з дилбарӣ натавон лоф зад ба осонӣ

ز دلبری نتوان لاف زد به آسانی

Ҳазор нукта дар ин кор ҳаст то доне

هزار نکته در این کار هست تا دانی

Биҷузи шкрдҳнии мояҳост хӯбӣ ро

بجز شکردهنی مایه‌هاست خوبی را

Ба хотамӣ натавон зад дами сулаймонӣ

به خاتمی نتوان زد دم سلیمانی

Ҳазор салтанат дилбарӣ бидон нарасад

هزار سلطنت دلبری بدان نرسد

Ки дар дилӣ ба ҳунари хешро бигунҷонӣ

که در دلی به هنر خویش را بگنجانی

Чаҳ гирдҳо ки барангехтӣ з ҳастӣ ман

چه گردها که برانگیختی ز هستی من

Мабод хастаи саманди т ки тез май ронӣ

مباد خسته سمند‌ت که تیز می‌رانی

Ба ҳамнишинии риндони сиррии фурӯд овар

به همنشینی رندان سری فرود آور

Ки ганҷҳост дар ин бесиррӣу сомонӣ

که گنج‌هاست در این بی‌سری و سامانی

Биор бодаи рангин ки як ҳикояти рост

بیار بادهٔ رنگین که یک حکایت راست

Бигӯям ва накунам рахна дар мусулмонӣ

بگویم و نکنم رخنه در مسلمانی

Ба хоки пои сабӯҳии кунон ки то ман маст

به خاک پای صبوحی‌کنان که تا من مست

Ситода бар дар майхонаам ба дарбоне

ستاده بر در میخانه‌ام به دربانی

Ба ҳеҷ зоҳиди зоҳир параст нагузаштам

به هیچ زاهد ظاهر‌پرست نگذشتم

Ки зери хирқа на зуннор дошт пинҳонӣ

که زیر خرقه نه زنار داشت پنهانی

Ба номи турраи дилбанди хеш хайрӣ кун

به نام طرهٔ دلبند خویش خیری کن

Ки то худоаш нигаҳ дорад аз парешоне

که تا خداش نگه دارد از پریشانی

Мгири чашми анояти зи ҳоли ҳофизи боз

مگیر چشم عنایت ز حال حافظ باز

Вагарна ҳол бигӯям ба осифи сонӣ

وگرنه حال بگویم به آصف ثانی

Вазири шоҳи нишони хоҷаи замину замон

وزیر شاه‌نشان خواجهٔ زمین و زمان

Ки хуррамаст бадви ҳоли инсӣу ҷонӣ

که خرم است بدو حال انسی و جانی

Қавоми давлати ?данеи Муҳамади бен алӣ

قوام دولت دنیی محمد بن علی

Ки медурахшадаш аз чеҳраи фари яздоне

که می‌درخشدش از چهره فر یزدانی

Зиҳии ҳамидаи хисолӣ ки гоҳи фикри савоб

زهی حمیده خصالی که گاه فکر صواب

Туро расад ки кунӣ даъвии ҷҳонбонӣ

تو را رسد که کنی دعوی جهانبانی

Тарози давлати боқии туро ҳамеи зебад

طراز دولت باقی تو را همی‌زیبد

Ки ҳимматати набарди номи олами фонӣ

که همّتت نبُرد نام‌ ِ عالم فانی

Агар на ганҷи ато ӣ ту дастгир шавад

اگر نه گنج عطا‌ی تو دستگیر شود

Ҳамаи басити замини рӯ наад ба вайронӣ

همه بسیط زمین رو نهد به ویرانی

Туро ки сӯрати ҷисми туро ҳаюлое аст

تو را که صورت جسم تو را هیولایی است

Чу ҷавҳари мулкӣ дар либоси инсонӣ

چو جوهر ملکی در لباس انسانی

Кадоми пояи таъзими насб шояд кард

کدام پایهٔ تعظیم نصب شاید کرد

Ки дар масолики фикрат на бартар аз онӣ

که در مسالک فکرت نه برتر از آنی

Даруни хилвати Каррӯбӣони олами қудс

درون خلوت کروبیان عالم قدس

Срири калак ту бошад самоъи рӯҳонӣ

صریر کلک تو باشد سماع روحانی

Туро расад шукри овези хоҷагии гуҳи ҷӯад

تو را رسد شکر آویز خواجگی گه جود

Ки остин ба карямони олами афшонӣ

که آستین به کریمان عالم افشانی

Сўоъқи схттро чигуна шарҳи даҳум

صواعق سخطت را چگونه شرح دهم

Наузи биллоҳ аз он фитнаҳои тӯфонӣ

نعوذ بالله از آن فتنه‌های طوفانی

Савобиқи караматро баён чигуна кунам

سوابق کرمت را بیان چگونه کنم

Табораки аллоҳ аз он корсози раббонӣ

تبارک‌ اللَّه از آن کارساز ربانی

Кунун ки шоҳиди гулро ба ҷилваи гоҳи чаман

کنون که شاهد گل را به جلوه‌گاه چمن

Ба ҷузи насим сабо нест ҳамдами ҷонӣ

به جز نسیم صبا نیست همدم جانی

Шақоӣқ аз паии султон гул сипорад боз

شقایق از پی سلطان گل سپارد باز

Ба бодбони сабои каллаҳои нӯъмонӣ

به بادبان صبا کله‌های نعمانی

Бидон расед зи саъии насими боди баҳор

بدان رسید ز سعی نسیم باد بهار

Ки лоф мезанад аз лутфи рӯҳи ҳайвонӣ

که لاف می‌زند از لطف روح حیوانی

Саҳаргаҳам чаҳ хуш омад ки булбулии гулбонг

سحرگهم چه خوش آمد که بلبلی گلبانگ

Ба ғунча мезад ва мегуфт дар суханронӣ

به غنچه می‌زد و می‌گفت در سخنرانی

Ки тнгдл чаҳ нишинии зи пардаи беруни ой

که تنگدل چه نشینی ز پرده بیرون آی

Ки дар хамаст шаробӣ чу лаъли румонӣ

که در خم است شرابی چو لعل رمانی

Макун ки менахурӣ бар ҷамоли гули як моҳ

مکن که می نخوری بر جمال گل یک ماه

Ки бози моҳ дигар май хурии пушаймонӣ

که باز ماه دگر می‌خوری پشیمانی

Ба шукри тӯҳмати такфир каз миён бархест

به شکر تهمت تکفیر کز میان برخاست

Бакӯш каз гул ва мл дод айши бастоне

بکوش کز گل و مل داد عیش بستانی

Ҷафо на шеваи дайни парварӣ буд ҳошо

جفا نه شیوهٔ دین‌پروری بود حاشا

Ҳамаи каромат ва лутфаст шаръи яздоне

همه کرامت و لطف است شرع یزدانی

Румузи сари аноолҳқ чаҳ донад он ғофил

رموز سر اناالحق چه داند آن غافل

Ки мнҷзб нашуд аз ҷазбаҳои субҳонӣ

که منجذب نشد از جذبه‌های سبحانی

Даруни пардаи гули ғунчаи байн ки ме созад

درون پردهٔ گل غنچه بین که می‌سازد

зи баҳри дидаи хасми ту лаъли пайконе

ز بهر دیدهٔ خصم تو لعل پیکانی

Тараби сарой вазираст соқио магузор

طرب‌سرای وزیر است ساقیا مگذار

Ки ғайри ҷом меонҷо кунад гронҷонӣ

که غیر جام می آنجا کند گرانجانی

Ту будӣ он дами субҳи умед каз сари меҳр

تو بودی آن دم صبح امید کز سر مهر

Баромадӣ ва сар омад шубони зулмоне

برآمدی و سر آمد شبان ظلمانی

Шунидаам ки зи ман ёд мекунӣ гуҳи гуҳ

شنیده‌ام که ز من یاد می‌کنی گه گه

Вале ба маҷлиси хоси худам наме хуоне

ولی به مجلس خاص خودم نمی‌خوانی

Талаб намекунӣ аз ман сухани ҷафо ин аст

طلب نمی‌کنی از من سخن جفا این است

Вагарна бо ту чаҳ баҳсаст дар схндонӣ

وگرنه با تو چه بحث است در سخندانی

зи ҳофизони ҷаҳони кас чу банда ҷамъ накард

ز حافظان جهان کس چو بنده جمع نکرد

Латоифи ҳукмӣ бо китоби қуръонӣ

لطایف حکمی با کتاب قرآنی

Ҳазор сол бақо бахшадат мадоеҳи ман

هزار سال بقا بخشدت مدایح من

Чунин нафиси матоъӣ ба чун ту арзонӣ

چنین نفیس متاعی به چون تو ارزانی

Сухан дароз кашидам вале умедам ҳаст

سخن دراز کشیدم ولی امیدم هست

Ки зайли афви бад-ӣн моҷаро бапушоне

که ذیل عفو بدین ماجرا بپوشانی

Ҳамеша то ба баҳорони ҳаво ба сафҳаи боғ

همیشه تا به بهاران هوا به صفحهٔ باغ

Ҳазор нақш нагорд зи хати райҳонӣ

هزار نقش نگارد ز خط ریحانی

Ба боғи малики зи шохи амл ба умри дароз

به باغ ملک ز شاخ امل به عمر دراز

Шукуфтаи боди гули давлатат ба осонӣ

شکفته باد گل دولتت به آسانی