Чу бигузашт сол аз барам шаст ва панҷ

چو بگذشت سال از برم شست و پنج

Фузун кардам андешау дарду ранҷ

فزون کردم اندیشه و درد و رنج

Ба таърихи шоҳони ниёзи омадам

به تاریخ شاهان نیاز آمدم

Ба пеши ахтари дирсози омадам

به پیش اختر دیرساز آمدم

Бузургону бодонаши озодагон

بزرگان و بادانش آزادگان

Нбштнд яксар ҳамаи ройгон

نبشتند یکسر همه رایگان

Нишаста назораи ман аз даврашон

نشسته نظاره من از دورشان

Ту гуфтӣ бидам пеши муздурашон

تو گفتی بدم پیش مزدورشان

Ҷузи аҳсант аз эшон набад баҳра ам

جز احسنت از ایشان نبُد بهره‌ام

БкФти андари аҳсанташон Зуҳра ам

بِکَفت اندر احسنتشان زهره‌ام

Сари бадараҳои куҳан баста шуд

سر بدره‌های کهن بسته شد

Вазони банди равшани дилам хаста шуд

وزان بند روشن دلم خسته شد

Азин номвари номдорони шаҳр

ازین نامور نامداران شهر

Алии дайламӣ буд кӯи рости баҳр

علی دیلمی بود کو راست بهر

Ки ҳамвора кораши бахӯбии равон

که همواره کارش بخوبی روان

Ба назд бузургони равшани равон

به نزد بزرگان روشن‌روان

Ҳусайн қтибаст аз озодагон

حسین قتیب است از آزادگان

Ки аз ман нахоҳад сухани ройгон

که از من نخواهد سخن رایگان

Азуем хуру пӯшишу симу зар

ازویم خور و پوشش و سیم و زر

Взў ёфтам ҷунбишу пойу пар

وزو یافتم جنبش و پای و پر

Ним огаҳ аз аслу фаръи хароҷ

نیَم آگه از اصل و فرع خراج

Ҳамеи ғлтми андари миёни дўоҷ

همی‌غلتم اندر میان دواج

Ҷаҳондор агар нестии танги даст

جهاندار اگر نیستی تنگ‌دست

Маро бар сари гоҳ будӣ нишаст

مرا بر سر گاه بودی نشست

Чу сол андар омад ба ҳафтод ва як

چو سال اندر آمد به هفتاد و یک

Ҳамеи зери байти андари орми фалак

همی زیر بیت اندر آرم فلک

Ҳамеи гоҳи Маҳмӯди ободи бод

همی گاه محمود آباد باد

Сараши сабзи боду дилаши шоди бод

سرش سبز باد و دلش شاد باد

Чунонаш стоим ки андари ҷаҳон

چنانش ستایم که اندر جهان

Сухан бошад аз ошкору ниҳон

سخن باشد از آشکار و نهان

Маро аз бузургони ситоиш буд

مرا از بزرگان ستایش بود

Ситоиши варо дар физоиш буд

ستایش ورا در فزایش بود

Ки ҷовиди боди он хирадманди мард

که جاوید باد آن خردمند مرد

Ҳамеша ба коми дилаш кор кард

همیشه به کام دلش کار کرد

Ҳамаш рой ва ҳам дониш ва ҳам насаб

همش رای و هم دانش و هم نسب

Чароғи аҷами офтоби араб

چراغ عجم آفتاب عرب

Саромад кунун қиссаи яздгирд

سرآمد کنون قصهٔ یزدگرد

Ба моҳи сФндормз , рӯз арад

به ماه سفندارمذ، روزِ اَرد

зи ҳиҷрат шуда панҷ ҳаштод бор

ز هجرت شده پنج هشتاد بار

Ба номи ҷҳондоўри кирдигор

به نام جهان‌داور کردگار

Чу ин номвар нома омад ба бен

چو این ناموَر‌نامه آمد به بُن

зи ман рӯй кишвар шавад пари сухан

ز من روی کشور شود پُر سَخُن

Аз он пас намирам ки ман зинда ам

از آن پس نمیرم که من زنده‌ام

Ки тухми сухани ман пароганда ам

که تخم سخن من پراکنده‌ام

Ҳар онкас ки дорад ҳашу ройу дайн

هر آنکس که دارد هُش و رای و دین

Пас аз марг бар ман кунад офарин

پس از مرگ، بر من کند آفرین