Чу шопӯр бинишаст бар тахт дод
چو شاپور بنشست بر تخت داد
Кулоҳи длФрўз бар сари ниҳод
کلاه دلفروز بر سر نهاد
Шуданд анҷумани пеш ӯ бхрдон
شدند انجمن پیش او بخردان
Бузургони фарзонау мӯбадон
بزرگان فرزانه و موبدان
Чунин гуфт к-эии номдори анҷуман
چنین گفت کای نامدار انجمن
Бузургони пурдонишу рои зан
بزرگان پردانش و رایزن
Манам поки фарзанди шоҳи Ардашер
منم پاک فرزند شاه اردشیر
Сарояндаи донишу ёдгир
سرایندهٔ دانش و یادگیر
Ҳама гӯш доред фармони ман
همه گوش دارید فرمان من
Мгрдид яксар зи паймони ман
مگردید یکسر ز پیمان من
Вазин ҳарч гӯям пажӯҳиш кунед
وزین هرچ گویم پژوهش کنید
Вагар хом гӯям накӯҳиш кунед
وگر خام گویم نکوهش کنید
Чу ман дидам акнӯн ба суду зиён
چو من دیدم اکنون به سود و زیان
Ду бахшиш ниҳода шуд андари миён
دو بخشش نهاده شد اندر میان
Яке подшои посбони ҷаҳон
یکی پادشا پاسبان جهان
Нигаҳбони ганҷ киону маон
نگهبان گنج کهان و مهان
Вагар шоҳ бо доду фаррухи пист
وگر شاه با داد و فرخ پیست
Хирад бегумон посбон вайаст
خرد بیگمان پاسبان ویست
Хирад посбон бошаду неки хоҳ
خرد پاسبان باشد و نیکخواه
Сараши бргзорди зи абри сиёҳ
سرش برگذارد ز ابر سیاه
Ҳама ҷустанаш доду дониш буд
همه جستنش داد و دانش بود
зи дониши рӯонаш ба ромиш буд
ز دانش روانش به رامش بود
Дигар онк ӯ бозмўни хирад
دگر آنک او بآزمون خرد
Бакӯшад бамурдӣ ва гирд оварад
بکوشد بمردی و گرد آورد
Ба дониши зи яздони шиносади сипос
به دانش ز یزدان شناسد سپاس
Хунаки марди доноу яздони шинос
خنک مرد دانا و یزدانشناس
Ба шоҳӣ хирадманд бошад сазо
به شاهی خردمند باشد سزا
Ба ҷои хирад зар шавад бе баҳо
به جای خرد زر شود بیبها
Тавонгар шавад ҳрки хушнӯди гашт
توانگر شود هرک خشنود گشت
Дили орзӯи хонаи дӯди гашт
دل آرزو خانهٔ دود گشت
Крои орзӯ беш тимор беш
کرا آرزو بیش تیمار بیش
Бакӯш вниўш ва манеҳ ози пеш
بکوش ونیوش و منه آز پیش
Ба осоишу неки номии гароӣ
به آسایش و نیکنامی گرای
Гурезони шӯ аз марди нопоки рой
گریزان شو از مرد ناپاک رای
Ба чизи касони дасти ёзд касе
به چیز کسان دست یازد کسی
Ки фарҳанг баҳраш набошад басӣ
که فرهنگ بهرش نباشد بسی
Маро бар шумо зон фузунаст меҳр
مرا بر شما زان فزونست مهر
Ки ахтари намояди ҳаме бар сипеҳр
که اختر نماید همی بر سپهر
Ҳамон расми шоҳи баланди Ардашер
همان رسم شاه بلند اردشیر
Биҷой оварам бо шумо ногузир
بجای آورم با شما ناگزیر
з деҳқон нахоҳам ҷуз аз сӣ яке
ز دهقان نخواهم جز از سی یکی
Дирам то ба лашкари даҳуми андакӣ
درم تا به لشکر دهم اندکی
Марои хӯбӣу ганҷ обод ҳаст
مرا خوبی و گنج آباد هست
Далерӣу мардӣ ва бунёд ҳаст
دلیری و مردی و بنیاد هست
зи чизи касон бе ниёзем низ
ز چیز کسان بینیازیم نیز
Ки душман шавад мардум аз баҳри чиз
که دشمن شود مردم از بهر چیز
Бар мо шуморо гштодаҳи сети роҳ
بر ما شما را گشتادهست راه
Ба меҳрем бо мардуми неки хоҳ
به مهریم با مردم نیکخواه
Баҳр сӯ фиристем корогҳон
بهر سو فرستیم کارآگهان
Биҷавӣем бедори кори ҷаҳон
بجوییم بیدار کار جهان
Нахоҳем ҳаргиз ба ҷузи офарин
نخواهیم هرگز به جز آفرین
Ки бар мо кунанд аз ҷаҳони офарин
که بر ما کنند از جهانآفرین
Маон ва кион поки бархестанд
مهان و کهان پاک برخاستند
Забонро ба хӯбӣ биёростанд
زبان را به خوبی بیاراستند
Ба шопӯр бар офарини хонданд
به شاپور بر آفرین خواندند
Забарҷад ба тоҷаш барафшонданад
زبرجد به تاجش برافشاندند
Ҳаме тоза шуд расми шоҳи Ардашер
همی تازه شد رسم شاه اردشیر
Бадви шоди гаштанди бурноу пер
بدو شاد گشتند برنا و پیر