Чу огоҳӣ омад ба озодагон
چو آگاهی آمد به آزادگان
Бар пери Гӯдарзи кшўодгон
بر پیر گودرز کشوادگان
Ки Тӯсу фиребурзи гаштанди боз
که طوس و فریبرز گشتند باز
Наёраст рафтан бар дижи фароз
نیارست رفتن بر دژ فراز
Биёрост пелон ва бархест ғў
بیاراست پیلان و برخاست غو
Биёмад сипоҳи ҷаҳондори нав
بیامد سپاه جهاندار نو
Яке тахти заррини збрҷднгор
یکی تخت زرین زبرجدنگار
Ниҳод аз бар пелу бастанди бор
نهاد از بر پیل و بستند بار
Ба гирди андараш бо дирафши бунафш
به گرد اندرش با درفش بنفش
Ба по андарун карда зарринаи кафш
به پا اندرون کرده زرینه کفش
Ҷаҳонҷӯй бар тахт заррин нишаст
جهانجوی بر تخت زرین نشست
Ба сари буриши тоҷӣу гурзӣ ба даст
به سر برش تاجی و گرزی به دست
Ду ёраи зи ёқӯту тавқӣ ба зар
دو یاره ز یاقوت و طوقی به زر
Ба зари андарун нақш карда гуҳар
به زر اندرون نقش کرده گهر
Ҳаме рафт лашкари гаравҳо гуруҳ
همی رفت لشکر گروها گروه
Ки аз сами аспон замин шуд чу кӯҳ
که از سم اسپان زمین شد چو کوه
Чу наздик диж шуд ҳаме барнишаст
چو نزدیک دژ شد همی برنشست
Бапушед дръу миёнро бибаст
بپوشید درع و میان را ببست
Нависандае хост бар пушти зин
نویسندهای خواست بر پشت زین
Яке нома фармуд бо офарин
یکی نامه فرمود با آفرین
з анбар навиштанд бар паҳлавӣ
ز عنبر نوشتند بر پهلوی
Чунон чун буд номаи хусравӣ
چنان چون بود نامهٔ خسروی
Ки ин нома аз бандаи кирдигор
که این نامه از بندهٔ کردگار
Ҷаҳонҷӯии Кайхусрави номдор
جهانجوی کیخسرو نامدار
Ки аз банди оҳрмн бад биҷуст
که از بند آهرمن بد بجست
Ба яздон зад аз ҳар бадии поки даст
به یزدان زد از هر بدی پاک دست
Ки ӯйаст ҷовиди бартари худоӣ
که اویست جاوید برتر خدای
Худованди некии даҳу раҳнамоӣ
خداوند نیکی ده و رهنمای
Худованди баҳрому кайвону ҳўр
خداوند بهرام و کیوان و هور
Худованди фару худованди зӯр
خداوند فر و خداوند زور
Маро дод аўрнду фари каён
مرا داد اورند و فر کیان
Тани пелу чанголи шери жён
تن پیل و چنگال شیر ژیان
Ҷаҳонии саросар ба шоҳӣ марост
جهانی سراسر به شاهی مراست
Дар гов то бурҷ моҳӣ марост
در گاو تا برج ماهی مراست
Гар ин диж бару буми оҳрмнст
گر این دژ بر و بوم آهرمنست
Ҷаҳони офаринро ба дил душманаст
جهان آفرین را به دل دشمنست
Ба фар ва ба фармони яздони пок
به فر و به فرمان یزدان پاک
Саросар ба гурзи андари орм ба хок
سراسر به گرز اندر آرم به خاک
Вагар ҷодӯони рости ин дастгоҳ
و گر جادوان راست این دستگاه
Марои худ ба ҷодӯ набояд сипоҳ
مرا خود به جادو نباید سپاه
Чу хами дўол каманд оварам
چو خم دوال کمند آورم
Сари ҷодӯонро ба банд оварам
سر جادوان را به بند آورم
Вагар худ хуҷаста сурӯш андараст
وگر خود خجسته سروش اندرست
Ба фармони яздон яке лашкараст
به فرمان یزدان یکی لشکرست
Ҳамон ман на аз дасти оҳрмнм
همان من نه از دست آهرمنم
Ки аз фару брзсти ҷону танам
که از فر و برزست جان و تنم
Ба фармон яздон кунад ин тиҳӣ
به فرمان یزدان کند این تهی
Ки инаст паймони шоҳаншаҳӣ
که اینست پیمان شاهنشهی
Яке найза бигирифт хусрав ба даст
یکی نیزه بگرفت خسرو به دست
Ҳамон номаро бар сари найзаи баст
همان نامه را بر سر نیزه بست
Басон дирафшӣ баровард рост
بسان درفشی برآورد راست
Ба гетӣ ба ҷузи фар яздон нахост
به گیتی به جز فر یزدان نخواست
Бифармуд то Гев бо найзаи тафт
بفرمود تا گیو با نیزه تفت
Ба наздики он бар шуда бора рафт
به نزدیک آن بر شده باره رفت
Бадв гуфт кин номаи пандманд
بدو گفت کاین نامهٔ پندمند
Бабри сӯии девори ҳсни баланд
ببر سوی دیوار حصن بلند
Бунаи номау ном яздон бихон
بنه نامه و نام یزدان بخوان
Бигардон Аннани тезу лухтии ммон
بگردان عنان تیز و لختی ممان
Бишуд Геви найзаи гирифта ба даст
بشد گیو نیزه گرفته به دست
Пар аз офарини ҷони яздони параст
پر از آفرین جان یزدان پرست
Чу нома ба девор диж барниҳод
چو نامه به دیوار دژ برنهاد
Ба номи ҷаҳонҷӯии хусрави нажод
به نام جهانجوی خسرو نژاد
зи додари некии диҳиш ёд кард
ز دادار نیکی دهش یاد کرد
Пас он чармаи тезрав бод кард
پس آن چرمهٔ تیزرو باد کرد
Шуд он номаи номвари нопадид
شد آن نامهٔ نامور ناپدید
Хурӯш омаду хоки дижи ?бардамӣад
خروش آمد و خاک دژ بردمید
Ҳмонгаҳ ба фармони яздони пок
همانگه به فرمان یزدان پاک
Азон бораи дижи баромади трок
ازان بارهٔ دژ برآمد تراک
Ту гуфтӣ ки раъдаст вақти баҳор
تو گفتی که رعدست وقت بهار
Хурӯш омад аз дашту зи кӯҳсор
خروش آمد از دشت و ز کوهسار
Ҷаҳони гашт чун рӯй зангии сиёҳ
جهان گشت چون روی زنگی سیاه
Чаҳ аз бораи диж чаҳ гирди сипоҳ
چه از باره دژ چه گرد سپاه
Ту гуфтӣ баромади яке тираи абр
تو گفتی برآمد یکی تیره ابر
Ҳаво шуд ба кирдори коми ҳужабр
هوا شد به کردار کام هژبر
Барангехти Кайхусрави аспи сиёҳ
برانگیخت کیخسرو اسپ سیاه
Чунин гуфт бо паҳлавони сипоҳ
چنین گفت با پهلوان سپاه
Ки бар дижи яке тир борон кунед
که بر دژ یکی تیر باران کنید
Ҳаворо чу абр баҳорон кунед
هوا را چو ابر بهاران کنید
Баромади яке меғи бориши тагарг
برآمد یکی میغ بارش تگرگ
Тагаргӣ ки бардорад аз абри марг
تگرگی که بردارد از ابر مرگ
зи девон басӣ шуд ба пайкони ҳалок
ز دیوان بسی شد به پیکان هلاک
Басии Зуҳраи кФтаҳи фитода ба хок
بسی زهره کفته فتاده به خاک
Азон пас яке равшании ?бардамӣад
ازان پس یکی روشنی بردمید
Шуд он тирагии сар ба сари нопадид
شد آن تیرگی سر به سر ناپدید
Ҷаҳон шуд ба кирдори тобандаи моҳ
جهان شد به کردار تابنده ماه
Ба номи ҷаҳондори пирӯзи шоҳ
به نام جهاندار پیروز شاه
Баромади яке бод бо офарин
برآمد یکی باد با آفرین
Ҳавои гашти хандон ва рӯй замин
هوا گشت خندان و روی زمین
Бирафтанд девон ба фармони шоҳ
برفتند دیوان به فرمان شاه
Дар диж падед омад аз ҷойгоҳ
در دژ پدید آمد از جایگاه
Ба диж дар шуд он шоҳи озодагон
به دژ در شد آن شاه آزادگان
Абои пери Гӯдарзи кшўодгон
ابا پیر گودرز کشوادگان
Яке шаҳр дид андари он дижи фарох
یکی شهر دید اندر آن دژ فراخ
Пар аз боғу майдону айвону кох
پر از باغ و میدان و ایوان و کاخ
Бидонҷоӣ кони равшании ?бардамӣад
بدانجای کان روشنی بردمید
Сари бора диж бишуд нопадид
سر بارهٔ دژ بشد ناپدید
Бифармуд хусрав бидон ҷойгоҳ
بفرمود خسرو بدان جایگاه
Яке гунбадӣ то ба абри сиёҳ
یکی گنبدی تا به ابر سیاه
Дарозӣу паҳноӣ ӯ даҳ каманд
درازی و پهنای او ده کمند
Ба гирди андараши тоқҳои баланд
به گرد اندرش طاقهای بلند
зи беруни ду нимӣ таги тозии асп
ز بیرون دو نیمی تگ تازی اسپ
Баровард ва биниҳод озргшсп
برآورد و بنهاد آذرگشسپ
Нишастанд гирди андараши мӯбадон
نشستند گرد اندرش موبدان
Ситораи шиносон ва ҳам бхрдон
ستارهشناسان و هم بخردان
Дарон шористон кард чандон диранг
دران شارستان کرد چندان درنگ
Ки оташкадаи гашт бо буиу ранг
که آتشکده گشت با بوی و رنگ
Чу як сол бигузашт лашкар баранд
چو یک سال بگذشت لشکر براند
Буна бар ниҳоду сипаҳи брншонд
بنه بر نهاد و سپه برنشاند
Чу огоҳӣ омад ба Эрони зи шоҳ
چو آگاهی آمد به ایران ز شاه
Азон эзадии фар ва он дастгоҳ
ازان ایزدی فر و آن دستگاه
Ҷаҳонӣ фурӯ монад андари шигифт
جهانی فرو ماند اندر شگفت
Ки Кайхусрави он фар ва боло гирифт
که کیخسرو آن فر و بالا گرفت
Ҳамаи меҳтарони як ба як бо нисор
همه مهتران یک به یک با نثار
Бирафтанд шодон бар шаҳриёр
برفتند شادان بر شهریار
Фиребурз пеш омадаш бо гуруҳ
فریبرز پیش آمدش با گروه
Аз Эрони сипоҳии бикрдори кӯҳ
از ایران سپاهی بکردار کوه
Чу дидаш фурӯд омад аз тахти зар
چو دیدش فرود آمد از تخت زر
Бабўсед рӯй бародари падар
ببوسید روی برادر پدر
Нишондаш бар тахти зари шаҳриёр
نشاندش بر تخت زر شهریار
Ки буд аз дар ёрау гӯшвор
که بود از در یاره و گوشوار
Ҳамон Тӯс бо Ковиёнии дирафш
همان طوس با کاویانی درفش
Ҳаме рафт бо кӯсу зарринаи кафш
همی رفت با کوس و زرینه کفش
Биовараду пеши ҷаҳондори барад
بیاورد و پیش جهاندار برد
Заминро бабўсед ва ӯро супурд
زمین را ببوسید و او را سپرد
Бадв гуфт кин кӯсу зарринаи кафш
بدو گفت کاین کوس و زرینه کفش
Ба неки ахтарии Ковиёнии дирафш
به نیک اختری کاویانی درفش
з лашкар бибин то сазовор кист
ز لشکر ببین تا سزاوار کیست
Яке паҳлавон аз дар кор кист
یکی پهلوان از در کار کیست
зи гуфторҳо пӯзиш оварад пеш
ز گفتارها پوزش آورد پیش
Бипечед зон биҳдаҳи рои хеш
بپیچید زان بیهده رای خویش
Ҷаҳондори пирӯзи бнўохтш
جهاندار پیروز بنواختش
Бихандед ва бар тахти бншохтш
بخندید و بر تخت بنشاختش
Бадв гуфт кини Ковиёнии дирафш
بدو گفت کین کاویانی درفش
Ҳам он паҳливонӣу зарринаи кафш
هم آن پهلوانی و زرینه کفش
Набинам сазоӣ касе дар сипоҳ
نبینم سزای کسی در سپاه
Турои зебади ин кор ва ин дастгоҳ
ترا زیبد این کار و این دستگاه
Турои пӯзиш акнӯн наёяд ба кор
ترا پوزش اکنون نیاید به کار
На бегонае хостии шаҳриёр
نه بیگانهای خواستی شهریار
Чу пирӯзи баргашти шер аз набард
چو پیروز برگشت شیر از نبرد
Дилу дидаи душманон тира кард
دل و دیدهٔ دشمنان تیره کرد
Сӯии паҳлу порс биниҳод рӯй
سوی پهلو پارس بنهاد روی
Ҷавон буду бедор ва дияем ҷӯй
جوان بود و بیدار و دیهیم جوی
Чу зу огаҳӣ ёфт Ковӯс кӣ
چو زو آگهی یافت کاووس کی
Ки омад зи раҳи пӯри фархундаи пай
که آمد ز ره پور فرخنده پی
Пазира шудаш бо рухии арғавон
پذیره شدش با رخی ارغوان
зи шодии дил пер гашта ҷавон
ز شادی دل پیر گشته جوان
Чу аз даври хусрави ниёро бидид
چو از دور خسرو نیا را بدید
Бихандеду шодони дилаши ?бардамӣад
بخندید و شادان دلش بردمید
Пиёда шуду баради пешаши намоз
پیاده شد و برد پیشش نماز
Ба дидор ӯ бади ниёро ниёз
به دیدار او بد نیا را نیاز
Бихандед ва ӯро ба бар дар гирифт
بخندید و او را به بر در گرفت
Ниёйиши сазовор ӯ барграфт
نیایش سزاوار او برگرفت
Взонҷои сӯии кохи рафтанди боз
وزانجا سوی کاخ رفتند باز
Ба тахт ҷаҳондор дияем соз
به تخت جهاندار دیهیم ساز
Чу Ковӯс бар тахт заррин нишаст
چو کاووس بر تخت زرین نشست
Гирифт он замони дасти хусрав ба даст
گرفت آن زمان دست خسرو به دست
Биоварад ва бинишонад бар ҷои хеш
بیاورد و بنشاند بر جای خویش
зи ганҷури тоҷи каёни хости пеш
ز گنجور تاج کیان خواست پیش
Бабўсед ва биниҳод бар сараши тоҷ
ببوسید و بنهاد بر سرش تاج
Ба курсӣ шуд аз номвари тахти оҷ
به کرسی شد از نامور تخت عاج
зи ганҷаши забарҷад нисор оваред
ز گنجش زبرجد نثار آورید
Басии гавҳар шоҳвор оваред
بسی گوهر شاهوار آورید
Басии офарин бар Сиёвуш бихонад
بسی آفرین بر سیاوش بخواند
Ки хусрав ба чеҳраи ҷуз ӯро намонад
که خسرو به چهره جز او را نماند
з паҳлу бирафтанд озодагон
ز پهلو برفتند آزادگان
Сипаҳбади сарону гиронмоягон
سپهبد سران و گرانمایگان
Ба шоҳӣ бирав офарини хонданд
به شاهی برو آفرین خواندند
Ҳамаи зару гавҳар барафшонданад
همه زر و گوهر برافشاندند
Ҷаҳонро чунинаст созу ниҳод
جهان را چنین است ساز و نهاد
зи як дасти бастад ба дигар бидод
ز یک دست بستد به دیگر بداد
Бдрдими азин рафтани андари фиреб
بدردیم ازین رفتن اندر فریب
Замонии фарозу замонии нишеб
زمانی فراز و زمانی نشیب
Агар дили тавон доштани шодмон
اگر دل توان داشتن شادمان
Ба шодӣ чаро нагузароне замон
به شادی چرا نگذرانی زمان
Ба хушӣ биноз ва ба хӯбӣ бубахш
به خوشی بناز و به خوبی ببخش
Макун рӯзро бар дили хеши Рахш
مکن روز را بر دل خویش رخش
Туро доду фарзандро ҳам диҳад
ترا داد و فرزند را هم دهد
Дарахтӣ ки аз бехи ту брҷҳд
درختی که از بیخ تو برجهد
Набинӣ ки ганҷаши пар аз хостаст
نبینی که گنجش پر از خواستست
Ҷаҳонӣ ба хӯбӣ биёростаст
جهانی به خوبی بیاراستست
Камӣ нест дар бахшиши додгар
کمی نیست در بخشش دادگر
Фузӯнӣ бихӯрадаст анда махӯр
فزونی بخوردست انده مخور