Манӯчеҳри як ҳафта бо дард буд

منوچهر یک هفته با درد بود

Ду чашмаши пари обу Рахши зард буд

دو چشمش پر آب و رخش زرد بود

Ба ҳаштум биёмад манӯчеҳри шоҳ

به هشتم بیامد منوچهر شاه

Ба сар бар ниҳоди он киёнии кулоҳ

به سر بر نهاد آن کیانی کلاه

Ҳамаи паҳлавонон рӯй замин

همه پهلوانان روی زمین

Бар ӯ яксараи хонданди офарин

بر او یکسره خواندند آفرین

Чу дияем шоҳӣ ба сар бар ниҳод

چو دیهیم شاهی به سر بر نهاد

Ҷаҳонро саросари ҳама мужда дод

جهان را سراسر همه مژده داد

Ба дод ва ба ойину мардонагӣ

به داد و به آیین و مردانگی

Ба некӣу покӣу фарзонагӣ

به نیکی و پاکی و فرزانگی

Манам гуфт бар тахти гардони сипеҳр

منم گفت بر تخت گردان سپهر

Ҳамми хашм ва ҷангаст ва ҳам доду меҳр

همم خشم و جنگ است و هم داد و مهر

Замини бандау чархи ёр ман аст

زمین بنده و چرخ یار من است

Сари тоҷдорони шикор ман аст

سر تاجداران شکار من است

Ҳамми дайн ва ҳам фараи аиздист

همم دین و هم فرهٔ ایزدیست

Ҳамми бахти некӣ ва ҳам бхрдист

همم بخت نیکی و هم بخردیست

Шаби тори ҷӯяндаи кини манам

شب تار جویندهٔ کین منم

Ҳамон оташи тези брзини манам

همان آتش تیز برزین منم

Худованди шамшеру зарринаи кафш

خداوند شمشیر و زرّینه کفش

Фрозндаҳи Ковиёнии дирафш

فرازندهٔ کاویانی درفش

Фурӯзандаи меғу барандаи теғ

فروزندهٔ میغ و برّنده تیغ

Ба ҷанги андарун ҷон надорам дареғ

به جنگ اندرون جان ندارم دریغ

Гуҳи базми дарёи ду даст ман аст

گه بزم دریا دو دست من است

Дами оташ аз бар нишаст ман аст

دم آتش از بر نشست من است

Бидонро зи бади даст кӯтаҳ кунам

بدان را ز بد دست کوته کنم

Заминро ба кини ранг дибаҳ кунам

زمین را به کین رنگ دیبه کنم

Гроиндаҳи гурзу намояндаи тоҷ

گراینده گرز و نماینده تاج

Фурӯзандаи малик бар тахти оҷ

فروزندهٔ ملک بر تخت عاج

Абои ин ҳунарҳо яке банда ам

ابا این هنرها یکی بنده‌ام

Ҷаҳони офаринро парастанда ам

جهان آفرین را پرستنده‌ام

Ҳамаи даст бар рӯй гирён занем

همه دست بر روی گریان زنیم

Ҳамаи достонҳо з яздон занем

همه داستان‌ها ز یزدان زنیم

Каз ӯ тоҷ ва тахтаст з ӯем сипоҳ

کز او تاج و تخت است ز اویم سپاه

Аз ӯем сипос ва бадвем паноҳ

از اویم سپاس و بدویم پناه

Ба роҳи Фаридун фаррух рӯем

به راه فریدون فرّخ رویم

Ниёмони куҳан будгар мо навем

نیامان کهن بود گر ما نویم

Ҳар он кас ки дар ҳафт кишвари замин

هر آن کس که در هفت کشور زمین

Бигардади зи роҳ ва битобад зи дайн

بگردد ز راه و بتابد ز دین

Намояндаи ранҷи дарвеш ро

نمایندهٔ رنج درویش را

Забуни доштани мардуми хеш ро

زبون داشتن مردم خویش را

Барафрохтани сар ба бешӣу ганҷ

برافراختن سر به بیشی و گنج

Ба ранҷури мардуми намояндаи ранҷ

به رنجور مردم نماینده رنج

Ҳама назд ман сар ба сар кофаранд

همه نزد من سر به سر کافرند

Ва зи оҳрмн бдкнш бадтаранд

و ز آهرمن بدکنش بدترند

Ҳар он кас ки ӯ ҷуз бар ин дайн буд

هر آن کس که او جز بر این دین بود

зи яздон ва аз маниши нафрин буд

ز یزدان و از منش نفرین بود

Ва зон пас ба шамшери ёзими даст

و زان پس به شمشیر یازیم دست

Кунам сар ба сари кишвару марзи паст

کنم سر به سر کشور و مرز پست

Ҳамаи паҳлавонон рӯй замин

همه پهلوانان روی زمین

Манӯчеҳрро хонданди офарин

منوچهر را خواندند آفرین

Ки фаррухи ниёии ту эй неки хоҳ

که فرّخ نیای تو ای نیک‌خواه

Туро дод шоҳӣу тахту кулоҳ

تو را داد شاهی و تخت و کلاه

Туро боди ҷовиди тахти радон

تو را باد جاوید تخت ردان

Ҳамон тоҷ ва ҳам фараи мӯбадон

همان تاج و هم فرهٔ موبدان

Дили мо якояк ба фармон ту аст

دل ما یکایک به فرمان تو است

Ҳамон ҷони мо зери паймон ту аст

همان جان ما زیر پیمان تو است

Ҷаҳони паҳлавони сом бар пой хост

جهان پهلوان سام بر پای خاست

Чунин гуфт к-эй хусрав дод рост

چنین گفت کای خسرو داد راست

зи шоҳони марои дида бар дидан аст

ز شاهان مرا دیده بر دیدن است

з ту дод ва аз мо псндидн аст

ز تو داد و از ما پسندیدن است

Падар бар падари шоҳи Эрони туе

پدر بر پدر شاه ایران تویی

Гузин саворону шерони туе

گزین سواران و شیران تویی

Туро поки яздони нигаҳи дори бод

تو را پاک یزدان نگه‌دار باد

Дилати шодмони бахти бедори бод

دلت شادمان بخت بیدار باد

Ту аз бостони ёдгори манӣ

تو از باستان یادگار منی

Ба тахти кӣӣ бар баҳори манӣ

به تخت کئی بر بهار منی

Ба разми андаруни шери поянда Эй

به رزم اندرون شیر پاینده‌ای

Ба базм андарун шед тобанда Эй

به بزم اندرون شید تابنده‌ای

Замину замони хоки пои ту бод

زمین و زمان خاک پای تو باد

Ҳамон тахти пирӯзаи ҷои ту бод

همان تخت پیروزه جای تو باد

Ту шастӣ ба шамшери ҳиндии замин

تو شستی به شمشیر هندی زمین

Ба ором биншин ва ромиш гузин

به آرام بنشین و رامش گزین

Аз ин пас ҳамаи навбати мости разм

از این پس همه نوبت ماست رزم

Туро ҷой тахтасту шодӣу базм

تو را جای تخت است و شادی و بزم

Шавам гирди гетии броими яке

شوم گرد گیتی برآیم یکی

зи душман ба банд оварам андакӣ

ز دشمن به بند آورم اندکی

Марои паҳливонии ниёӣ ту дод

مرا پهلوانی نیای تو داد

Диламро хиради меҳру рой ту дод

دلم را خرد مهر و رای تو داد

Бар ӯ офарин кард баси шаҳриёр

بر او آفرین کرد بس شهریار

Басӣ додаш аз гавҳари шоҳвор

بسی دادش از گوهر شاهوار

Чу аз пеш тахташ гурозед сом

چو از پیش تختش گرازید سام

Пасаш паҳлавонон ниҳоданд гом

پسش پهلوانان نهادند گام

Хиромед ва шуд сӯии оромгоҳ

خرامید و شد سوی آرامگاه

Ҳаме кард гетӣ ба ойину роҳ

همی کرد گیتی به آیین و راه