Вазони ҷойгаҳи шоҳ лашкар баранд
وزان جایگه شاه لشکر براند
Ба Эрон хиромед ва рустам бимонад
به ایران خرامید و رستم بماند
Бидон то зуввора бияёд зи роҳ
بدان تا زواره بیاید ز راه
Бадв огаҳӣ оварад зон сипоҳ
بدو آگهی آورد زان سپاه
Чу омад зуввораи сипедаи дмон
چو آمد زواره سپیده دمان
Сипаҳ ронад рустами ҳам андари замон
سپه راند رستم هم اندر زمان
Пас онгаҳ сӯй Зобулстон кашид
پس آنگه سوی زابلستان کشید
Чу огоҳӣ аз вай ба дастон расед
چو آگاهی از وی به دستان رسید
Ҳамаи систони пеш боз омаданд
همه سیستان پیش باز آمدند
Ба ранҷ ва ба дард ва гудоз омаданд
به رنج و به درد و گداز آمدند
Чу тобутро дид дастони сом
چو تابوت را دید دستان سام
Фурӯд омад аз аспи заррини стом
فرود آمد از اسپ زرین ستام
Таҳамтани пиёда ҳаме рафт пеш
تهمتن پیاده همی رفت پیش
Даридаи ҳамаи ҷома дил карда риш
دریده همه جامه دل کرده ریش
Кушоданд гардони саросари камар
گشادند گردان سراسر کمر
Ҳамаи пеши тобут бар хоки сар
همه پیش تابوت بر خاک سر
Ҳаме гуфт золи инат кории шигифт
همی گفت زال اینت کاری شگفت
Ки Суҳроби гурз гарон барграфт
که سهراب گرز گران برگرفت
Нишоне шуд андари миёни маон
نشانی شد اندر میان مهان
Назояд чунуи модари андари ҷаҳон
نزاید چنو مادر اندر جهان
Ҳаме гуфту мижгони пар аз об кард
همی گفت و مژگان پر از آب کرد
Забони пари зи гуфтор Суҳроб кард
زبان پر ز گفتار سهراب کرد
Чу омад Таҳамтан ба айвони хеш
چو آمد تهمتن به ایوان خویش
Хурӯшед ва тобут биниҳод пеш
خروشید و تابوت بنهاد پیش
Азу мех барканд ва бикшод сар
ازو میخ برکند و بگشاد سر
Кафан зу ҷудо кард пеши падар
کفن زو جدا کرد پیش پدر
Танишро бидон номдорон намӯд
تنش را بدان نامداران نمود
Ту гуфтӣ ки аз чарх бархест дӯд
تو گفتی که از چرخ برخاست دود
Маони ҷаҳон ҷома карданд чок
مهان جهان جامه کردند چاک
Ба абр андар омад сари гирду хок
به ابر اندر آمد سر گرد و خاک
Ҳамаи кохи тобути бади сар ба сар
همه کاخ تابوت بد سر به سر
Ғунудаи бсндўқ дар шери нар
غنوده بصندوق در شیر نر
Ту гуфтӣ ки сомаст бо ёлу сифт
تو گفتی که سام است با یال و سفت
Ғамӣ шуд зи ҷанг андар омад бихуфт
غمی شد ز جنگ اندر آمد بخفت
Бапушед бозаш ба дебои зард
بپوشید بازش به دیبای زرد
Сари танги тобутро сахт кард
سر تنگ تابوت را سخت کرد
Ҳаме гуфт агар дахма заррин кунам
همی گفت اگر دخمه زرین کنم
зи машки сияҳи гардиш огӣн кунам
ز مشک سیه گردش آگین کنم
Чу ман рафта бошам намонад биҷой
چو من رفته باشم نماند بجای
Вагарнаи марои худ ҷузин нест рой
وگرنه مرا خود جزین نیست رای
Яке дахма кардаш зи сами сутур
یکی دخمه کردش ز سم ستور
Ҷаҳонии зи зории ҳамеи гашти кӯр
جهانی ز زاری همی گشت کور
Чунин гуфт баҳроми некӯи сухан
چنین گفت بهرام نیکو سخن
Ки бо мурдагон ошноӣ макун
که با مردگان آشنایی مکن
На эдар ҳаме монад хоҳии дароз
نه ایدر همی ماند خواهی دراز
Бсичидаҳ бошу дирангии мсоз
بسیچیده باش و درنگی مساز
Ба ту дод як рӯзи навбати падар
به تو داد یک روز نوبت پدر
Сазадгар туро навбат ояд басар
سزد گر ترا نوبت آید بسر
Чунинаст ва розаш наомад падед
چنین است و رازش نیامد پدید
Наёбӣ ба хира чаҳ ҷӯии калид
نیابی به خیره چه جویی کلید
Дар бастаро кас надонад кушод
در بسته را کس نداند گشاد
Бад-ӣни ранҷи умр ту гардад ббод
بدین رنج عمر تو گردد بباد
Яке достонаст пари оби чашм
یکی داستانست پر آب چشم
Дили нозук аз рустам ояд бахшам
دل نازک از رستم آید بخشم
Барин достони ман сухани сохтам
برین داستان من سخن ساختم
Ба кор Сиёвуш пардохтам
به کار سیاووش پرداختم