Манам ки гӯшаи майхонаи хонақоҳ ман аст

منم که گوشهٔ میخانه، خانقاهِ من است

Дуои пери Муғони вирди субҳгоҳ ман аст

دعایِ پیرِ مُغان، وِرْدِ صُبْحگاهِ من است

Гарми таронаи чанг сабӯҳ нест чаҳ бок

گَرَم ترانهٔ چنگ صَبوح نیست چه باک

Навой ман ба саҳари оҳи узрхоҳ ман аст

نوایِ من به سَحَر، آهِ عُذْرخواهِ من است

зи подшоҳу гадои фориғами биҳамдиллоҳ

ز پادشاه و گِدا، فارِغم بِحَمْدِالله

Гадои хок дар дӯст , подшоҳ ман аст

گِدایِ خاکِ دَرِ دوست، پادشاهِ من است

Ғарази зи масҷид ва майхонаам висол шумост

غَرَض زِ مَسْجِد و مِیخانه‌ام، وِصالِ شماست

Ҷузи ин хаёл надорам худои гувоҳ ман аст

جُز این خیال ندارم، خُدا، گُواهِ من است

Магар ба теғи аҷали хаймаи бркнми вари не

مَگَر به تیغِ اَجَل، خیمه بَرکَنَم ور نی

Рамидан аз дар давлат на расму роҳ ман аст

رَمیدن از دَرِ دولت، نه رَسْم و راهِ من است

Аз он замон ки бар ин остони ниҳодам рӯй

از آن زَمان که بر این آسْتان نَهادم روی

Фарози маснади хуршед , такяи гоҳ ман аст

فَرازِ مَسْنَدِ خورشید، تِکْیِه‌گاهِ من است

Гуноҳ агар чаҳ набӯд ихтиёри мо ҳофиз

گُناه اگرچه نبود اختیارِ ما، «حافظ»!

Ту дар тариқ адаб бош , гӯи гуноҳ ман аст

تو در طریقِ اَدَب باش، گو گُناهِ من است