Чу бархест қайсар ба Гуштосп гуфт
چو برخاست قیصر به گشتاسپ گفت
Ки посух чаро монадӣ дар наҳуфт
که پاسخ چرا ماندی در نهفت
Бадв гуфт Гуштоспи ман пеши азин
بدو گفت گشتاسپ من پیش ازین
Ббўдм бар шоҳи Эрони замин
ببودم بر شاه ایران زمین
Ҳамаи лашкари шоҳ ва он анҷуман
همه لشکر شاه و آن انجمن
Ҳама огаҳанд аз ҳунарҳои ман
همه آگهند از هنرهای من
Ҳамон ба ки ман сӯй эшон шавам
همان به که من سوی ایشان شوم
Бигӯям ҳама гуфта ҳо бишинавам
بگویم همه گفتهها بشنوم
Барорам азишон ҳамаи коми ту
برآرم ازیشان همه کام تو
Дирафшон кунам дар ҷаҳони номи ту
درفشان کنم در جهان نام تو
Бадв гуфт қайсари ту донотрӣ
بدو گفت قیصر تو داناتری
Барин орзӯ бар тўонотрӣ
برین آرزو بر تواناتری
Чу бишунид Гуштоспи гуфтори ӯй
چو بشنید گشتاسپ گفتار اوی
Нишаст аз бар бораи роҳи ҷӯй
نشست از بر بارهٔ راه جوی
Биёмад ба ҷой нишаст зрир
بیامد به جای نشست زریر
Ба сари афсару бодпоиӣ ба зер
به سر افسر و بادپایی به زیر
Чу лашкар бидиданд Гуштосп ро
چو لشکر بدیدند گشتاسپ را
Сарафрозтар пӯри лҳросп ро
سرافرازتر پور لهراسپ را
Пиёдаи ҳамаи пеш ӯй омаданд
پیاده همه پیش اوی آمدند
Пар аз дарду пари об рӯй омаданд
پر از درد و پر آب روی آمدند
Ҳамаи поки бурданди пешаши намоз
همه پاک بردند پیشش نماز
Ки кӯтоҳ шуд ранҷҳои дароз
که کوتاه شد رنجهای دراز
Ҳмонгаҳ чу омад ба пешаши зрир
همانگه چو آمد به پیشش زریر
Пиёдаи ббўд ва шуд аз разми сайр
پیاده ببود و شد از رزم سیر
Громишро танг дар бар гирифт
گرامیش را تنگ در بر گرفت
Чу бикшод лаби пурсиш андар гирифт
چو بگشاد لب پرسش اندر گرفت
Нишастанд бар тахт бо меҳтарон
نشستند بر تخت با مهتران
Бузургони Эрону кндоўрон
بزرگان ایران و کنداوران
Зрири хуҷаста ба Гуштосп гуфт
زریر خجسته به گشتاسپ گفت
Ки бодии ҳамаи сола бо бахти ҷуфт
که بادی همه ساله با بخت جفت
Падари пер сар шуд ту брнодлӣ
پدر پیر سر شد تو برنادلی
зи дидори перон чаро бугсалӣ
ز دیدار پیران چرا بگسلی
Ба перии варои бахт хандон шудаст
به پیری ورا بخت خندان شدست
Парастандаи пок яздон шудаст
پرستندهٔ پاک یزدان شدست
Фиристод наздики ту тоҷу ганҷ
فرستاد نزدیک تو تاج و گنج
Сазадгар надорӣ кунун дил ба ранҷ
سزد گر نداری کنون دل به رنج
Чунин гуфт коирон саросар турост
چنین گفت کایران سراسر تراست
Сари тахт бо тоҷ кишвар турост
سر تخت با تاج کشور تراست
зи гетии яке кунҷи моро бас аст
ز گیتی یکی کنج ما را بس است
Ки тахти маиро ҷуз аз ман кас аст
که تخت مهی را جز از من کس است
Бародар биоварад пурмояи тоҷ
برادر بیاورد پرمایه تاج
Ҳамон ёрау тавқ ва ҳам тахти оҷ
همان یاره و طوق و هم تخت عاج
Чу Гуштоспи тахт падар дид шод
چو گشتاسپ تخت پدر دید شاد
Нишаст аз буриши тоҷ бар сари ниҳод
نشست از برش تاج بر سر نهاد
Набераи ҷаҳонҷӯии коўс кӣ
نبیرهٔ جهانجوی کاوس کی
зи Гӯдарзёни ҳрки бади неки пай
ز گودرزیان هرک بد نیکپی
Чу баҳром ва чун совау риўниз
چو بهرام و چون ساوه و ریونیز
Касе кӯ сарафроз буданд низ
کسی کو سرافراز بودند نیز
Ба шоҳӣ бирав офарини хонданд
به شاهی برو آفرین خواندند
Варои шаҳриёри замини хонданд
ورا شهریار زمین خواندند
Ббўднд бар пои бастаи камар
ببودند بر پای بسته کمر
Ҳронкс ки буданд прхошхр
هرانکس که بودند پرخاشخر
Чу Гуштосп дид он длорои ком
چو گشتاسپ دید آن دلارای کام
Фиристод наздики қайсари паём
فرستاد نزدیک قیصر پیام
Каз Эрони ҳамаи коми ту рости гашт
کز ایران همه کام تو راست گشت
Суханҳо зи андозаи андари гузашт
سخنها ز اندازه اندر گذشت
Ҳаме чашм дорад зриру сипоҳ
همی چشم دارد زریر و سپاه
Ки оеи хиромони бад-ӣни размгоҳ
که آیی خرامان بدین رزمگاه
Ҳамаи србср бо ту паймон кунанд
همه سربسر با تو پیمان کنند
Равонро ба меҳрат гаравгон кунанд
روان را به مهرت گروگان کنند
?герат ранҷ ноед хиромӣ ба дашт
گرت رنج ناید خرامی به دشت
Ки кори замона ба коми ту гашт
که کار زمانه به کام تو گشت
Фиристода чун назд қайсар расед
فرستاده چون نزد قیصر رسید
Ба дашт омаду соз лашкар бидид
به دشت آمد و ساز لشکر بدید
Чу Гуштоспро дид бар тахти оҷ
چو گشتاسپ را دید بر تخت عاج
Ниҳода ба сар бар зи пирӯзаи тоҷ
نهاده به سر بر ز پیروزه تاج
Биёмад варои танг дар барграфт
بیامد ورا تنگ در برگرفت
Суханҳои дерина андар гирифт
سخنهای دیرینه اندر گرفت
Бидонаст қайсар ки Гуштосп ӯст
بدانست قیصر که گشتاسپ اوست
Фурӯзандаи ҷон лҳросп ӯст
فروزندهٔ جان لهراسپ اوست
Фаровонаши бстўду барадаши намоз
فراوانش بستود و بردش نماز
Взонҷои сӯии тахти рафтанди боз
وزانجا سوی تخت رفتند باز
Азон карда хеш пӯзиш гирифт
ازان کردهٔ خویش پوزش گرفت
Бипечед зон рӯзгори шигифт
بپیچید زان روزگار شگفت
БпзрФти гуфтор ӯ шаҳриёр
بپذرفت گفتار او شهریار
Сарашро гирифт онгаҳе барканор
سرش را گرفت آنگهی برکنار
Бадв гуфт чун тира гардад ҳаво
بدو گفت چون تیره گردد هوا
Фрўзидн шамъ бошад раво
فروزیدن شمع باشد روا
Бар мо фирист онки моро гузид
بر ما فرست آنک ما را گزید
Ки ӯ дарду ранҷ фаровон кашид
که او درد و رنج فراوان کشید
Бишуд қайсару ранҷу тшўири барад
بشد قیصر و رنج و تشویر برد
Басӣ низ бар хуии бади баршумурд
بسی نیز بر خوی بد برشمرد
Ба сӯй катоюн фиристод ганҷ
به سوی کتایون فرستاد گنج
Яке афсару сурхи ёқӯти панҷ
یکی افسر و سرخ یاقوت پنج
Ғулому парастори рӯмии ҳазор
غلام و پرستار رومی هزار
Яке тавқи пари гавҳари шоҳвор
یکی طوق پر گوهر شاهوار
зи динори рӯмии штрўори панҷ
ز دینار رومی شتروار پنج
Яке файласуфии нигаҳбони ганҷ
یکی فیلسوفی نگهبان گنج
Силеҳ ва дирам дод лашкараш ро
سلیح و درم داد لشکرش را
Ҳамон номдорони кишвараш ро
همان نامداران کشورش را
Ҳронкс ки буд ӯ зи тухми бузург
هرانکس که بود او ز تخم بزرگ
Вагар теғи зани номадории сутург
وگر تیغ زن نامداری سترگ
Биёрост халъати сазоворашон
بیاراست خلعت سزاوارشان
БроФрхти пажмурдаи бозорашон
برافرخت پژمرده بازارشان
Аз аспони тозӣу бргстўон
از اسپان تازی و برگستوان
з хуфтон вази ҷомаи ҳиндӯон
ز خفتان وز جامهٔ هندوان
зи дебоу динору тоҷу нигин
ز دیبا و دینار و تاج و نگین
зи тахту зи ҳаргунаи дебои чин
ز تخت و ز هرگونه دیبای چین
Фиристодаи наздики Гуштоспи барад
فرستاده نزدیک گشتاسپ برد
Якояк ба ганҷур ӯ баршумурд
یکایک به گنجور او برشمرد
Абои ин басӣ офарин густаред
ابا این بسی آفرین گسترید
Барон кӯи замону замини офарид
بران کو زمان و زمین آفرید
Катоюн чу омад ба наздики шоҳ
کتایون چو آمد به نزدیک شاه
Ғў кӯс бархест аз боргоҳ
غو کوس برخاست از بارگاه
Сипаҳи сӯии Эрон брФтн гирифт
سپه سوی ایران برفتن گرفت
Ҳавои гирди аспон нуҳуфтан гирифт
هوا گرد اسپان نهفتن گرفت
Чу қайсари ду манзил биёмад ба роҳ
چو قیصر دو منزل بیامد به راه
Аннан тгоўр бипечед шоҳ
عنان تگاور بپیچید شاه
Ба савганд азон марзи бргоштш
به سوگند ازان مرز برگاشتش
Ба хоҳиши сӯии рӯми бгзоштш
به خواهش سوی روم بگذاشتش
Вазон ҷойгаҳ шуд сӯии рӯми боз
وزان جایگه شد سوی روم باز
Чу Гуштосп шуд сӯии роҳи дароз
چو گشتاسپ شد سوی راه دراز
Ҳаме ронад то сӯй Эрон расед
همی راند تا سوی ایران رسید
Ба назд далерон ва шерон расед
به نزد دلیران و شیران رسید
Чу бишунид лҳроспи комади зрир
چو بشنید لهراسپ کامد زریر
Бародараши Гуштосп он нараҳ шер
برادرش گشتاسپ آن نره شیر
Пазира шудаш бо ҳамаи меҳтарон
پذیره شدش با همه مهتران
Бузургони Эрону номи оварон
بزرگان ایران و نامآوران
Чу дид ӯ писарро ба бар даргирифт
چو دید او پسر را به بر درگرفت
зи ҷаври фалаки даст бар сар гирифт
ز جور فلک دست بر سر گرفت
Фурӯд омад аз бораи Гуштоспи зуд
فرود آمد از باره گشتاسپ زود
Бадв офарин кард ва зорӣ намӯд
بدو آفرین کرد و زاری نمود
зи раҳ чу ба айвон шоҳӣ шуданд
ز ره چو به ایوان شاهی شدند
Чу хуршед дар бурҷ моҳӣ шуданд
چو خورشید در برج ماهی شدند
Бадв гуфт лҳросп каз ман мубин
بدو گفت لهراسپ کز من مبین
Чунин буд рои ҷаҳони офарин
چنین بود رای جهان آفرین
Навиштаи чунин бади магар бар сарат
نوشته چنین بد مگر بر سرت
Ки пурдухт монад зи ту кишварат
که پردخت ماند ز تو کشورت
Бадви шодмони гашти лҳроспи шоҳ
بدو شادمان گشت لهراسپ شاه
Мар ӯро нишонд аз бар тахту гоҳ
مر او را نشاند از بر تخت و گاه
Бабўседу тоҷаш ба сар бар ниҳод
ببوسید و تاجش به سر بر نهاد
Ҳаме офарин кард бо тоҷи ёд
همی آفرین کرد با تاج یاد
Бадв гуфт Гуштоспи к-эии шаҳриёр
بدو گفت گشتاسپ کای شهریار
Абии ту мубиноади каси рӯзгор
ابی تو مبیناد کس روزگار
Чу меҳтар кунӣ ман турои кеҳтарам
چو مهتر کنی من ترا کهترم
Бакӯшам ки гирд туро наспурам
بکوشم که گرد ترا نسپرم
Ҳамаи неки бодои саранҷоми ту
همه نیک بادا سرانجام تو
Мабодо ки бошем бе номи ту
مبادا که باشیم بینام تو
Ки гетӣ намонад ҳаме бар касе
که گیتی نماند همی بر کسی
Чу монад ба тан ранҷ монад басӣ
چو ماند به تن رنج ماند بسی
Чунинаст гиҳони нопойдор
چنین است گیهان ناپایدار
Бирав тухми бад то туоне макор
برو تخم بد تا توانی مکار
Ҳаме хоҳам аз додгари як худоӣ
همی خواهم از دادگر یک خدای
Ки чандон бимонам ба гетӣ ба ҷой
که چندان بمانم به گیتی به جای
Ки ин номаи шаҳриёрони пеш
که این نامهٔ شهریاران پیش
Бипайвандам аз хуби гуфтори хеш
بپیوندم از خوب گفتار خویش
Азон пас тани ҷонвари хоки рост
ازان پس تن جانور خاک راست
Сухани гӯии ҷони маъдани поки рост
سخن گوی جان معدن پاک راست