Чу бежани сипаҳро ҳама рост кард

چو بیژن سپه را همه راست کرد

Ба эрониён бар камӣн хост кард

به ایرانیان بر کمین خواست کرد

Бидонаст моҳўӣ ва аз қалбгоҳ

بدانست ماهوی و از قلبگاه

Хурушон бирафт аз миёни сипоҳ

خروشان برفت از میان سپاه

Нигаҳ кард бежан дирафшаш бидид

نگه کرد بیژن درفشش بدید

Бидонаст кӯ ҷуст хоҳад гузид

بدانست کو جست خواهد گزید

Ба брсом фармуд каз қалбгоҳ

به برسام فرمود کز قلبگاه

Ба иксўи гузори онки дории сипоҳ

به یکسو گذار آنک داری سپاه

Набояд ки моҳўии сӯрии зи ҷанг

نباید که ماهوی سوری ز جنگ

Битарсад ба Ҷайҳун кашад бе диранг

بترسد به جیحون کشد بی‌درنگ

Ба тезии азуи чашми худ брмдор

به تیزی ازو چشم خود برمدار

Ки бо ӯ дигаргуна созем кор

که با او دگرگونه سازیم کار

Чу брсоми чинӣ дирафшаш бидид

چو برسام چینی درفشش بدید

Сипаҳро зи лашкар ба иксў кашид

سپه را ز لشکر به یکسو کشید

Ҳамеи тохт то пеши реги Фрб

همی‌تاخت تا پیش ریگ فرب

Пурожанги рухи пари зи дашноми лаб

پرآژنگ رخ پر ز دشنام لب

Мар ӯро бриги Фрби дрбёФт

مر او را بریگ فرب دربیافت

Рикобаш гарон карду андари шитофт

رکابش گران کرد و اندر شتافت

Чу наздики моҳўи баробари ббўд

چو نزدیک ماهو برابر ببود

Назд ханҷар ӯро далерӣ намӯд

نزد خنجر او را دلیری نمود

Камарбанд бигирифт ва ӯро зи зин

کمربند بگرفت و او را ز زین

Бароварду осони бузад бар замин

برآورد و آسان بزد بر زمین

Фурӯд омаду даст ӯро бибаст

فرود آمد و دست او را ببست

Ба пеш андар афганд ва худ барнишаст

به پیش اندر افگند و خود برنشست

Ҳмонгаҳи расиданди ёрони ӯй

همانگه رسیدند یاران اوی

Ҳамаи дашт азу шуд пар аз гуфт вгўӣ

همه دشت ازو شد پر از گفت‌وگوی

Ббрсом гуфтанд кинро мабар

ببرسام گفتند کاین را مبر

Бибояд задани гарданашро табар

بباید زدن گردنش را تبر

Чунин дод посух ки ин роҳ нест

چنین داد پاسخ که این راه نیست

На зин тохтани бежан огоҳ нест

نه زین تاختن بیژن آگاه نیست

Ҳмонгаҳ ба бежан расед огаҳӣ

همانگه به بیژن رسید آگهی

Ки омад бадасти он наоне раҳе

که آمد بدست آن نهانی رهی

Ҷаҳонҷӯии моҳўии шӯридаи ҳаш

جهانجوی ماهوی شوریده‌هُش

Пурозор ва бе дайни хдоўндкш

پرآزار و بی‌دین خداوندکش

Чу бишунид бежан аз он шод шуд

چو بشنید بیژن از آن شاد شد

Биболеду зи андеша озод шуд

ببالید و ز اندیشه آزاد شد

Шроъӣ заданд аз бар реги нарм

شِراعی زدند از بر ریگ نرم

Ҳаме рафт моҳўӣ чун боди гарм

همی‌رفت ماهوی چون باد گرم

Гунаҳкор чун рӯй бежан бидид

گنهکار چون روی بیژن بدید

Хирад шуд зи мағзи сараши нопадид

خرد شد ز مغز سرش ناپدید

Шуд аз бим ҳамчун тан бе равон

شد از بیم همچون تن بی‌روان

Ба сар бар прагаанд реги равон

به سر بر پراگند ریگ روان

Бадв гуфт бежан ки эй бднжод

بدو گفت بیژن که ای بدنژاد

Ки чун ту парастори касро мабод

که چون تو پرستار کس را مباد

Чаро киштии он додгари шоҳ ро

چرا کشتی آن دادگر شاه را

Худованди пирӯзӣу гоҳ ро

خداوند پیروزی و گاه را

Падар бар падари шоҳ ва худ шаҳриёр

پدر بر پدر شاه و خود شهریار

зи нӯшин равон дар ҷаҳони ёдгор

ز نوشین‌روان در جهان یادگار

Чунин дод посух ки аз бдкнш

چنین داد پاسخ که از بدکنش

Наёяд магари куштану сарзаниш

نیاید مگر کشتن و سرزنش

Бад-ӣни бад кунун гардан ман бизан

بدین بد کنون گردن من بزن

Биндоз дар пеши ин анҷуман

بینداز در پیش این انجمن

Битарсед каши пӯст берун кашад

بترسید کش پوست بیرون کشد

Танишро бидон кӣна дар хӯн кашад

تنش را بدان کینه در خون کشد

Наонаш бидонаст марди далер

نهانش بدانست مرد دلیر

Ба посухи замонии ҳаме буд дайр

به پاسخ زمانی همی‌بود دیر

Чунин дод посух ки айдун кунам

چنین داد پاسخ که ایدون کنم

Ки кин аз дили хеш берун кунам

که کین از دل خویش بیرون کنم

Бад-ӣни мардӣу донишу ройу хуй

بدین مردی و دانش و رای و خوی

Ҳамеи тоҷ ва тахт омадат орзӯӣ

همی تاج و تخت آمدت آرزوی

Ба шамшер дасташ бибаред ва гуфт

به شمشیر دستش ببرید و گفت

Ки ин дастро дар бадӣ нест ҷуфт

که این دست را در بدی نیست جفت

Чу дасташ бибаред гуфтои ду по

چو دستش ببرید گفتا دو پا

Бибаред то монад эдар баҷо

ببرید تا ماند ایدر بجا

Бифармуд то гӯшу байняши паст

بفرمود تا گوش و بینیش پست

Буриданд ва худ борагӣ барнишаст

بریدند و خود بارگی برنشست

Бифармуд кинро барин реги гарм

بفرمود کاین را برین ریگ گرم

Бидоред то хобаш ояд зи шарм

بدارید تا خوابش آید ز شرم

Мунодӣгарии гирди лашкари бгшт

منادیگری گرد لشکر بگشت

Ба даргоҳ ҳар хаймае бргзшт

به درگاه هر خیمه‌ای برگذشت

Ки эй бандагони хдоўндкш

که ای بندگان خداوندکش

Мшўриди беҳуда ҳар ҷои ҳаш

مشورید بیهوده هر جای هش

Чу моҳўии боди онкӣ бар ҷони шоҳ

چو ماهوی باد آنکه بر جان شاه

Нбхшўди ҳаргизи мубиноади гоҳ

نبخشود هرگز مبیناد گاه

Се пӯри ҷӯонаш ба лашкар баданд

سه پور جوانش به لشکر بدند

Ҳамон ҳар се бо тахт ва афсар баданд

همان هر سه با تخت و افسر بدند

Ҳамон ҷойгаҳи оташӣ бар фурухт

همان جایگه آتشی بر فروخت

Падарро ва ҳар се писарро бсухт

پدر را و هر سه پسر را بسوخت

Аз он тухмаи кас дар замона намонад

از آن تخمه کس در زمانه نماند

Ва гар монад ҳркў бидидаш баранд

و گر ماند هرکو بدیدش براند

Бузургон бар он дӯда нафрин кунанд

بزرگان بر آن دوده نفرین کنند

Сар аз куштани шоҳ пуркин кунанд

سر از کشتن شاه پرکین کنند

Ки нафрин бирав бод ва ҳаргиз мабод

که نفرین برو باد و هرگز مباد

Ки ӯро на нафрин фиристад бидод

که او را نه نفرین فرستد بداد

Кунун зин сипас даври умр буд

کنون زین سپس دور عمّر بود

Чу дайн оварад тахти минбар буд

چو دین آورد تخت منبر بود