Дӯстони вақти гули он ба ки ба ъушрат кӯшем

دوستان وقت گل آن به که به عشرت کوشیم

Сухани аҳл диласт ин ва ба ҷони бниўшим

سخن اهل دل است این و به جان بنیوشیم

Нест дар каси караму вақт тараб ме гузарад

نیست در کس کرم و وقت طرب می‌گذرد

Чора онаст ки саҷҷода ба ме бифурӯшем

چاره آن است که سجاده به مِی بفروشیم

Хуши ҳавоисти фараҳи бахш худоё бифирист

خوش هوایی‌ست فرح‌بخش خدایا بفرست

Нозанинӣ ки ба рӯйиш мегулгун нӯшем

نازنینی که به رویش مِی گل‌گون نوشیم

Арғунуни сози фалаки раҳзани аҳл ҳунар аст

ارغنون ساز فلک ره‌زن اهل هنر است

Чун аз ин ғусса нанолем ва чаро нахурӯшем ?

چون از این غصه ننالیم و چرا نخروشیم؟

Гул ба ҷӯш омад ва аз май нздимши обӣ

گل به جوش آمد و از مِی نزدیمش آبی

Лоҷарами зи оташи ҳурмон ва ҳавас ме ҷӯшем

لاجرم زآتش حرمان و هوس می‌جوشیم

Май кашем аз қадаҳи лолаи шаробии мавҳум

می‌کشیم از قدح لاله شرابی موهوم

Чашми бади давр ки бемутриб ва ме мадҳушем

چشم بد دور که بی‌مطرب و مِی مدهوشیم

Ҳофизи ин ҳоли аҷаб бо ки тавон гуфт ки мо

حافظ این حال عجب با که توان گفت که ما

Блблоним ки дар мавсим гул хомӯшем

بلبلانیم که در مُوسم گل خاموشیم