Чу хуршеди теғ аз миён баркашид

چو خورشید تیغ از میان برکشید

Шаби тираи гашт аз ҷаҳони нопадид

شب تیره گشت از جهان ناپدید

Табираи баромади зи даргоҳи шоҳ

تبیره برآمد ز درگاه شاه

Ба сар барниҳоданд гардони кулоҳ

به سر برنهادند گردان کلاه

Чу Тӯс ва чу Гӯдарзу Геви далер

چو طوس و چو گودرز و گیو دلیر

Чу гургину Густаҳму баҳроми шер

چو گرگین و گستهم و بهرام شیر

Гиронмоягон назд шоҳ омаданд

گرانمایگان نزد شاه آمدند

Барон номвар боргоҳ омаданд

بران نامور بارگاه آمدند

Ба нахчир шуд шаҳриёри ҷаҳон

به نخچیر شد شهریار جهان

Абои рустами номвари паҳлавон

ابا رستم نامور پهلوان

з лашкар бирафтанд озодагон

ز لشکر برفتند آزادگان

Чу Гев ва чу Гӯдарзи кшўодгон

چو گیو و چو گودرز کشوادگان

Сипоҳӣ ки шуд тираи хуршеду моҳ

سپاهی که شد تیره خورشید و ماه

Ҳаме рафт бо юз ва бо бози шоҳ

همی رفت با یوز و با باز شاه

Ҳамаи буми Эрони саросари бгшт

همه بوم ایران سراسر بگشت

Ба ободу вайронии андари гузашт

به آباد و ویرانی اندر گذشت

Ҳарон буму бркон на обод буд

هران بوم و برکان نه آباد بود

Таба буду вайрони зи бедод буд

تبه بود و ویران ز بیداد بود

Дирам дод ва обод кардаш зи ганҷ

درم داد و آباد کردش ز گنج

з доду з бахшиш наомадаш ранҷ

ز داد و ز بخشش نیامدش رنج

Ба ҳар шаҳр бинишаст ва биниҳод тахт

به هر شهر بنشست و بنهاد تخت

Чнончўн буд хусрави неки бахт

چنانچون بود خسرو نیک بخت

Ҳамаи бадарау ҷом ва май хостӣ

همه بدره و جام و می خواستی

Ба динор гетӣ биёростӣ

به دینار گیتی بیاراستی

Вази онҷои сӯии шаҳр дигар шудӣ

وز آنجا سوی شهر دیگر شدی

Ҳаме бо майу тахт ва афсар шудӣ

همی با می و تخت و افسر شدی

Ҳаме рафт то озрободгон

همی رفت تا آذرابادگان

Або ӯ бузургону озодагон

ابا او بزرگان و آزادگان

Гуҳӣ бода хӯрду гуҳии тохти асп

گهی باده خورد و گهی تاخت اسپ

Биёмад сӯии хони озргшсп

بیامد سوی خان آذرگشسپ

Ҷаҳони офаринро ситоиш гирифт

جهان‌آفرین را ستایش گرفت

Ба оташкада дар ниёйиш гирифт

به آتشکده در نیایش گرفت

Биёмад хиромон азон ҷойгоҳ

بیامد خرامان ازان جایگاه

Ниҳоданд сари сӯии коўси шоҳ

نهادند سر سوی کاوس شاه

Нишастанд ҳар ду ба ҳам шодмон

نشستند هر دو به هم شادمان

Набуданди ҷузи шодмони як замон

نبودند جز شادمان یک زمان

Чу пар шуд сар аз ҷоми равшани гулоб

چو پر شد سر از جام روشن‌گلاب

Ба хоб ва ба осоиш омад шитоб

به خواب و به آسایش آمد شتاب

Чу рӯз дурахшон баровард чок

چو روز درخشان برآورد چاک

Бгстрди ёқӯт бар тираи хок

بگسترد یاقوت بر تیره خاک

Ҷаҳондор бинишасту коўс кӣ

جهاندار بنشست و کاوس کی

Ду шоҳи сарафроз ва ду неки пай

دو شاه سرافراز و دو نیک‌پی

Абои рустами гирду дастон ба ҳам

ابا رستم گرد و دستان به هم

Ҳаме гуфт коўс ҳар беш ва кам

همی گفت کاوس هر بیش و کم

Аз афросйоб андар омад нахуст

از افراسیاب اندر آمد نخست

Ду рухро ба хӯни ду дида бишуст

دو رخ را به خون دو دیده بشست

Бигуфт онкӣ ӯ бо Сиёвуш чаҳ кард

بگفت آنکه او با سیاوش چه کرد

Аз Эрон саросар баровард гирд

از ایران سراسر برآورد گرد

Басии паҳлавонон ки биҷон шуданд

بسی پهلوانان که بیجان شدند

Зану кӯдаки хирад печон шуданд

زن و کودک خرد پیچان شدند

Басии шаҳри бинии зи Эрони хароб

بسی شهر بینی ز ایران خراب

Таба гашта аз ранҷи афросйоб

تبه گشته از رنج افراسیاب

Турои эзадии ҳарч боядат ҳаст

ترا ایزدی هرچ بایدت هست

зи боло ва аз донишу зӯри даст

ز بالا و از دانش و زور دست

зи фари тамомӣу неки ахтарӣ

ز فر تمامی و نیک‌اختری

зи шоҳон ба ҳар гӯнае бартарӣ

ز شاهان به هر گونه‌ای برتری

Кунун аз ту савганд хоҳам яке

کنون از تو سوگند خواهم یکی

Набояд ки пайчи з дод андакӣ

نباید که پیچی ز داد اندکی

Ки пуркин кунӣ дили зи афросйоб

که پرکین کنی دل ز افراسیاب

Дамии оташ андар наёрӣ ба об

دمی آتش اندر نیاری به آب

зи хешии модари бадви негроӣ

ز خویشی مادر بدو نگروی

Напечӣ ва гуфт касе нашмурӣ

نپیچی و گفت کسی نشمری

Ба ганҷ ва фузӯнӣ нагирӣ фиреб

به گنج و فزونی نگیری فریب

Ҳамонгар фароз оядатгар нишеб

همان گر فراز آیدت گر نشیب

Ба тоҷ ва ба тахту нигину кулоҳ

به تاج و به تخت و نگین و کلاه

Ба гуфтор бо ӯ нагардӣ зи роҳ

به گفتار با او نگردی ز راه

Бигӯям ки бунёд савганд чист

بگویم که بنیاد سوگند چیست

Хирадроу ҷони туро панд чист

خرد را و جان ترا پند چیست

Бигӯе ба додари хуршеду моҳ

بگویی به دادار خورشید و ماه

Ба теғ ва ба меҳр ва ба тахту кулоҳ

به تیغ و به مهر و به تخت و کلاه

Ба фар ва ба неки ахтари эзадӣ

به فر و به نیک‌اختر ایزدی

Ки ҳаргиз напечӣ ба сӯии бадӣ

که هرگز نپیچی به سوی بدی

Миёнҷӣ нахоҳӣ ҷуз аз теғу гурз

میانجی نخواهی جز از تیغ و گرز

Маниши брзи дорӣу болои брз

منش برز داری و بالای برز

Чу бишунид зу шаҳриёри ҷавон

چو بشنید زو شهریار جوان

Сӯй оташ оварад рӯйу равон

سوی آتش آورد روی و روان

Ба додари доранда савганд хӯрд

به دادار دارنده سوگند خورد

Ба рӯзи сипеду шаби ложвард

به روز سپید و شب لاژورد

Ба хуршеду моҳ ва ба тахту кулоҳ

به خورشید و ماه و به تخت و کلاه

Ба меҳр ва ба теғ ва ба дияем шоҳ

به مهر و به تیغ و به دیهیم شاه

Ки ҳаргиз напечам сӯии меҳри ӯй

که هرگز نپیچم سوی مهر اوی

Набинам бихоб андаруни чеҳри ӯй

نبینم بخواب اندرون چهر اوی

Яке хат бинвишт бар паҳлавӣ

یکی خط بنوشت بر پهلوی

Ба мшкоб бар дафтари хусравӣ

به مشکاب بر دفتر خسروی

Гўо буд дастону рустами барин

گوا بود دستان و رستم برین

Бузургони лашкари ҳама ҳамчунин

بزرگان لشکر همه همچنین

Ба зинҳор бар дасти рустами ниҳод

به زنهار بر دست رستم نهاد

Чунон хату савганд ва он расм ва дод

چنان خط و سوگند و آن رسم و داد

Азон пас ҳаме хон ва ме хостанд

ازان پس همی خوان و می خواستند

з ҳар гӯна маҷлис биёростанд

ز هر گونه مجلس بیاراستند

Ббўднди як ҳафта бо равад ва май

ببودند یک هفته با رود و می

Бузургон ба айвони коўс кӣ

بزرگان به ایوان کاوس کی

Ҷаҳондори ҳаштуми сар ва тан бишуст

جهاندار هشتم سر و تن بشست

Биёсуду ҷой ниёйиш биҷуст

بیاسود و جای نیایش بجست

Ба пеши худованди гардони сипеҳр

به پیش خداوند گردان سپهر

Бирафт офаринро бгстрди чеҳр

برفت آفرین را بگسترد چهر

Шаби тира то баркашид офтоб

شب تیره تا برکشید آفتاب

Хурушони ҳаме буд дидаи пуроб

خروشان همی بود دیده پرآب

Чунин гуфт к-эии додгари як худоӣ

چنین گفت کای دادگر یک خدای

Ҷаҳондору рӯзии даҳу раҳнамоӣ

جهاندار و روزی ده و رهنمای

Ба рӯзи ҷавонӣ ту кардӣ раҳо

به روز جوانی تو کردی رها

Маро бесипоҳ аз дами аждаҳо

مرا بی‌سپاه از دم اژدها

Ту доне ки солори турони сипоҳ

تو دانی که سالار توران سپاه

На парҳез донад на шарми гуноҳ

نه پرهیز داند نه شرم گناه

Ба вайрону обод нафрин ӯст

به ویران و آباد نفرین اوست

Дили бигноҳони пар аз кин ӯст

دل بیگناهان پر از کین اوست

Ба бедоди хӯн Сиёвуш бирехт

به بیداد خون سیاوش بریخت

Бад-ӣни марзи борони оташи ббихт

بدین مرز باران آتش ببیخت

Дили шаҳриёрони пар аз бим ӯст

دل شهریاران پر از بیم اوست

Бало бар замини тахт ва дияем ӯст

بلا بر زمین تخت و دیهیم اوست

Ба кини падари бандаро дасти гир

به کین پدر بنده را دست گیر

Бибахшоӣ бар ҷони коўси пер

ببخشای بر جان کاوس پیر

Ту доне ки ӯро бадӣ гавҳараст

تو دانی که او را بدی گوهرست

Ҳамон бднжодсту аФсўнгрст

همان بدنژادست و افسونگرست

Фаровони бимолиди рух бар замин

فراوان بمالید رخ بر زمین

Ҳаме хонд бар кирдигори офарин

همی خواند بر کردگار آفرین

Вазон ҷойгаҳ шуд сӯии тахти боз

وزان جایگه شد سوی تخت باز

Бар паҳлавонони гардани фароз

بر پهلوانان گردن‌فراز

Чунин гуфт к-эии номдорони ман

چنین گفت کای نامداران من

Ҷаҳонгиру ханҷари гузорони ман

جهانگیر و خنجر گزاران من

Бпимўдми ин буми Эрон бар асп

بپیمودم این بوم ایران بر اسپ

Азин марз то хони озргшсп

ازین مرز تا خان آذرگشسپ

Надидам касеро ки дилшод буд

ندیدم کسی را که دلشاد بود

Тавонгари баду бумаши обод буд

توانگر بد و بومش آباد بود

Ҳамаи хстгоннд аз афросйоб

همه خستگانند از افراسیاب

Ҳамаи дили пар аз хӯну дидаи пуроб

همه دل پر از خون و دیده پرآب

Нахустин ҷгрхстаҳ аз ваии манам

نخستین جگرخسته از وی منم

Ки пари дарди азўисти ҷону танам

که پر درد ازویست جان و تنم

Дигар чун ниёи шоҳи озодамард

دگر چون نیا شاه آزادمرد

Ки аз дил ҳаме баркашад боди сард

که از دل همی برکشد باد سرد

Ба Эрони зану марди азу бо хурӯш

به ایران زن و مرد ازو با خروش

зи баси куштану ғорату ҷангу ҷӯш

ز بس کشتن و غارت و جنگ و جوش

Кунунгар ҳамаи вижа ёр манед

کنون گر همه ویژه یار منید

Бадали србср дӯстдор манед

بِدل سربسر دوستدار منید

Ба кини падар баст хоҳам миён

به کین پدر بست خواهم میان

Бгрдонми ин бади зи эрониён

بگردانم این بد ز ایرانیان

Агар ҳамгинони рой ҷанг оваред

اگر همگنان رای جنگ آورید

Бакӯшеду расм паланг оваред

بکوشید و رسم پلنگ آورید

Марои ин сухани пеш берун шавад

مرا این سخن پیش بیرون شود

зи ҷанги ялони кӯҳ ҳомӯн шавад

ز جنگ یلان کوه هامون شود

Ҳарон хӯн ки ояд ба кини рехта

هران خون که آید به کین ریخته

Гунаҳкор ӯ бошад овехта

گنهکار او باشد آویخته

Вагар кушта гардад касе зини сипоҳ

وگر کشته گردد کسی زین سپاه

Биҳишти баландаш буд ҷойгоҳ

بهشت بلندش بود جایگاه

Чаҳ гуед ва инро чаҳ посух диҳед

چه گویید و این را چه پاسخ دهید

Ҳамаи яксараи рой фаррух наед

همه یکسره رای فرخ نهید

Бидонед кӯ шуд ба бади пишдст

بدانید کو شد به بد پیشدست

Мукофоти бадро нишоед нишаст

مکافات بد را نشاید نشست

Бузургон ба посух биёростанд

بزرگان به پاسخ بیاراستند

Ба дарди дил аз ҷои бархестанд

به درد دل از جای برخاستند

Ки эй номдори ҷаҳони шодбош

که ای نامدار جهان شادباش

Ҳамеша зи ранҷу ғам озод бош

همیشه ز رنج و غم آزاد باش

Тану ҷони мо сурбаи сари пеши тест

تن و جان ما سربه‌سر پیش تست

Ғаму шодмонӣ кам ва беш тест

غم و شادمانی کم و بیش تست

зи модари ҳамаи маргро зода ем

ز مادر همه مرگ را زاده‌ایم

Ҳама бандаем арча озода ем

همه بنده‌ایم ارچه آزاده‌ایم

Чу посух чунин ёфт аз пилтан

چو پاسخ چنین یافت از پیلتن

зи Тӯсу зи Гӯдарз ва аз анҷуман

ز طوس و ز گودرز و از انجمن

Рух шоҳ шуд чун гули арғавон

رخ شاه شد چون گل ارغوان

Ки давлати ҷавон буду хусрави ҷавон

که دولت جوان بود و خسرو جوان

Бадишони фаровони бикради офарин

بدیشان فراوان بکرد آفرین

Ки ободи бодо ба гардони замин

که آباد بادا به گردان زمین