Ало ё аиҳо алсоқии адри кأсоу ноўлҳо

اَلا یا اَیُّهَا السّاقی اَدِرْ کَأساً و ناوِلْها

Ки ишқ осон намӯд аввал вале афтод мушкил ҳо

که عشق آسان نمود اوّل ولی افتاد مشکل‌ها

Ба буии нофае кохри сабо зон турра бигушоед

به بویِ نافه‌ای کآخِر صبا زان طُرّه بُگشاید

зи тоби ҷаъди мишкӣнаш чаҳ хӯн афтод дар дил ҳо

ز تابِ جَعدِ مشکینش چه خون افتاد در دل‌ها

Маро дар манзили ҷонон чаҳ амни айш , чун ҳар дам

مرا در منزلِ جانان چه امنِ عیش، چون هر دَم

Ҷарас фарёд медорад ки барбандед маҳмил ҳо

جَرَس فریاد می‌دارد که بَربندید مَحمِل‌ها

Ба май саҷҷода рангин кун ?герати пер Муғон гуяд

به مِی سجّاده رنگین کُن گَرَت پیرِ مُغان گوید

Ки солик бехабар набӯд зи роҳу расми манзил ҳо

که سالِک بی‌خبر نَبْوَد ز راه و رسمِ منزل‌ها

Шаби торику бими мавҷу гирдобии чунин ҳоил

شبِ تاریک و بیمِ موج و گِردابی چنین هایل

Куҷо донанд ҳоли мо сбкборони соҳилҳо ?

کجا دانند حالِ ما سبک‌بارانِ ساحل‌ها؟

Ҳамаи корами зи хўдкомӣ ба бадномӣ кашид охир

همهْ کارم ز خودکامی به بدنامی کشید آخر

Ниҳон кӣ монад он розӣ казу созанди маҳфилҳо ?

نهان کِی مانَد آن رازی کَزو سازند مَحفل‌ها؟

Ҳузуригар ҳамеи хоҳӣ аз ӯ ғоиб машав ҳофиз

حضوری گر همی خواهی از او غایب مشو حافظ

Мтٰии мо тлқи ман тҳўиٰи дъи алднёу аҳмлҳо

مَتیٰ ما تَلْقَ مَنْ تَهْویٰ دَعِ الدُّنْیا وَ اَهْمِلْها