Ҷаҳондори заҳҳок азон гуфт гӯй

جهاندار ضحاک از آن گفت‌گوی

Ба ҷӯш омад ва зуд биниҳод рӯй

به جوش آمد و زود بنهاد روی

Чу шаби гардиши рӯз паргор зад

چو شب گردش روز پرگار زد

Фурӯзандаро муҳра дар қор зад

فروزنده را مهره در قار زد

Бифармуд то барниҳоданд зин

بفرمود تا برنهادند زین

Барон боди поёни борӣки байн

بر آن بادپایان باریک بین

Биёмад дмон бо сипоҳии гарон

بیامد دمان با سپاهی گران

Ҳама нараҳ девони ҷанги оварон

همه نره دیوان جنگاوران

з бе роҳи мари кохро бом ва дар

ز بی‌راه مر کاخ را بام و در

Гирифт ва ба кин андар оварад сар

گرفت و به کین اندر آورد سر

Сипоҳи Фаридун чу огаҳ шуданд

سپاه فریدون چو آگه شدند

Ҳамаи сӯии он роҳ бераҳ шуданд

همه سوی آن راه بی‌ره شدند

зи аспони ҷангӣ фурӯ рехтанд

ز اسپان جنگی فرو ریختند

Дар он ҷои танагии броўихтнд

در آن جای تنگی برآویختند

Ҳамаи бом ва дар мардуми шаҳр буд

همه بام و در مردم شهر بود

Касе каши зи ҷанговарӣ баҳр буд

کسی کش ز جنگاوری بهر بود

Ҳама дар ҳавоӣ Фаридун баданд

همه در هوای فریدون بدند

Ки аз дарди заҳҳок пурхӯн баданд

که از درد ضحاک پرخون بدند

зи деворҳо хишту зи боми санг

ز دیوارها خشت وز بام سنگ

Ба кӯии андаруни теғу тиру хаданг

به کوی اندرون تیغ و تیر و خدنگ

Баборед чун жолаи зи абри сиёҳ

ببارید چون ژاله ز ابر سیاه

Пӣиро набад бар замини ҷойгоҳ

پئی را نبد بر زمین جایگاه

Ба шаҳри андарун ҳар ки бурно баданд

به شهر اندرون هر که برنا بدند

Чаҳ перон ки дар ҷанг доно баданд

چه پیران که در جنگ دانا بدند

Сӯии лашкар оФридўн шуданд

سوی لشکر آفریدون شدند

зи найранги заҳҳок берун шуданд

ز نیرنگ ضحاک بیرون شدند

Хурӯшии баромади зи оташкада

خروشی برآمد ز آتشکده

Ки бар тахт агар шоҳ бошад дада

که بر تخت اگر شاه باشد دده

Ҳамаи перу бурноаш фармон барем

همه پیر و برناش فرمان بریم

Якояки зи гуфтор ӯ нагузарем

یکایک ز گفتار او نگذریم

Нахоҳем баргоҳ заҳҳок ро

نخواهیم بر گاه ضحاک را

Мрони аждҳодўши нопок ро

مر آن اژدهادوش ناپاک را

Сипоҳӣу шаҳрӣ ба кирдори кӯҳ

سپاهی و شهری به کردار کوه

Саросар ба ҷанг андар омад гуруҳ

سراسر به جنگ اندر آمد گروه

Аз он шаҳри равшани яке тираи гирд

از آن شهر روشن یکی تیره گرد

Баромад ки хуршед шуд лоҷувард

برآمد که خورشید شد لاجورد

Пас онгоҳ заҳҳок шуд чораи ҷӯй

پس آنگاه ضحاک شد چاره‌جوی

зи лашкари сӯй кох биниҳод рӯй

ز لشکر سوی کاخ بنهاد روی

Ба оҳан саросар бапушед тан

به آهن سراسر بپوشید تن

Бидон то надонад касаши зи анҷуман

بدان تا نداند کسش ز انجمن

Ба чанги андаруни шасти ёзии каманд

به چنگ اندرون شست‌یازی کمند

Баромад бар боми кохи баланд

برآمد بر بام کاخ بلند

Бидид он сияҳи наргиси шҳрноз

بدید آن سیه نرگس شهرناز

Пар аз ҷодуӣ бо Фаридун ба роз

پر از جادویی با فریدون به راز

Ду рухсораи рӯз ва ду зулфаш чу шаб

دو رخساره روز و دو زلفش چو شب

Кушода ба нафрини заҳҳоки лаб

گشاده به نفرین ضحاک لب

Ба мағзи андараши оташ рашк хост

به مغز اندرش آتش رشک خاست

Ба айвони каманд андар афганд рост

به ایوان کمند اندر افگند راست

На аз тахти ёд ва на ҷони арҷманд

نه از تخت یاد و نه جان ارجمند

Фурӯд омад аз боми кохи баланд

فرود آمد از بام کاخ بلند

Ба дасти андараши обгуни дашна буд

به دست اندرش آبگون دشنه بود

Ба хӯни парии чеҳрагони ташна буд

به خون پریچهرگان تشنه بود

зи боло чу пай бар замин барниҳод

ز بالا چو پی بر زمین برنهاد

Биёмад Фаридун ба кирдори бод

بیآمد فریدون به کردار باد

Барон гурзаи гоўсри дасти барад

بر آن گُرزهٔ گاوسر دست برد

Бузад бар сараш трг бишикаст хирад

بزد بر سرش، ترگ بشکست خرد

Биёмад сурӯши хуҷастаи дмон

بیآمد سروش خجسته دمان

Мазан гуфт ковро наомад замон

مزن گفت کاو را نیامد زمان

Ҳмидўн шикаста бабандаш чу санг

همیدون شکسته ببندش چو سنگ

Бабр то ду кӯҳ оядат пеши танг

ببر تا دو کوه آیدت پیش تنگ

Ба кӯҳи андарун ба буд банд ӯ

به کوه اندرون به بود بند او

Наёяд буриши хешу пайванд ӯ

نیاید برش خویش و پیوند او

Фаридун чу бишунид носуди дайр

فریدون چو بشنید نآسود دیر

Камандӣ биёрост аз чарми шер

کمندی بیاراست از چرم شیر

Ба тундӣ бибасташ ду дасту миён

به تندی ببستش دو دست و میان

Ки накушояд он банди пели жён

که نگشاید آن بند پیل ژیان

Нишаст аз бар тахти заррин ӯ

نشست از بر تخت زرین او

БиФгнди нохуби ойин ӯ

بیفگند ناخوب آیین او

Бифармуд кардан ба дар бар хурӯш

بفرمود کردن به در بر خروش

Ки ҳар кас ки доред бедори ҳуш

که هر کس که دارید بیدار هوش

Набояд ки бошед бо сози ҷанг

نباید که باشید با ساز جنگ

На зин гӯна ҷӯяд касе ному нанг

نه زین گونه جوید کسی نام و ننگ

Сипоҳӣ набояд ки ба пешаи вар

سپاهی نباید که با پیشه‌ور

Ба як рӯй ҷӯянд ҳар ду ҳунар

به یک روی جویند هر دو هنر

Яке корварз ва яке гурздор

یکی کارورز و یکی گُرزدار

Сазовор ҳар кас падедаст кор

سزاوار هر کس پدید است کار

Чу ин кор он ҷӯяд он кори ин

چو این کار آن جوید آن کار این

Пурошӯб гардад саросари замин

پرآشوب گردد سراسر زمین

Ба банд андараст онкии нопок буд

به بند اندر است آن که ناپاک بود

Ҷаҳонро зи кирдор ӯ бок буд

جهان را ز کردار او باک بود

Шумо дайр монед ва хуррам бӯед

شما دیر مانید و خرم بوید

Ба ромиши сӯии варзиш худ шавед

به رامش سوی ورزش خود شوید

Шуниданд яксар суханҳои шоҳ

شنیدند یکسر سخنهای شاه

Азон марди парҳез бо дастгоҳ

از آن مرد پرهیز با دستگاه

Вазони пас ҳамаи номдорони шаҳр

وز آن پس همه نامداران شهر

Касе каши бад аз тоҷи вази ганҷи баҳр

کسی کش بد از تاج وز گنج بهر

Бирафтанд бо ромишу хоста

برفتند با رامش و خواسته

Ҳамаи дил ба фурмонаши ороста

همه دل به فرمانش آراسته

Фаридуни фарзонаи бнўохтшон

فریدون فرزانه بنواختشان

Барандоза бар поигаҳи сохташон

بر اندازه بر پایگه ساختشان

Ҳаме пандашон дод ва кард офарин

همی پندشان داد و کرد آفرین

Ҳаме ёд кард аз ҷаҳони офарин

همی یاد کرد از جهان‌آفرین

Ҳаме гуфт кин ҷойгоҳ манаст

همی گفت کاین جایگاه من است

Ба неки ахтарон буматон равшанаст

به نیک اختر بومتان روشن است

Ки яздони пок аз миёни гуруҳ

که یزدان پاک از میان گروه

Барангехти моро зи Албурзи кӯҳ

برانگیخت ما را ز البرز کوه

Бидон то ҷаҳон аз бади аждаҳо

بدان تا جهان از بد اژدها

БФрмони гурз ман ояд раҳо

به فرمان گُرز من آید رها

Чу бахшоиш оварад некии диҳиш

چو بخشایش آورد نیکی‌دهش

Ба некӣ бибояд супурдани раҳаш

به نیکی بباید سپردن رهش

Манам кадхудои ҷаҳони сар ба сар

منم کدخدای جهان سر به سر

Нишоед нишастан ба як ҷой бар

نشاید نشستن به یک جای بر

Вагарнаи ман эдар ҳаме будамӣ

وگر نه من ایدر همی بودمی

Басӣ бо шумо рӯзи пимўдмӣ

بسی با شما روز پیمودمی

Маони пеш ӯ хок доданд бӯс

مهان پیش او خاک دادند بوس

з даргоҳ бархест овои кӯс

ز درگاه برخاست آوای کوس

Дамодам бурун рафт лашкари зи шаҳр

دمادم برون رفت لشکر ز شهر

Вазон шаҳр ноёфта ҳеҷ баҳр

وز آن شهر نایافته هیچ بهر

Ббрднди заҳҳокро бастаи хор

ببردند ضحاک را بسته خوار

Ба пушти ҳиўнии броФгндаҳи зор

به پشت هیونی برافگنده زار

Ҳаме ронад азин гӯна то ширхўон

همی راند از این گونه تا شیرخوان

Ҷаҳонро чу ин бишинавӣ пер хон

جهان را چو این بشنوی پیر خوان

Басои рўзгоро ки бар кӯҳу дашт

بسا روزگارا که بر کوه و دشت

Гузаштаст ва бисёр хоҳад гузашт

گذشته‌ست و بسیار خواهد گذشت

Барон гӯнаи заҳҳокро бастаи сахт

بر آن گونه ضحاک را بسته سخت

Сӯй шер хон баради бедори бахт

سوی شیرخوان برد بیداربخت

Ҳаме ронад ӯро ба кӯҳи андарун

همی راند او را به کوه اندرون

Ҳамеи хости корди сарашро нигун

همی خواست کآرد سرش را نگون

Биёмад ҳам онгаҳ хуҷастаи сурӯш

بیآمد هم آن گه خجسته سروش

Ба хӯбии яке роз гуфташ ба гӯш

به خوبی یکی راز گفتش به گوش

Ки ин бастаро то дамованди кӯҳ

که این بسته را تا دماوند کوه

Бабр ҳамчунон тозён бе гуруҳ

ببر همچنان تازیان بی‌گروه

Мабар ҷуз касеро ки нгзирдт

مبر جز کسی را که نگزیردت

Ба ҳангоми сахтӣ ба бар гирадат

به هنگام سختی به بر گیردت

Биоварад заҳҳокро чун наванд

بیآورد ضحاک را چون نوند

Ба кӯҳ дамованд кардаш бабанд

به کوه دماوند کردش به بند

Ба кӯҳи андаруни танг ҷояш гузид

به کوه اندرون تنگ جایش گزید

Нигаҳ кард ғории бенаш нопадид

نگه کرد غاری بنش ناپدید

Биоварад мсморҳои гарон

بیآورد مسمارهای گران

Ба ҷое ки мағзаш набӯд андарон

به جایی که مغزش نبود اندران

Фурӯи басти дасташ бар он кӯҳи боз

فرو بست دستش بر آن کوه باز

Бидон то бимонад ба сахтии дароз

بدان تا بماند به سختی دراز

Бибасташ барон гӯнаи овехта

ببستش بر آن گونه آویخته

Взўи хӯни дил бар замини рехта

وز او خون دل بر زمین ریخته

Азуи номи заҳҳок чун хок шуд

از او نام ضحاک چون خاک شد

Ҷаҳон аз бад ӯ ҳама пок шуд

جهان از بد او همه پاک شد

Гусаста шуд аз хешу пайванд ӯ

گسسته شد از خویش و پیوند او

Бимонада бидон гӯна дар банд ӯ

بمانده بدان گونه در بند او