Бгшти андарин низ гардони сипеҳр
بگشت اندرین نیز گردان سپهر
Чу аз хӯша хуршед бинмуд чеҳр
چو از خوشه خورشید بنمود چهر
зи паҳлуи ҳама мўбдонро бихонад
ز پهلو همه موبدانرا بخواند
Суханҳои боиста чанде баранд
سخنهای بایسته چندی براند
Ду ҳафта дар бор додан бибаст
دو هفته در بار دادن ببست
Бнўии яке дафтари андари шикаст
بنوی یکی دفتر اندر شکست
Бифармуд мӯбад ба рӯзии даҳон
بفرمود موبد به روزی دهان
Ки гӯйанд ном киону маон
که گویند نام کهان و مهان
Нахустин зи хуишони коўс кӣ
نخستین ز خویشان کاوس کی
Сад ва даҳ сипаҳбади Фгнднди пай
صد و ده سپهبد فگندند پی
Сазовор бинвишт номи гӯон
سزاوار بنوشت نام گوان
Чнончўн буд дархури паҳлавон
چنانچون بود درخور پهلوان
Фиребурзи Ковӯсашони пеши рӯ
فریبرز کاووسشان پیش رو
Куҷо буд пайвастаи шоҳи нав
کجا بود پیوستهٔ شاه نو
Гузин кард ҳаштод тани навзарӣ
گزین کرد هشتاد تن نوذری
Ҳамаи гурздору ҳамаи лашкарӣ
همه گرزدار و همه لشکری
Зрспи сипаҳбади нигаҳдорашон
زرسپ سپهبد نگهدارشان
Ки барадӣ ба ҳар кори тиморашон
که بردی به هر کار تیمارشان
Ки тоҷи каён буду фарзанди Тӯс
که تاج کیان بود و فرزند طوس
Худованди шамшеру гўполу кӯс
خداوند شمشیر و گوپال و کوس
Се дигар чу Гӯдарзи кшўод буд
سه دیگر چو گودرز کشواد بود
Ки лашкар ба рои ваии обод буд
که لشکر به رای وی آباد بود
Набера писар дошт ҳафтод ва ҳашт
نبیره پسر داشت هفتاد و هشت
Далерони кӯҳу саворони дашт
دلیران کوه و سواران دشت
Фурӯзандаи тоҷу тахти каён
فروزندهٔ تاج و تخت کیان
Фрозндаҳи ахтари Ковиён
فرازندهٔ اختر کاویان
Чу шаст ва се аз тухмаи гждҳм
چو شصت و سه از تخمهٔ گژدهم
Бузургону солорашони Густаҳм
بزرگان و سالارشان گستهم
зи хуишони мелоди бади сад савор
ز خویشان میلاد بد صد سوار
Чу гургин пирӯзгари мояи дор
چو گرگین پیروزگر مایهدار
зи тухми лўодаҳ чу ҳштодўи панҷ
ز تخم لواده چو هشتادو پنج
Саворони разму нигаҳбони ганҷ
سواران رزم و نگهبان گنج
Куҷои ?бирта будӣ нигаҳдорашон
کجا برته بودی نگهدارشان
Ба разми андарун даст бурдорашон
به رزم اندرون دست بردارشان
Чу сӣ ва се меҳтари зи тухми пашанг
چو سی و سه مهتر ز تخم پشنگ
Ки рӯйин бадии шоҳашони рӯзи ҷанг
که رویین بدی شاهشان روز جنگ
Ба гоҳи набард ӯ бадии пеши кӯс
به گاه نبرد او بدی پیش کوس
Нигаҳбони гардону домоди Тӯс
نگهبان گردان و داماد طوس
зи хуишони ширўии ҳафтод мард
ز خویشان شیروی هفتاد مرد
Ки буданд гардони рӯзи набард
که بودند گردان روز نبرد
Гузин гӯони шуҳраи Фарҳод буд
گزین گوان شهره فرهاد بود
Гуҳи разми санадони пӯлод буд
گه رزم سندان پولاد بود
зи тухми гурозаи сад ва панҷ гирд
ز تخم گرازه صد و پنج گرد
Нигаҳбони эшон ҳам ӯро супурд
نگهبان ایشان هم او را سپرد
Кнорнги вази паҳлавонони ҷузин
کنارنگ وز پهلوانان جزین
Радону бузургони боофарин
ردان و بزرگان باآفرین
Чунон бад ки мӯбад надонист мар
چنان بد که موبد ندانست مر
зи баси номдорон бо брзу фар
ز بس نامداران با برز و فر
Навиштанд бар дафтари шаҳриёр
نوشتند بر دفتر شهریار
Ҳамаи номашон то кӣ ояд ба кор
همه نامشان تا کی آید به کار
Бифармуд каз шаҳр берун шаванд
بفرمود کز شهر بیرون شوند
зи паҳлуи сӯии дашт ва ҳомӯн шаванд
ز پهلو سوی دشت و هامون شوند
Сари моҳ бояд ки аз курноӣ
سر ماه باید که از کرنای
Хурӯш ояду захми ҳиндӣ дароӣ
خروش آید و زخم هندی درای
Ҳамаи сари сӯии разм турон ниҳанд
همه سر سوی رزم توران نهند
Ҳамаи шодмонӣ ва сурон ниҳанд
همه شادمانی و سوران نهند
Ниҳоданд сари пеш ӯ бар замин
نهادند سر پیش او بر زمین
Ҳамаи як ба як хонданди офарин
همه یک به یک خواندند آفرین
Ки мо бандагонем ва шоҳӣ турост
که ما بندگانیم و شاهی تراست
Дар гов то бурҷ моҳӣ турост
در گاو تا برج ماهی تراست
Ба ҷое ки буданд зи аспони яла
به جایی که بودند ز اسپان یله
Ба лашкар гуҳ оварад яксар гила
به لشکر گه آورد یکسر گله
Бифармуд кони кӯи каманди аФгнст
بفرمود کان کو کمند افگنست
Ба зарами андаруни гирд ва рӯйин танаст
به رزم اندرون گرد و رویین تنست
Ба пеши фусилаи каманди аФгннд
به پیش فسیله کمند افگنند
Сари бодпоён ба банди аФгннд
سر بادپایان به بند افگنند
Дар ганҷ динор бикшод ва гуфт
در گنج دینار بگشاد و گفت
Ки ганҷ аз бузургон нишоед наҳуфт
که گنج از بزرگان نشاید نهفت
Гуҳи бахшишу кӣнаи шаҳриёр
گه بخشش و کینهٔ شهریار
Шавад ганҷи динор бар чашми хор
شود گنج دینار بر چشمخوار
Ба мардони ҳамеи ганҷу тахти оварем
به مردان همی گنج و تخت آوریم
Ба хуршеди бори дарахти оварем
به خورشید بار درخت آوریم
Чаро барад бояд ғами рӯзгор
چرا برد باید غم روزگار
Ки ганҷ аз пай мардум ояд ба кор
که گنج از پی مردم آید به کار
Бузургони Эрон аз анҷуман
بزرگان ایران از انجمن
Нишаста ба пешаши ҳамаи тан ба тан
نشسته به پیشش همه تن به تن
Биоварад сад ҷомаи дебои рӯм
بیاورد صد جامه دیبای روم
Ҳамаи пайкар аз гавҳару зари бум
همه پیکر از گوهر و زر بوم
Ҳам аз хазу мнсўҷ ва ҳам парниён
هم از خز و منسوج و هم پرنیان
Яке ҷоми пари гавҳари андари миён
یکی جام پر گوهر اندر میان
Ниҳоданд пеши сарафрози шоҳ
نهادند پیش سرافراز شاه
Чунин гуфт шоҳи ҷаҳон бо сипоҳ
چنین گفت شاه جهان با سپاه
Ки инат баҳоии сар бе баҳо
که اینت بهای سر بیبها
Палоашони дижхими нари аждаҳо
پلاشان دژخیم نر اژدها
Куҷо паҳлавон хонд афросйоб
کجا پهلوان خواند افراسیاب
Ба бедорӣ ӯ шавад сайри хоб
به بیداری او شود سیر خواب
Сару теғ ва аспаш биорад чу гирд
سر و تیغ و اسپش بیارد چو گرد
Ба лашкари гуҳи мо бурузи набард
به لشکر گه ما بروز نبرد
Сабки бежани Гев бар пои ҷуст
سبک بیژن گیو بر پای جست
Миёни куштани аждаҳоро бибаст
میان کشتن اژدها را ببست
Ҳамаи ҷомаи бардошт ваон ҷоми зар
همه جامه برداشت وان جام زر
Ба ҷоми андарун низ чанде гуҳар
به جام اندرون نیز چندی گهر
Басӣ офарин кард бар шаҳриёр
بسی آفرین کرد بر شهریار
Ки хуррами бадӣ то буд рӯзгор
که خرم بدی تا بود روزگار
Взонҷо биёмад ба ҷой нишаст
وزانجا بیامد به جای نشست
Гирифтаи чунон ҷоми гавҳар ба даст
گرفته چنان جام گوهر به دست
Ба ганҷур фармуд пас шаҳриёр
به گنجور فرمود پس شهریار
Ки оради ду сад ҷомаи зарнигор
که آرد دو صد جامهٔ زرنگار
Сад аз хазу дебо ва сад парниён
صد از خز و دیبا و صد پرنیان
Ду глрх ба зуннори бастаи миён
دو گلرخ به زنار بسته میان
Чунин гуфт кини ҳадяи онро даҳум
چنین گفت کین هدیه آن را دهم
Вазони пас бадв низ дигари даҳум
وزان پس بدو نیز دیگر دهم
Ки тоҷ тжоў оварад пеши ман
که تاج تژاو آورد پیش من
Вагар пеши ин номдори анҷуман
وگر پیش این نامدار انجمن
Ки афросйобаш ба сар барниҳод
که افراسیابش به سر برنهاد
Варо хонд бедору фаррухи нажод
ورا خواند بیدار و فرخ نژاد
Ҳамон бежан Гев бурҷаст зуд
همان بیژن گیو برجست زود
Куҷо буд дар ҷанг бирасон дӯд
کجا بود در جنگ برسان دود
Бузади даст ва он ҳадя ҳо барграфт
بزد دست و آن هدیهها برگرفت
Азу монад он анҷуман дар шигифт
ازو ماند آن انجمن در شگفت
Басӣ офарин кард ва бинишаст шод
بسی آفرین کرد و بنشست شاد
Ки гетӣ ба Кайхусрави ободи бод
که گیتی به کیخسرو آباد باد
Бифармуд то бо камари даҳ ғулом
بفرمود تا با کمر ده غلام
Даҳ аспи гузида ба заррини стом
ده اسپ گزیده به زرین ستام
зи пӯшидаи рӯйони даҳ ороста
ز پوشیده رویان ده آراسته
Биоварад мӯбади чунин хоста
بیاورد موبد چنین خواسته
Чунин гуфт бедори шоҳи рама
چنین گفت بیدار شاه رمه
Ки аспон ва ин хубрӯёни ҳама
که اسپان و این خوبرویان همه
Касеро ки чун сар бипечад тжоў
کسی را که چون سر بپیچد تژاو
Сазад гар надорад дили шери гов
سزد گر ندارد دل شیر گاو
Парастанда Эй дорад ӯ рӯзи ҷанг
پرستندهای دارد او روز جنگ
Каз овоз ӯ ром гардад паланг
کز آواز او رام گردد پلنگ
Ба рух чун баҳор ва ба боло чу сарв
به رخ چون بهار و به بالا چو سرو
Майонаш чу ғрў ва ба рафтани тзрў
میانش چو غرو و به رفتن تذرو
Яке моҳрўисти номи аспнўӣ
یکی ماهرویست نام اسپنوی
Самани пайкару дилбару машки буи
سمن پیکر و دلبر و مشک بوی
Набояд задан чун биёбадаш теғ
نباید زدن چون بیابدش تیغ
Ки аз теғ бошад чунон рухи дареғ
که از تیغ باشد چنان رخ دریغ
Ба хами камар ар гирифтаи камар
به خم کمر ار گرفته کمر
Бидон сон биорад мар ӯро ба бар
بدان سان بیارد مر او را به بر
Бузади даст бежан бидон ҳам ба бар
بزد دست بیژن بدان هم به بر
Биёмад бар шоҳи пирӯзгар
بیامد بر شاه پیروزگر
Ба шоҳи ҷаҳон бар ситоиш гирифт
به شاه جهان بر ستایش گرفت
Ҷаҳони офаринро ниёйиш гирифт
جهانآفرین را نیایش گرفت
Бадв шод шуд шаҳриёри бузург
بدو شاد شد شهریار بزرگ
Чунин гуфт к-эии номдори сутург
چنین گفت کای نامدار سترگ
Чу ту паҳлавони ёр душман мабод
چو تو پهلوان یار دشمن مباد
Дарахшндаи ҷони ту бетан мабод
درخشنده جان تو بیتن مباد
Ҷаҳондор аз он пас ба ганҷур гуфт
جهاندار از آن پس به گنجور گفت
Ки даҳ ҷом заррин биор аз наҳуфт
که ده جام زرین بیار از نهفت
Шмомаҳи ниҳода дар он ҷоми зар
شمامه نهاده در آن جام زر
Даҳ аз нуқраи хом бо шаш гуҳар
ده از نقرهٔ خام با شش گهر
Пар аз машки ҷомии зи ёқӯти зард
پر از مشک جامی ز یاقوت زرد
зи пирӯзаи дигари яке ложвард
ز پیروزه دیگر یکی لاژورد
Ақиқу зумуррад бар ӯ рехта
عقیق و زمرد بر او ریخته
Ба машку гулоби ондромихтаҳ
به مشک و گلاب آندرآمیخته
Парастандае бо камари даҳ ғулом
پرستندهای با کمر ده غلام
Даҳ аспи гиронмояи заррини стом
ده اسپ گرانمایه زرین ستام
Чунин гуфт кини ҳадяи онро ки тов
چنین گفت کین هدیه آن را که تاو
Буд дар таниши рӯзи ҷанги тжоў
بود در تنش روز جنگ تژاو
Сарашро бад-ӣн боргоҳ оварад
سرش را بدین بارگاه آورد
Ба пеши диловар сипоҳ оварад
به پیش دلاور سپاه آورد
Бабр зад бад-ӣни Геви Гӯдарзи даст
ببر زد بدین گیو گودرز دست
Миёни разми он паҳлавонро бибаст
میان رزم آن پهلوان را ببست
Гиронмояи хубон ва он хоста
گرانمایه خوبان و آن خواسته
Ббрднди пеши ваии ороста
ببردند پیش وی آراسته
Ҳаме хонд бар шаҳриёри офарин
همی خواند بر شهریار آفرین
Ки бе ту мабодои кулоҳу нигин
که بی تو مبادا کلاه و نگین
Вазони пас ба ганҷур фармуд шоҳ
وزان پس به گنجور فرمود شاه
Ки даҳ ҷоми заррини бунаи пеши гоҳ
که ده جام زرین بنه پیش گاه
Бирав рези динору машку гуҳар
برو ریز دینار و مشک و گهر
Яке афсарии хусравӣ бо камар
یکی افسری خسروی با کمر
Чунин гуфт кини ҳадяи онро ки ранҷ
چنین گفت کین هدیه آن را که رنج
Надорад дареғ аз паии ному ганҷ
ندارد دریغ از پی نام و گنج
Аз эдар шавад то дар коса равад
از ایدر شود تا در کاسه رود
Диҳад бар равони Сиёвуши дуруд
دهد بر روان سیاوش درود
зи ҳизуми яке кӯҳ бинад баланд
ز هیزم یکی کوه بیند بلند
Фузунаст болой ӯ даҳ каманд
فزونست بالای او ده کمند
Чунон хости кони раҳ касе насупурд
چنان خواست کان ره کسی نسپرد
Аз Эрон ба турон касе нагзарад
از ایران به توران کسی نگذرد
Далерӣ аз Эрон бибояд шудан
دلیری از ایران بباید شدن
Ҳама коса равад оташи андар задан
همه کاسه رود آتش اندر زدن
Бидон тогар онҷо буд размгоҳ
بدان تا گر آنجا بود رزمگاه
Пас ҳизум андар намонад сипоҳ
پس هیزم اندر نماند سپاه
Ҳамон Гев гуфт ин шикор манаст
همان گیو گفت این شکار منست
Барафрӯхтани кӯҳ кор манаст
برافروختن کوه کار منست
Агар лашкар ояд натарсам зи разм
اگر لشکر آید نترسم ز رزم
Брзми андаруни кргси орми ббзм
برزم اندرون کرگس آرم ببزم
« раҳи лашкар аз барф осон кунам
«ره لشکر از برف آسان کنم
Дили тарк аз он ҳаросон кунам »
دل ترک از آن هراسان کنم»
Ҳамаи хостаи Гевро дод шоҳ
همه خواسته گیو را داد شاه
Бадв гуфт к-эии номдори сипоҳ
بدو گفت کای نامدار سپاه
Ки бе теғи ту тоҷ равшан мабод
که بی تیغ تو تاج روشن مباد
Чунин бод ва бебут брҳмн мабод
چنین باد و بی بت برهمن مباد
Бифармуд сад дибаҳи ранги ранг
بفرمود صد دیبهٔ رنگ رنگ
Ки ганҷур пеш оварад бе диранг
که گنجور پیش آورد بیدرنگ
Ҳам аз ганҷи сад донаи хўшоби ҷуст
هم از گنج صد دانه خوشاب جست
Ки об Фсрдст гуфтӣ дуруст
که آب فسردست گفتی درست
зи пардаи парастор панҷ оваред
ز پرده پرستار پنج آورید
Сари ҷаъд аз афсар шудаи нопадид
سر جعد از افسر شده ناپدید
Чунин гуфт кини ҳадяи онро сазост
چنین گفت کین هدیه آن را سزاست
Ки бурҷони покаши хиради подшост
که برجان پاکش خرد پادشاست
Далерасту бинои дилу чарби гӯй
دلیرست و بینا دل و چربگوی
На бартобад аз шер дар ҷанг рӯй
نه برتابد از شیر در جنگ روی
Паёмии барад назд афросйоб
پیامی برد نزد افراسیاب
з бимаш наёрад бидида дар об
ز بیمش نیارد بدیده در آب
зи гуфтор ӯ посухи оради бмн
ز گفتار او پاسخ آرد بمن
Ки донед аз ин номдори анҷуман
که دانید از این نامدار انجمن
Бёзиди гургин мелоди даст
بیازید گرگین میلاد دست
Бидон роҳ рафтани миёни роббст
بدان راه رفتن میان راببست
Парастор ва он ҷомаи зарнигор
پرستار و آن جامهٔ زرنگار
Биоварад бо гавҳари шоҳвор
بیاورد با گوهر شاهوار
Абри шаҳриёр офарин кард ва гуфт
ابر شهریار آفرین کرد و گفت
Ки бо ҷони хусрави хиради боди ҷуфт
که با جان خسرو خرد باد جفت
Чу рӯй замини гашт чун пари зоғ
چو روی زمین گشت چون پر زاغ
зи афрози кӯҳ андар омад чароғ
ز افراز کوه اندر آمد چراغ
Сипаҳбад биёмад боиўони хеш
سپهبد بیامد بایوان خویش
Бирафтанд гардони сӯии хони хеш
برفتند گردان سوی خان خویش
намеовараду ромишгаронро бихонад
می آورد و رامشگران را بخواند
Ҳамаи шаби ҳамеи зар ва гавҳар фишонд
همه شب همی زر و گوهر فشاند
Чу аз рӯз шуд кӯҳ чун сндрўс
چو از روز شد کوه چون سندروس
Бобир андар омад хурӯши хурӯс
بابر اندر آمد خروش خروس
Таҳамтан биёмад ба даргоҳи шоҳ
تهمتن بیامد به درگاه شاه
зи таркон сухан рафт вази тоҷу гоҳ
ز ترکان سخن رفت وز تاج و گاه
Зуввораи фаромарз бо ӯ баҳам
زواره فرامرز با او بهم
Ҳаме рафт ҳар гӯна аз беш ва кам
همی رفت هر گونه از بیش و کم
Чунин гуфт рустам ба шоҳи замин
چنین گفت رستم به شاه زمین
Ки эй номбурдори боофарин
که ای نامبردار باآفرین
Бзоўлстон дар яке шаҳр буд
بزاولستان در یکی شهر بود
Казон бум ва бар тӯрро баҳр буд
کزان بوم و بر تور را بهر بود
Манӯчеҳр кард он зи таркони тиҳӣ
منوچهر کرد آن ز ترکان تهی
Яке хуб ҷойаст бо Фрҳӣ
یکی خوب جایست با فرهی
Чу коўс шуд бедилу пирср
چو کاوس شد بیدل و پیرسر
БиФтоди азуи номи шоҳӣу фар
بیفتاد ازو نام شاهی و فر
Ҳамеи божу соўш бтўрон баранд
همی باژ و ساوش بتوران برند
Сӯии шоҳи Эрон ҳаме нанигаранд
سوی شاه ایران همی ننگرند
Фаровон бидон марз пеласту ганҷ
فراوان بدان مرز پیلست و گنج
Тани бигноҳон аз эшон биринҷ
تن بیگناهان از ایشان برنج
зи баси куштану ғорат ва тохтан
ز بس کشتن و غارت و تاختن
Сар аз божи таркон барафрохтан
سر از باژ ترکان برافراختن
Кунун шаҳриёрӣ бойирон турост
کنون شهریاری بایران تراست
Тани пелу чангол шерон турост
تن پیل و چنگال شیران تراست
Яке лашкарӣ бояд акнӯн бузург
یکی لشکری باید اکنون بزرگ
Фиристод бо паҳливонии сутург
فرستاد با پهلوانی سترگ
Агар божи наздик шоҳ оваранд
اگر باژ نزدیک شاه آورند
Вагар сари бад-ӣн боргоҳ оваранд
وگر سر بدین بارگاه آورند
Чу он марз яксар бадасти оварем
چو آن مرز یکسر بدست آوریم
Бтўрони замин бар шикасти оварем
بتوران زمین بر شکست آوریم
Брстми чунин посух оварад шоҳ
برستم چنین پاسخ آورد شاه
Ки ҷовиди бодӣ ки инаст роҳ
که جاوید بادی که اینست راه
Бибин то сипаҳ чанд бояд бакор
ببین تا سپه چند باید بکار
Ту багазин аз ин лашкари номдор
تو بگزین از این لشکر نامدار
Заминӣ ки пайвастаи марзи тест
زمینی که پیوستهٔ مرز تست
Баҳоии замини дархури арзи тест
بهای زمین درخور ارز تست
Фаромарзро даҳ сипоҳии гарон
فرامرز را ده سپاهی گران
Чунон чун бибояд зи ҷанги оварон
چنان چون بباید ز جنگآوران
Кушода шавад кор бар дасти ӯй
گشاده شود کار بر دست اوی
Бком наҳангон расад шаст ӯй
بکام نهنگان رسد شصت اوی
Рухи паҳлавони гашт азон обдор
رخ پهلوان گشت ازان آبدار
Басӣ офарин хонд бар шаҳриёр
بسی آفرین خواند بر شهریار
Бифармуд хусрави бсолори бор
بفرمود خسرو بسالار بار
Ки хон аз хӯришгар кунад хостор
که خوان از خورشگر کند خواستار
намеовараду ромишгаронро бихонад
می آورد و رامشگران را بخواند
Вази овози булбули ҳаме хира монад
وز آواز بلبل همی خیره ماند
Сарон бо фаромарз ва бо пилтан
سران با فرامرز و با پیلتن
Ҳаме бода хӯрданд бар ёсуман
همی باده خوردند بر یاسمن
Ғриўндаҳ ноӣу хурӯшандаи чанг
غریونده نای و خروشنده چنگ
Бадасти андаруни дастаи буиу ранг
بدست اندرون دستهٔ بوی و رنگ
Ҳамаи тоза рӯйу ҳамаи шоддл
همه تازهروی و همه شاددل
зи дард ва ғамон гашта озоддл
ز درد و غمان گشته آزاددل
зи ҳаргунаи гуфторҳо ронданд
ز هرگونه گفتارها راندند
Суханҳои шоҳони басии хонданд
سخنهای شاهان بسی خواندند
Ки ҳар кас ки дар шоҳӣ ӯ дод дод
که هر کس که در شاهی او داد داد
Шавад дар ду гетии зи кирдори шод
شود در دو گیتی ز کردار شاد
Ҳамон шоҳи бидодгар дар ҷаҳон
همان شاه بیدادگر در جهان
Накӯҳида бошад бензади маон
نکوهیده باشد بنزد مهان
Ба гетӣ бимонад аз ӯ номи бад
به گیتی بماند از او نام بد
Ҳамон пеши яздони саранҷоми бад
همان پیش یزدان سرانجام بد
Касеро ки пеша ба ҷуз дод нест
کسی را که پیشه به جز داد نیست
Чуну дар ду гетӣ дигар шод нест
چنو در دو گیتی دگر شاد نیست
Чу хуршеди тобони баромади зи кӯҳ
چو خورشید تابان برآمد ز کوه
Сароянда омад зи гуфтани сутӯҳ
سراینده آمد ز گفتن ستوه
Табираи баромади зи даргоҳи шоҳ
تبیره برآمد ز درگاه شاه
Рада баркашиданд бар боргоҳ
رده برکشیدند بر بارگاه
Бибастанд бар пели рўиинаҳи хам
ببستند بر پیل رویینه خم
Баромад хурӯшидани гоўдм
برآمد خروشیدن گاودم
Ниҳоданд бар кӯҳаи пели тахт
نهادند بر کوههٔ پیل تخت
Бабор омад он хусравонеи дарахт
ببار آمد آن خسروانی درخت
Биёмад нишаст аз бар пели шоҳ
بیامد نشست از بر پیل شاه
Ниҳодаи басар бар зи гавҳари кулоҳ
نهاده بسر بر ز گوهر کلاه
Яке тавқи пари гавҳари шоҳвор
یکی طوق پر گوهر شاهوار
Фрўҳштаҳ аз тоҷи ду гӯшвор
فروهشته از تاج دو گوشوار
Бузади муҳра бар кӯҳаи жандаи пел
بزد مهره بر کوههٔ ژنده پیل
Замин шуд бикрдори дарёии нил
زمین شد بکردار دریای نیل
зи теғу зи гурзу зи кӯсу зи гирд
ز تیغ و ز گرز و ز کوس و ز گرد
Сияҳ шуд замини осмони ложвард
سیه شد زمین آسمان لاژورد
Ту гуфтӣ бдом андараст офтоб
تو گفتی بدام اندرست آفتاب
Вагар гашти хами сипеҳри андари об
وگر گشت خم سپهر اندر آب
Ҳамеи чашми равшан ънонро надид
همی چشم روشن عنانرا ندید
Сипеҳру ситораи синонро надид
سپهر و ستاره سنان را ندید
зи дарёии сокин чу бархест мавҷ
ز دریای ساکن چو برخاست موج
Сипоҳ андар омад ҳамеи фавҷи фавҷ
سپاه اندر آمد همی فوج فوج
Саропардаи бурданди зи айвони бдшт
سراپرده بردند ز ایوان بدشت
Сипеҳр аз хурӯшидани осемаи гашт
سپهر از خروشیدن آسیمه گشت
Ҳаме зад миёни сипаҳи пели гом
همی زد میان سپه پیل گام
Абои занги заррину заррини стом
ابا زنگ زرین و زرین ستام
Яке муҳра дар ҷом бар дасти шоҳ
یکی مهره در جام بر دست شاه
Бкиўони расидаи хурӯши сипоҳ
بکیوان رسیده خروش سپاه
Чу бар пушти пели он шаҳи номвар
چو بر پشت پیل آن شه نامور
Задӣ муҳра бар ҷому бастии камар
زدی مهره بر جام و بستی کمر
Набӯдӣ баҳри подшоҳии раво
نبودی بهر پادشاهی روا
Нишастани магар бар дар подшо
نشستن مگر بر در پادشا
Азон номвари хусрави саракашон
ازان نامور خسرو سرکشان
Чунин буд дар подшоҳии нишон
چنین بود در پادشاهی نشان
Ҳаме буд бар пел дар паҳни дашт
همی بود بر پیل در پهن دشت
Бидон то сипаҳи пеш ӯ бргзшт
بدان تا سپه پیش او برگذشت
Нахустин фиребурзи бади пеши рӯ
نخستین فریبرز بد پیش رو
Ки бигузашт пеши ҷаҳондори нав
که بگذشت پیش جهاندار نو
Абои гурз ва бо тоҷу зарринаи кафш
ابا گرز و با تاج و زرینه کفش
Пас пушти хуршеди пайкари дирафш
پس پشت خورشید پیکر درفش
Яке бора Эй барнишаста саманд
یکی بارهای برنشسته سمند
БФтрок бар ҳалқа карда каманд
بفتراک بر حلقه کرده کمند
Ҳаме рафт бо бод ва бо брзу фар
همی رفت با باد و با برز و فر
Сипоҳаши ҳамаи ғарқа дар симу зар
سپاهش همه غرقه در سیم و زر
Бирав офарин кард шоҳи ҷаҳон
برو آفرین کرد شاه جهان
Ки бешии турои боду фари маон
که بیشی ترا باد و فر مهان
Баҳри кори бахти ту пирӯзи бод
بهر کار بخت تو پیروز باد
Бибоз омадани боди пирӯзу шод
بباز آمدن باد پیروز و شاد
Пас шоҳи Гӯдарзи кшўод буд
پس شاه گودرز کشواد بود
Ки бо ҷавшану гурзи пӯлод буд
که با جوشن و گرز پولاد بود
Дирафш аз пас пушт ӯ шер буд
درفش از پس پشت او شیر بود
Ки ҷангаши бгрзу бшмшир буд
که جنگش بگرز و بشمشیر بود
Бчп бар ҳаме рафт раҳоами ню
بچپ بر همی رفت رهام نیو
Сӯии росташ чун сарафрози Гев
سوی راستش چون سرافراز گیو
Пас пушти шидўши ял бо дирафш
پس پشت شیدوش یل با درفش
Замин гашта аз шери пайкари бунафш
زمین گشته از شیر پیکر بنفش
Ҳазор аз пас пушти он сарфароз
هزار از پس پشت آن سرفراز
Аннандор бо найзаҳои дароз
عناندار با نیزههای دراز
Яке гурги пайкари дирафшии сиёҳ
یکی گرگ پیکر درفشی سیاه
Пас пушти Геви андарун бо сипоҳ
پس پشت گیو اندرون با سپاه
Дирафши ҷаҳонҷӯии раҳоами бабр
درفش جهانجوی رهام ببر
Ки бФрохтаҳ буд сар то бобир
که بفراخته بود سر تا بابر
Пас бежани андари дирафшӣ дигар
پس بیژن اندر درفشی دگر
ПрсторФш бар сараши тоҷи зар
پرستارفش بر سرش تاج زر
Набера писар дошт ҳафтод ва ҳашт
نبیره پسر داشت هفتاد و هشت
Аз эшон набад ҷой бар паҳни дашт
از ایشان نبد جای بر پهن دشت
Пас ҳар як андари дигаргуни дирафш
پس هر یک اندر دگرگون درفش
Ҷаҳон гашта бади сурху зарду бунафш
جهان گشته بد سرخ و زرد و بنفش
Ту гуфтӣ ки гетии ҳама зер ӯст
تو گفتی که گیتی همه زیر اوست
Сари сарварони зер шамшер ӯст
سر سروران زیر شمشیر اوست
Чу омад бнздикии тахти шоҳ
چو آمد بنزدیکی تخت شاه
Басӣ офарин хонд бар тоҷу гоҳ
بسی آفرین خواند بر تاج و گاه
Бгўдрз ва бар шоҳ кард офарин
بگودرز و بر شاه کرد آفرین
Чаҳ бар Гев ва бар лашкараш ҳамчунин
چه بر گیو و بر لشکرش همچنین
Пас пушти Гӯдарзи Густаҳм буд
پس پشت گودرز گستهم بود
Ки фарзанди бедори гждҳм буд
که فرزند بیدار گژدهم بود
Яке найза будӣ ба чангаш баҷанг
یکی نیزه بودی به چنگش بجنگ
Камони ёр ӯ буду тири хаданг
کمان یار او بود و تیر خدنگ
зи бозуаши пайкони бзндони бадӣ
ز بازوش پیکان بزندان بدی
Ҳаме дар дили сангу санадони бадӣ
همی در دل سنگ و سندان بدی
Абои лашкарии гшну ороста
ابا لشکری گشن و آراسته
Пар аз гурзу шамшеру пари хоста
پر از گرز و شمشیر و پر خواسته
Яке моҳи пайкари дирафш аз буриш
یکی ماهپیکر درفش از برش
Бобир андар оварда тобони сараш
بابر اندر آورده تابان سرش
Ҳаме хонд бар шаҳриёри офарин
همی خواند بر شهریار آفرین
Азу шод шуд шоҳи Эрони замин
ازو شاد شد شاه ایرانزمین
Пас Густаҳми ашкаши тизгўш
پس گستهم اشکش تیزگوش
Ки бо зӯру дил буд ва бо мағзу ҳуш
که با زور و دل بود و با مغز و هوش
Яке гурздор аз нажод ҳамЭй
یکی گرزدار از نژاد همای
Броҳӣ ки ҷустяш будӣ бпоӣ
براهی که جستیش بودی بپای
Сипоҳаши зи гардони кӯчу балӯч
سپاهش ز گردان کوچ و بلوچ
Сголидаҳи ҷангу баровардаи хўч
سگالیده جنگ و برآورده خوچ
Касе дар ҷаҳони пушт эшон надид
کسی در جهان پشت ایشان ندید
Бараҳнаи як ангушт эшон надид
برهنه یک انگشت ایشان ندید
Дирафшии баровардаи пайкари паланг
درفشی برآورده پیکر پلنگ
Ҳаме аз дирафшаш баборед ҷанг
همی از درفشش ببارید جنگ
Басӣ офарин кард бар шаҳриёр
بسی آفرین کرد بر شهریار
Бидон шодмони гардиши рӯзгор
بدان شادمان گردش روزگار
Нигаҳ кард Кайхусрав аз пушти пел
نگه کرد کیخسرو از پشت پیل
Бидид он сипаҳро зада бар ду майл
بدید آن سپه را زده بر دو میل
Писанд омадаш сахт ва кард офарин
پسند آمدش سخت و کرد آفرین
Бидон бахти бедору фаррухи нигин
بدان بخت بیدار و فرخنگین
Азон пас даромад сипоҳии гарон
ازان پس درآمد سپاهی گران
Ҳамаи номдорони ҷавшани варон
همه نامداران جوشنوران
Сипоҳӣ каз эшон ҷаҳондори шоҳ
سپاهی کز ایشان جهاندار شاه
Ҳаме буд шодони дилу неки хоҳ
همی بود شادان دل و نیکخواه
Гузидаи пас андараши Фарҳод буд
گزیده پس اندرش فرهاد بود
Казу лашкари хусрави обод буд
کزو لشکر خسرو آباد بود
Сипаҳро бикрдори парвардгор
سپه را بکردار پروردگار
Баҳри ҷой будӣ ба ҳар кори ёр
بهر جای بودی به هر کار یار
Яке пикроҳўи дирафш аз буриш
یکی پیکرآهو درفش از برش
Бидон сояи оҳӯи андари сараш
بدان سایهٔ آهو اندر سرش
Сипоҳаши ҳамаи теғи ҳиндии бадаст
سپاهش همه تیغ هندی بدست
Зираи суғдӣу зин туркӣ нишаст
زره سغدی و زین ترکی نشست
Чу дид он нишасту сари гоҳи нав
چو دید آن نشست و سر گاه نو
Басӣ офарин хонд бар шоҳи нав
بسی آفرین خواند بر شاه نو
Гурозаи сари тухмаи гевагон
گرازه سر تخمهٔ گیوگان
Ҳаме рафт прхошҷўӣу жгон
همی رفت پرخاشجوی و ژگان
Дирафшии пас пушти пайкари гуроз
درفشی پس پشت پیکر گراز
Сипоҳии кмндоФгну рзмсоз
سپاهی کمندافگن و رزمساز
Саворони ҷангӣу мардони дашт
سواران جنگی و مردان دشت
Басӣ офарин карду андари гузашт
بسی آفرین کرد و اندر گذشت
Азон шодмон шуд ки будаш писанд
ازان شادمان شد که بودش پسند
Бузин андаруни ҳалқаҳои каманд
بزین اندرون حلقههای کمند
Дмон аз пасаш зангаи шоўрон
دمان از پسش زنگهٔ شاوران
Бишуд бо далерону кндоўрон
بشد با دلیران و کنداوران
Дирафшии пас пушти пикрҳмоӣ
درفشی پس پشت پیکرهمای
Сипоҳӣ чу кӯҳи равандаи зи ҷой
سپاهی چو کوه رونده ز جای
Ҳронкс ки аз шаҳри Бағдод буд
هرانکس که از شهر بغداد بود
Ки бо найзау теғу пӯлод буд
که با نیزه و تیغ و پولاد بود
Ҳамаи бргзштнди зер ҳамЭй
همه برگذشتند زیر همای
Сипаҳбад ҳаме дошт бар пели ҷой
سپهبد همی داشت بر پیل جای
Басии занга бар шоҳ кард офарин
بسی زنگه بر شاه کرد آفرین
Барон брзу болоу теғу нигин
بران برز و بالا و تیغ و نگین
зи пушти сипаҳбади фаромарз буд
ز پشت سپهبد فرامرز بود
Ки бо фар ва бо гурзу боарз буд
که با فر و با گرز و باارز بود
Абои кӯсу пелу сипоҳии гарон
ابا کوس و پیل و سپاهی گران
Ҳамаи разми ҷӯёну кндоўрон
همه رزم جویان و کنداوران
зи Кашмӣри вази кобулу нимрўз
ز کشمیر وز کابل و نیمروز
Ҳамаи сарфарозон гетӣ фурӯз
همه سرفرازان گیتیفروز
Дирафшии куҷо чун диловари падар
درفشی کجا چون دلاور پدر
Ки касро з рустам набӯдӣ гузар
که کس را ز رستم نبودی گذر
Сараши ҳафт ҳамчун сари аждаҳо
سرش هفت همچون سر اژدها
Ту гуфтӣ зи банди омдстии раҳо
تو گفتی ز بند آمدستی رها
Биёмад басони дарахтии бабор
بیامد بسان درختی ببار
Яке офарин хонд бар шаҳриёр
یکی آفرین خواند بر شهریار
Дили шоҳи гашт аз фаромарзи шод
دل شاه گشت از فرامرز شاد
Ҳаме кард бо ӯ басии панди ёд
همی کرد با او بسی پند یاد
Бадв гуфт парвардаи пилтан
بدو گفت پروردهٔ پیلتن
Сарафроз бошад баҳри анҷуман
سرافراز باشد بهر انجمن
Ту фарзанди бедордили рустамӣ
تو فرزند بیداردل رستمی
зи дастони сомӣ ва аз нирмӣ
ز دستان سامی و از نیرمی
Кунун србсри ҳиндӯон мар турост
کنون سربسر هندوان مر تراست
зи қнўҷ то систон мар турост
ز قنوج تا سیستان مر تراست
Гар аидўнк бо ту наҷӯянд ҷанг
گر ایدونک با تو نجویند جنگ
Барояшон макун кори торику танг
برایشان مکن کار تاریک و تنگ
Баҳри ҷойгаҳи ёр дарвеш бош
بهر جایگه یار درویش باش
Ҳамаи родбои мардум хеш бош
همه رادبا مردم خویش باش
Бибин нек то дӯстдор ту кист
ببین نیک تا دوستدار تو کیست
Хирадманд ваандагусор ту кист
خردمند و اندهگسار تو کیست
Бахӯбии бёроӣ ва фардо магӯӣ
بخوبی بیارای و فردا مگوی
Ки кажии пушаймонӣ орад биравӣ
که کژی پشیمانی آرد بروی
Туро додам ин подшоҳӣ бидор
ترا دادم این پادشاهی بدار
Баҳри ҷой хира макун корзор
بهر جای خیره مکن کارزار
Машав дар ҷавонии харидори ганҷ
مشو در جوانی خریدار گنج
Ббии ранҷи кас ҳеҷ манимоӣ ранҷ
ببی رنج کس هیچ منمای رنج
Мҷуи эминӣ дар сарои фусӯс
مجو ایمنی در سرای فسوس
Ки гуҳи сндрўссту гоҳи обнӯс
که گه سندروسست و گاه آبنوس
зи ту ном бояд ки монад баланд
ز تو نام باید که ماند بلند
Нигари дили надории бгитии нижанд
نگر دل نداری بگیتی نژند
Мароу турои рӯз ҳам бугзарад
مرا و ترا روز هم بگذرد
Дамати чархи гардон ҳаме башмурд
دمت چرخ گردان همی بشمرد
Дилати шод бояд тану ҷони дуруст
دلت شاد باید تن و جان درست
Се дигар бибин то чаҳ боядат ҷуст
سه دیگر ببین تا چه بایدت جست
Ҷаҳони офарин аз ту хушнӯди бод
جهانآفرین از تو خشنود باد
Дили бадсиголати пар аз дӯди бод
دل بدسگالت پر از دود باد
Чу бишунид панди ҷаҳондори нав
چو بشنید پند جهاندار نو
Пиёда шуд аз бораи тезрав
پیاده شد از بارهٔ تیزرو
Заминро бабўседу барадаши намоз
زمین را ببوسید و بردش نماز
Битобед сари сӯии роҳи дароз
بتابید سر سوی راه دراز
Басӣ офарин хонд бар шоҳи нав
بسی آفرین خواند بر شاه نو
Ки ҳар дам фузун бош чун моҳи нав
که هر دم فزون باش چون ماه نو
Таҳамтани ду фарсанг бо ӯ бирафт
تهمتن دو فرسنگ با او برفت
Ҳамеи мағзаш аз рафтан ӯ бтФт
همی مغزش از رفتن او بتفت
Биёмухташ базму разму хирад
بیاموختش بزم و رزم و خرد
Ҳамеи хости каши рӯзи ромиши барад
همی خواست کش روز رامش برد
Пар аз дард аз он ҷойгаҳи бозгашт
پر از درد از آن جایگه بازگشت
Басӯи саропарда омад зи дашт
بسوی سراپرده آمد ز دشت
Сипаҳбад фурӯд омад аз пели маст
سپهبد فرود آمد از پیل مست
Яке бора тизтг барнишаст
یکی بارهٔ تیزتگ برنشست
Гурозон биёмад ба пардаи сарой
گرازان بیامد به پردهسرای
Сиррии пари зи боду дилии пари зи рой
سری پر ز باد و دلی پر ز رای
Чу рустам биёмад биоварад май
چو رستم بیامد بیاورد می
Баҷоами бузург андар афганд пай
بجام بزرگ اندر افگند پی
Ҳаме гуфт шодии турои мояи бас
همی گفت شادی ترا مایه بس
БФрдо нагӯяд хирадманди кас
بفردا نگوید خردمند کس
Куҷои силаму тӯр ва Фаридун куҷост
کجا سلم و تور و فریدون کجاست
Ҳама нопадиданд бо хоки рост
همه ناپدیدند با خاک راست
Бпўиим ва ранҷему ганҷи огним
بپوییم و رنجیم و گنج آگنیم
Бадал бар ҳаме орзӯ башиканем
بدل بر همی آرزو بشکنیم
Саранҷом зу баҳра хокасту бас
سرانجام زو بهره خاکست و بس
Раҳои наёбади з ӯ ҳеҷ кас
رهایی نیابد ز او هیچ کس
Шаб тира созем бо ҷом май
شب تیره سازیم با جام می
Чу равшан шавад башмурд рӯзи пай
چو روشن شود بشمرد روز پی
Бигӯем то баркашад ноӣ Тӯс
بگوییم تا برکشد نای طوس
Табира бароранд бо буқу кӯс
تبیره برآرند با بوق و کوس
Бубинем то дасти гардони сипеҳр
ببینیم تا دست گردان سپهر
Бад-ӣни ҷанги сӯй ки ёзди бмҳр
بدین جنگ سوی که یازد بمهر
Бакӯшем вази кӯшиши мо чаҳ суд
بکوشیم وز کوشش ما چه سود
Каз оғоз буд онч боист буд
کز آغاز بود آنچ بایست بود