Шуд арсаи замин чу бисоти Ирами ҷавон

شد عرصهٔ زمین چو بساط ارم جوان

Аз партави саодати шоҳи ҷаҳони ситон

از پرتو سعادت شاه جهان‌ستان

Хоқони шарқу ғарб ки дар шарқу ғарб , ӯст

خاقان شرق و غرب که در شرق و غرب، اوست

Соҳиби қирони хусраву шоҳи хдоигон

صاحب‌قران خسرو و شاه خدایگان

Хуршеди маликпарвару султони додгар

خورشید ملک‌پرور و سلطان دادگر

Дорои додгустару ксроӣ кӣ нишон

دارای دادگستر و کسرای کی‌نشان

Султони нишони арсаи иқлӣми салтанат

سلطان‌نشان عرصهٔ اقلیم سلطنت

Болоншини маснади айвони ломакон

بالانشین مسند ایوان لامکان

Аъзами ҷалоли давлату дайни онкии рифъаташ

اعظم جلال دولت و دین آنکه رفعتش

Дорад ҳамеша тавсани айёми зери рон

دارد همیشه توسن ایام زیر ران

Дорои даҳри шоҳи шуҷоъи офтоби малик

دارای دهر شاه شجاع آفتاب ملک

Хоқони комгору шаҳаншоҳи навҷавон

خاقان کامگار و شهنشاه نوجوان

Моҳӣ ки шуд ба талъаташи афрӯхтаи замин

ماهی که شد به طلعتش افروخته زمین

Шоҳӣ ки шуд ба ҳимматаши афрохтаи замон

شاهی که شد به همّتش افراخته زمان

Симурғи ваҳмро набӯд қӯти урӯҷ

سیمرغ وهم را نبود قوّت عروج

Онҷо ки бози ҳиммат ӯ созад ошён

آنجا که بازِ همّت او سازد آشیان

Гар дар хаёл чарх фитад акси теғ ӯ

گر در خیال چرخ فتد عکس تیغ او

Аз икдгр ҷудо шавад аҷзои тавъамон

از یکدگر جدا شود اجزای توأمان

Ҳукмаши равон чу бод дар атроф бару баҳр

حکمش روان چو باد در اطراف بر و بحر

Меҳраши ниҳон чу рӯҳ дар аъзои инсу ҷон

مهرش نهان چو روح در اعضای انس و جان

эй сӯрати ту малики ҷамолу ҷамоли малик

ای صورت تو ملک جمال و جمال ملک

Ваии талъати ту ҷони ҷаҳону ҷаҳони ҷон

وی طلعت تو جان جهان و جهان جان

Тахти ту рашки маснади ҷамшеду киқбод

تخت تو رشک مسند جمشید و کیقباد

Тоҷи ту ғабни афсари дороу Ардавон

تاج تو غبن افسر دارا و اردوان

Ту офтоби мулкӣ ва ҳар ҷо ки май рӯй

تو آفتاب ملکی و هر جا که می‌روی

Чун соя аз қафои ту давлат буд давон

چون سایه از قفای تو دولت بود دوان

Арқони нпрўрд чу ту гавҳар ба ҳеҷ қарн

ارکان نپرورد چو تو گوهر به هیچ قرن

Гардун наёвард чу ту ахтар ба сад қирон

گردون نیاورد چو تو اختر به صد قران

Бе талъати ту ҷони нгроид ба колбуд

بی‌طلعت تو جان نگراید به کالبد

Бе неъмати ту мағз набандад дар устихон

بی‌نعمت تو مغز نبندد در استخوان

Ҳар донишӣ ки дар дил дафтар наёмада сет

هر دانشی که در دل دفتر نیامده‌ست

Дорад чу оби хомаи ту бар сари забон

دارد چو آب خامهٔ تو بر سر زبان

Дасти туро ба абр ки ёрад шабиҳ кард ?

دست تو را به ابر که یارد شبیه کرد‌‌؟

Чун бадараи бадара ин диҳаду қатраи қатраи он

چون بدره بدره این دهد و قطره قطره آن

Бо пояи ҷалоли ту афлоки поймол

با پایهٔ جلال تو افلاک پایمال

Вази дасти баҳри ҷӯади ту дар даҳри достон

وز دست بحر جود تو در دهر داستان

Бар чархи илми моҳӣ ва бар фарқи малики тоҷ

بر چرخ علم ماهی و بر فرق ملک تاج

Шаръ аз ту дар ҳимояту дайн аз ту дар амон

شرع از تو در حمایت و دین از تو در امان

эй хусрави мниъи ҷаноби рафеъи қадар

ای خسرو منیع جناب رفیع قدر

Ваии довари азими мисоли рафеъи шан

وی داور عظیم مثال رفیع‌ شان

Илм аз ту дар ҳимояту ақл аз ту бо шиква

علم از تو در حمایت و عقل از تو با شکوه

Дар чашми фазли нурӣ ва дар ҷисми малики ҷон

در چشم فضل نوری و در جسم ملک جان

эй офтоби малик ки дар ҷанби ҳимматат

ای آفتاب ملک که در جنب همّتت

Чун зарраи ҳақир буд ганҷи шоягон

چون ذرهٔ حقیر بود گنج شایگان

Дар ҷанби баҳри ҷӯади ту аз зарра камтар аст

در جنب بحر جود تو از ذره کمتر است

Сад ганҷи шоягон ки бубахшӣ ба ройгон

صد گنج شایگان که ببخشی به رایگان

Исмати наҳуфтаи рух ба саропардаи ?ути муқӣм

عصمت نهفته رخ به سراپرده‌ات مقیم

Давлати кушодаи рахти бақои зери кндлон

دولت گشاده‌رخت بقا زیر کندلان

Гардун барои хаймаи хуршеди фалакаи ?ут

گردون برای خیمه خورشید فلکه‌ات

Аз кӯҳу абри сохтаи позиру сояи бон

از کوه و ابر ساخته پازیر و سایه‌بان

Венаи атласи муқарнаси зрдўзи зарнигор

وین اطلس مقرنس زردوز زرنگار

Чатрии баланд бар сари харгоҳи хеши дон

چتری بلند بر سر خرگاه خویش دان

Баъд аз каён ба малики сулаймони надоди кас

بعد از کیان به ملک سلیمان نداد کس

Ин соз ва ин хазина ва ин лашкари гарон

این ساز و این خزینه و این لشکر گران

Будӣ даруни гулшан ва аз прдлони ту

بودی درون گلشن و از پردلان تو

Дар ҳинд буд ғулғул ва дар занги бади фиғон

در هند بود غلغل و در زنگ بُد فغان

Дар дашти рӯм хайма задӣу ғариви кӯс

در دشت روم خیمه زدی و غریو کوس

Аз дашт рӯм рафт ба саҳрои систон

از دشت روم رفت به صحرای سیستان

То қасри зарди тохтӣу ларзаи аўФтод

تا قصر زرد تاختی و لرزه اوفتاد

Дар қасрҳои қайсар ва дар хонҳои хон

در قصرهای قیصر و در خانهای خان

Он кист ков ба малик кунад бо ту ҳамсарӣ ?

آن کیست کاو به مُلک کند با تو همسری‌؟

Аз Миср то ба рӯму зи чин то ба қирвон ?

از مصر تا به روم و ز چین تا به قیروان‌؟

Сол дигар зи қайсарат аз рӯми боҷи сар

سال دگر ز قیصرت از روم باج سر

Ваз чинат оваранд ба даргаи хароҷи ҷон

وز چینت آورند به درگه خراج جان

Ту шокирии зи холиқу халқ аз ту шокиранд

تو شاکری ز خالق و خلق از تو شاکرند

Ту шодмон ба давлату малик аз ту шодмон

تو شادمان به دولت و ملک از تو شادمان

Инак ба тарафи гулшану бустони ҳаме рӯй

اینک به طرف گلشن و بستان همی‌روی

Бо бандагон , саманди саодат ба зери рон

با بندگان‌، سمند سعادت به زیر ران

эй мулҳамӣ ки дар сафи Каррӯбӣони қудс

ای ملهمی که در صف کروبیان قدس

Файзӣ расад ба хотири пакети замони замон

فیضی رسد به خاطر پاکت زمان زمان

эй ошкори пеши дилат ҳар чаҳ кирдигор

ای آشکار پیش دلت هر چه کردگار

Дорад ҳаме ба пардаи ғайби андаруни ниҳон

دارد همی به پردهٔ غیب اندرون نهان

Дода фалаки Аннани иродат ба дасти ту

داده فلک عنان‌ِ ارادت به دست تو

Яъне ки мураккабам ба мурод худам барон

یعنی که مرکبم به مراد خودم بران

Гар кӯшишят уфтад , пар додаам ба тир

گر کوششیت افتد‌، پر داده‌ام به تیر

Вари бахшишят бояд , зар додаам ба кон

ور بخششیت باید‌، زر داده‌ام به کان

Хасмат куҷост ? дар кафи пой худаш фикан

خصمت کجاست‌؟ در کف پای خودش فکن

Ёр ту кист ? бар сари чашми маниши нишон

یار تو کیست‌؟ بر سر چشم منش نشان

Ҳам коми ман ба хизмат ту гашта мунтазам

هم کام من به خدمت تو گشته منتظم

Ҳам номи ман ба мадҳат ту гашта ҷовдон

هم نام من به مدحت تو گشته جاودان