Таҳамтани барангехти Рахш аз шитоб

تهمتن برانگیخت رخش از شتاب

Пас пушти ҷанговар афросйоб

پس پشت جنگ آور افراسیاب

Чунин гуфт бо Рахши к-эии неки ёр

چنین گفت با رخش کای نیک یار

Макун сустии андари гуҳи корзор

مکن سستی اندر گه کارزار

Ки ман шоҳро бар ту беҷон кунам

که من شاه را بر تو بی‌جان کنم

Ба хӯни сангро ранг марҷон кунам

به خون سنگ را رنگ مرجان کنم

Чунон гарм шуд Рахши оташи гуҳар

چنان گرم شد رخش آتش گهر

Ки гуфтӣ баромади зи паҳлуаши пар

که گفتی برآمد ز پهلوش پر

з фитрок бикшод рустами каманд

ز فتراک بگشاد رستم کمند

Ҳаме хост оварад ӯро бабанд

همی خواست آورد او را ببند

Ба тарк андар афтод хами дўол

به ترک اندر افتاد خم دوال

Сипаҳдори таркони бдздиди ёл

سپهدار ترکان بدزدید یال

Ва дигар ки зери андараши бодпоӣ

و دیگر که زیر اندرش بادپای

Ба кирдори оташи баромади зи ҷой

به کردار آتش برآمد ز جای

Биҷуст аз каманди гӯи пилтан

بجست از کمند گو پیلتن

Даҳани хушки вази ранҷи пари оби тан

دهن خشک وز رنج پر آب تن

зи лашкари ҳронкс ки бади ҷанги соз

ز لشکر هرانکس که بد جنگ‌ساز

Ду баҳра наомад ба харгоҳи боз

دو بهره نیامد به خرگاه باز

Агар кушта буданд агар хастаи тан

اگر کشته بودند اگر خسته تن

Гирифтор дар дасти он анҷуман

گرفتار در دست آن انجمن

зи пурмояи аспони заррини стом

ز پرمایه اسپان زرین ستام

зи тргу зи шамшери заррини ниёам

ز ترگ و ز شمشیر زرین نیام

Ҷузин ҳарчӣ пурмоятар буд низ

جزین هرچه پرمایه‌تر بود نیز

Ба эрониён монад бисёр чиз

به ایرانیان ماند بسیار چیز

Миёни бознгшоди каси кушта ро

میان بازنگشاد کس کشته را

Наҷустанд мардони баргашта ро

نجستند مردان برگشته را

Бидон дашти нахчир боз омаданд

بدان دشت نخچیر باز آمدند

з ҳар некуӣ бениёз омаданд

ز هر نیکویی بی‌نیاز آمدند

Навиштанд нома ба Ковӯси шоҳ

نوشتند نامه به کاووس شاه

зи таркони вази дашти нахчиргоҳ

ز ترکان وز دشت نخچیرگاه

Вазон каз далерон нашуд куштаи кас

وزان کز دلیران نشد کشته کس

Зуввораи зи асп андар афтоду бас

زواره ز اسپ اندر افتاد و بس

Барон дашти фархунда бар паҳлавон

بران دشت فرخنده بر پهلوان

Ду ҳафтаи ҳаме буд равшани равон

دو هفته همی بود روشن‌روان

Симро ба даргоҳ шоҳ омаданд

سیم را به درگاه شاه آمدند

Ба дидори фаррух кулоҳ омаданд

به دیدار فرخ کلاه آمدند

Чунинаст расми сарои сипанҷ

چنین است رسم سرای سپنج

Яке зу тани осону дигар ба ранҷ

یکی زو تن آسان و دیگر به رنج

Барин ва барон рӯз ҳам бугзарад

برین و بران روز هم بگذرد

Хирадманди мардум чаро ғам хӯрд

خردمند مردم چرا غم خورد

Суханҳои ин достон шуд ба бен

سخنهای این داستان شد به بن

зи Суҳроб ва рустам сароем сухан

ز سهراب و رستم سرایم سخن