Туе ки бар сари хубони кишварӣ чун тоҷ

تویی که بر سرِ خوبانِ کشوری چون تاج

Сазад агар ҳама дилбарон диҳандат боҷ

سِزَد اگر همهٔ دلبران دَهَندَت باج

Ду чашми шӯхи ту барҳам зада хатоу ҳабаш

دو چشمِ شوخِ تو برهم زده خَطا و حَبَش

Ба чини зулфи ту Мочӣн ва ҳинд дода хароҷ

به چینِ زلفِ تو ماچین و هند داده خراج

Баёз рӯй ту равшан чу оризи рухи рӯз

بیاضِ رویِ تو روشن چو عارِضِ رُخِ روز

Саводи зулфи сиёҳ ту ҳаст зулмати доҷ

سوادِ زلفِ سیاهِ تو هست ظلمت داج

Даҳони шаҳд ту дода ривоҷи оби Хизр

دهانِ شهدِ تو داده رواج آب خِضِر

Лаб чу қанди ту барад аз наботи Мисри ривоҷ

لبِ چو قندِ تو بُرد از نباتِ مصر رواج

Аз ин мараз ба ҳақиқат шифо нахоҳам ёфт

از این مرض به حقیقت شفا نخواهم یافت

Ки аз ту дарди дил эй ҷон , намерасад ба алоҷ

که از تو دردِ دل ای جان! نمی‌رسد به عِلاج

Чаро ҳамеи шикании ҷони ман зи сангдилӣ ?

چرا همی شکنی جانِ من ز سنگ‌دلی؟

Дили заъиф ки бошад , ба нозукӣ чу зҷоҷ

دلِ ضعیف که باشد، به نازکی چو زُجاج

Лаби ту Хизру даҳони ту об ҳайвон аст

لبِ تو خضر و دهانِ تو آبِ حیوان است

Қади ту сарву миёни мӯӣ ва бар , ба ҳайати оҷ

قدِ تو سرو و میان‌موی و بَر، به هیئت عاج

Фитод дар дили ҳофизи ҳавоӣ чун ту шаҳӣ

فِتاد در دلِ حافظ هوایِ چون تو شَهی

Каминаи зарраи хок дар ту будӣ коҷ

کمینه ذرهٔ خاکِ درِ تو بودی کاج