

بدانگه که لشکر بیامد ز جای

Ҳаме гуфтам он деврогар ба банд

همی گفتم آن دیو را گر به بند

Биёбем гетӣ шавад бе газанд

بیابیم گیتی شود بی‌گزند

Бигирам сари гоҳи Эрони замин

بگیرم سر گاه ایران زمین

Ба ҳар марз бар мо кунанд офарин

به هر مرز بر ما کنند آفرین

Кунун чун кушода шуд он диўзод

کنون چون گشاده شد آن دیوزاد

Ба чангаст моро ғаму сарди бод

به چنگست ما را غم و سرد باد

зи таркон касе нест ҳамтои ӯй

ز ترکان کسی نیست همتای اوی

Ки гирад ба разми андаруни ҷои ӯй

که گیرد به رزم اندرون جای اوی

Кунун бо дилии шоду пирӯзи бахт

کنون با دلی شاد و پیروز بخت

Ба турон хиромем бо тоҷу тахт

به توران خرامیم با تاج و تخت

Бифармуд то ҳарчи бади хоста

بفرمود تا هرچ بد خواسته

зи ганҷу зи аспони ороста

ز گنج و ز اسپان آراسته

зи чизе ки аз Балх бомай бабрад

ز چیزی که از بلخ بامی ببرد

Биоварад яксар ба каҳарами супурд

بیاورد یکسر به کهرم سپرد

зи кҳрмши кеҳтари писари бади чаҳор

ز کهرمش کهتر پسر بد چهار

Буна бар ниҳоданд ва шуд пеши бор

بنه بر نهادند و شد پیش بار

Бирафтанд бар ҳар сӯии сад ҳиўн

برفتند بر هر سوی صد هیون

Нишаста бирав низ сад раҳнамӯн

نشسته برو نیز صد رهنمون

Дилаш буд пурбиму сари пари шитоб

دلش بود پربیم و سر پر شتاب

Азуи давр бад хӯрду орому хоб

ازو دور بد خورد و آرام و خواب

Яке тарки бади номи ӯни гргсор

یکی ترک بد نام اون گرگسار

з лашкар биёмад бар шаҳриёр

ز لشکر بیامد بر شهریار

Бадв гуфт к-эии шоҳи таркони чин

بدو گفت کای شاه ترکان چین

Ба як тан мазан хештан бар замин

به یک تن مزن خویشتن بر زمین

Сипоҳии ҳамаи хастау кӯфта

سپاهی همه خسته و کوفته

Гурезону бахти андари ошўФтаҳ

گریزان و بخت اندر آشوفته

Писари кӯфтаи сӯхтаи шаҳриёр

پسر کوفته سوخته شهریار

Биорӣ ки омад ҷузи Исфандиёр

بیاری که آمد جز اسفندیار

Ҳам оварад ӯ гар бияёд манам

هم‌آورد او گر بیاید منم

Тани марди ҷангӣ ба хоки аФгнм

تن مرد جنگی به خاک افگنم

Сипаҳро ҳамеи дил шикаста кунӣ

سپه را همی دل شکسته کنی

Ба гуфтор беҷанг хаста кунӣ

به گفتار بی‌جنگ خسته کنی

Чун арҷосп бишунид гуфтори ӯй

چو ارجاسپ بشنید گفتار اوی

Бояд он дилу рои ҳушёри ӯй

بدید آن دل و رای هشیار اوی

Бадв гуфт к-эии шери прхошхр

بدو گفت کای شیر پرخاشخر

Туро ҳаст ному нажоду ҳунар

ترا هست نام و نژاد و هنر

Гар инро ки гуфтӣ биҷой оварӣ

گر این را که گفتی بجای آوری

Ҳунар бар забони раҳнамоӣ оварӣ

هنر بر زبان رهنمای آوری

зи турони замин то ба дарёии чин

ز توران زمین تا به دریای چین

Турои бахшаму буми Эрони замин

ترا بخشم و بوم ایران زمین

Сипаҳбад ту бошӣ ба ҳар кишварам

سپهبد تو باشی به هر کشورم

зи фармони ту як замон нагузарам

ز فرمان تو یک زمان نگذرم

Ҳам андари замони лашкар ӯро супурд

هم اندر زمان لشکر او را سپرد

Касоне ки буданд ҳушёру гирд

کسانی که بودند هشیار و گرد

Ҳамаи шаби ҳаме халъат оростанд

همه شب همی خلعت آراستند

Ҳамеи бора паҳлавон хостанд

همی بارهٔ پهلوان خواستند

Чу хуршеди заррин сипар барграфт

چو خورشید زرین سپر برگرفت

Шаби тира зу даст бар сар гирифт

شب تیره زو دست بر سر گرفت

Биндохти пероҳани машки ранг

بینداخت پیراهن مشک رنگ

Чу ёқӯт шуд меҳри чеҳраш ба ранг

چو یاقوت شد مهر چهرش به رنگ

зи кӯҳ андар омад сипоҳи бузург

ز کوه اندر آمد سپاه بزرگ

Ҷаҳонгири Исфандиёри сутург

جهانگیر اسفندیار سترگ

Чу лашкар биёрост Исфандиёр

چو لشکر بیاراست اسفندیار

Ҷаҳон шуд ба кирдори дарёии қор

جهان شد به کردار دریای قار

Бишуд гирди бстўри пӯри зрир

بشد گرد بستور پور زریر

Ки бгзоштии беша зу нараҳ шер

که بگذاشتی بیشه زو نره شیر

Биёрост бар майманаи ҷои хеш

بیاراست بر میمنه جای خویش

Сипаҳбади баду лашкари орои хеш

سپهبد بد و لشکر آرای خویش

Чу гирдӯии ҷангӣ бар майсара

چو گردوی جنگی بر میسره

Биёмад чу хури пеши бурҷи барра

بیامد چو خور پیش برج بره

Ба пеш сипоҳ омад Исфандиёр

به پیش سپاه آمد اسفندیار

Ба зини андаруни гурзаи гоўсор

به زین اندرون گُرزهٔ گاوسار

Ба қалби андаруни шоҳи Гуштосп буд

به قلب اندرون شاه گشتاسپ بود

Рӯонаши пар аз кини лҳросп буд

روانش پر از کین لهراسپ بود

Вазон рӯй арҷосп саф баркашид

وزان روی ارجاسپ صف برکشید

Ситораи ҳаме рӯй дарё надид

ستاره همی روی دریا ندید

зи баси найза ва теғҳои бунафш

ز بس نیزه و تیغهای بنفش

Ҳаво гашта пари парниёнии дирафш

هوا گشته پر پرنیانی درفش

Бишуд қалби арҷосп чун обнӯс

بشد قلب ارجاسپ چون آبنوس

Сӯии росташи каҳараму буқу кӯс

سوی راستش کهرم و بوق و کوس

Сӯии майсараи номи шоҳи чгл

سوی میسره نام شاه چگل

Ки дар ҷанги азуи хостии шери дил

که در جنگ ازو خواستی شیر دل

Баромади з ҳар ду сипаҳи гиру дор

برآمد ز هر دو سپه گیر و دار

Ба пеш андар омад гӯи Исфандиёр

به پیش اندر آمد گو اسفندیار

Чу арҷосп дид он сипоҳи гарон

چو ارجاسپ دید آن سپاه گران

Гузидаи саворони найзаи равон

گزیده سواران نیزه‌وران

Биёмад яке тунд боло гузид

بیامد یکی تند بالا گزید

Ба ҳар сӯии лашкар ҳаме бингаред

به هر سوی لشکر همی بنگرید

Азон пас бифармуд то сорўон

ازان پس بفرمود تا ساروان

Ҳиўн оварад пеши даҳ корвон

هیون آورد پیش ده کاروان

Чунин гуфт бо номдорони броз

چنین گفت با نامداران براز

Ки ин кор гардад ба мобри дароз

که این کار گردد به مابر دراز

Наёяд падедори пирўзӣӣ

نیاید پدیدار پیروزئی

Накӯ рафтанигар дили аФрўзӣӣ

نکو رفتنی گر دل افروزئی

Худу вижагон бар ҳиўнони маст

خود و ویژگان بر هیونان مست

Бисозем боҳстгии роҳи ҷуст

بسازیم باهستگی راه جست

Чу Исфандиёр аз миёни ду саф

چو اسفندیار از میان دو صف

Чу пели жён бар лаб оварда каф

چو پیل ژیان بر لب آورده کف

Ҳаме гашт бирасон гардони сипеҳр

همی گشت برسان گردان سپهر

Ба чанги андаруни гурзаи гови чеҳр

به چنگ اندرون گُرزهٔ گاو چهر

Ту гуфтӣ ҳамаи дашт болой ӯст

تو گفتی همه دشت بالای اوست

Рӯонаши ҳаме дар нагунҷад ба пӯст

روانش همی در نگنجد به پوست

Хурӯш омаду нолаи курноӣ

خروش آمد و نالهٔ کرنای

Бирафтанд гардони лашкари зи ҷой

برفتند گردان لشکر ز جای

Ту гуфтӣ зи хӯни бум дарё шудаст

تو گفتی ز خون بوم دریا شدست

зи ханҷари ҳаво чун сурайё шудаст

ز خنجر هوا چون ثریا شدست

Гарон шуд ркиби яли Исфандиёр

گران شد رکیب یل اسفندیار

Буғурред бо гурзаи гоўсор

بغرید با گُرزهٔ گاوسار

БиФшорд бар гурзи пӯлоди мушт

بیفشارد بر گُرز پولاد مشت

зи қалби сипаҳи гирд сесад бикушт

ز قلب سپه گرد سیصد بکشت

Чунин гуфт каз кини Фршидўрд

چنین گفت کز کین فرشیدورد

зи дарёи барангезами имрӯзи гирд

ز دریا برانگیزم امروز گرد

Азон пас сӯии майманаи ҳамлаи барад

ازان پس سوی میمنه حمله برد

Аннани бораи тизтгро супурд

عنان بارهٔ تیزتگ را سپرد

Саду шасти гирд аз далерон бикушт

صد و شست گرد از دلیران بکشت

Чу каҳарам чунон дид бинмуд пушт

چو کهرم چنان دید بنمود پشت

Чунин гуфт кин кин хӯн ниёст

چنین گفت کاین کین خون نیاست

Казу шоҳро дили пар аз кимиёст

کزو شاه را دل پر از کیمیاست

Аннанро бипечед бар майсара

عنان را بپیچید بر میسره

Замин шуд чу дарёии хӯни яксара

زمین شد چو دریای خون یکسره

Бикушт аз далерони сад ва шаст ва панҷ

بکشت از دلیران صد و شصت و پنج

Ҳамаи номдорон бо тоҷу ганҷ

همه نامداران با تاج و گنج

Чунин гуфт кин кини он сӣ ва ҳашт

چنین گفت کاین کین آن سی و هشت

Гиромии бародар ки андари гузашт

گرامی برادر که اندر گذشت

Чу арҷосп он дид бо гргсор

چو ارجاسپ آن دید با گرگسار

Чунин гуфт каз лашкар бе шумор

چنین گفت کز لشکر بی‌شمار

Ҳама кушта шуд ҳрк ҷангӣ баданд

همه کشته شد هرک جنگی بدند

Ба пеши сафи андар дирангӣ баданд

به پیش صف‌اندر درنگی بدند

Надонам ту хомаш чаро монда Эй

ندانم تو خامش چرا مانده‌ای

Чунин достонҳо чаро ронда Эй

چنین داستانها چرا رانده‌ای

зи гуфтор ӯ тез шуд гргсор

ز گفتار او تیز شد گرگسار

Биёмад ба пеши сафи корзор

بیامد به پیش صف کارزار

Гирифтаи камони киёнӣ ба чанг

گرفته کمان کیانی به چنگ

Яке тири пӯлоди пайкони хаданг

یکی تیر پولاد پیکان خدنگ

Чу наздик шуд ронад андари камон

چو نزدیک شد راند اندر کمان

Бузад бар бару синаи паҳлавон

بزد بر بر و سینهٔ پهلوان

зи зин андар овехт Исфандиёр

ز زین اندر آویخت اسفندیار

Бидон то гумонеи баради гргсор

بدان تا گمانی برد گرگسار

Ки он тир бигузашт бар ҷавшанаш

که آن تیر بگذشت بر جوشنش

Бахаст он киёнӣ бар равшанаш

بخست آن کیانی بر روشنش

Яке теғи алмос гаван баркашид

یکی تیغ الماس گون برکشید

Ҳамеи хост аз тани сарашро бурид

همی خواست از تن سرش را برید

Битарсед Исфандиёр аз газанд

بترسید اسفندیار از گزند

з фитрок бикшод печони каманд

ز فتراک بگشاد پیچان کمند

Ба номи ҷаҳони офарини кирдигор

به نام جهان‌آفرین کردگار

Биндохт бар гардани гргсор

بینداخت بر گردن گرگسار

Ба банд андар омад сару гарданаш

به بند اندر آمد سر و گردنش

Бхок андар афганд ларзони таниш

بخاک اندر افگند لرزان تنش

Ду даст аз пас пушти басташ чу санг

دو دست از پس پشت بستش چو سنگ

Гиреҳ зад ба гардани буриши полҳнг

گره زد به گردن برش پالهنگ

Ба лшкргаҳ оварадаш аз пеши саф

به لشکرگه آوردش از پیش صف

Кашону зи хӯн бар лаб оварда каф

کشان و ز خون بر لب آورده کف

Фиристод бадхоҳро назд шоҳ

فرستاد بدخواه را نزد شاه

Ба дасти ҳумоюни заррини кулоҳ

به دست همایون زرین کلاه

Чунин гуфт кинро ба пардаи сарой

چنین گفت کاین را به پرده سرای

Бабанд ва ба куштан макун ҳеҷ рой

ببند و به کشتن مکن هیچ رای

Кунун то кро бад диҳад кирдигор

کنون تا کرا بد دهد کردگار

Ки пирӯз гардад азин корзор

که پیروز گردد ازین کارزار

Вазон ҷойгаҳ шуд ба овардгоҳ

وزان جایگه شد به آوردگاه

Ба ҷанг андар оварад яксар сипоҳ

به جنگ اندر آورد یکسر سپاه

Барангехтанд оташи корзор

برانگیختند آتش کارزار

Ҳавои тира гаван шуд зи гирди савор

هوا تیره گون شد ز گرد سوار

Чу арҷоспи пайкор зон гӯна дид

چو ارجاسپ پیکار زان‌گونه دید

зи ғами пасти гашту дилаши ?бардамӣад

ز غم پست گشت و دلش بردمید

Ба ҷанговарон гуфт каҳарам куҷост

به جنگاوران گفت کهرم کجاست

Дирафшаш на пайдост бар дасти рост

درفشش نه پیداست بر دست راست

Ҳамон теғи зани кндри шергир

همان تیغ‌زن کندر شیرگیر

Ки бгзоштии найза бар кӯҳу тир

که بگذاشتی نیزه بر کوه و تیر

Ба арҷосп гуфтанд косФндёр

به ارجاسپ گفتند کاسفندیار

Ба разми андарун буд бо гргсор

به رزم اندرون بود با گرگسار

зи теғи далерон ҳаво шуд бунафш

ز تیغ دلیران هوا شد بنفش

На пайдост он гурги пайкари дирафш

نه پیداست آن گرگ پیکر درفش

Ғамӣ шуд дар арҷоспро зон шигифт

غمی شد در ارجاسپ را زان شگفت

Ҳиўни хосту роҳ биёбон гирифт

هیون خواست و راه بیابان گرفت

Худу вижагон бар ҳиўнони маст

خود و ویژگان بر هیونان مست

Бирафтанду аспони гирифта ба даст

برفتند و اسپان گرفته به دست

Сипаҳро барон рзмгаҳ бар бимонад

سپه را بران رزمگه بر بماند

Худу меҳтарони сӯй хлх баранд

خود و مهتران سوی خَلُّخ براند

Хурӯшии баромади зи Исфандиёр

خروشی برآمد ز اسفندیار

Билразед зи овоз ӯ кӯҳу ғор

بلرزید ز آواز او کوه و غار

Ба эрониён гуфт шамшери ҷанг

به ایرانیان گفت شمشیر جنگ

Мадоред хираи гирифта ба чанг

مدارید خیره گرفته به چنگ

Ниёам аз дилу хӯн душман кунед

نیام از دل و خون دشمن کنید

зи туронёни кӯҳ Қоран кунед

ز تورانیان کوه قارن کنید

БиФшорди рони лашкари кӣнаи хоҳ

بیفشارد ران لشکر کینه‌خواه

Сипоҳ андар омад ба пеши сипоҳ

سپاه اندر آمد به پیش سپاه

Ба хӯн ғарқа шуд хоку сангу гё

به خون غرقه شد خاک و سنگ و گیا

Бгштси бхўнгар бадии Асия

بگشتی بخون گر بدی آسیا

Ҳамаи дашти по ва бару пушт буд

همه دشت پا و بر و پشت بود

Бурӣдаи сару теғ дар мушт буд

بریده سر و تیغ در مشت بود

Саворони ҷангӣ ҳаме тохтанд

سواران جنگی همی تاختند

Ба коло гирифтани напардохтанад

به کالا گرفتن نپرداختند

Чу таркон шуниданд корҷосп рафт

چو ترکان شنیدند کارجاسپ رفت

Ҳамеи пӯсташон бар тан аз ғами бкФт

همی پوستشان بر تن از غم بکفت

Касеро ки бад бора бигурехтанд

کسی را که بد باره بگریختند

Дигар теғу ҷавшан фурӯ рехтанд

دگر تیغ و جوشن فرو ریختند

Ба зинҳор Исфандиёр омаданд

به زنهار اسفندیار آمدند

Ҳамаи дида чун ҷӯйбор омаданд

همه دیده چون جویبار آمدند

Баришон ббхшўди зўрозмоӣ

بریشان ببخشود زورآزمای

Азон пас ниФгнди касро зи пой

ازان پس نیفگند کس را ز پای

зи хӯни ниёи дил беозор кард

ز خون نیا دل بی‌آزار کرد

Сирриро баришон нигаҳдор кард

سری را بریشان نگهدار کرد

Худ ва лашкар омад ба наздики шоҳ

خود و لشکر آمد به نزدیک شاه

Пар аз хӯн бару теғу рӯмии кулоҳ

پر از خون بر و تیغ و رومی کلاه

зи хӯн дар кафши ханҷари афсурда буд

ز خون در کفش خنجر افسرده بود

Бару китфаш аз ҷӯши озурда буд

بر و کتفش از جوش آزرده بود

Бишустанд шамшеру кафш ба шер

بشستند شمشیر و کفش به شیر

Кашиданд берун з хуфтонаш тир

کشیدند بیرون ز خفتانش تیر

Ба об андар омад сар ва тан бишуст

به آب اندر آمد سر و تن بشست

Ҷаҳонҷӯии шодони дилу тани дуруст

جهانجوی شادان دل و تن درست

Яке ҷомаи сўкўорони бхўост

یکی جامهٔ سوکواران بخواست

Биёмад бар довар доду рост

بیامد بر داور داد و راست

Ниёйиш ҳаме кард худ бо падар

نیایش همی کرد خود با پدر

Барон офаринандаи додгар

بران آفرینندهٔ دادگر

Яке ҳафта бар пеши яздони пок

یکی هفته بر پیش یزدان پاک

Ҳаме буд Гуштосп бо дарду бок

همی بود گشتاسپ با درد و باک

Ба ҳаштум ба ҷо омад Исфандиёр

به هشتم به جا آمد اسفندیار

Биёмад ба даргоҳ ӯ гргсор

بیامد به درگاه او گرگسار

зи ширини равони дил шудаи ноумед

ز شیرین روان دل شده ناامید

Тан аз бими ларзон чу аз боди бед

تن از بیم لرزان چو از باد بید

Бадв гуфт шоҳои ту аз хӯни ман

بدو گفت شاها تو از خون من

Ситоиш наёбӣ ба ҳар анҷуман

ستایش نیابی به هر انجمن

Яке банда бошам бпишти бпоӣ

یکی بنده باشم بپیشت بپای

Ҳамеша ба некии турои раҳнамоӣ

همیشه به نیکی ترا رهنمای

Ба ҳар бад ки ояд забунӣ кунам

به هر بد که آید زبونی کنم

Ба рӯйин дижат раҳнамӯнӣ кунам

به رویین دژت رهنمونی کنم

Бифармуд то банд бар дасту пой

بفرمود تا بند بر دست و پای

Ббрднди бозаш ба пардаи сарой

ببردند بازش به پرده سرای

Ба лашкар гуҳ омад ки арҷосп буд

به لشکر گه آمد که ارجاسپ بود

Ки ризндҳои хӯни лҳросп буд

که ریزندها خون لهراسپ بود

Бубахшед зон рзмгаҳи хоста

ببخشید زان رزمگه خواسته

Савор ва пиёда шуд ороста

سوار و پیاده شد آراسته

Сарону асирон ки оварда буд

سران و اسیران که آورده بود

Бикушт он казу лашкари озурда буд

بکشت آن کزو لشکر آزرده بود