зи даргоҳи пардаи Фрўҳшти шоҳ

ز درگاه پرده فروهشت شاه

Ба як ҳафтаи касро надоданд роҳ

به یک هفته کس را ندادند راه

Ҷаҳондори заррини яке тахт кард

جهاندار زرین یکی تخت کرد

Ду курсии зи пирӯзау ложвард

دو کرسی ز پیروزه و لاژورد

Яке тоҷи пургавҳари шоҳвор

یکی تاج پرگوهر شاهوار

Ду ёраи яке тавқи гўҳрнгор

دو یاره یکی طوق گوهرنگار

Ҳамаи ҷомаи хусравоне ба зар

همه جامهٔ خسروانی به زر

Дарави бофта чанд гӯнаи гуҳар

درو بافته چند گونه گهر

Нишаста ситораи шимури пеши шоҳ

نشسته ستاره‌شمر پیش شاه

зи ахтар ҳаме кард рӯзии нигоҳ

ز اختر همی کرد روزی نگاه

Ба шаҳривари баҳман аз бомдод

به شهریور بهمن از بامداد

Ҷаҳондори доробро бор дод

جهاندار داراب را بار داد

Яке ҷоми пари сурх ёқӯт кард

یکی جام پر سرخ یاقوت کرد

Яке дайгарии пари зи ёқӯти зард

یکی دیگری پر ز یاقوت زرد

Чу омад ба наздики айвони фароз

چو آمد به نزدیک ایوان فراز

эй омад аз давру барадаши намоз

همای آمد از دور و بردش نماز

Барафшонад он гавҳари шоҳвор

برافشاند آن گوهر شاهوار

Фурӯи рехт аз дидаи хӯни барканор

فرو ریخت از دیده خون برکنار

Писарро гирифт андари оғӯши танг

پسر را گرفت اندر آغوش تنگ

Бабўседу ббсўди рӯйиш ба чанг

ببوسید و ببسود رویش به چنگ

Биоварад ва бар тахти заррини нишонд

بیاورد و بر تخت زرین نشاند

Ду чашмаши зи дидор ӯ хира монад

دو چشمش ز دیدار او خیره ماند

Чу дороб бар тахт шоҳӣ нишаст

چو داراب بر تخت شاهی نشست

эй омаду тоҷи шоҳӣ ба даст

همای آمد و تاج شاهی به دست

Биоварад ва бар торак ӯ ниҳод

بیاورد و بر تارک او نهاد

Ҷаҳонро ба дияем ӯ мужда дод

جهان را به دیهیم او مژده داد

Чу аз тоҷ доро фурӯзаш гирифт

چو از تاج دارا فروزش گرفت

Ҳумои андарони кор пӯзиш гирифт

هما اندران کار پوزش گرفت

Ба дороб гуфт ончи андари гузашт

به داراب گفت آنچ اندر گذشت

Чунон дон ки бар мо ҳамаи бодгшт

چنان دان که بر ما همه بادگشت

Ҷавонӣ ва ганҷ омаду рои зан

جوانی و گنج آمد و رای زن

Падари мурдау шоҳ бе рои зан

پدر مرده و شاه بی‌رای‌زن

Агар бад кунад зу мгири он ба даст

اگر بد کند زو مگیر آن به دست

Ки ҷузи тахт ҳаргиз мабодат нишаст

که جز تخت هرگز مبادت نشست

Чунин дод посух ба модари ҷавон

چنین داد پاسخ به مادر جوان

Ки ту ҳастӣ аз гавҳари паҳлавон

که تو هستی از گوهر پهلوان

Набошад шигифт ар дил ояд ба ҷӯш

نباشد شگفت ار دل آید به جوش

Ба як бади ту чандин чаҳ дории хурӯш

به یک بد تو چندین چه داری خروش

Ҷаҳони офарин аз ту хушнӯди бод

جهان‌آفرین از تو خشنود باد

Дили бдсголонти пари дӯди бод

دل بدسگالانت پر دود باد

зи ман ёдгорӣ буд ин сухан

ز من یادگاری بود این سخن

Ки ҳаргиз нагардад ба дафтари куҳан

که هرگز نگردد به دفتر کهن

Бирав офарин кард фаррух ҳамЭй

برو آفرین کرد فرخ همای

Ки то ҷой бошад ту бодӣ ба ҷой

که تا جای باشد تو بادی به جای

Бифармуд то мӯбади мӯбадон

بفرمود تا موبد موبدان

Бихонад з ҳар кишварии бхрдон

بخواند ز هر کشوری بخردان

Ҳам аз лашкари онкас ки бади номдор

هم از لشکر آنکس که بد نامدار

Сарафрози шерони хнҷргзор

سرافراز شیران خنجرگزار

Бифармуд то хонданди офарин

بفرمود تا خواندند آفرین

Ба шоҳӣ барон номдори замин

به شاهی بران نامدار زمین

Чу бар тоҷи шоҳи офарини хонданд

چو بر تاج شاه آفرین خواندند

Барон тахт бар гавҳар афшоданад

بران تخت بر گوهر افشاندند

Бигуфт онки андар ниҳон карда буд

بگفت آنک اندر نهان کرده بود

Азон карда бисёр ғами хӯрда буд

ازان کرده بسیار غم خورده بود

Бидонед каз баҳмани шаҳриёр

بدانید کز بهمن شهریار

Ҷузин нест андари ҷаҳони ёдгор

جزین نیست اندر جهان یادگار

Ба фармон ӯ рафт бояд ҳама

به فرمان او رفت باید همه

Ки ӯ чун шубонасту гардони рама

که او چون شبانست و گردان رمه

Бузургӣу шоҳӣ ва лашкар варост

بزرگی و شاهی و لشکر وراست

Бадв кард бояд ҳамеи пушти рост

بدو کرد باید همی پشت راست

Ба шодии хурӯшии баромади зи кох

به شادی خروشی برآمد ز کاخ

Ки наврустаи диданди фархундаи шох

که نورسته دیدند فرخنده شاخ

Ббрднди чандон з ҳар сӯи нисор

ببردند چندان ز هر سو نثار

Ки шуд нопадиди андарони шаҳриёр

که شد ناپدید اندران شهریار

Ҷаҳон пар шуд аз шодмонӣ ва дод

جهان پر شد از شادمانی و داد

Киро наомад азон ранҷи ёд

کسی را نیامد ازان رنج یاد

эй он замон гуфт бо мӯбадон

همای آن زمان گفت با موبدان

Ки эй номвари богуҳари бхрдон

که ای نامور باگهر بخردان

Ба сӣ ва ду сол онк кардам ба ранҷ

به سی و دو سال آنک کردم به رنج

Супурдами бадви подшоҳӣу ганҷ

سپردم بدو پادشاهی و گنج

Шумо шод бошед ва фармон бурид

شما شاد باشید و فرمان برید

Абии рой ӯ як нафаси мшмрид

ابی رای او یک نفس مشمرید

Чу дороб аз тахт кӣ гашти шод

چو داراب از تخت کی گشت شاد

Ба ором дияем бар сари ниҳод

به آرام دیهیم بر سر نهاد

Зани гозр ва гозр омад давон

زن گازر و گازر آمد دوان

Бигуфтанд к-эии шаҳриёри ҷавон

بگفتند کای شهریار جوان

Нишаст ке бар ту фархундаи бод

نشست کیی بر تو فرخنده باد

Сари бадсиголони ту кандаи бод

سر بدسگالان تو کنده باد

Бифармуд дороби даҳ бадараи зар

بفرمود داراب ده بدره زر

Биоранди пурмояи ҷомии гуҳар

بیارند پرمایه جامی گهر

з ҳар ҷомае таҳта фармуд панҷ

ز هر جامه‌ای تخته فرمود پنج

Бидоданд онро ки ӯ дид ранҷ

بدادند آنرا که او دید رنج

Бадв гуфт к-эии гозри пешаи дор

بدو گفت کای گازر پیشه‌دار

Ҳамеша равонро ба андешаи дор

همیشه روان را به اندیشه دار

Магари зоби сандӯқи ёбии яке

مگر زاب صندوق یابی یکی

Чу дорои бадви андаруни кӯдакӣ

چو دارا بدو اندرون کودکی

Бирафтанд як лаби пар аз офарин

برفتند یک لب پر از آفرین

зи додар бар шаҳриёри замин

ز دادار بر شهریار زمین

Кунун ахтари гозри андргзшт

کنون اختر گازر اندرگذشت

Ба дукон шуду баради ашнон ба дашт

به دکان شد و برد اشنان به دشت