Чу шуд рӯзгори Таҳамтан ба сар

چو شد روزگار تهمتن به سر

Ба пеш оварам достонӣ дигар

به پیش آورم داستانی دگر

Чу Гуштоспро тира шуд рӯй бахт

چو گشتاسپ را تیره شد روی بخت

Биоварад ҷомоспро пеши тахт

بیاورد جاماسپ را پیش تخت

Бадв гуфт каз кори Исфандиёр

بدو گفت کز کار اسفندیار

Чунон доғи дили гаштаму сўкўор

چنان داغ دل گشتم و سوکوار

Ки рӯзӣ набад зиндагонӣами хуш

که روزی نبد زندگانیم خوش

Дижам будам аз ахтари кӣнаи каш

دژم بودم از اختر کینه‌کش

Пас аз ман кунун шоҳи баҳман буд

پس از من کنون شاه بهمن بود

Ҳамон роздораши пшўтн буд

همان رازدارش پشوتن بود

Мапӣчед сарҳо зи фармони ӯй

مپیچید سرها ز فرمان اوی

Мгириди даврии зи паймони ӯй

مگیرید دوری ز پیمان اوی

Якояки бўидши намояндаи роҳ

یکایک بویدش نماینده راه

Ки ӯйаст зебои тахту кулоҳ

که اویست زیبای تخت و کلاه

Бадв дод пас ганҷҳоро калид

بدو داد پس گنجها را کلید

Яке боди сард аз ҷигар баркашид

یکی باد سرد از جگر برکشید

Бадв гуфт кори ман андари гузашт

بدو گفت کار من اندر گذشت

Ҳам аз тораками оби бартари гузашт

هم از تارکم آب برتر گذشت

Нишастам ба шоҳии сад ва бист сол

نشستم به شاهی صد و بیست سال

Надидам ба гетӣ касеро ҳам?ил

ندیدم به گیتی کسی را همال

Ту акнӯн ҳаме кӯш ва бо дод бош

تو اکنون همی کوش و با داد باش

Чу додоварӣ аз ғам озод бош

چو داد آوری از غم آزاد باش

Хирадмандро шоду наздики дор

خردمند را شاد و نزدیک دار

Ҷаҳон бар бидонадяши торики дор

جهان بر بداندیش تاریک دار

Ҳама ростӣ кун ки аз ростӣ

همه راستی کن که از راستی

Бипечад сар аз кажӣу костӣ

بپیچد سر از کژی و کاستی

Супурдами турои тахт ва дияему ганҷ

سپردم ترا تخت و دیهیم و گنج

Азон пас ки барадами басии гарму ранҷ

ازان پس که بردم بسی گرم و رنج

Бигуфт ин ва шуд рӯзгораш ба сар

بگفت این و شد روزگارش به سر

Замон гузашта наомад ба бар

زمان گذشته نیامد به بر

Яке дахма кардандаш аз шизу оҷ

یکی دخمه کردندش از شیز و عاج

Броўихтнд аз бар гоҳи тоҷ

برآویختند از بر گاه تاج

Ҳамин будаш аз ранҷу зи ганҷи баҳр

همین بودش از رنج و ز گنج بهر

Бидид аз пас нӯшу тирёки заҳр

بدید از پس نوش و تریاک زهر

Агар бӯдан инаст шодӣ чарост

اگر بودن اینست شادی چراست

Шуд аз марги дарвеш бо шоҳи рост

شد از مرگ درویش با شاه راست

Бихӯр ҳарчи брзӣу бадро макуш

بخور هرچ برزی و بد را مکوش

Ба мард хирадманд бисипор гӯш

به مرد خردمند بسپار گوش

Гузар кард ҳамроҳ ва мо монадем

گذر کرد همراه و ما ماندیم

зи кори гузашта басӣ хондем

ز کار گذشته بسی خواندیم

Ба манзил расед онки пӯянда буд

به منزل رسید آنک پوینده بود

Раҳе ёфт он кас ки ҷӯянда буд

رهی یافت آن کس که جوینده بود

Нагирад турои дасти ҷузи некӯӣ

نگیرد ترا دست جز نیکوی

Гар аз пери доно сухан бишинавӣ

گر از پیر دانا سخن بشنوی

Кунун ранҷ дар кор баҳман барем

کنون رنج در کار بهمن بریم

Хиради пеши доно пшўтн барем

خرد پیش دانا پشوتن بریم