Азон пас чунин кард Ковӯси рой
ازان پس چنین کرد کاووس رای
Ки дар подшоҳӣ биҷунбад зи ҷой
که در پادشاهی بجنبد ز جای
Аз Эрон бишуд то ба турону чин
از ایران بشد تا به توران و چین
Гузар кард азон пас ба макрони замин
گذر کرد ازان پس به مکران زمین
з макрон шуд ороста то зира
ز مکران شد آراسته تا زره
Миёнҳо надид инчи ранҷ аз гиреҳ
میانها ندید ایچ رنج از گره
Пазируфт ҳар меҳтарии божу сов
پذیرفت هر مهتری باژ و ساو
Накард озмӯни гов бо шери тов
نکرد آزمون گاو با شیر تاو
Чунин ҳам гурозон ба барбар шуданд
چنین هم گرازان به بربر شدند
Ҷаҳонҷӯй бо тахт ва афсар шуданд
جهانجوی با تخت و افسر شدند
Шаҳ брбрстон биёрост ҷанг
شه بربرستان بیاراست جنگ
Замонаи дигаргуна тар шуд ба ранг
زمانه دگرگونهتر شد به رنگ
Сипоҳӣ биёмад зи барбар ба разм
سپاهی بیامد ز بربر به رزم
Ки бархест аз лашкари шоҳи базм
که برخاست از لشکر شاه بزم
Ҳаво гуфтӣ аз найза чун бешаи гашт
هوا گفتی از نیزه چون بیشه گشت
Хур аз гирди аспони пурандешаи гашт
خور از گرد اسپان پراندیشه گشت
зи гирди сипаҳ пел шуд нопадид
ز گرد سپه پیل شد ناپدید
Кас аз хоки дасту Аннанро надид
کس از خاک دست و عنان را ندید
Ба захм андар омад ҳамеи фавҷи фавҷ
به زخم اندر آمد همی فوج فوج
Барон сон ки бархезад аз оби мавҷ
بران سان که برخیزد از آب موج
Чу Гӯдарз гетӣ барон гӯна дид
چو گودرز گیتی بران گونه دید
Амӯди гарон аз миён баркашид
عمود گران از میان برکشید
Бузади асп бо номдорони ҳазор
بزد اسپ با نامداران هزار
Абои найзау тири ҷавшани гузор
ابا نیزه و تیر جوشن گذار
Броўихт ва бадаред қалби сипоҳ
برآویخت و بدرید قلب سپاه
Дмон аз пас андар ҳаме рафт шоҳ
دمان از پس اندر همی رفت شاه
Ту гуфтӣ зи барбар саворӣ намонад
تو گفتی ز بربر سواری نماند
Ба гирди андаруни найза дорӣ намонад
به گرد اندرون نیزهداری نماند
Ба шаҳри андаруни ҳаркии бади солхўрд
به شهر اندرون هرکه بد سالخورد
Чу баргаштаи диданди боди набард
چو برگشته دیدند باد نبرد
Ҳамаи пеши Ковӯс шоҳ омаданд
همه پیش کاووس شاه آمدند
Ҷгрхстаҳ ва пургуноҳ омаданд
جگرخسته و پرگناه آمدند
Ки мо шоҳро чокар ва банда ем
که ما شاه را چاکر و بندهایم
Ҳамаи божро гардан афганда ем
همه باژ را گردن افگندهایم
Ба ҷои дирами зару гавҳари диҳем
به جای درم زر و گوهر دهیم
Сипосии зи ганҷур бар сар наҳем
سپاسی ز گنجور بر سر نهیم
Ббхшўди Ковӯсу бнўохтшон
ببخشود کاووس و بنواختشان
Яке роҳу ойини нави сохташон
یکی راه و آیین نو ساختشان
Вазони ҷойгаҳи бонги санҷ ва дароӣ
وزان جایگه بانگ سنج و درای
Баромади абои нолаи кара ноӣ
برآمد ابا نالهٔ کرهنای
Чу омад бар шаҳри макрони гузар
چو آمد بر شهر مکران گذر
Сӯии кӯҳ қоф омаду бохтар
سوی کوه قاف آمد و باختر
Чу огоҳӣ омад баришон зи шоҳ
چو آگاهی آمد بریشان ز شاه
Ниёйиш кунон барграфтанд роҳ
نیایشکنان برگرفتند راه
Пазира шудандаш ҳамаи меҳтарон
پذیره شدندش همه مهتران
Ба сар барниҳоданд божи гарон
به سر برنهادند باژ گران
Чу фармон гузиданд бигирифт роҳ
چو فرمان گزیدند بگرفت راه
Бе озори рафтанди шоҳу сипоҳ
بیآزار رفتند شاه و سپاه
Сипаҳи раҳи сӯй Зобулстон кашид
سپه ره سوی زابلستان کشید
Ба меҳмонии пӯр дастон кашид
به مهمانی پور دستان کشید
Ббди шоҳи як моҳ дар нимрўз
ببد شاه یک ماه در نیمروز
Гуҳӣ равад ва май хости гуҳи бозу юз
گهی رود و می خواست گه باز و یوز
Барин барнаёмад басии рӯзгор
برین برنیامد بسی روزگار
Ки бар гӯша гулистон раст хор
که بر گوشهٔ گلستان رست خار
Кас аз озмоиши наёбади ҷавоз
کس از آزمایش نیابد جواز
Нишеб оядаш чун шавад бар фароз
نشیب آیدش چون شود بر فراز
Чу шуд кор гетӣ барон ростӣ
چو شد کار گیتی بران راستی
Падед омад аз тозён костӣ
پدید آمد از تازیان کاستی
Яке бо гуҳари мард бо ганҷу ном
یکی با گهر مرد با گنج و نام
Дирафшии броФрохт аз Мисру шом
درفشی برافراخت از مصر و شام
зи Ковӯс кӣ рӯй бартофтанд
ز کاووس کی روی برتافتند
Дар кеҳтарии хори бгзоштнд
در کهتری خوار بگذاشتند
Чу омад ба шоҳи ҷаҳони огаҳӣ
چو آمد به شاه جهان آگهی
Ки анбоз дорад ба шоҳаншаҳӣ
که انباز دارد به شاهنشهی
Бузади кӯсу бардошт аз нимрўз
بزد کوس و برداشت از نیمروز
Сипаҳи шоди дили шоҳ гетӣ фурӯз
سپه شاد دل شاه گیتیفروز
Ҳама бар сипарҳо нбштнди ном
همه بر سپرها نبشتند نام
Биҷӯшед шамшерҳо дар ниёам
بجوشید شمشیرها در نیام
Сипаҳро зи ҳомӯн ба дарё кашид
سپه را ز هامون به دریا کشید
Бидон сӯи куҷо душман омад падед
بدان سو کجا دشمن آمد پدید
Бе андозаи киштӣу заврақи бсохт
بیاندازه کشتی و زورق بساخت
Барошуфт ва бар оби лашкари ншохт
برآشفت و بر آب لشکر نشاخت
Ҳамоно ки фарсанг будӣ ҳазор
همانا که فرسنگ بودی هزار
Агар пой бо роҳ кардӣ шумор
اگر پای با راه کردی شمار
Ҳаме ронад то дар миёни се шаҳр
همی راند تا در میان سه شهر
зи гетии барин гӯнаи ҷӯянди баҳр
ز گیتی برینگونه جویند بهر
Ба дасти чапаши Мисру барбар ба рост
به دست چپش مصر و بربر به راست
Зира дар миёна бар он сӯ ки хост
زره در میانه بر آن سو که خواست
Ба пеши андаруни шаҳри ҳомоўрон
به پیش اندرون شهر هاماوران
Ба ҳар кишварӣ дар сипоҳии гарон
به هر کشوری در سپاهی گران
Хабар шуд бадишон ки Ковӯси шоҳ
خبر شد بدیشان که کاووس شاه
Баромади зи оби зира бо сипоҳ
برآمد ز آب زره با سپاه
Ҳам овози гаштанди як бо дигар
همآواز گشتند یک با دگر
Сипаҳро сӯй барбар омад гузар
سپه را سوی بربر آمد گذر
Яке гашти чандон яли теғи зан
یکی گشت چندان یل تیغزن
Ба брбрстон дар шуданд анҷуман
به بربرستان در شدند انجمن
Сипоҳӣ ки дарёу саҳроу кӯҳ
سپاهی که دریا و صحرا و کوه
Шуд аз наъли аспони эшон сутӯҳ
شد از نعل اسپان ایشان ستوه
Набад шери дарандаро хобгоҳ
نبد شیر درنده را خوابگاه
На гӯр жён ёфт бар дашти роҳ
نه گور ژیان یافت بر دشت راه
Паланг аз бар сангу моҳӣ дар об
پلنگ از بر سنگ و ماهی در آب
Ҳам андари ҳавои абру парони уқоб
هم اندر هوا ابر و پران عقاب
Ҳамеи роҳи ҷустанд ва кӣ буд роҳ
همی راه جستند و کی بود راه
Даду домро бар чунон размгоҳ
دد و دام را بر چنان رزمگاه
Чу Ковӯси лашкар ба хушкӣ кашид
چو کاووس لشکر به خشکی کشید
Каси андари ҷаҳони кӯҳ ва саҳро надид
کس اندر جهان کوه و صحرا ندید
Ҷаҳон гуфтӣ аз теғи ваз ҷавшан аст
جهان گفتی از تیغ وز جوشن است
Ситораи зи нӯки синон равшан аст
ستاره ز نوک سنان روشن است
зи баси худ заррину заррини сипар
ز بس خود زرین و زرین سپر
Ба гардани баровардаи рахшони табар
به گردن برآورده رخشان تبر
Ту гуфтӣ замин шуд сипеҳри равон
تو گفتی زمین شد سپهر روان
Ҳамеи борад аз теғи ҳиндии равон
همی بارد از تیغ هندی روان
зи мғФри ҳавои гашт чун сндрўс
ز مغفر هوا گشت چون سندروس
Замини сар ба сари тира чун обнӯс
زمین سر به سر تیره چون آبنوس
Бадаред кӯҳ аз дами гоўдм
بدرید کوه از دم گاودم
Замин омад аз сами аспон ба хам
زمین آمد از سم اسپان به خم
зи бонги табира ба брбрстон
ز بانگ تبیره به بربرستان
Ту гуфтӣ замини гашти лшкрстон
تو گفتی زمین گشت لشکرستان
Баромади зи Эрони сипаҳи буқу кӯс
برآمد ز ایران سپه بوق و کوس
Бурун рафт гургину Фарҳоду Тӯс
برون رفت گرگین و فرهاد و طوس
Вазони сӯии Гӯдарзи кшўод буд
وزان سوی گودرز کشواد بود
Чу Гев ва чу шидўшу мелод буд
چو گیو و چو شیدوش و میلاد بود
Фгнднд бар ёли аспони Аннан
فگندند بر یال اسپان عنان
Ба заҳр об доданд нӯки синон
به زهر آب دادند نوک سنان
Чу бар кӯҳа зин ниҳоданд сар
چو بر کوههٔ زین نهادند سر
Хурӯш омаду чоки чоки табар
خروش آمد و چاک چاک تبر
Ту гуфтӣ ҳамеи санг оҳан кунанд
تو گفتی همی سنگ آهن کنند
Вагар осмон бар замин барзананд
وگر آسمان بر زمین برزنند
Биҷунбед Ковӯс дар қалби гоҳ
بجنبید کاووس در قلبگاه
Сипоҳи андромд ба пеши сипоҳ
سپاه اندرآمد به پیش سپاه
Ҷаҳони гашти тории саросари зи гирд
جهان گشت تاری سراسر ز گرد
Баборед шингарф бар ложвард
ببارید شنگرف بر لاژورد
Ту гуфтӣ ҳавои жолаи боради ҳаме
تو گفتی هوا ژاله بارد همی
Ба санги андаруни лолаи корди ҳаме
به سنگ اندرون لاله کارد همی
зи чашми синон оташ омад бурун
ز چشم سنان آتش آمد برون
Замин шуд ба кирдори дарёии хӯн
زمین شد به کردار دریای خون
Се лашкар чунон шуд зи эрониён
سه لشکر چنان شد ز ایرانیان
Ки сар боз нашнохтанд аз миён
که سر باز نشناختند از میان
Нахустин сипаҳдори ҳомоўрон
نخستین سپهدار هاماوران
БиФгнди шамшеру гурзи гарон
بیفگند شمشیر و گرز گران
Ғамии гашти вази шоҳи зинҳори хост
غمی گشت وز شاه زنهار خواست
Бидонаст кон рӯзгор балост
بدانست کان روزگار بلاست
Ба паймон ки аз шаҳри ҳомоўрон
به پیمان که از شهر هاماوران
Сипаҳбад диҳад сову божи гарон
سپهبد دهد ساو و باژ گران
зи аспу силеҳу зи тахту кулоҳ
ز اسپ و سلیح و ز تخت و کلاه
Фиристад ба наздики Ковӯси шоҳ
فرستد به نزدیک کاووس شاه
Чу ин дода бошад бирав бугзарад
چو این داده باشد برو بگذرد
Сипоҳаши брўбўм ӯ насупурд
سپاهش بروبوم او نسپرد
з гӯянда бишунид Ковӯс кӣ
ز گوینده بشنید کاووس کی
Барин гуфтҳо посух афганд пай
برین گفتها پاسخ افگند پی
Ки яксар ҳама дар паноҳ манед
که یکسر همه در پناه منید
Парастандаи тоҷ ва гоҳ манед
پرستندهٔ تاج و گاه منید