Ҳаме буд шопӯр бо доду рой

همی بود شاپور با داد و رای

Блндохтру тахти шоҳӣ ба ҷой

بلنداختر و تخت شاهی به جای

Чу сӣ сол бигузашт бар сари ду моҳ

چو سی سال بگذشت بر سر دو ماه

Пароганда шуд фару авранги шоҳ

پراگنده شد فر و اورنگ شاه

Бифармуд то рафт пеши аўрмзд

بفرمود تا رفت پیش اورمزد

Бадв гуфт к-эй чун гули андари фирзад

بدو گفت کای چون گل اندر فرزد

Ту бедор бош ва ҷаҳондор бош

تو بیدار باش و جهاندار باش

Ҷаҳондидагонро харидор бош

جهاندیدگان را خریدار باش

Нигар то ба шоҳӣ надорад умед

نگر تا به شاهی ندارد امید

Бихон рӯзу шаби дафтари ҷамшед

بخوان روز و شب دفتر جمشید

Биҷуз дод ва хӯбӣ макун дар ҷаҳон

بجز داد و خوبی مکن در جهان

Паноҳ кион бошу фари маон

پناه کهان باش و فر مهان

Ба динор кам ноз ва бахшанда бош

به دینار کم ناز و بخشنده باش

Ҳамон доддаҳ бош ва фархунда бош

همان دادده باش و فرخنده باش

Мазан бар кам озори бонги баланд

مزن بر کم‌آزار بانگ بلند

Чу хоҳӣ ки бахтат буд ёрманд

چو خواهی که بختت بود یارمند

Ҳамаи панди ман србсри ёдгир

همه پند من سربسر یادگیر

Чунон ҳам ки ман дорам аз Ардашер

چنان هم که من دارم از اردشیر

Бигуфт ину ранги Рахши зарди гашт

بگفت این و رنگ رخش زرد گشت

Дили марди бурнои пар аз дарди гашт

دل مرد برنا پر از درد گشت

Чаҳсозӣ ҳамеи зини сарои сипанҷ

چه سازی همی زین سرای سپنج

Чаҳ нозӣ ба ном ва чаҳ нозӣ ба ганҷ

چه نازی به نام و چه نازی به گنج

Турои танг тобут баҳрасту бас

ترا تنگ تابوت بهرست و بس

Хӯрд ганҷи ту носазовори кас

خورد گنج تو ناسزاوار کس

Нагирад зи ту ёди фарзанди ту

نگیرد ز تو یاد فرزند تو

На наздики хуишону пайванди ту

نه نزدیک خویشان و پیوند تو

зи мироси дашноми бошиддати баҳр

ز میراث دشنام باشدت بهر

Ҳама заҳр шуд посухи пои заҳр

همه زهر شد پاسخ پای‌زهر

Ба яздони гароӣу сухан зу физой

به یزدان گرای و سخن زو فزای

Ки ӯйаст рӯзии даҳу раҳнамоӣ

که اویست روزی ده و رهنمای

Дуруди ту бар гӯри пайғамбараш

درود تو بر گور پیغمبرش

Ки салавот тоҷаст бар минбараш

که صلوات تاجست بر منبرش