Гар зулфи парешонат дар даст сабо уфтад

گر زلف پریشانت در دست صبا افتد

Ҳар ҷо ки дилӣ бошад дар дом бало уфтад

هر جا که دلی باشد در دام بلا افتد

Мо киштии сабри худ дар баҳр ғам афкандем

ما کشتی صبر خود در بحر غم افکندیم

То охир аз ин тӯфон ҳар таҳта куҷо уфтад

تا آخر از این طوفان هر تخته کجا افتد

Ҳар кас ба тмноӣии фол аз рух ӯ гирад

هر کس به تمنائی فال از رخ او گیرد

Бар таҳтаи фирӯзӣ то қуръа кро уфтад

بر تخته فیروزی تا قرعه کرا افتد

Гар зулфи сиёҳатро ман машк хто гуфтам

گر زلف سیاهت را من مشک ختا گفتم

Дар тоб машав ҷоно дар гуфта хато уфтад

در تاب مشو جانا در گفته خطا افتد

Охир чаҳ зиён уфтад султони мамолик ро

آخر چه زیان افتد سلطان ممالک را

Кӯро назарии рӯзӣ бар ҳол гадо уфтад

کو را نظری روزی بر حال گدا افتد

Он бода ки дилҳоро аз ғам диҳад озодӣ

آن باده که دل‌ها را از غم دهد آزادی

Пари хӯн ҷигар гардад чун давр ба мо уфтад

پر خون جگر گردد چون دور به ما افتد

Аҳволи дили ҳофиз аз дасти ғами ҳиҷрон

احوال دل حافظ از دست غم هجران

Чун ошиқи саргардон каз дӯст ҷудо уфтад

چون عاشق سرگردان کز دوست جدا افتد