Вазон ҷойгаҳ бозгаштанд шод

وزان جایگه بازگشتند شاد

Писандидаи дороб бо ршнўод

پسندیده داراب با رشنواد

Ба манзил барон тоқ вайрон расед

به منزل بران طاق ویران رسید

Ки доробро андрў хуфта дид

که داراب را اندرو خفته دید

Зани гозру шӯйу гавҳари баҳам

زن گازر و شوی و گوهر بهم

Шуда ҳар ду аз бими хории дижам

شده هر دو از بیم خواری دژم

Аз онкас кашон хонд аз ҷои хеш

از آنکس کشان خواند از جای خویش

Ба яздон паноҳеду рафтанди пеш

به یزدان پناهید و رفتند پیش

Чу дид он зану шӯйро ршнўод

چو دید آن زن و شوی را رشنواد

з ҳар гӯна пурсед ва карданд ёд

ز هر گونه پرسید و کردند یاد

Бигуфтанд бо ӯ сухани ҳарч буд

بگفتند با او سخن هرچ بود

зи сандӯқи вази гавҳари нобсўд

ز صندوق وز گوهر نابسود

зи ранҷу з парвардани ширхор

ز رنج و ز پروردن شیرخوار

зи тимори вази гардиши рӯзгор

ز تیمار وز گردش روزگار

Чунин гуфт бо шӯйу зани ршнўод

چنین گفت با شوی و زن رشنواد

Ки пирӯз бошед ҳамвора шод

که پیروز باشید همواره شاد

Ки кас дар ҷаҳони ин шигифтӣ надид

که کس در جهان این شگفتی ندید

На аз мӯбади пер ҳаргиз шунид

نه از موبد پیر هرگز شنید

Ҳам андари замони марди покизаи рой

هم‌اندر زمان مرد پاکیزه‌رای

Яке нома бинвишт назд ҳамЭй

یکی نامه بنوشت نزد همای

зи дороби вази хобу оромгоҳ

ز داراب وز خواب و آرامگاه

Ҳам аз ҷанг ӯ андарони размгоҳ

هم از جنگ او اندران رزمگاه

Вазони кӯ ба асп андар оварад пой

وزان کو به اسپ اندر آورد پای

Ҳам ангоҳи тоқ андар омад зи ҷой

هم‌انگاه طاق اندر آمد ز جای

Аз овоз ки омад мар ӯро ба гӯш

از آواز که آمد مر او را به گوش

зи танагӣ ки шуд ршнўод аз хурӯш

ز تنگی که شد رشنواد از خروش

зи гозри сухан ҳарч бишунид низ

ز گازر سخن هرچ بشنید نیز

зи сандӯқи вази кӯдаки хираду чиз

ز صندوق وز کودک خرد و چیز

Ба номаи даруни србср ёд кард

به نامه درون سربسر یاد کرد

Бурун кард онгаҳ ҳиўнӣ чу гирд

برون کرد آنگه هیونی چو گرد

Ҳамон сурхи гавҳар бадв дод ва гуфт

همان سرخ گوهر بدو داد و گفت

Ки бо бод бояд ки гардии ту ҷуфт

که با باد باید که گردی تو جفت

Фиристода тозон биёмад зи ҷой

فرستاده تازان بیامد ز جای

Биоварад ёқӯт назд ҳамЭй

بیاورد یاقوت نزد همای

Ба шоҳи ҷаҳондор нома бидод

به شاه جهاندار نامه بداد

Шунида бигуфт аз лаби ршнўод

شنیده بگفت از لب رشنواد

Чу он нома бархонад ва ёқӯт дид

چو آن نامه برخواند و یاقوت دید

Сиришкаши зи мижгон ба рух бар чакид

سرشکش ز مژگان به رخ بر چکید

Бидонаст кони рӯзи комад ба дашт

بدانست کان روز کامد به دشت

Бифармуд то пеши лашкари гузашт

بفرمود تا پیش لشکر گذشت

Бидид он ҷавонӣ ки бади фарманд

بدید آن جوانی که بد فرمند

Ба рух чун баҳор ва ба болои баланд

به رخ چون بهار و به بالا بلند

Набӯдаст ҷузи поки фарзанди ӯй

نبودست جز پاک فرزند اوی

Гиронмояи шохи барӯманди ӯй

گرانمایه شاخ برومند اوی

Фиристодаро гуфт гирён ҳамЭй

فرستاده را گفت گریان همای

Ки омад ҷаҳонро яке кадхудоӣ

که آمد جهان را یکی کدخدای

Набӯд инчи зи аи ндишаҳи мағзами тиҳӣ

نبود ایچ ز ا ندیشه مغزم تهی

Пар аз дард будам зи шоҳаншаҳӣ

پر از درد بودم ز شاهنشهی

зи додари гиҳони дилами пурҳарос

ز دادار گیهان دلم پرهراس

Куҷо гашта будам азуи носипос

کجا گشته بودم ازو ناسپاس

Вазон низ кони бигнаҳро ки ёфт

وزان نیز کان بیگنه را که یافت

Касе ёфтгар сӯии дарёи шитофт

کسی یافت گر سوی دریا شتافت

Ки яздон писар дод ва нашнохтам

که یزدان پسر داد و نشناختم

Ба оби Фуроти андари андохтам

به آب فرات اندر انداختم

Ба бозуаш бар бастами ин як гуҳар

به بازوش بر بستم این یک گهر

Писар хор шуд чун бимиради падар

پسر خوار شد چون بمیرد پدر

Кунун эзад ӯро бмни боздод

کنون ایزد او را بمن بازداد

Ба пирӯзи ному паии ршнўод

به پیروز نام و پی رشنواد

зи динори ганҷӣ фурӯ рехтанд

ز دینار گنجی فرو ریختند

Майу машку гавҳари бромихтнд

می و مشک و گوهر برآمیختند

Бубахшед бар ҳрк будаш ниёз

ببخشید بر هرک بودش نیاز

Дигар ҳафтаи ганҷ дирам кард боз

دگر هفته گنج درم کرد باز

Ба ҷое ки донист котшкдаҳи сет

به جایی که دانست کاتشکده‌ست

Вагар занаду астоу ҷашни садаи сет

وگر زند و استا و جشن سده‌ست

Бубахшед ганҷии барин гӯна низ

ببخشید گنجی برین گونه نیز

Ба ҳар кишварӣ бар парогандаи чиз

به هر کشوری بر پراگنده چیز

Ба рӯзи даҳуми бомдоди пагоҳ

به روز دهم بامداد پگاه

Сипаҳбад биёмад ба наздики шоҳ

سپهبد بیامد به نزدیک شاه

Бузургону дороб бо ӯ баҳам

بزرگان و داراب با او بهم

Касеро нагуфтанд аз беш ва кам

کسی را نگفتند از بیش و کم